Nowy wspaniały świat

To bardzo znana i ważna książka, którą czytałam już wieeeele lat temu i teraz z przyjemnością odświeżyłam ją sobie w formie komiksu.

W tej adaptacji graficznej można ponownie przeżyć kultową historię, która od pokoleń inspiruje i skłania do refleksji.

Mamy tutaj utopijny świat, który z pozoru jest wspaniały, lecz za idealistycznymi hasłami kryje się wielkie zepsucie, inwigilacja i utrata indywidualności.

Jest to klasyczna antyutopia, która moim zdaniem powinna znaleźć się na liście lektur obowiązkowych.

Ten komiks ciekawie oddaje jej ducha, kreska bardzo pasuje do tego klimatu, wiele scen było ujmujących. Wywoływały we mnie emocje i może nie nowe przemyślenia, ale odświeżały te, które pojawiły się we mnie podczas czytania książki. Dobitnie ukazywały wady systemu.

Mimo tylu lat odkąd Huxley opublikował swoją książkę, to jej przekaz wciąż jest aktualny, wciąż niektóre idee potrafią zszokować, a inne wywołują lęk przed ich ziszczeniem.

Jeśli nie znacie historii z "Nowego wspaniałego świata" to gorąco zachęcam Was do zapoznania się z tym tytułem, a jeśli, tak jak ja, czytaliście go już dawno temu, to polecam ten komiks. Utrzymuje nastrój książki, ciekawie ujmuje tę historię i jest świetnym odświeżeniem, tym razem w formie graficznej

Aldous Huxley to angielski powieściopisarz, nowelista, poeta. Autor książki pt.: „Nowy wspaniały świat”. Fred Fordham to autor i ilustrator komiksu, który jest adaptacją wspomnianej wcześniej książki. Studiował filozofię i politologię na Uniwersytecie w Sussex. Był malarzem, tworzył kiedyś murale.

„Nowy wspaniały świat” to świat pierwszej połowy 2500 roku. Słowa SPOŁECZNOŚĆ, JEDNOŚĆ, STABILNOŚĆ to główne hasła nowego, perfekcyjnego świata. Każdy należy do każdego to podstawowa zasada życia według tego systemu. Nie ma małżeństw, związek dwóch osób, które należą tylko do siebie jest traktowany jak zjawisko nienaturalne i reszta społeczeństwa od nich stroni. Nie istnieje coś takiego jak matka, córka, rodzina. Brzydzą się tymi pojęciami. Ludzie powstają w wyniku sztucznego zapłodnienia. Społeczeństwo na starcie jest uwarunkowane genetycznie i podzielone według klas. Moralność? Nie istnieje, pozbywamy się jej na rzecz nieskończonego „szczęścia”. Brak zmartwień, problemów, odizolowanie ludzi od emocji czy pojęcia rodziny ma być lekarstwem na perfekcyjne życie. Ludzie uważają, że żyją pełnią szczęścia i nie mają nic przeciwko temu, jak ich życie kontrolowane jest z każdej strony przez władze. Jeżeli jednak pojawi się chwila zwątpienia, z pomocą przychodzi soma - środek, który odurza i przynosi wszechogarniającą radość. Czego chcieć więcej, jeżeli mamy już wszystko? Może jednak to wszystko jest pozorne?

Rzeczywistość przedstawiona w powieści graficznej jest przerażająca i niezwykle okrutna. Daje do myślenia i wzbudza w czytelniku strach nad przyszłością świata. Zmusza do refleksji. Nie jest to historia rozrywkowa, trzeba przygotować się na dużo emocji, szok na twarzy, zaniepokojenie i smutek. Jest to coś nowego na moim koncie czytelniczym i cieszę się, że sięgnęłam po tę pozycję. Fred Fordham w doskonały sposób zilustrował emocje towarzyszące bohaterom i dynamikę akcji, do tego wszystko świetnie podbijają intensywne kolory. Mimo tego, że czytałam „Nowy wspaniały świat” przedstawiony w postaci powieści graficznej uważam, że była to trudna i nieoczywista historia. Na pewno istnieją aspekty, których nie dostrzegłam lub nie zrozumiałam, lecz jest to na pewno przystępniejsza forma niż książka. Zatem młodszym czytelnikom, którzy chcą zapoznać się z tym klasykiem, zdecydowanie polecam powieść graficzną i cieszę się, że z nią zaczęłam przygodę ze światem wykreowanym przez Aldous’a Huxley’a.

„Są błogo nieświadomi istnienia namiętności i starości.

Nie dręczą ich matki i ojcowie, nie mają współmałżonków ani dzieci czy kochanków budzących w nich uczucia.

Są tak uwarunkowani, że praktycznie muszą zachowywać się tak, jak powinni".

M.W.

Szkolny Klub Recenzenta

System jest idealny i nie ma w nim miejsca na błąd. Ludzie od urodzenia programowani są na bezwolnych przedstawicieli swojej grupy społecznej, a na odstępstwa nie ma w tym miejsca. Z założenia. Przez nauki wpajane od narodzin przebija się czasami zwątpienie w otaczający świat. Emocje zdają się przedostawać na powierzchnię, choć system nie przewidział dla nich miejsca. Kto pyta, kto działa odmiennie, staje się problemem. Nie tylko dla systemu, ale też dla samego siebie. W końcu świadomość często bywa przyczyną największego bólu.

Historia Alfusa Huxley'a skupia się na tym, jak wiele jednostki musiały poświęcić, żeby w końcu państwo stało się utopijne. By nie było wojen, zbrodni i destrukcyjnych uczuć, należało sztucznie stworzyć klasy społeczne i od początku zająć się ich warunkowaniem. Jedynie to mogło przynieść jakieś efekty wśród ludzi, którzy z natury bywali porywczy i emocjonalni. Tyle że nawet ta metoda nie była idealna.

W „Nowy wspaniały świat“ nie brakuje filozoficznych rozważań na temat dwóch systemów i tego jak nieidealne są (spokój za cenę braku wolności, wolność za cenę bólu oraz brudu). Gdy natomiast zwiększa się świadomość bohaterów, odkrywamy, że wiedza bywa największym przekleństwem.

Komiks Fordhama to forma znacznie przystępniejsza w odbiorze niż oryginalna powieść Huxley'a, a jej najważniejsze wartości znalazły swoje odbicie. Na koniec zostawia czytelnika ze wzburzonymi myślami, które próbują dojść do własnych wniosków. Zdecydowanie akurat „Nowy wspaniały świat" w takiej formie się sprawdza i jestem mile zaskoczona tym, jak ilustrowana adaptacja mi się spodobała, choć literacką wersję czytać przerwałam i uznałam, że nie czuję się w zetknięciu z nią dobrze. Niezależnie jednak od formy — warto poznać.

przekł. Paulina Braiter-Ziemkiewicz

Arcydzieło Aldousa Huxleya „Nowy wspaniały świat”, określane jako "jedno z najistotniejszych proroczych dzieł dystopijnych XX wieku” zostało wydane

w 1932 roku i niezmiennie zaliczane jest do najbardziej cenionych i przenikliwych dzieł literatury XX wieku.

Obawiałam się przedstawienia graficznego tej historii, ponieważ nie byłam pewna, czy taki format “udźwignie” ciężar tego klasyka. Na całe szczęście pomysł zakończył się pomyślnie. Historia nie straciła swojej głębi, odpowiednio wybrzmiewały tematy ścisłej kontroli oraz zależności człowieka i technologii.

Za stronę wizualną odpowiada Fred Fordham, który świetnie zajął się przedstawieniem świata Huxleya. Dbałość o szczegóły oraz barwy podkreślały fabułę i zawartą w niej problematykę. Do tego ta kreska >>>>

Moim zdaniem ta pozycja będzie świetna zarówno dla nowego odbiorcy, jak i czytelnika znającego to dzieło w formie książki. Dzięki takiej formie, historia nie została spłycona, a wręcz nabrała innego wymiaru oddziaływania - refleksje oraz emocje płyną z tej lektury strumieniami!

Idee utopii, które przewodzą myśli Republiki są następujące:

• Wspólność - “każdy jest dla każdego”.

• Identyczność – zarówno poglądu, zainteresowań, upodobań, jak i wyglądu.

• Stabilność – nie ma więc miejsca na zachowania, które odbiegają od narzuconych norm.

Warunkować to miały metody genetyczne i psychologiczne całego społeczeństwa, odwołując się do stwierdzenia, że „Wszelkie warunkowanie zmierza do jednej rzeczy: do sprawienia, by ludzie polubili swe nieuniknione przeznaczenie społeczne”.

Nowy wspaniały świat czytałem po raz pierwszy blisko 6 lat temu i wówczas książka wywarła na mnie ogromne wrażenie, szczególnie, że opisuje bardzo odległą przyszłość, która jednak w wielu aspektach jest podobna do naszej rzeczywistości. I to w coraz większym stopniu... Jest to wniosek dość przerażający, ale niestety prawdziwy. Huxley przedstawia funkcjonowanie społeczeństwa przyszłości, stąd dowiemy się o warunkowaniu, rozrywkach, czy codziennej pracy każdej z klas. Autor przestrzega ludzi przed taką utopią, w której najważniejsza byłaby powszechna szczęśliwość a rozrywki zostały sprowadzone do tych najniższych... Nowy wspaniały świat to nie tylko pewnego rodzaju przestroga, ale również książka zmuszająca czytelnika do zastanowienia się. Tematów do rozmyślań po jej przeczytaniu nie zabraknie.

Fred Fordham bardzo dobrze odwzorował emocje bohaterów, dynamikę akcji, ale również świat przyszłości, który jest dokładni taki, jaki sobie wyobrażałem czytając kilka lat temu książkę. Niestety nieco gorzej jest ze szczegółami rysunków. Dość często mamy bowiem mniejsze lub większe plamy koloru, bez żadnego cieniowania, tylko sam jednolity kolor. Domyślam się, że przy tylu kadrach nie było możliwe skupienie się na szczegółach, dlatego ich brak mi szczególnie nie przeszkadzał. Pozwala to jednak lepiej skupić się na bohaterach, ich emocjach, przeżyciach i rozterkach.

Nowy wspaniały świat oszałamia czytelnika swoją wizją przyszłości, obok której nie sposób przejść obojętnie i pozostawia czytelnika z wieloma pytania, na które sami musimy znaleźć odpowiedzi. Adaptacja Freda Fordhama w formie powieści graficznej jest bardzo dobra i mam nadzieję, że przesłanie, jakie chciał przekazać Huxley pozna dzięki temu jeszcze więcej osób. Polecam!

"Nowy wspaniały świat" to powieść Aldousa Huxleya, która została opublikowana w 1932 roku. Jest to jedna z najbardziej cenionych lektur powstałych w XX wieku, uznawana za literaturę ponadczasową. Ilustrator Fred Fordham postanowił pokazać to dzieło w zupełnie innym świetle, a zrobił to tworząc "Nowy wspaniały świat" w formie graficznej. I przyznam szczerze, wyszło mu to doskonale!

Rzecz dzieje się w roku 2541. Ludzie powstają w wyniku sztucznego zapłodnienia i od pierwszych chwil życia są kształtowani przez rząd pod kątem genetycznym i psychologicznym. Nikt nie decyduje o swoich losach, bo wszystko jest już z góry zaplanowane dla każdego. Ten wyraźny brak indywidualizmu i starania, aby społeczeństwo nie myślało zbyt dużo, to przecież idealny plan rządzących. I chociaż ludzie powinni zacząć się buntować, to jednak są szczęśliwi...

Książka porusza temat wszechobecnej kontroli oraz wzajemnego oddziaływania człowieka i technologii. I choć to dzieło powstało w czasach, które idealnie odzwierciedla, to do dziś pozostało przerażająco aktualne. 🫣Jednym słowem, to ponadczasowy klasyk

Jeśli zaś chodzi o kreskę, to Fred Fordham zrobił tu dobrą robotę. Świetnie odwzorował emocje bohaterów i doskonale pokazał dynamikę akcji. Ilustracje są niezwykłe, kolorowe i naprawdę cieszą oko. Przedstawienie tak słynnej literatury w postaci powieści graficznej to, moim zdaniem, idealny sposób na jej odświeżenie i możliwość poznania jej na nowo.

Ta powieść graficzna jest mega emocjonująca, zmuszająca do refleksji i przerażająco aktualna. Polecam ją zarówno tym, którzy czytali ją w pierwotnej formie, jak i tym, którzy zapoznawać się z jej treścią będą po raz pierwszy.

Ponadczasowa dystopia, z którą wielu z Was z pewnością się już spotkało. Tym razem w graficznej odsłonie. Po raz pierwszy. A to przyciąga i przekonuje.

To zadziwiające, choć niektórzy użyliby przymiotnika "przerażające", że powieść "Nowy wspaniały świat", wydana w 1932 r., jest dziś tak aktualna. Że coś co powstało w przeszłości, może być do bólu współczesne. Dlatego nie dziwi jej publikacja w nowej formie. Już Wam kiedyś pisałam, że powieści graficzne przeżywają swój renesans. Nie kojarzą się tylko z kreskówkami dla dzieci, puchatymi chmurkami z tekstem i feerią barw, ale niosą sobą przesłanie, tematy ważne, drążą dziury w myślach i tak obrazowo kotwiczą w naszej pamięci. Poruszają więc inne struny niż proza tradycyjna, a ja sama odkrywam je z ekscytacją.

Nadeszła Nowa Era. W kalendarzu data z przyszłości dalekiej, która przybrała kształt utopii - bezgranicznej szczęśliwości, a jednak wątłej, niewiarygodnej. Bohaterowie doświadczają hierarchizacji o ostrych konturach, klonowania, sztucznego zapładniania, kontroli, a jednocześnie, paradoksalnie, jej całkowitego braku. Bo rozwiązłość, nałogi, frywolność i rozrywek gąszcz. Szał-ciał, który tu w trans wprowadza i trzyma jak na smyczy. Dotykamy tu też związku człowieka i technologii, Lepiej żeby nikt się nie wychylał. Nie wyróżniał zbyt, a indywidualizm swój poskramiał. Lepiej automatycznie, niemal jak robot, bezdusznie, bo przecież tak łatwiej jest sterować ludźmi. Odwodzić ich od myślenia. Od czucia. Bo jedność, bo stabilność, a wszystko pozorne, kruche, chwiejące się w posadach. A jednak przedmiotowość, przemoc, manipulacja, warunkowanie. Zabij smutki, póki małe. Ale co dalej? Co potem? Co więcej w tym się znajdzie?

Ważnych znaków zapytania jest tu więcej. Czy w przestrzeni "masy" można przebić się ze swoim charakterystycznym "ja", które domaga się dostrzeżenia? Czy pośród "tłumu", który mówi jednym głosem, można usłyszeć własny tembr? Wybrzmiewają tu pytania egzystencjalne, które warto sobie stawiać, by nie zginąć. W bylejakości.

Klasyk science fiction z powiewem świeżości. Bez infantylności, za to o poważnych tematach. Futurystyczna wizja społecznych zależności, ale i rozpadu tego co fundamentalne. O nasyconej, choć lekko przygaszonej kolorystyce (zobaczcie do komentarza), która rzuca inne światło na znaną już prozę. Graficznie bardzo ciekawa, przenika strony nowoczesną kreską, która i młodzież przyciągnąć zdoła. Może szokować, kontrowersje budzić, ale też dyskusjami buchać i skrajne emocje wywoływać. Mnie wciągnęła swoją specyficznością, bo wiele "dzisiaj" w niej odkrywam, choć nie było to wygodne.

Tak się zastanawiam, co możemy zrobić by "jutro" było jaśniejsze? I czy zawsze nowe znaczy lepsze?

Aldous Huxley to angielski pisarz, autor wielu nagradzanych powieści. Największą sławę przyniosła mu opublikowana w 1932 roku antyutopia "Nowy, wspaniały świat", która w roku 2022 doczekała się adaptacji w postaci powieści graficznej. Fred Fordham stworzył komiks pełen zatrważających ilustracji, często rażących po oczach i idealnie obrazujących świat przedstawiony w powieści Huxleya.

Antyutopijna historia przenosi czytelników daleko w przyszłość, w której ludzkość wyznaje zasady takie jak np. lepiej kupować niż reperować. Dzieci rodzą się i wychowują w specjalistycznych ośrodkach warunkowania, gdzie podczas snu przedstawia się im aktualną filozofię panującą w społeczeństwie. Dorośli nie zakładają rodzin, nie wiążą się również z jedną, konkretną osobą; relacje międzyludzkie skupiają się głównie na przygodnym seksie. W nowym świecie istnieje pięć kast, gdzie każda odpowiada za inny aspekt działalności, a jeśli nadejdą złe, smutne myśli wszystko załatwia euforyczny narkotyk idealny - Soma.

Zawsze znajdzie się wyjątek potwierdzający regułę. Bernard to mężczyzna niepodobny do innych, wątpiący i szukający, pytający i pragnący być innym. Marzący, by czuć emocje, których aktualne społeczeństwo zostało pozbawione. Razem z nowo poznaną kobietą, Leniną, wyruszają na wycieczkę do Rezerwatu w Nowym Meksyku, gdzie nadal żyją dzicy ludzie.

Ani Bernard, ani Lenina nie spodziewają się, co tam odkryją i jak bardzo przerazi ich ta prawda. Poznają ludzi wyznających inne zasady, spotkają się z brudem, morderstwami i chaosem, który niczym kula armatnia wkradnie się do ich poukładanego życia. Co się stanie, kiedy jeden z dzikusów wróci razem z nimi?

"Nowy, wspaniały świat" to dająca do myślenia, wielopoziomowa opowieść poruszająca kontrowersyjne zagadnienia. Oddziaływanie technologii, zmiana ideologii społeczeństwa, wzajemne relacje międzyludzkie czy kontrola nad każdym aspektem życia człowieka to przejmująca, wręcz przerażająca wizja przyszłości, która dąży do spełnienia.

W książce autor nawiązuje do wielu dzieł Williama Szekspira, niejednokrotnie cytując, analizując i przekładając słowa na zachowania "wspaniałego" świata. Ogromnie podobało mi się zderzenie między nowoczesnym, technologicznie uzdolnionym społeczeństwem a dzikusami, nadal podążającymi za naukami ze starych czasów, gdzie wiara w Boga, potrzeba indywidualności czy wolność myśli była czymś normalnym.

Powieść Aldousa Huxleya celuje w rozumienie emocjonalne świata kłócące się z tym racjonalnym. "Nowy, wspaniały świat" to opowieść pełna sprzeczności, intrygujących bohaterów i ich nienaturalnego, zaprogramowanego podejścia do życia. Jednocześnie żałuję, że nie poznałam wcześniej tej książki, choć z drugiej strony cieszę się, że moim pierwszym kontaktem była wersja graficzna. Dzięki klimatycznym, szczegółowym ilustracjom bezbłędnie wsiąknęłam w idee rządzące nowym światem: poczułam wspólność, identyczność i stabilność.

"Nowy, wspaniały świat" w postaci powieści graficznej polecam każdemu. Osobom, które już wcześniej miały kontakt z pierwowzorem, a także tym, którzy dopiero planują poznać tę antyutopię. Fred Fordham doskonale wstrzelił się w kwintesencję historii, wyciągając z niej to, co najwspanialsze. Bez dwóch zdań polecam!

Powieści graficzne tworzone na podstawie różnych popularnych, a czasem wręcz klasycznych powieści darzę szczególnym rodzajem uwielbienia. Dzięki tym pozycjom mogę poznawać kolejne klasyki w ciekawej formie, co dla mnie stanowi fenomenalną podstawę do przeczytania pełnych książkowych wersji. Nie potrafiłam więc przejść obojętnie obok Nowego wspaniałego świata w graficznej formie. Czy historia ta przypadła mi do gustu? O tym w tej recenzji.

Wyobraźmy sobie, że żyjemy w rzeczywistości, która znacząco odbiega od tego, co znaliśmy do tej pory. Ścisłą kontrolę nad nami sprawuje technologia, która od maleńkości wbija nam do głowy m.in. to, że konsumpcjonizm jest bardzo dobry, a naprawianie przedmiotów jest bezsensowne – lepiej kupić nowe. Ludzie nie żyją w związkach monogamicznych, a wręcz jest to coś nielegalnego. Przygody na jedną noc – to jest to, co powinniśmy robić. Wszelkie przejawy innego myślenia traktowane są jako niepokojące sygnały, a czasem i bunt. Czy tak wygląda prawdziwa wolność?

Zaczynając lekturę tej pozycji, czułam pewien lęk. Polegał on głównie na tym, że mogę nie zrozumieć tej historii tak, jak chciałby tego sam autor – wiecie, czasem tak się dzieje, gdy czytacie jakąś powieść. Jednak już pierwsze strony dały mi odczuć, że historia ta jest nie tyle zrozumiała, ile okrutnie... rzeczywista. Przyznaję, ten aspekt wzbudził we mnie niepokój i pewnego rodzaju bunt.

Głównymi bohaterami są ludzie, którzy są kontrolowani przez wyższe służby i technologię. Każda z postaci należy do innej klasy społecznej, a pomiędzy tymi właśnie klasami panuje atmosfera niechęci. Lenina jest postacią, która wzbudziła moje największe zainteresowanie. Jest osobą, która całkowicie wierzy w słuszność panującego systemu, chociaż zdarza jej się postępować wbrew wprowadzonym zasadom. Przykładowo - spotyka się z jednym mężczyzną od dłuższego czasu, co jest raczej potępiane wśród społeczności. Została ona wykreowana bardzo dobrze i nie mogę doczekać się momentu lektury pierwowzoru, by poznać ją (być może) bardziej.

Ta powieść graficzna stanowi dość przerażającą wizję rzeczywistości, która chcąc nie chcąc już zaczyna się spełniać. Co ciekawe, sama historia powstała w 1932 roku, więc można powiedzieć, iż Aldous Huxley przewidział przyszłość. Co prawda, w naszym kraju nie mamy (podejrzewam, że jeszcze) aż takiej kontroli nad sobą, ale technologia zdecydowanie już rządzi naszym życiem. Dlatego też lektura tej pozycji była dla mnie dość trudna - coś, co człowiek zna i zdaje sobie z tego sprawę, zostało przedstawione w powieści, która powstała tak dawno temu, no przerażające.

Na uznanie zasługuje autor adaptacji tej powieści graficznej oraz ilustrator – Fred Fordham. Skrócił on całą tę historię w sposób zrozumiały i taki, że czytając tę powieść, nie ma się poczucia zagubienia. Podejrzewam, że gdybym przeczytała zaraz po niej pierwowzór książkowy, cały sens okazałby się zachowany. Wspominam o tym, ponieważ część czytelników zwraca na takie rzeczy uwagę. Kreska, jaką została narysowana ta powieść, jest bardzo estetyczna i zdecydowanie trafia w moje gusta.

Nowy wspaniały świat. Powieść graficzny to pozycja, która została idealnie dopasowana do panujących realiów i odbiorców. Ponadczasowa historia przedstawiona w formie graficznej z pewnością pozyska wielu czytelników i być może miłośników. Jak dla mnie jest to idealny pomysł na prezent dla osoby, która nie tylko lubi powieści graficzne i komiksy, ale równie chętnie zaczytuje się w dystopiach. Zdecydowanie polecam Wam tę pozycję.

Klasyka literatury na nowo! Myślę, że wielu z nas zna ,,Nowy wspaniały świat”, więc czy lektura jest w stanie czymś jeszcze nas zaskoczyć? Oczywiście, że tak! Teraz możemy poznać historię na nowo w formie powieści graficznej. Przepiękne kolorowe grafiki autorstwa Freda Fordhama cieszą oko i zachwycają swoją kreską. Opowieść o świecie wszechobecnej kontroli i wysokiej technologii pozostaje niezwykle aktualna nawet dzisiaj, choć od premiery książki minęło już dziewięćdziesiąt lat.

Jedna z najważniejszych powieści literatury, historia o dystopijnym świecie teraz w formie przepięknych grafik. Książka przypadnie do gustu zarówno osobom znającym już powieść, jak i przyszłym pokoleniom, które po raz pierwszy spotkają się z ,,Nowym wspaniałym światem”. Opowieść o życiu bez życia - o jednolitej masie, która za wszelką cenę ma nie myśleć za dużo. Brak indywidualizmu i stymulowanie człowieka, aż od chwili jego ,,stworzenia” jest dystopijną wizją przyszłości - czy wejdziesz do tego świata i sam się przekonasz o jego destrukcyjnym działaniu?

Polecam ,,Nowy wspaniały świat” w graficznej odsłonie zarówno dla osób, które na nowo chcą poznać dzieło Aldousa Huxleya, jak i dla czytelników, którzy pierwszy raz będą poznawać słynną powieść. Historia mimo upłynięcia dziesięcioleci od jej premiery, wciąż budzi ogromne emocje i zachęca do refleksji.

Hej hej poznaj swój raj

Hej hej sprzedaj go nam

Marność nad marnościami proszę towarzyszy

Jeden dużo gada drugi milczy w ciszy

- Kult

Każdy, a przynajmniej prawie każdy w cywilizowanych krajach o „Nowym wspaniałym świecie” słyszał. Opus magnum Aldousa Huxleya, najsłynniejsza dystopijna powieść obok „Roku 1984” i jedno z największych dokonań literatury SF, uważane przy okazji za jedną z najważniejszych powieści w dziejach. Takie określenia, wszystkie te peany, długo można by wymieniać. I słusznie, bo wciąż to świetna, mocna lektura, jaka nie zestarzała się mimo upływu lat. Ale mimo to doczekała się komiksowego odświeżenia, zaserwowanego nam przez speca od graficznych adaptacji literatury („Zabić drozda”, „Wielki Gatsby”), Freda Fordhama. A Fred, jak to Fred, zaserwował nam naprawdę dobrą rzecz, w którą zanurzyć się warto.

Rok 2541 – 632 Nowej Ery. Świat stał się Republiką, a ludzie żyją w utopii. Warunkowani psychologicznie i biologicznie od narodzin, żyją w kastowej społeczności, działając niczym automaty. Rozmnażani przez klonowanie i sztuczne zapłodnienie, wiodą życie mechaniczne, ale spokojne i bezpieczne. Życie pełne seksu, używek i rozrywek. Wszystko dobrane jest tak, by nikt za dużo nie myślał i nie wykazywał się indywidualizmem. Czy z takiego życia ktoś chce i powinien się wyrwać? I czy w ogóle wszystko jest takie, jakim nam się wydaje?

„Nowy wspaniały świat” to historia o tym, że reżim wcale nie musi gnębić ludzi. Totalitaryzm nie musi opierać się na silnej pięści i masakrowaniu tłumów, by utrzymać ich w ryzach. Huxley pokazuje nam, że sami chętnie możemy godzić się na niewolę. I że koszmar niewoli wcale nie dla wszystkich musi być taki koszmarny. A jednocześnie jakim koszmarem może być życie w pozornym szczęściu i spokoju. Autor, a tutaj autorzy, wrzuca nas w sam środek wydarzeń, wywołując emocje, skłaniając do zadumy i zajęcia własnego stanowiska. Stawia pytania, nie udziela łatwych odpowiedzi, może ma swoje zdanie na ten temat, może i ostrzega nas przed konkretnymi zachowaniami, konkretnymi sytuacjami i tym podobnymi, ale mimo wszystko pozostawia swobodę interpretacji.

Bo co tak naprawdę jest lepsze, zdrowe, bezproblemowe i bezpieczne życie w złotej klatce czy wolność, niosąca niepewności, choroby, wojny i zagrożenia? Co jest dla nas ważniejsze, a co ważniejsze być powinno? Czy walczyć z władzą, która ma nas za nic, ale zapewnia to, czego potrzebujmy, chociaż sama te potrzeby tak w nas wykreowała, czy może dostosować się i żyć, bezmyślnie, ale jednak bezpiecznie, wygodnie? I czy jedna jest tylko odpowiedź?

Wszystko to jest w komiksowej wersji, wiernej i dobrze wykonanej. Trzymanie się litery pierwowzoru jest najlepszym wyjściem. Ale i jednocześnie Fordham dobrze przenosi to na komiksowy grunt, wiedząc kiedy należy ciąć, a kiedy wybrzmieć klasyce. I dorzuca do tego wszystkiego coś od siebie – znakomitą szatę graficzną, gdzie cartoonowa prostota, spotyka się ze świetnym wykonaniem i równie świetnym klimatem.

Po prostu dobra adaptacja legendarnego dzieła. Nic dodać, nic ująć. Znacie klasykę? Odświeżcie ją sobie w tej formie, warto.