Ardea (barwione brzegi)

„Ardea” to trzeci i za razem finalny tom cyklu Aythya aktorstwa Paoli Gampo. Dawni sprzymierzeńcy stają się przeciwnikami, a granice między lojalnością, strachem i miłością zaczynają się zacierać. Emocje bohaterów są równie nieprzewidywalne jak sam świat, który ich otacza. Okładka jest nieziemska, dopracowana w każdym calu. Wyruszyłam więc w podróż, która jest zarówno pełna akcji, potrafi rozbudzić wiele emocji. Czy macie takie swoje małe serie, za którymi tęskniliście? Miałam tak właśnie z twórczością Paoli Gampo.

Główną bohaterką książki autorstwa Paoli Gampo pod tytułem „Ardea” jest Ardea, kobieta, która przez całe życie była narzędziem w cudzych rękach. Wychowana i ukształtowana jako wojowniczka, nie znała innej drogi niż wykonywanie rozkazów i podporządkowanie się zasadom świata, w którym siła oraz zdolność do władania energią natury oznaczały władzę. Ardea musi zdecydować, czy walczyć o ocalenie świata, czy zaakceptować fakt, że jego obecna forma być może nie da się już uratować. Co wybierze? Po śmierci Czarnego Kruka równowaga nie powróciła, a energia zapoczątkowała upadek świata. Na jakich zasada można korzystać z mocy natury? Jak przerwać zagładę?

„Ardea” to książka wyczekiwana nie tylko przeze mnie, ale i wielu czytelników. To historia, która nie daje prostych odpowiedzi ani wygodnego zakończenia. To raczej opowieść o świecie, który po przekroczeniu granic nie potrafi już wrócić do dawnego porządku. Świat wykreowany przez Paolę Gampo również dojrzewa wraz z historią. Magia nie jest tu już czymś fascynującym i pięknym, staje się narzędziem, które wymaga odpowiedzialności. Motyw energii, jej pozyskiwania i wykorzystywania, nabiera zupełnie nowego znaczenia. Z chaosu i nadużywania mocy powstają nowe, przerażające istoty, których nie da się zniszczyć ani magią, ani bronią. Każda próba walki z nimi tylko pogłębia katastrofę, a świat zaczyna pogrążać się w nieodwracalnym rozpadzie. Ardea zaczyna dostrzegać, że nie jest jedynie ofiarą systemu, ale również jego częścią, kimś, kto brał udział w tworzeniu mechanizmów prowadzących do katastrofy. To odkrycie zmusza ją do przewartościowania własnej tożsamości i decyzji, które podejmowała w przeszłości. „Ardea” to książka, która zamiast budować poczucie bezpieczeństwa, stopniowo je odbiera, pokazując, że równowaga jest czymś kruchym i nie zawsze możliwym do odzyskania. Sceny zbliżeń zostały poprowadzone ze smakiem, nie są wulgarne i potrafią wywołać rumieńce na twarzy. Ta historia, tak jak poprzednie tomy sprawiły, że przeniosłam się do innego świata i za nic na świecie nie chciałam z niego wracać.

Nadszedł ten najgorszy moment w życiu każdego czytelnika.

Pora rozstania z ulubionymi bohaterami.

Z jednej strony człowiek chce poznać zakończenie i skończyć czytać a z drugiej strony właśnie kończyć nie chce, bo wie, że to już definitywne rozstanie.

Przez te trzy tomy zdążyłam pokochać bohaterów stworzonych przez autorkę, razem z nimi przeżywać wzloty i upadki oraz pokonywać przeszkody.

Razem z nimi przeżyć miłość, stratę, ból czy zdobyć przyjaźnie.

Ta trylogia jest wyjątkowa, wyróżnia się nie tylko cudownym wydaniem wizualnym ale przede wszystkim oryginalną treścią.

Moce żywiołów w zupełnie nowej aranżacji, nietuzinkowy sposób ich pozyskiwania i dynamiczna akcja sprawiają, że fabuła skupia naszą uwagę w pełni a czytelnik nie może się nudzić.

Zaglądamy w psychikę bohaterów, poznajemy ich myśli oraz uczucia a także z nimi zdobywamy umiejętności.

W trzecim tomie mamy coraz więcej opisów walki, wszak nasze siostry stają przed swoim być albo nie być.

Odkrywają na nowo siebie, stają się bliższe nie tylko jako siostry ale także jako przyjaciółki dla siebie nawzajem i innych wokół.

Doświadczają miłości, tęsknoty, straty, radości ale także stają przed wieloma niebezpieczeństwami, padają ofiarami manipulacji.

Autorka pomimo tytułowania tomów imionami sióstr, skupia uwagę na wszystkich postaciach, nawet tych pobocznych.

Nikt nie jest pomijany, każdy wątek ma swój początek i koniec a ostatni tom trylogii przynosi odpowiedzi na wszelkie pytania zadane wcześniej.

Zaglądamy do przeszłości sióstr, poznajemy moment, który przyczynił się do rozwoju potwora w postaci ich ojca.

Znamy już okoliczności pozyskania mocy, poznajemy także nowe możliwości powstałe z niektórych połączeń.

Nasi bohaterowie ewoluują, dostosując się do nowej rzeczywistości dojrzewają, umacniają sojusze i uczą się na błędach zarówno swoich jak i cudzych.

"Ardea" podzielona jest na cztery części, każda z nich skupia się na czym innym, jak chociażby początek na Ardei i człowieku morza a koniec na walce dobra ze złem.

Pod postacią fantastyki autorka ukrywa metafory dotyczące życia czlowieka, można wyciągnąć sobie dużo rzeczy do kontemplowania, skłaniające do refeksji.

„ARDEA” to niezwykle emocjonujący finał serii w którym akcja rozpędza się w zastraszającym szybkim tempie. Jest to romantasy,które się kocha od pierwszych stron,a czym bliżej końca,to pragniemy jeszcze więcej.

Tytułowa ARDEA to typowa wojowniczka,która wreszcie stała się wolna.Dzięki wolności doświadcza mnóstwa nowych rzeczy o których nie wiedziała.Również bliskość drugiej osoby jest czymś nowym,które powoduje szybsze bicie serca i chęć czucia tego na dłużej.Jednakże walka o spokój nie pozostawia wątpliwości i ona staje się najważniejsza.

Ta historia to mieszanka wybuchowa i ogromnie dynamiczna. Wszystko to za sprawą pojawiających się Aythyi & Aquili. One są nieodłącznymi postaciami tej opowieści. Rozdziały z perspektywy Aythyi i innych bohaterów nakreślają działającą akcję i pozwalają jeszcze bardziej zrozumieć fabułę i dziejące się wydarzenia. A powiem szczerze-dzieje się sporo,szybko i często jest niebezpiecznie. Pojawiające się stwory i atakujące smoki zmuszają do połączenia sił,by pokonać wroga. Czuć magię i nadprzyrodzone zdolności i one przyprawiają o ciarki na skórze!

„ARDEA” to wyśmienite romantasy z zachwycającymi wydarzeniami i decyzjami bohaterów,które wielokrotnie budują ogromne napięcie.Każde zdarzenie i słowa są istotne,by nie tylko odkryć prawdę,ale także pogodzić się z nieuchronną stratą.Lecz to daje początek czegoś nowemu…

To wyborna uczta dla fantów romantasy

Jestem zachwycona tą historią

Czytajcie-polecam

Grzywacz najchętniej to by każdą wolną chwilę spędził z ukochaną żona. Obowiązki króla by chronić i zadbać o królestwo są ważne. Codziennie ludzie trenują, nie każdy posiada energię, tylko czy szabla, topór wystarczy na to co czyha by pod osłoną nocy zaatakować. Czarnego Kruka nie ma, ale zło pozostało. Świat jest inny, równowagi nie ma, na potwory, które powstały nie ma magii , broń też ich nie pokona.

Ardea w końcu jest wolna, co by chciała od życia i jaką drogę obierze. Jej relacja z Albatrosem skomplikowana to delikatnie powiedziane, był jej więźniem, sprowadzony do parteru, a mimo to coś tam iskrzy. Dziewczyna to wojowniczka, maszyna do zabijania, tak ją szkolił ojciec. Wspólna wyprawa zbliży ich do siebie, podróż statkiem odmieni dziewczynę, oboje przekonają się że razem mogą wiele, namiętność rozkwitnie, pojawi się nowa moc. Na wyspie piratów w chacie Wydrzyka odkryją jego tajemnice.

Aythya z Wydrzykiem i człowiekiem lodu wyrusza do wioski jej matki, wioska kryje swoje tajemnice, zresztą nie tylko ona. Wydrzyk zmienił się, wieziony przez Czarnego, by go uratować dostał cztery energię. Nie jest już sobą, kim jest i czy można jemu zaufać.

Słowik tęskni za Aquila chcę ją odnaleźć, tylko ona nie jest już sobą, on nie wie ile poświęca w imię miłości.

Trudno poświęcić miłość dla innego dobra. Zaufać i zostać zdradzonym cios okropny. Wróg jest na wyciągnięcie ręki by go pokonać trzeba coś oddać, tutaj już nie chodzi tylko o zwycięstwo, ale o przywrócenie równowagi na świecie.

Korzystanie z mocy natury zostało dawno naruszone Kruk wprowadził chaos, potwory niszczą wszystko. Komu można zaufać, nie wszyscy stoją po tej samej stronie. Czy uda się przywrócić równowagę.

Ardea jest trzecim tomem finałowym. Trzy siostry, opowieść pełna namiętności, walki i poświęcenia . Czarny Kruk był okrutny, to on zachwiał równowagę świata. Nawet gdy już go nie ma aby znów było jak dawniej bohaterowie muszą wiele poświęcić miłość, siebie, oddać wszystko. Świat nie został stworzony by go posiadać, więc prawo z korzystania z mocy natury musi być zrównoważone. Polecam