Aptekarz

„(…) jeśli my, ludzie, sami sobie nie będziemy pomagać, to nikt inny nam nie pomoże”.

W Wejherowie swoją aptekę prowadzi Julian Tiliański. Farmaceuta, wdowiec, starszy człowiek u schyłku życia. Posiada on niezwykły dar, rodzinną spuściznę, a może piętno. Julian Tiliański potrafi czytać w myślach innych ludzi. W myślach wypływających z najciemniejszych zakamarków ludzkiego mózgu. „To” nie pozwala mu normalnie funkcjonować. Męczące go głosy nie milknął dopóki Julian nie zdecyduje się rozwiązać danego problemu.

Pewnego dnia w Wejherowie dochodzi do zabójstw, które na początku zdają się nie mieć ze sobą nic wspólnego poza tym, że zabici czerpali przyjemność z krzywdzenia innych ludzi.

Starszy człowiek po raz kolejny w swoim życiu zaczyna słyszeć złe myśli. To doświadczenie go osłabia ze zdwojoną siłą. Z racji wieku męczą go również zaniki pamięci.. jawa miesza się ze snem.

Tymczasem policja odkrywa zadziwiająco dużą ilość dowodów, które jednoznacznie wskazują na to, że zabójcą jest Tiliański. Aptekarz wie, że tym razem nie będzie w stanie sam stawić czoła napierającemu złu.

„Aptekarz” to nieprawdopodobna historia osnuta realnym wątkiem. Powieść kryminalna i obyczajowa z elementami fantasy. Wciąga od pierwszej strony. Zaciekawia i intryguje. Autorka buduje niezwykły klimat. Porusza wiele ważnych tematów. Pozwala niespiesznie dopasować wszystkie puzzle tej tajemniczej i nieszablonowej układanki, która w całości prezentuje się magicznie.

Podobało mi się.

Było to „coś” innego, świeżego, zaskakującego.

Polecam.

Bardzo jestem ciekawa, czym zaskoczy Autorka następnym razem.

Dziś przedstawię Wam książkę Iwony Bogusz „Aptekarz”. Główny bohater to farmaceuta Julian Tiliański, który jest wyjątkowym aptekarzem – posiada dar jakim jest czytanie w myślach ludzi, którzy zamierzają zrobić innym coś złego lub są w niebezpieczeństwie. Tiliański uważa, że jego obowiązkiem jest udzielić pomocy osobie, której myśli przeczytał, dopiero wtedy głosy cichną, dają mu spokój ducha i sumienia, a także możliwość dalszego funkcjonowania. Niestety jego życiowe zadanie zaczyna go przerastać, umarła mu żona, która była ogromnym wsparciem, a jemu samemu doskwiera już wiek i problemy z tym związane.

Akcja książki dzieje się w Wejherowie, to właśnie tam znajduje się apteka w której pracuje pan Julian. Mimo, iż wydarzenia mają miejsce w czasach współczesnych, w treści książki dość często znajdują się nawiązania do przeszłości, ponieważ wydarzenia które miały miejsce kiedyś, odgrywają ogromną rolę w tym co dzieje się obecnie. Książka zawiera głównie wątki obyczajowe, dlatego też pokusiłabym się o stwierdzenie, iż jest to powieść obyczajowa, jednakże nierealistyczny wątek czytania w myślach oraz magii nadaje tej pozycji odrobinę niesamowitości. Momentami odczuwamy także dreszczyk emocji związany z wątkami charakterystycznymi dla kryminału, co według mnie tworzy idealnie spójną całość.

Poselstwo pana Jana jakim jest pomoc innym ludziom zaczyna go przerastać, problemy zdrowotne, a właściwie całkowita niemoc, sprawiają, że do akcji wkracza jego wnuczka Kasia oraz syn Piotr. Dziewczyna wydaje się być słońcem na niebie swojego dziadka, jej pojawienie idealnie zgrywa się w czasie z wydarzeniami, które zaczynają komplikować życie aptekarza jeszcze bardziej niż do tej pory. Sama Kasia ma też swoje problemy sercowe, wydaje się, że mogą sobie z dziadkiem wzajemnie pomóc.

Książkę oceniam bardzo pozytywnie, być może nie jest ona dla twardo stąpających realistów, którzy nie wierzą w nadprzyrodzone moce, ale moim zdaniem poznanie jej to naprawdę świetna rozrywka. Bardzo dobrze czytało mi się ,,Aptekarza”, można powiedzieć wręcz pochłaniało, stąd poleciłam ją już moim znajomym i polecam ją również Wam.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

„Farmaceuta” to debiut Iwony Bogusz i będąc szczerym nie jest źle, ale do ideału jeszcze daleka droga.
 Na temat samego wątku fabularnego nie ma się co rozpisywać bo opis z okładki dość precyzyjnie podaje zarys tego czego możemy się w powieści spodziewać, a nie chce też niepotrzebnie zdradzać szczegółów historii.



Początek miałem dość trudny bo niestety było żmudnie i nudno, jednak stopniowo z czasem jakoś się to wszystko rozruszało, niestety nie do końca w tym kierunku, którego oczekiwałem, ponieważ sporo tutaj było wątków obyczajowych i społecznych, a ten dla mnie właściwy kryminalny pojawia się znacznie później. 



Co do tempa akcji, dla mnie w powieści wszystko toczy się trochę zbyt wolno i to właśnie nierówne tempo akcji sprawiało, że moje zainteresowanie historią to wzrastało to diametralnie spadało co sprawiało, że ciężko było przez niektóre momenty przebrnąć.



Autorka bardzo sprawnie posługuje się retrospekcją w celu ukazania nam przyczyny danego wydarzenia, a to stopniowe odkrywanie elementów układanki w bardzo ciekawy sposób budowało napięcie. 
Na plus zaliczam też wykreowane postacie, ponieważ myląc często tropy można zatracić się w tym kto jest dobry, a kto zły.



Liczyłem, że historia „głosów” aptekarza będzie jakimś marginalnym tłem, niestety ten wątek fantastyczno-mistyczny okazał się dość znaczący co dla mnie akurat jest wadą z racji, że nie lubię w kryminały wplecionej fantastyki bo zwyczajnie w jakiś sposób mi to pozbawia realizmu w danej historii.

Cała historia wydała mi się ciekawie rozwiązana i zakończenie może zaskakiwać, a to zawsze działa na korzyść w kryminale.


Powieść oceniam raczej pozytywnie nie jest to dla mnie jakiś hit, a zwyczajna przyzwoita historia, którą można przeczytać jednak nie na tyle wyjątkowa by sięgać po nią w pierwszej kolejności.