Bezgłos

" [...] Na pani miejscu bym się stąd wyprowadziła, i to jak najszybciej. Najlepiej jeszcze dziś. Niepotrzebnie tu pani przyjechała. [...]"

Takiej Katarzyny Puzyńskiej jeszcze nie znałam. Podoba mi się jej nowa odsłona. Jej powieść "Bezgłos" przypadła mi do gustu. Uwielbiam takie delikatne horrory. Przyznam bez bicia, że odrobinkę się bałam. Mam cichą nadzieję, że jeszcze kiedyś usłyszymy straszne historie z miasteczka Wieszcze. Powiem wam, że to miasteczko skrywa przed nami wiele tajemnic. Autorka w swojej najnowszej książce pod tytułem "Bezgłos" ujawniła kilka z nich. Są one mroczne, możecie się bać. Gęsia skórka murowana.

Tą historią Katarzyna Puzyńska udowadnia, że jest wszechstronnie uzdolniona.

Naszą główną bohaterką jest pisarka Julia Wilk. Dziewczyna musi całkowicie zmienić swoje życie. Dlaczego? Walczy ze swoimi demonami. Czy rzeczywiście jest morderczynią? Zaczyna nowe życie w zupełnie nowym miejscu. Znalazła prace. Jest szczęśliwa. Ma nadzieję, że nikt jej tu nie rozpozna. Nie wie, że jej nowe miejsce na ziemi ma pełno mrocznych sekretów. Czy mimo wszystko zazna ukojenia? Autorka bardzo dobrze przedstawiła tę postać.

Jestem zachwycona z mrocznej okładki. Idealnie oddaje klimat tej historii.

Jeżeli chcecie poznać mroczniejsze oblicze Katarzyny Puzyńskiej i nie boicie się horrorów, to śmiało sięgnijcie po "Bezgłos". Uważajcie, wchodząc do miasteczka w Wieszczu, narażacie się na ogromne niebezpieczeństwo. Tutaj zło nie śpi, a noc nie daje ukojenia. Czy jesteście gotowi na "Bezgłos"?

Dla lepszych wrażeń polecam tę książkę czytać po zmroku. Wtedy wyobraźnia działa podwójnie.

Jestem szczęśliwa, że mogłam przeczytać tę mroczną historię. Takie horrory to ja uwielbiam. Podobała mi się fabuła i akcja tej powieści. Oprócz Julii poznałam inne postacie. Warto się im przyjrzeć z bliska.

Historia Julii zasługuje na ekranizację.

Jestem ciekawa, co jeszcze ukrywa przed nami autorka. Mam nadzieję, że już tworzy kolejny wyjątkowo mroczny horror.

Krótko, zwięźle i na temat: warto przeczytać najnowsze dzieło Katarzyny Puzyńskiej pod tytułem "Bezgłos".

"Bezgłos" Katarzyny Puzyńskiej to niezapomniana podróż w mroczne zakamarki ludzkiej psychiki, gdzie tajemnice splatają się z grozą. Główna bohaterka, Julia Wilk, próbuje uciec przed przeszłością, ale miasteczko Wieszcze okazuje się być areną mrocznych sekretów. Książka wciąga od pierwszej strony, miesza elementy kryminału, horroru i tajemnicy, tworząc unikalny świat. Puzyńska doskonale buduje napięcie, a atmosfera grozy sprawia, że trudno oderwać się od lektury. "Bezgłos" to pozycja obowiązkowa dla miłośników nieprzewidywalnych emocji i literackiego dreszczyku.

„Bezgłos? Czy takie słowo w ogóle istniało? Nie była pewna. Uznała jednak, że idealnie oddawało to, co ją teraz otaczało. Wszystkie odgłosy umilkły. Została pustka – brak głosu, a nie cisza. Dla niej to była różnica”

Mała mieścina pod Brodnicą – Wieszcze, a w niej tajemnica. Tajemnica, z którą mierzyć będzie się musiała Julia Wilk. Młoda pisarka opuściła wielkie miasto na rzecz sielskiej miejscowości. Niestety nie zazna tam oczekiwanego spokoju. Ma powody, żeby ukrywać swoją prawdziwą tożsamość – przecież zabiła człowieka. Wydaje się, że kłopoty przylgnęły do niej na dobre. W Wieszczach grasuje jakaś potężna siła, która sieje grozę wśród społeczności. Czy młoda kobieta znajdzie osobę, której będzie mogła zaufać? Czy pojawienie się Julii było jej przemyślaną decyzją, czy raczej ktoś miał wobec niej inny plan?

„To miejsce było magiczne – pozwalało na wiele, ale nic za darmo. To, co dawało, odbierało w walucie przez siebie wybranej. Najczęściej przywłaszczając sobie kogoś na zawsze”

„Bezgłos” to moja pierwsza styczność z twórczością Katarzyny Puzyńskiej. W trakcie czytania bawiłem się świetnie. Autorka zaprezentowała ciekawą i bardzo mroczną historię, w której mieszają się losy kilku pokoleń. Jeden błąd przeszłości spowodował, że współcześni bohaterowie zmagają się próbą naprawienia tego co nienaprawialne.

Są tu nadnaturalne siły ubrane w słowiańską otoczkę. Na wpół ludzie i na wpół boskie istoty posiadające jednocześnie cechy negatywne i pozytywne. Ponadto szereg świetnie napisanych bohaterów, tak różnych jak różne na co dzień jest społeczeństwo nas otaczające. Całość czyta się bardzo dobrze. Zakończenie według mnie delikatnie rozczarowujące, ale wydaje mi się, że to nie ostatnie słowo napisane w tej historii.

Polecam gorąco.

Lubicie twórczość Katarzyny Puzyńskiej? Ja jestem wierną fanką serii o Lipowie. Tym razem autorka zadebiutowała w gatunku, jakim jest horror. Jak oceniam jej najnowszą książkę? Spieszę z odpowiedzią. Do niewielkiego miasteczka o wdzięcznej nazwie Wieszcze wprowadza się Julia Wilk. Młoda kobieta ma nadzieję, że w nowym miejscu odzyska spokój oraz, że nikt nie rozpozna w niej.... morderczyni. W tym celu nie tylko zmieniła wygląd, ale i nakłamała w CV, aby uzyskać zatrudnienie w miejscowej szkole. Dyrektorka placówki nie tylko ją zatrudniła, ale i pomogła Julii w zakresie wynajęcie domu. Już pierwszej nocy okaże się, że nie jest to zwyczajne lokum, a Julia nie zazna w miasteczku ukojenia o jakim marzyła. Kobieta nie wie o tym, że kto wprowadzi się do miasteczka już go nie opuści, a wszyscy jego mieszkańcy skrywają straszną tajemnicę. Julia nie ma też pojęcia, że to nie ona wybrała Wieszcze, ale to one wybrały ją... Brzmi przerażająco? Później robi się jeszcze dziwniej. Julia znajdzie makabrycznie wyglądające zwłoki kobiety prowadzącej lokal gastronomiczny. Bardzo szybko wszelkie ślady po niej oraz jej tajemniczej śmierci zostaną usunięte. Zniknie nawet prowadzona przez nią restauracja. Mieszkańcy spuszczą nad tymi wydarzeniami zasłonę milczenia, a lokalna policja zdaje się tylko ich w tym wspierać. Julia w pewnym momencie sama nie wie czy na pewno była świadkiem tych wydarzeń. Kobieta przestaje wierzyć własnym zmysłom. Dziwne zachowania młodzieży w szkole też nie poprawiają jej nastroju - uczniowie są sztucznie ugrzecznieni, zachowują się jak roboty, a w dodatku milkną kiedy tylko ona zjawia się w pobliżu. Najgorsze jednak dopiero przed Julią. Wydarzenia do jakich dochodzi w miasteczku mają swoją genezę w dwudziestoleciu międzywojennym, a młoda kobieta krok po kroku zacznie poznawać tajemnice skrywane przez mieszkańców. Książkę czyta się dość szybko. Momentami odpływałam myślami, bo niektóre fragmenty były nadmiernie przegadane. Była to pierwsza książka grozy, jaką miałam okazję przeczytać więc nie mam punktu odniesienia, ale oceniam ją dobrze. Bardzo podobało mi się, w jaki sposób ewoluowała postać głównej bohaterki. Początkowo się z nią nie polubiłam, ale z czasem zaczęłam jej mocno kibicować. Książkę śmiało mogę polecić miłośnikom mocnych historii.