Skarb Atlantów. Kroniki Archeo. Tom 2 wyd. 2025

"Skarb Atlantów" to drugi tom Kronik Archeo, którego akcja dzieje się tuż po wydarzeniach z pierwszego. Dwie zaprzyjaźnione rodziny archeologów wraz z panną Ofelią wybierają się do Grecji na zasłużone wakacje. Jednak niby przypadkiem, niby trochę celowo dzieciaki pakują się w kolejną przygodę. Tym razem na ich celowniku jest Skarb Zaginionej Atlantydy!

Bohaterowie muszą wykazać się odwagą, dedukcją, wiedzą, a nawet nurkowaniem, by zdobyć poszukiwane wskazówki i artefakty. Tym razem nie działają sami, gdyż pomaga im urocza Greczynka, której dziadek również udzielił kilku cennych informacji. Bardzo podobało mi się finalne rozwiązanie.

Podobnie jak w pierwszym tomie, tak i tu znalazły się fragmenty, gdzie moim zdaniem autorka trochę przesadziła w dodaniu umiejętności, szczęścia i dojrzałości dzieciakom, a odebrała ją dorosłym... ale mimo tych kilku naiwnych sytuacji dość dobrze bawiłam się przy tej książce. Nie wiem czy na ten moment nie jest ona nawet moją ulubioną.

Ponownie urzekła mnie ilość dodatkowych informacji i ciekawostek związanych z historią, mitologią, archeologią czy architekturą. Zostały świetnie wkomponowane w tekst. Ilustracje również mi się podobały.

To bardzo fajna wakacyjna przygoda, której mankamenty nadrabia klimat oraz sympatyczna ekipa bohaterów. Naprawdę łatwo ich polubić, są barwną grupą, która może się od siebie uczyć nawzajem i każdy ma swój wkład w rozwiązywane zagadki.

Wracamy do serii która skaranie serce waszych pociech, ale jestem pewna, że i dorosłych. Przedstawiam drugi tom serii Kroniki Archeo pt. „Skarb Atlantów” :* greckie wyspy, pościgi i Posejdon! Uwaga! Wciąga bez ostrzeżenia! To ten typ książki, który bierzesz do ręki z ciekawości i nagle… ups! Właśnie straciłeś 200 stron i zapomniałeś, co to świat realny. Serio, świat wokół dziwnie ucicha, gdy to czytasz. Tym razem bez szczegółów, bo to czeka was to niezły rollercoaster.

Tym razem lecimy na Greckie Wyspy, żeby odnaleźć… legendarną Atlantydę! Tak, ten zaginiony kontynent! Cała akcja kręci się wokół starożytnej Gemmy z Pieczęcią Posejdona (brzmi epicko, prawda?). Lazurowe morze i gorący piasek to tylko pozory! Zaczyna się MEGA GĘSTO. Pojawiają się tajemnicze postacie, pościgi (takie, że masz ciarki!) i wieczne uczucie, że ktoś depcze bohaterom po piętach. Tempo akcji? Jest idealne. Wszystko płynie tak, że po prostu MUSISZ doczytać ten rozdział. Odłożenie książki? Niemożliwe.

Dlaczego to jest tak dobre? Ogromnym plusem jest ekipa. Bohaterowie to nie nudne, papierowe postacie. To dzieciaki z charakterem, które się kłócą, śmieją i boją, jak my! Ich teamwork jest po prostu the best. Widać, że razem są silniejsi. Co więcej, Wiedza wchodzi bokiem: czytasz o przygodzie, a nagle ogarniasz, że mimochodem nauczyli cię megaciekawostek o mitologii greckiej i archeologii. To wiedza podana w formie czystej frajdy, bez nudy ze szkolnej ławki! Wydanie na plus! Twarda oprawa, ładna grafika – książka prezentuje się świetnie na półce, a nie tylko jako pozycja do szybkiego przeczytania.

Dla kogo jest ten MUST-READ? To propozycja IDEALNA, jeśli kochasz tajemnice sprzed tysięcy lat, ciągnie Cię do historii i starożytnych cywilizacji albo po prostu potrzebujesz książki, która pozwoli Ci uciec od codzienności i przenieść się do miejsca pełnego adrenaliny.

BONUS dla starych wyjadaczy (i nie tylko!) Seria „Kroniki Archeo” jest super sprytna! Każdy tom to zamknięta historia, więc możesz zacząć od tego. Ale gdy już wejdziesz w ten świat, zapragniesz więcej. Ta przygoda po prostu dojrzewa z czytelnikiem. To nie jest tylko dla młodszych!

WERDYKT :** „Skarb Atlantów” to przygodówka, która pobudza wyobraźnię i przypomina, że świat kryje jeszcze masę sekretów. Ucieknij na chwilę na greckie wyspy i przeżyj coś EKSCYTUJĄCEGO. Serio… trudno się od tego oderwać!

Kolejny duży plus to wydanie książki – twarda okładka, ładna grafika i solidne wykonanie sprawiają, że to pozycja, którą chce się mieć na półce, a nie tylko „przeczytać i odstawić”.

Pytanie do Was! Czy Atlantyda naprawdę istniała? Piszcie w komentarzach! A Ty? Jaki sekret chciałbyś odkryć najbardziej?

Druga część Kronik Archeo to powrót do tego, co w tej serii najlepsze: przygód, humoru i tajemnic, które potrafią wciągnąć czytelnika bez reszty. Tym razem Ostrowscy i Gardnerowie trafiają do rozpalonej słońcem Grecji, gdzie miały czekać na nich spokojne, leniwe wakacje…

W centrum całej historii stoi legenda o skarbach Atlantów — zaginionym złotym posągu Posejdona, który według przekazów miał zostać ukryty na Krecie przez mieszkańców Santorini. To właśnie ta legenda staje się zapalnikiem niezwykłych wydarzeń, które porywają bohaterów w wir zagadek, dawnych wierzeń i zagrożeń, które czają się nie tylko w głębinach Morza Egejskiego.

Ważną postacią dla całej fabuły jest Profesor Barry Fleming -elegancki, uprzejmy, światowiec, który jest żywo zainteresowany odnalezieniem skarbu i przekazaniem go do muzeum narodowego...Jednak prawdziwe oblicze bohaterowie odkrywają dopiero później. Za okularami kryje się obrzydliwie bogatym, apodyktycznym i kompletnie pozbawionym skrupułów kolekcjonerem, który zrobi wszystko, by złoty posąg Posejdona trafił nie do muzeum, lecz do prywatnych skarbców...

Historia podana lekko, ciekawie i z humorem Jednym z największych atutów tej książki jest sposób, w jaki autorka wplata wiedzę w fabułę. Każdy wątek historyczny, każdy mit, każde trudniejsze słowo pojawia się dokładnie wtedy, gdy czytelnik go potrzebuje. Są tu mity o Minotaurze, opowieści o Knossos i odkrywcy jego pałacu sir Arthurze Evansie, wyjaśnienie, a nawet botaniczny rysunek stokrotki pospolitej. Wszystko lekkie, zrozumiałe i naturalnie wplecione w narrację, dzięki czemu książka działa trochę jak przygodowy przewodnik po starożytności.

Najpiękniejsze jest to, że mimo całej pogoni za legendarnym skarbem, to nie złoto staje się najważniejsze, a decyzje bohaterów. Dzieciaki nie tylko ratują sytuację - udaremniają przejęcie skarbów przez Valzakisa i sprawiają, że wszystko pozostaje tam, gdzie powinno: w greckiej ziemi. Za swoją odwagę zostają pożegnani jak prawdziwi bohaterowie — i trzeba przyznać, że w pełni na to zasłużyli.