Amerykański brud

"Amerykański brud" Jeanine Cummins to pierwsza przeczytana przeze mnie książka w tym roku.

Od razu zacznę od tego, że ta powieść jest rewelacyjna! Mnie ogromnie się spodobała, czytałam ją z zapartym tchem i naprawdę nie mogłam się od niej oderwać! Wzruszyła mnie, zachwyciła oraz bardzo mnie wciągnęła! Z pewnością na długo pozostanie w mojej pamięci.

"Amerykański brud" to powieść osadzona w świecie karteli i handlarzy narkotyków. Ale nie, fabuła nie skupia się na gangsterach i handlarzach narkotyków. Bohaterami powieści są zwykli ludzie. Ludzie, którzy wiedli szczęśliwe i bezpieczne życie. Właśnie wiedli. Bo pewne wydarzenia sprawiły, że to bezpieczeństwo nagle runęło jak domek z kart.

Lydia straciła wszystkich członków rodziny. Został jej tylko syn. Nie mogła się załamać. Musiała walczyć o przetrwanie, o to, aby przeżyć, aby uratować swojego syna. Do czego zdolna jest matka, aby ratować swoje dziecko?

Wzruszyła mnie również bardzo historia Soledad, młodej, pięknej dziewczyny, która została zmuszona do bycia "dziewczyną" jednego z członków narcos. Aby ratować siostrę i rodzinę musi uciekać. Razem z siostrą udają się na el norte.

Bohaterkami powieści są kobiety, które dotknęła tragedia, które zostały zmuszone do tego, aby uciekać z miejsca, w którym przestały czuć się bezpiecznie. Za wszelką cenę chcą uchronić swoich bliskich.

Powieść dotyka bardzo ważnej kwestii jaką jest problem migrantów w Meksyku. Skupia się na przeżyciach migrantów, a także na powodach, dla których są zmuszeni opuścić swój kraj. I nie, nie są to wcale błahe powody. Strach, brak poczucia bezpieczeństwa, przemoc, śmierć najbliższych, groźba utraty życia.

Czytelnik podążając na północ razem z bohaterami powieści wnika w ich emocje, przeżycia, wspólnie z nimi odbywa tę niebezpieczną i szaloną podróż do lepszego życia, do bezpiecznej przystani, do miejsca, które da im poczucie bezpieczeństwa.

Jak myślicie co zrobilibyście gdybyście musieli uciekać z miejsca, w którym do tej pory czuliście się bezpiecznie? Do jakich czynów posunęlibyście się, aby ratować swoje dziecko?

Ta powieść pokazuje właśnie, jak zwykli ludzie radzą sobie w ekstremalnych sytuacjach, które nie zdążają się na co dzień. Do jakich czynów jesteśmy wstanie się posunąć, aby przeżyć, aby ratować siebie i bliskich.

Podsumowując: powieść "Amerykański brud" to książka, którą warto przeczytać. Gorąco polecam i gwarantuję, że jeśli już zaczniecie czytać to przepadniecie i nie będziecie mogli się oderwać!💙🙂

A na zakończenie zostawiam dwa cytaty, które najbardziej spodobały mi się:

"Tyle się wydarzyło, że każda godzina spędzona razem zdaje się rokiem znajomości. Ale jest też coś więcej. Łączy ich wspólna trauma, ponieważ współdzielą doświadczenia trudne do opisania. Niezależnie od wszystkiego, nikt inny w pełni nie zrozumie męki tej podróży, poznanych przez nich ludzi, nieustannie towarzyszącego im strachu, żalu oraz zmęczenia, które zjadają ich od środka. Nikt nie pojmie do końca zbiorowej determinacji, by wciąż przeć na północ. To ich łączy, sprawia, że teraz czują się prawie jak rodzina."

"Lydia martwi się o wszystkie te rzeczy, o których dopiero co myślała, a jednocześnie uświadamia sobie bezcelowość zamartwiania się. Najgorsze albo się wydarzy, albo nie, więc martwienie się tym niczego nie zmieni".

"Acapulco upada", a wraz z nim życie pełne zwyczajnych nadziei, marzeń i planów Lydii i jej syna, po tym jak kartel narkotykowy morduje całą ich rodzinę. Jednego dnia traci wszystko, staje się uciekinierką, migrantką. Teraz plan jest tylko jeden - musi ratować siebie i syna. Podejmuje desperacką ucieczkę byle szybciej, byle dalej od strefy zagrożenia. Ale czy nawet setki mil dalej może poczuć się bezpiecznie? Bez strachu obejrzeć za siebie?

Lęk, strach i niewyobrażalny smutek. To uczucia, które towarzyszą podczas lektury całej książki nie tylko bohaterom. Bo czyż można podejść lekko do przytłaczającego ogromu ludzkiego nieszczęścia? Do zbrukanej niewinności i odebranego dzieciństwa?

Autorka porusza temat bestialskiej bezwzględności i bezkarności karteli narkotykowych i migracji będącej jej następstwem. Krzyczy głosami ofiar, które nie mogąc liczyć na pomoc państwa i skorumpowanej policji, ratują się ucieczką. Obnaża przemoc, biedę i brud, którym towarzyszy jedno marzenie pozwalające im przetrwać. Marzenie o normalności.

To książka, która wydrążyła mnie emocjonalnie. Zburzyła wewnętrzny spokój. Wiele drastycznych obrazów mam cały czas pod powiekami i z pewnością na długo tam pozostaną. Ale niech Was to nie zniechęci, bo to książka, którą trzeba przeczytać, napisana przepięknie i z ogromnym wyczuciem.

Być może mieliście okazję słyszeć o "Amerykańskim brudzie" wcześniej, ponieważ jakiś czas temu pojawiły się pierwsze zapowiedzi. Wydawnictwo jednak zdecydowało się przesunąć premierę na jesień i choć nie mogłam się już doczekać lektury to uważam to za mądre posunięcie. Takie książki czyta się najlepiej w tym okresie roku.

Dużo głosów z zagranicy sugerowało, by jak najszybciej zabrać się za czytanie, ponieważ podobno to klasyk na miarę współczesnych czasów i historia równie silna w przekazie co "Grona gniewu". Zazwyczaj unikam wszystkich haseł promujących powieść tak intensywnie, ale przyznam, że tu czuję się złapana na haczyk i to nawet skutecznie, bo książka faktycznie okazała się fenomenalna.

Mam jednak wrażenie, że nie będzie to lektura dla każdego. Zmusza ona silnie do myślenia, każde drążyć, doszukiwać, czytać między wierszami i bardzo silnie skupia się na profilach psychologicznych bohaterów. To chyba podobało mi się najbardziej, ta możliwość wejścia w głąb umysłu danej postaci, fantastyczne rozłożenie na czynniki pierwsze działań, wyborów, myśli. Przez to miałam poczucie, że nie tylko wiem co kierowało danym bohaterem, ale w pewnym momencie po prostu nim byłam. Jeanine Cummins - chapeau bas!

To mocny, silny w przekazie thriller, który rozpoczyna się dość spokojnie. Widzimy ustatkowane życie Lydii prowadzącej swoją księgarnię. Ma synka Lucę oraz wspaniałego męża, a także kartele narkotykowe tuż obok siebie, choć nie czuje się tym faktem zagrożona. Do czasu, gdy szef kartelu zjawia się w księgarni kobiety. Wówczas jej życie wywraca się do góry nogami.

Powieść napisana jest silnym w przekazie, ale przyjemnym w odbiorze językiem. Prowadzi czytelnika przez zawiłe tajniki życia prywatnego, które stało się celem narkotykowych porachunków i przyznam, że wiele razy podczas czytania czułam na plecach dreszcz przerażenia. To co spotkało tę rodzinę, to horror w czystej postaci, tym straszniejszy, że rzeczywisty. Mnóstwo w tym wszystkim emocji, mnóstwo skrajnych myśli, ale to co szokuje najbardziej, to zacierająca się granica między fikcją a rzeczywistością.

"Amerykański brud" to powieść obok której nie powinno przechodzić się obojętnie. Mocna, uzależniająca, niebezpieczna. Tym razem hasła reklamowe nie kłamały i zasługuje na wszystkie słowa uznania. Jeśli jesteście gotowi stanąć na miejscu głównej bohaterki i dowiedzieć się co ją spotkało - przygotujcie się na jazdę bez trzymanki. Uwaga! Ta książka otwiera oczy na otaczający nas świat.

Jeanine Cummins "Amerykański brud", jakże niesamowicie wciągająca była ta powieść. Nie mogłam się od niej oderwać, czytałam praktycznie na jednym oddechu. Jednocześnie w mojej głowie zbierały się przeróżne uczucia. Od złości, przez niedowierzanie, strach o bohaterów, do trzymania kciuków za pomyślne zakończenie podróży.

Nie jest to kryminał ani thriller, ale wzruszająco opowiedziane, pełne dramatu dzieje matki i prawie dziewięcioletniego syna. Z meksykańskiego Acapulco, po wymordowaniu kilkunastu członków ich rodziny, jako jedyni, którzy ocaleli, muszą uciekać przed zemstą kartelu narkotykowego kontrolującego tę część kraju. Jednak wpływy kierującego organizacją bossa, ludzie, którymi się posługuje, żeby tropić tych, którzy mieli odwagę przeciwstawić się organizacji, są dużo szersze. Dzięki przeróżnym metodom są w stanie wyciągnąć uciekającego przed nimi człowieka chociażby spod ziemi. Historia ta pokazuje niesamowite niebezpieczeństwo przedsięwzięcia, jakim jest ucieczka pociągami towarowymi na północ w celu wymarzonej wolności. Wolności zwanej Stanami Zjednoczonymi.

Ogromna matczyna determinacja, odwaga, chęć ocalenia za wszelką siebie i syna, warte są podjętego przez Lydię ryzyka. Oboje nie będą też osamotnieni w tej trudnej i pełnej zagrożeń podróży, spotkają na swojej trasie innych migrantów, którzy z przeróżnych powodów opuścili domy i poszukują na północy swojego szczęścia. Wszystkich ich łączy wspólny cel. Nie wszyscy jednak mają czyste intencje. Nie wszyscy również bezpiecznie i szczęśliwie dotrą do celu swojej podróży.

Ta przepełniona emocjami powieść jest niejako hołdem złożony wszystkim tym, którzy z różnych powodów wybierają ciężką podróż ku lepszej przyszłości, nie tylko mieszkającym w Meksyku, ale także na całym świecie. Takich lub podobnych dramatów ludzkich są tysiące.

Dodatkowym podkreśleniem latynoamerykańskiego rodowodu bohaterów jest sporo zdań, wtrąceń czy wyrazów, które posiadają swój oryginalny hiszpańskojęzyczny zapis. To bardzo dobry pomysł, jeśli znacie język. Jeśli nie, jest słowniczek i tłumaczenie. Sięgnijcie, a z pewnością poczujecie ogrom emocji od pierwszej do ostatniej strony. Polecam bardzo.

„Palce leżą w bezruchu. Na jednym ciąży obrączka…Pozostał tylko ukochany, znajomy kształt pozbawiony tchu”.

Siedzę nad tekstem i zastanawiam się jak przelać swoje emocje po lekturze „Amerykańskiego brudu”.

Czy to, że miejsce akcji oddalone jest od nas 10 tys. km, na innym kontynencie, coś może zmienić w jej odbiorze?

Po to właśnie autorka podjęła bardzo duże ryzyko napisania tej powieści, aby ta książka dotarła do całego globu. Może tu przesadziłam, jednak już ilość sprzedanych egzemplarzy mówi sama za siebie. Ponad milion egzemplarzy sprzedanych za granicą, a prawa autorskie zostały sprzedane do 28 krajów jeszcze przed oficjalną premierą książki.

„To nie powinno się wydarzyć. To wszystko nie powinno mieć miejsca”.

Nie powinno, lecz się dzieje. Mimo że „Amerykański brud” jest fikcją literacką, to przedstawia on dramatyczne historie kilkuset tysięcy ludzi widziane oczami bohaterów powieści, ukazujące faktyczna bezkarność meksykańskiego kartelu. Nie podejmę się próby oceniania oddania realności tego problemu, jednak statystyki dotyczące, chociażby liczby niewykrytych przestępstw (wspomniane przez autorkę), czy też artykuły, które można dziś znaleźć w sieci, są zatrważające.

„Jedna śmierć więcej nie powinna mieć znaczenia”.

Matka i żona Lydia Quixano Perez prowadzi księgarnię w Acapulco.

Pewnego dnia w tym niebezpiecznym mieście, splamionym krwią, traci wszystko, co jej bliskie. Zostaje tylko z synkiem oraz trudnym, ale koniecznym wyborem, aby przeżyć, musi uciec z tego piekła. Droga, która będzie przed nimi, jej i synem, będzie torem pełnym krwawych przeszkód, gdzie szybka i bezbolesna śmierć czasem może okazać się wybawieniem.

Nie jestem w stanie, jako matka, człowiek, zrozumieć ogromu cierpienia, które na swoich barkach miała główna bohaterka. To, z czym ona musiała się zmierzyć w tej niebezpiecznej podróży szlakiem emigrantów, by znaleźć powrót do normalności, przechodzi ludzkie pojęcie.

Koniecznie przeczytajcie.