Montgisard 25 XI 1177. Najświetniejsze zwycięstwo Franków w Lewancie

Opis od wydawcy

Po dziś dzień imiona tych, którzy rycerską sławę zdobyli podczas cieszących się wyjątkowym prestiżem wypraw krzyżowych, są szeroko znane i otoczone szacunkiem. Krucjaty podejmowano po to, aby odzyskać Ziemię Świętą z rąk muzułmanów. Jednak prawdziwą sztuką było nie tylko zdobyć Jerozolimę, ale ją utrzymać. Na dobrą sprawę potrafili tego dokonać jedynie królowie Jerozolimy, przewodzący zastępom Franków, gdyż tak wyznawcy Allacha określali przybywających na ziemie Bliskiego Wschodu feudalnych rycerzy z Europy, zarówno tych osiadłych niczym kolonizatorzy w krajach Lewantu, jak też krzyżowców. Zbrojnym ramieniem Królestwa Jerozolimy, jak i ruchu krucjatowego powinny być zakony rycerskie, te jednak rychło utworzyły swoiste państwa w państwie, w dodatku rywalizujące ze sobą. Nie zmienia to jednak faktu, że ta Święta Armia Boga wciąż wypełniała swoje główne zadanie, czyli ochronę pątników podążających do Grobu Pańskiego. Pielgrzymowanie do Palestyny odbywało się bowiem co najmniej od czasów panowania cesarza Konstantyna Wielkiego i jego matki Heleny. Wtedy to na domniemanym miejscu groty, gdzie złożono ciało ukrzyżowanego przez Rzymian Jezusa Chrystusa, syna Bożego, zbudowano w Jerozolimie bazylikę Grobu Pańskiego. W Betlejem zaś, w miejscu narodzin Zbawiciela, zbudowano Kościół Narodzenia Pańskiego. We wnętrzu bazyliki jerozolimskiej miały być przechowywane krzyż oraz tabliczka ze skrótem INRI (Iesus Nasarenus Rex Judaeorum – Jezus Nazareński Król Żydów)...

Paweł Skworoda (1978) – autor kilkunastu książek i artykułów popularnonaukowych z historii wojskowości. Specjalizuje się w staropolskiej sztuce wojennej XVI–XVIII wieku. Publikował na łamach m.in.: Mówią Wieki, Focus Historia i De Re Militari