Sybiraczka

Jaka książka ostatnio bardzo Was poruszyła?

"Na razie niech się cieszą dzieciństwem. Ono tak szybko mija." Te słowa niosły prostą prawdę. Po zakończonej I wojnie światowej Wincenty ułożył sobie życie. Ma dobrą, mądrą żonę Stanisławę, czwórkę dzieci. Jest rolnikiem ale patrzy szerzej, otwiera aptekę i rzeźnię by stałe dochody gwarantowały życie na dobrym poziomie rodzinie. I tak oto w przededniach II wojny światowej niepokój puka do drzwi rodziny Wincenta.

"Z domu wyjeżdżał, żywiąc nadzieję, że to ostatni raz gdy polscy mężczyźni muszą zostawiać swoje rodziny i iść na wojnę w obronie ojczyzny". Piękne, przejmujące słowa patrioty. Czy w obliczu aktualnych konfliktów na świecie, ta książka nie trafia do nas mocniej?

Wincent wrócił do rodziny, wojna trwała dalej. Sowieci pod osłoną nocy zarządzili wywózkę rodzin polskich, w tym rodziny Pałdynów. Kierunek Syberia. To wszystko co spotkało ich na Syberi jest nieludzkie. Sama podróż pozbawiła życia wielu ludzi. Mróz, głód, ciężkie roboty tak wyglądało życie na obczyźnie. Jedyne marzenia tej rodziny okrojone są do zjedzenia ciepłego posiłku i powrotu do ukochanej ojczyzny.

"Łupili, grabili i zajmowali majątki". Historia pokazała to kilkukrotnie. Wspomnienia Pani Haliny rozdzierają dusze, budują serce patriotów i uczą, że wola walki i chęć przetrwania są podstawą. Obok tej książki nie sposób przejść obojętnie. Trudna lektura, a smuci tym bardziej gdy wiesz, że przeżyli to prawdziwi ludzie. Jeśli pamiętacie co dziadkowie, pradziadkowie mówili o wojnie i jej skutkach, tu macie to na piśmie. Mimo niechęci zarówno do Niemców jak i Rosjan i im podobnych, zawsze szczerze mówili, czym różnią się te dwa narody. Swołocz.

Nie sposób przejść bez emocji przez książkę. Trzeba ją dawkować. Wzbudza tak wiele uczuć. A po zakończonej lekturze, długo będą targać Tobą emocje. Nie zapomnisz tak łatwo. Przede wszystkim ogromny szacunek i podziw dla Pani Haliny za przekazanie nam tych trudnych wspomnień. Ciężko napisać coś więcej, przeczytajcie Sybiraczke. Jako kawałek historii Polaków, jako ostrzeżenie przed wojną i jej skutkami, jako przestroga przed zatraceniem człowieczeństwa. Sybiraczka jest również przypomnieniem, że rodzina jest wartością nadrzędną, a wola walki i chęć przetrwania daje nadzieję nawet wtedy, gdy juz na nią nie czekasz.

(...) Wybuch II wojny światowej kończy poukładane życie rodziny Wincentego Pałdyny, który wciąż jeszcze w pamięci ma swój udział w wojnie z bolszewikami. Mężczyzna dostaje powołanie i z bólem serca zostawia żonę i małe dzieci. I choć szybko wraca do domu, to już za kilka miesięcy rodzina przeżywa kolejny dramat. Zostają zesłani na Syberię. Z momentem zamknięcia się za nimi drzwi bydlęcego wagonu, rozpoczyna się walka o przetrwanie... Dla wielu zakończona już w trakcie okrutnej podróży...

"Sybiraczka" to niesamowicie przejmująca historia oparta na faktach, choć zaprezentowana jako powieść fabularyzowana. Ukazuje ona czytelnikowi ogrom ludzkiej tragedii, zgotowanej przez drugiego człowieka, walkę o przetrwanie, tęsknotę, strach o kolejny dzień, ból utraty najbliższych. Obserwujemy dramat wojennej rzeczywistości, który stał się udziałem Polaków zesłanych na Syberię. Na tej mroźnej, nieprzyjaznej ziemi, gdzieś na końcu świata, zostali oni zmuszeni do życia, które stało się egzystencją z dnia na dzień, pośród głodu, katorżniczej pracy, chorób, warunków jakich nawet nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić. Czytając tę historię, niejednokrotnie uroniłam łzę, czułam złość, współczucie. Jednocześnie miałam w myślach to, jak bardzo nie doceniamy tego co mamy. Ta książka otwiera na to oczy. Jak również na to, że człowiek jest w stanie przetrwać bardzo wiele, gdy motywuje go do działania miłość do najbliższych i wiara, że jeszcze będzie lepiej. To właśnie nie pozwala zgasnąć tlącej się nadziei, gdy dopada bezsilność. Historia bohaterów powieści, którą poznajemy dzięki pani Halince i jej chęci podzielenia się swoimi doświadczeniami, burzy nasz poukładany, zamknięty w bańce światek i przypomina, że w każdej chwili ta bańka może pęknąć. Gdy nie szanujemy pamięci o tych, którzy oddali życie za naszą Ojczyznę, gdy myślimy, że wolność dana jest nam raz na zawsze, to sami siebie skazujemy na jej utratę..

Książka do przeczytania dla każdego, wręcz bym powiedziała, że obowiązkowo.

Polecam!!

"Sybiraczka" to książka, która dotyka trudnej, ważnej części polskich dziejów. Dziadek Wincentego Pałdyny walczył w powstaniu, przeżył, ale za udział w nim zapłacił najwyższą cenę, powiesili go Rosjanie. Wincenty, gdy nadszedł czas wyboru, również walczył o ojczyznę, nie potrafił stać z boku. Z wojny wrócił odmieniony, ale skoncentrował się na nowym życiu, otrzymał dziesięć hektarów ziemi niedaleko Brześcia. Ożenił się z cudowną dziewczyną, doczekał czwórki dzieci, starał się wymazać koszmarne wspomnienia… i znowu nadeszła wojna. Wszyscy początkowo mieli nadzieję, że to plotka, niewypowiedziana groźba. A później było jeszcze gorzej. W wyniku inwazji Armii Czerwonej, Pałdynowie, podobnie jak wielu innych Polaków, zostali wyciągnięci z domów i rozpoczęła się dramatyczna, wyniszczająca podróż w okowach mrozu i chorób, na Sybir. Był luty 1940 r.

To, co czyni tę powieść wyjątkową, to fakt, że głównym źródłem informacji dla Autorki była Halinka, najmłodsza córka Pałdynów, dziś 90-letnia staruszka i świadek tamtych wydarzeń. Dzięki jej relacji historia nabiera niezwykłej autentyczności. Choć opowieść jest przesiąknięta cierpieniem i smutkiem, to w wielu momentach koncentruje się na sile rodziny, wzajemnej miłości i oddaniu. Ta życzliwość i poświęcenie to wzruszająca wartość, która udowadnia, że dobro potrafi istnieć nawet w najgorszych warunkach - trudach, głodzie i pracy ponad siły. Czy wszystkim Pałdynom udało się przetrwać? Tego musicie dowiedzieć się sami.

Sylwia Kubik pisze charakterystycznym stylem, który doskonale widać w tej powieści. Ułatwia on kontakt z historią i pozwala ją zapamiętać. Autorka mistrzowsko łączy fakty historyczne z głębokimi emocjami. Pisze tak, że czytelnik nie jest biernym obserwatorem - podąża za losami bohaterów, wczuwa się w ich sytuację, rozmyśla, co zrobiłby na ich miejscu. Udziela się smutek, lęk, ale czasem i iskierkę radości. To te emocje sprawiają, że fakty przestają być tylko datami, a stają się wydarzeniami.

"Sybiraczka" to nie tylko piękna i bolesna opowieść o walce o przetrwanie, ale też ważne przypomnienie o kruchości pokoju. To lektura, która uświadamia, jak ważne jest docenianie tego, co mamy i pamiętanie o tych, którzy walczyli o Polskę i przeżyli wojenne piekło.

„Sybiraczka” to powieść, która porusza najczulsze struny ludzkiego serca. Oparta na historii pani Haliny - dziewczynki, którą los wraz z rodziną rzucił w mroźne piekło Syberii - jest nie tylko opowieścią o bólu, utracie i walce o przetrwanie, ale przede wszystkim o niezłomnej sile nadziei.

Wincenty Pałdyna - żołnierz, patriota, mąż i ojciec - za odwagę w wojnie z bolszewikami otrzymuje kawałek ziemi, na którym z ukochaną Stanisławą buduje swoje małe szczęście. Pola, dzieci, gwar życia - wszystko zdaje się wreszcie układać. Aż wybucha wojna. A potem… Syberia. Mróz, głód, strach tęsknota za domem, który już nigdy nie będzie taki sam. A jednak, mimo wszystko nie przestali wierzyć. W powrót, w miłość, w Boga, w to, że zimą kiedyś się skończy.

To historia ludzi, którzy w nieludzkich warunkach potrafili pozostać ludzcy. Którzy mimo bólu i rozpaczy nie utracili wiary to, że kiedyś wrócą do siebie. Bo nawet w najciemniejszej nocy potrafi błysnąć iskra dobra, która prowadzi przez śnieżne pustkowia ku wolności.

„Sybiraczka” to hołd dla tych, którzy przeszli przez piekło, ale zachowali w sobie bezpieczeństwo. To książka, która przypomina, że nadzieja nie zawsze krzyczy - czasami tylko cicho oddycha, by przetrwać kolejny dzień.

Jeśli szukasz historii, która poruszy i która wzruszy do łez ta książka zostanie w Twoim sercu na długo…