Żeglarze nocy

Praktyka wspierania wszelkich maści ekranizacji solidną dawką książek je uzupełniających oraz wznowieniami dzieł, na których je oparto, niektórych może drażnić, ale trzeba przyznać, że to zabieg dobry zarówno dla wydawców, jak i czytelników. Wydawców, bo zainteresowanie tematem pozwala im na pomnożenie zysków, co daje możliwość poszerzenia oferty etc., czytelników, bo często w ich ręce trafiają utwory, których od lat brakowało na księgarskich półkach. Tak jest też z Żeglarzami nocy, którzy po ponad dekadzie doczekali się nowego wydania dzięki serialowi wyprodukowanemu przez platformę Netflix. I chociaż obecne wydanie poza tytułowym tekstem nie ma prawie nic wspólnego z poprzednim, to i tak w ręce czytelników trafia solidna dawka udanej fantastyki.

George R.R. Martin jest najbardziej znany jako autor cyklu fantasy Pieśń Lodu i Ognia, choć ma na koncie również kilka książek i opowiadań science-fiction. Te ostatnie, zostały niedawno wznowione z okazji Netlixowej adaptacji Żeglarzy nocy.

Tytułowe opowiadanie przedstawia losy ekspedycji, złożonej z ośmiu nieprzystosowanych do życia w kosmosie naukowców oraz telepaty. Ich celem jest zbadanie tajemniczej rasy wolkrynów, podróżującej przez całą galaktykę, ku sobie tylko znanemu przeznaczeniu. Naukowcy wyruszają w podróż na jedynym statku, jaki udało im się znaleźć, czyli na Żeglarzu nocy. Jest to statek bardzo nowoczesny i w pełni autonomiczny, którego kapitan komunikuje się z załogą tylko za pośrednictwem hologramów i głosu. Jednak tuż po starcie telepata wyczuwa na statku obecność jakiejś złowrogiej siły...

Opowiadań w tym zbiorze jest sześć i są one dość znikomo ze sobą powiązane i nie stanowią kontynuacji tytułowego opowiadania. Wspólne elementy są subtelne i chwilami trudno je nawet zauważyć - są to z reguły nazwy planet lub inteligentnych ras, które bohaterowie wspominają w rozmowach. Być może powiązań jest więcej, ale mnie udało się znaleźć tylko kilka. Nie będę opisywał wszystkich opowiadań, ale jedynie trzy, które zrobiły na mnie największe wrażenie.

Żeglarze nocy są ciekawym studium psychologicznym na temat tego, co dzieje się z ludźmi zamkniętymi w ograniczonej przestrzeni, którzy nie mogą dowiedzieć się jak wygląda naprawdę ich kapitan, a jednocześnie dostają sygnały od telepaty, że coś jest nie tak. Jak się łatwo domyślić, kolejne osoby zaczynają próbować dowiedzieć się, co nie kończy się dla nich szczęśliwie, przez co sytuacja powoduje coraz większe zdenerwowanie oraz strach wśród pozostałych osób. Jednocześnie cały czas bohaterowie podróżują, żeby spotkać się z tajemniczą rasą wolkrynów, choć w pewnym momencie ten wątek zostaje niestety odsunięty na bok. Nie da się jednak ukryć, że Martin świetnie zarysował nastrój grozy, niewiadomego, które może czaić się za ścianą, a rozwiązanie zagadki jest bardzo nieoczywiste. Jest to opowiadanie które czytało mi się najlepiej, choć żałuję, że w zasadzie już na samym wstępie autor zdradza zakończenie historii.

Weekend w strefie wojny przedstawia dość ciekawą i niecodzienną tematykę. Otóż dla znudzonych życiem ludzi powstał zupełnie nowy biznes. Płacisz i możesz uczestniczyć w prawdziwej wojnie, z prawdziwym karabinem i z prawdziwym przeciwnikiem. Możesz zginąć, zostać postrzelony, ale jeśli przeżyjesz i zabijesz wystarczająco wielu, to awansujesz na kolejne stopnie i możesz pochwalić się znajomym. Pomysł na to opowiadanie jest bardzo ciekawy i został ukazany z perspektywy mężczyzny, który postanowił spróbować pierwszy raz swoich sił w tego typu rozrywce, licząc, że szef go zauważy i w ten sposób awansuje. Jest to dobre opowiadanie, choć moim zdaniem autor powinien bardziej zaakcentować, czy też przedstawić na początku, co kieruje ludźmi, którzy decydują się na taką rozrywkę, wówczas całość miałaby zdecydowanie mocniejszy wydźwięk.

Pieśń dla Lyanny jest to ostatnie opowiadanie, a zarazem jedno z najciekawszych. Lyanna wraz Robbem przylatują na planetę zamieszkałą przez Shkeenów, której rozwój cywilizacyjny zatrzymał się na dość wczesnym etapie, a jedyną religią jest tzw. Kult Zjednoczenia, której członkowie popełniają samobójstwo, wcześniej wyznając publicznie wszystkie swoje grzechy. Lyanna i Robb, to psioniczne Talenty, których celem jest dowiedzenie się dlaczego również ludzie zaczęli się nawracać na tę dość niezwykłą religię. Jest to historia o miłości, osamotnieniu, ale także o odkupieniu i poszukiwaniu bliskości, którą Shkeenowie realizują w niecodzienny sposób. Jest to opowiadanie, przy którym autor najwięcej zawarł tematów do przemyśleń, jak również własnych rozważań, co jest dużym plusem tego tekstu.

Żeglarze nocy i inne opowiadania są interesującym zbiorem opowiadań science-fiction George R.R. Martina, w którym znajdziemy szeroki przekrój tematów. Od błahych i prostych, po nieco trudniejsze i zawierających więcej przemyśleń autora.

hrosskar.blogspot.com