Bar pod Kogutem

I jak tu nie skusić się na kolejną książkę mistrza thrillera prawniczego, opowieść dla podkręcenia napięcia nieco przerysowaną i naciąganą w fabularnej odsłonie, ale jakże w wielu momentach fenomenalnie oddającą trendy społeczne środowiska prawniczego, politycznego i businessowego. Karykaturalne spojrzenie na miałkość większości współczesnych wyższych uczelni amerykańskich, nastawionych na maksymalnych zysk, kierujących się wątpliwym doborem kadry profesorskiej, wymykającym się wysokim standardom nauczania, natomiast wabiących wspaniałymi obietnicami zawartymi w materiałach promocyjnych.

To także szczery obraz wypaczonego podejścia młodych ludzi do procesu zdobywania wiedzy, unikania brania odpowiedzialności za swoje czyny, uciekania od wytrwałości i konsekwencji na rzecz błyskawicznych sukcesów i pozoranctwa. Nawet wymierzanie sprawiedliwości w słusznej sprawie, które nie aktywuje ich wystarczających wątpliwości moralnych i etycznych, odbywa się kosztem nieświadomych i niewinnych osób. Niejako przesłanie weto autora wobec nagannych wzorców obowiązujących we współczesnej amerykańskiej cywilizacji. Smutne i zastanawiające, że również wiele polskich uczelni i ich studentów coraz wyraźniej powielają negatywne modele.

Dla Zoli, Marka, Todda i Gordona zderzenie oczekiwań i marzeń z surowością realiów okazuje się bardzo dramatyczne i bolesne. Nie mogą pogodzić się z tym, jak bardzo dali się wkręcić w spiralę bezwzględnych warunków kredytowych, jak wiele poświęcili, a w zamian nie otrzymali właściwie nic, nawet obietnicy przyzwoitej pracy pozwalającej na spłacenie finansowych zobowiązań. Po tragicznym wypadku jednego z nich decydują się na porzucenie studiów prawniczych w zasadzie na ostatniej prostej i założenie fikcyjnej kancelarii. Ale czy faktycznie są do tego odpowiednio przygotowani, zmotywowani i zgodni? Jak uda im się balansować w złożonym systemie, wśród drobnych prawników, ale i też prawdziwych rekinów tego zawodu?

Powieść czyta się z zainteresowaniem, ciekawie zapleciona intryga, chwytliwe zaskakujące obroty spraw, jednak liczyłam na mocniejsze akcenty, opis choćby jednej rozprawy na sali sądowej, do czego autor mnie przyzwyczaił podczas wcześniejszych spotkań z jego książkami, oraz bardziej prawdopodobne zakończenie. Styl narracji sugestywny, natychmiast doskonale się w nim odnajdujemy, czerpiemy przyjemność z uwypuklania szczegółów koniecznych do budowania odpowiedniej atmosfery. Średnio wartki rytm, ale wiele się dzieje, frapująco poznajemy kolejne rozdziały.

bookendorfina.pl

John Grisham to król kryminałów i nikt nie może temu zaprzeczyć. Napisał ich już ponad czterdzieści osiem, a każdy z nich różni się od poprzedniego, lecz także ma pewien element wspólny – prawo. Ma to swoje źródło w przeszłości autora, który z zawodu jest właśnie prawnikiem i wykorzystuje swoją wiedzę, by nadać powieściom realizmu. Oczywiście po sukcesie swoich pierwszych książek porzucił dawną pracę, dzięki czemu mógł skupić się na pisaniu. Do jego najbardziej znanych dzieł należą: „Czas zabijania”, „Komora” i „Aktywista”.

Głównymi bohaterami najnowszego kryminału Grishama jest trójka przyjaciół, będąca na ostatnim roku studiów prawniczych. Mark, Zola i Todd zaczynają zdawać sobie sprawę, że ich przyszłość wcale nie jest taka pewna, ich szansę na znalezienie pracy po ukończeniu studiów są niemal równe zeru, a każde z nich ma długi w wysokości dwustu tysięcy dolarów, gdyż musieli opłacić czesne. W takiej sytuacji postanawiają zmienić tożsamość i pod fałszywymi nazwiskami założyć kancelarię prawniczą, w celu zdobycia pieniędzy.

Historia dosyć różni się od poprzednich powieści Grishama, nie tylko zakończeniem, ale i sposobem opisywania historii. Nie mamy tutaj walk na sali sądowej, długich, prawniczych monologów, lecz przygotowywanie przekrętu. Oczywiście mamy też elementy wspólne z innymi książkami naszego autora, tak jak na przykład motyw ludzi, pokrzywdzonych przez system, którego nigdy nie może u tego pisarza zabraknąć. Pomimo tego książka przypadła mi do gustu, może właśnie ze względu na brak tych klasycznych, „Grishamowych” elementów, jednak komuś bardzo lubiącemu tego pisarza, mogłaby się nie spodobać. Uważam, że warto ją przeczytać i to nie tylko ze względu nazwisko na okładce, ale i ciekawą fabułę oraz trzymający w napięciu styl pisania.

Ania, lat 16

źródło: www.szkolnyklubrecenzenta.pl