Władza absolutna

Dobrze jest móc sięgnąć do początków tych, którzy teraz zajmują zaszczytne miejsce wśród twórców literatury gatunkowej. Takim autorem jest David Baldacci, po trzydziestu latach swojej działalności ma ponad pięćdziesiąt powieści na koncie i znany jest na cały świat. A do tej sławy przyczynił się już znacząco jego debiut z 1996 roku pt. “Władza absolutna”, który zaledwie rok później został zekranizowany przez samego Clinta Eastwooda, a teraz, dokładnie trzydzieści lat później, wraca na polski rynek książki. Oczywiście warto mieć świadomość tego, że i sama historia i jej tłumaczenie mają już swoje lata - to, co teraz dobrze znamy, wtedy mogło uchodzić za świeże i innowacyjne. Dlatego teraz “Władzę absolutną” polecam tym, którzy szukają typowo rozrywkowej, dynamicznej powieści, w której cały czas coś się dzieje, a źli i dobry nieustannie funkcjonują w trybie “uciekaj albo giń”, nie brakuje też wątków romansowych. Wrażenie na pewno robi to, że już w swojej pierwszej książce autor sięgnął wysoko - aż do szczytów władzy, do elit, które rządzą krajem. Przypadkowy człowiek staje na ich drodze, a przez zrządzenie losu może stać się prawdziwym zagrożeniem. I tak spryt, ambicja i chciwość ścierają się ze sobą raz przeważając szalę na stronę tych u władzy, raz na stronę tych szukających sprawiedliwości. Naprzemienna perspektywa sporego grona postaci robi wrażenie - każdy przedstawiony jest wyraziście ze swoimi wątpliwościami i różnie postrzeganą moralnością. Historia dobrze absorbuje uwagę, porusza się po znanych liniach fabularnych, a postaci budzą jednoznaczne emocje - jednym gorąco kibicujemy, drudzy przerażają swoją bezdusznością. To ciekawe doświadczenie poznać debiut autora, kiedy wie się już, co aktualnie potrafi - to podróż w czasie, przy której można dobrze się bawić i docenić rozwój, jaki autor przez lata poczynił.

600 stron sensacji? Brzmi jak idealny sposób, żeby wystawić moją cierpliwość na próbę. A jednak⌠nie mogłam się od tej książki oderwać.

„Władza absolutna” Davida Baldacciego to wznowienie powieści, która ma już swoje lata i na podstawie której Clint Eastwood nakręcił film. Nie widziałam go, więc tym razem nie będę porównywać książki z ekranizacją.

Mamy prezydenta Stanów Zjednoczonych – na pozór dystyngowanego męża stanu, a za zamkniętymi drzwiami tyrana, przemocowca i seksoholika, przekonanego, że władza daje mu prawo do wszystkiego.

Kiedy ginie jego kochanka, przypadkowym świadkiem zostaje Luther Whitney – włamywacz, który znalazł się w niewłaściwym miejscu o bardzo niewłaściwej porze. Mógłby uciec, bo ma pieniądze i możliwość zniknięcia. Tyle że ma też dowód i najwyraźniej zbyt silne poczucie sprawiedliwości, żeby udawać, że niczego nie widział.

Baldacci świetnie pokazuje cienką granicę między prawem a tym, jak łatwo można je obejść, kiedy ma się władzę, pieniądze i odpowiednie znajomości. Zacieranie śladów, manipulowanie dowodami, polityczne układy, prawnicze kruczki i ludzie gotowi zrobić naprawdę wiele, żeby prawda nie wyszła na jaw. I choć książka powstała wiele lat temu, momentami trudno nie pomyśleć, że spokojnie można by ją przenieść do czasów współczesnych.

Sensacja nie jest moim literackim numerem jeden, ale tutaj naprawdę płynęłam przez te 600 stron. Byłam ciekawa, co wydarzy się dalej i jak to wszystko się skończy.

To moja pierwsza książka w ramach współpracy z @wydawnictwomuza i chyba bardzo udany początek.

A Baldacci? Zdecydowanie Autor, po którego sięgnę ponownie, tym bardziej że kolejny jego tytuł już czeka na mojej półce.

A Wy znacie „Władzę absolutną” albo widzieliście film Eastwooda? I co wybieracie najpierw – książkę czy ekranizację?

Zazwyczaj tak jest, że obiecując sobie zrobić coś ostatni raz musi wydarzyć się coś niespodziewanego. Luther właśnie włamał się do luksusowej rezydencji nie spodziewał się w niej zastać...prezydenta i żonę jednego z najbogatszych chociaż już nie młodych amerykańskich mieszkańców. To co miało zostać jedynie schadzką szybko przerodziło się w morderstwo. Stawka jest wysoka, waży się dalsza kariera prezydenta i najbliższych współpracowników, a świadek nie jest nikomu do niczego potrzebny. Ten ma inny plan, teraz nie wiadomo kto będzie gorą.

Polityczne intrygi, pycha władzy, życie w przekonaniu, że należy się nam samo najlepsze. Poczucie wyższości i tego, że pieniądze są kluczem do samych sukcesów. Obłuda człowieka stojącego na czele obywateli, brak wyrzutów sumienia i żalu za swoje czyny.

To wszystko znajdziecie w tej powieści.

Autor zabiera czytelnika w świat polityki i ludzkiej psychiki, która w pewnym momencie mówi pas. Nie każdy ma tak silną psychikę by wytrzymać zło jakiego jest czynnym uczestnikiem.

Trzymający w napięciu, świetny thriller, gdzie trwa walka z czasem i wyścig na to kto okaże się sprytniejszy. Do samego końca nie wiadomo czy wygra prawda, czy jednak kłamstwo znów zatriumfuje.

Patrząc na dzisiejszy świat, ta fabuła nie wydaje się jakoś za bardzo naciągana. To tylko pokazuje jak bardzo człowiek u szczytu władzy czuje się bezkarny i jak dobrze umie grać, zakładając maskę praworządnego podczas gdy rzeczywistość jest zupełnie inna. Polecam, myślę,że tak samo jak ja nie będziecie potrafili oderwać się od lektury