Wiecznomrok. Tom 1

Wiecznomrok to pierwszy tom cyklu fantasy. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z książkami autora, a Wiecznomrok jest jego pierwszą przetłumaczoną u nas powieścią (sam MacKenzie ma już ich kilka na swoim koncie). Jestem sroką okładkową i od razu zauważyłam tę opowieść.

Odkąd Wiecznomrok napadł na Srebrne Królestwo, pogrążając je w ciemności i chaosie, upłynęły tysiące lat. Wtedy garstka nieustraszonych Wiedźm zdołała przegnać zło. Jednak teraz Wiecznomrok, przebudzony przez diaboliczną panią Hester, znów daje o sobie znać. Powstrzymać go może jedynie starożytny czar, ukryty głęboko w podziemiach Królewskiego Gniazda.

Tajemnicza drewniana szkatułka wpada w ręce sieroty Larabelle Lisicy zupełnie przypadkiem, kiedy dziewczyna myszkuje po kanałach w poszukiwaniu wartościowych przedmiotów. Oczywiście Lara nie ma pojęcia, że to nieoczekiwane znalezisko wywróci jej życie do góry nogami – zostanie wrzucona w wir przygód, będzie musiała stawić czoła dzikiej magii i śmiertelnemu niebezpieczeństwu. Po drodze spotka też pewnego jegomościa, który nie rzuca cienia….

Wiecznomrok to powieść fantasy dla młodzieży. Zawiera wiele przygód i zwrotów akcji, dzięki czemu nie towarzyszy nam nuda. Nie brak tutaj także magii, która wylewa się w każdej strony tej książki. Spotkacie więc czarownice, mroczną siłę, która dąży do zniszczenia świata oraz „jędzuchy”, które są dosyć szalone, a także silną kobiecą postać. Jest to klasyczna młodzieżówka, jakich wiele, ale napisana jest w na tyle przyjemnym stylu, że będzie na pewno dobrą rozgrywką.

Wiecznomrok jest dopiero początkiem serii, dlatego niektóre aspekty wydają się niedopracowane i po cichu liczę, że zostaną one poprawione w kolejnym tomie. Świat wykreowany przez autora także ma jeszcze wiele do powiedzenia i jestem ciekawa, jak będzie się on rozwijał. Początek zwiastował lekturę pełną akcji, ale później tempo nieco spada i całość się trochę wlecze. Autor miał naprawdę ciekawy pomysł na swoją książkę, ale mam wrażenie, że nie do końca wykorzystał ten potencjał. Bohaterów potraktował po macoszemu, przez co nie bardzo mamy szansę, aby się z nimi zapoznać, czy chociażby obdarzyć sympatią.

Nie znajdziecie tutaj zbędnych kwiecistych opisów, a sporo dialogów. Myślę, że książka jest skierowana do młodszej młodzieży. Mam nadzieję, że drugi tom naprawi te kilka rzeczy, które tutaj nie wyszły, ponieważ całość ma naprawdę potencjał i jestem ciekawa, jak Ross MacKenzie rozbuduje ten fantastyczny świat.

No właśnie, ta okładka! Mogłabym na nią patrzeć i patrzeć. Jest przepiękna i w tym roku, na całe mnóstwo ładnych grafik to właśnie ta jest jedną z niewielu, które bardzo, ale to bardzo mi się podobają.

A co w środku można znaleźć? Poznajemy sierotę, Larabellę. Dziewczyna stara się po prostu przeżyć w mieście poszukując po kryjomu skarbów. Niestety, w momencie kiedy znajduje szkatułkę jej życie zostaje obrócone do góry nogami i musi sobie poradzić z magią, z niebezpieczeństwami, z człowiekiem, który nie ma cienia. Czyżby to był jeden z tych, którzy szwendają się po mieście i podobno są pozbawieni duszy i dlatego nie posiadają własnego cienia?

Larabelle próbuje sobie radzić w świecie, który wcale nie sprzyja takim osobom, jednak poprzysięgła sobie, że nie wróci do sierocińca. Nic dziwnego, prawda? A w jej życiu pojawiają się nagle wiedźmy, ludzie bez cieni, magia, tajemnice, strach. Żeby tego było mało, tytułowy Wiecznomrok zostaje uwolniony i powoli pochłania świat. Czy to doprowadzi do katastrofy?

Ta książka jest napisana podobno dla młodzieży, ale szczerze? Myślę, że zachwyci się nią niejeden dorosły czytelnik. Jest fascynująca i wciąga w świat pełen suspensu, magii i czarownic. Do tego bohaterowie, którzy są stworzeni tak, że faktycznie czuć jak by się stało tuż obok nich. Każde ma swoje charakterystyczne cechy powodujące, że w zależności od tego czy to dobra czy zła osoba, odczuwamy wobec niej empatię, niepokój lub obrzydzenie.

Sam klimat książki jest bardzo tajemniczy, a jak na książkę fantasy przystało skrywa bohaterkę, która na naszych oczach staje się z szarej, ukrytej dziewczynki, potężną kobietą. Oczywiście wpływ na to mają wydarzenia wokół niej i nieszczęsna drewniana szkatułka, ale ta przemiana powoduje, że pała się do niej jeszcze większą sympatią. No nie da się jej nie lubić!

Ta magiczna kraina to świat, z którego się nie chce wychodzić i jakże było mi szkoda, że tak szybko przeczytałam! Mam nadzieję, że jeszcze będę miała okazję spotkać Larę w kolejnych tomach i wrócić do świata, który jest przepełniony magią!

Cienisty Jack przeczesuje Diabła Wyspę w poszukiwaniu Jenny Zimy, noszącej Czar Sądnego Dnia. Wiedźma jednak nie poddaje się bez próby walki.

Larabelle Lisica, trzynastoletnia sierota i kanałowy szperacz, ratując znajomego Joe przed gangiem szperaczy, odkrywa niezwykłość znalezionego wisiorka. Joe z wdzięczności zaprasza ją na zupę i ciepłą herbatę. Jego babci, wróży Larze z fusów z wypitej herbaty, wpada w trans i przekazuje dziewczynie wizję związane z jej przyszłością. Od tego czasu zaczyna wyczuwać medalion. Ale to co dzieje się później jest znacznie bardziej fascynujące i przerażające jednocześnie.

Pani Hassler, czarodziejka przyboczna Srebrnego Króla dzięki młodej kobiecie, za pomocą czarów po raz kolejny ze starej pokraki staje się piękna i młoda czarodziejką. Gdy przychodzi do króla dowiaduje się o kolejnej ucieczce białodziejów, którym pomogły jędzuchy. Wraca do komnat zdenerwowana i zniecierpliwiona. Wzywa Cienistego Jacka, aby zdał jej raport o poszukiwaniach Czaru Sądnego Dnia. To za jego pomocą chce uratować ludzi od Wiecznomroku, uwięzionego pod powierzchnią skał, którego sama najpierw uwolni. Dzięki temu zostanie nazwana znawczynią świata, a całe Kwiecie i magia należeć będą tylko do niej.

Jak się okazuje Czar Sądnego Dnia trafia w ręce Lary.

Jak dziewczyna poradzi sobie ze swoim przeznaczeniem ciągle uciekając przed mężczyzna, który nie rzuca cienia?

Bardzo ciekawa książka. Mimo kilku miejsc wydarzeń, bardzo logicznie ułożona. Jak dla mnie bardzo na plus jest brak długich opisów miejsc i wyglądu różnych postaci. Świetne dozowanie akcji i różnorodność bohaterów, pod względem charakteru, wyglądu i podejmowanych decyzji.

Może będą kolejne przygody Larabelle Lisicy?