
Budzik. Termos i kanapki. Długa podróż tramwajem. Odbicie karty. Praca przy taśmie. Dzwonek na przerwę. Posiłek. Dzwonek na koniec przerwy. Praca przy taśmie. Odbicie karty. Długa podróż tramwajem. Przygotowanie termosu i kanapek na następny dzień. Upragniony sen. Budzik… Prekariacka wyliczanka zdaje się nie mieć końca.
Heike Geißler, niemiecka pisarka i tłumaczka, nie mogąc utrzymać się z freelancerskich zleceń, w 2010 roku zatrudniła się jako sezonowa pracowniczka w hali wysyłkowej Amazona w Lipsku. Jednak już po kilku dniach okazało się, że jej nowe stanowisko pracy to źródło nie tylko frustracji, ale i inspiracji literackich.
Geißler pisze więc do samej siebie sprzed kilku lat, kiedy godziny odmierzał jej przemysłowy zegar, a dni – koniec umowy na czas określony. Opisuje konflikty między pracownikami i przełożonymi, przybliża wyśrubowane wymagania dotyczące czasu pracy, ukazuje hipokryzję leżącą u podstaw korporacyjnych zasad współpracy.
Praca sezonowa to odważna powieść reporterska o rynku pracy. Jej bohaterom bliżej jednak do depresji niż do wzniecenia kolejnej rewolucji robotniczej.
Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: Wydawnictwo Czarne Sp. z o.o., Wołowiec 11, 38-307 Sękowa (PL), adres e-mail: sekretariat@czarne.com.pl
| Autor | Heike Geißler |
| Wydawnictwo | Czarne |
| Rok wydania | 2020 |
| Oprawa | miękka ze skrzydełkami |
| Liczba stron | 176 |
| Format | 13.5 x 21.5 cm |
| Numer ISBN | 978-83-8191-050-7 |
| Kod paskowy (EAN) | 9788381910507 |
| Data premiery | 2020.07.08 |
| Data pojawienia się | 2020.06.12 |
Produkt niedostępny!
Ten produkt jest niedostępny. Sprawdź koszty dostawy innych produktów.
Heike Geißler to niemiecka pisarka, dziennikarka i tłumaczka. Jej pierwsza powieść „Rosa” otrzymała Nagrodę im. Alfreda Döblina. Jej druga książka „Praca sezonowa”, oparta na doświadczeniach pracy w hali wysyłkowej Amazon, zyskała uznanie wśród krytyków, ale również wywołała kontrowersję.
„Praca sezonowa” to interesująca historia, w której autorka przedstawiła samą siebie sprzed czterech lat. Zapisana została w formie opisowej, gdzie jakiekolwiek dialogi są niezwykle krótkie i mają służyć jedynie ukazaniu smutnego i niezwykle ciężkiego losu bohaterki. Fabuła oparta jest na pracy w hali wysyłkowej, w jednej z wielkich korporacji. Główna bohaterka – pisarka to osoba, która ledwo wiąże koniec z końcem, a na głowie ma cały dom. W odważny sposób przekazuje prawdy o rynku pracy oraz o relacjach łączących pracowników, zatrudnionych w takich miejscach. Cały jej dzień zapełniony jest wyłącznie pracą i myśleniu o niej.
Ta wyjątkowa pozycja zapisana została prostym i łatwym do zrozumienia językiem. Tak, jak już wspomniałam, pojawiające się dialogi są bardzo oszczędne w słowach. Cały utwór jest w utrzymany w dość surowej i szarej rzeczywistości, co dodatkowo podkreśla nieciekawe przeżycia bohaterki. Reportaż ten pokazuje, jak zniewolony jest człowiek przez odgórne normy oraz wyżej usytuowanych ludzi. Przedstawia proces prosperowania ogromnej firmy, która powszechnie znana jest z dużego przychodu, a niekoniecznie od ciężkiej pracy wykonanej gołymi rękami, pracujących po dziesięć godzin ludzi. Pozycja nadaje się dla osób zaciekawionych tematem biurokracji oraz prosperowaniu rynku pracy.
Julia, lat 16
źródło: szkolnyklubrecenzenta.pl