Po drugiej stronie życia

Muszę Wam powiedzieć, że książka "Po drugiej stronie życia" jest tą, którą warto przeczytać, która niesie za sobą bogate przesłanie.

Z Weroniką - główną bohaterką może utożsamić się niejeden/niejedna z nas.

Bo czy nie jest w życiu tak, że podążamy pewnego rodzaju schematem?

Czy nie jest tak, że staramy się dopasować do danych osób, do środowiska, zapominając o własnym ja?

Czy nie jest tak, że pragniemy komuś zaimponować, by zyskać aprobatę i uznanie?

Niestety w życiu często tak się zdarza.

W życiu Weroniki także się to przydarzyło.

Dlatego, że chciała być jak inni, a jednocześnie trochę się od nich różnic. Chciała mieć przyjaciół.

Lecz czy to coś złego?

Każdy z nas chce mieć przy sobie bliskie osoby, na które może liczyć w każdej sytuacji. A skoro nie ma się oparcia w rodzinie, szuka ich się wśród rówieśników, wśród kolegów i koleżanek w szkole.

Życie Weroniki nigdy nie rozpieszczało. Jej tata zginął w wypadku, gdy miała trzy lata. Od tamtej pory mieszkała z matką i przyrodnimi braćmi. Jednak starszy z nich -Marcus- opuścił już rodzinne gniazdo, a młodszy - Tadeusz znęcał się fizycznie i psychicznie nad dorastającą dziewczyną.

Weronika rozpoczęła liceum. Tutaj poznała nowych ludzi i nawiązała pierwsze przyjaźnie oraz przeżyła pierwsze poważne zauroczenie. Niestety tutaj także poczuła gorycz żałoby. Jej przyjaciółka popełniła samobójstwo i Weronika nie mogła pogodzić się z jej stratą. Zaczęła izolować się od ludzi, na których do tej pory jej zależało. Teraz cały wolny czas spędzała w swoim pokoju, że słuchawkami na uszach. Muzyka dawała jej ukojenie. Lecz nie potrafiła zagłuszyć wyrzutów sumienia i nie ocierała łez.

Jej depresja osiągnęła swoje apogeum, gdy Weronika była w Holandii i tam musiała spędzić święta z dala od rodziny. Na domiar złego, w tym czasie wystawiła ją przyjaciółka. Wtedy życie przestało mieć dla dziewczyny jakikolwiek sens...

"Po drugiej stronie życia" to książka nad którą warto się pochylić i zastanowić się nad sensem życia. Przewartościować je i docenić. Warto też słuchać tego, co mówią inni. Czasami między słowami, ukryte jest ciche wołanie o pomoc. Usłyszmy je, zanim będzie za późno...

Droga autorko!

Dziękuję Ci za tę cenną lekturę.

Niech wieść o niej leci w świat