Blast. Tom 1

Brzydka to powieść graficzna. Bo z samego dna. Z czeluści nocy. Z upadku człowieka się wzięła. Czy to znaczy żeby na brzydkie nie patrzeć? Czy wtedy znika? A może to w porażce tli się jeszcze człowieczeństwo?

Cuchnąca mrokiem ludzkiej natury, bo ten z pewnością nie przypomina fiołkowej woni. Kadr po kadrze, strona po stronie, staczamy się tam, gdzie być może z własnej woli nigdy byśmy nie zajrzeli. Oto staje przed nami człowiek - bezdomny, alkoholik, krytyk kulinarny, ale także mąż i brat. Odstręczający, z nawagą, specyficzny. Polza Mancini, 38-latek, któremu wyrządzenie zła zarzucono. Czy to on jest sprawcą pobicia młodej kobiety, która pogrążona jest w śpiączce na szpitalnym łóżku?

To wnikliwe studium ludzkiego wnętrza, bo wraz z każdym pytaniem policjantów grunt pod naszymi nogami zapada się wciąż coraz bardziej. Grzęźniemy. Choć nikt nie obiecał, że będzie łatwo. Nikt nie mówił, że ciemność się rozstąpi. Dotykamy naznaczonego świata dziecka, trudnej buzującej młodzieńczości i dorosłych zawiłości, które tworzą spiralę. Obserwujemy przeistoczenie z pisarza w kloszarda i to z woli własnej, bo bohater twierdzi, że śmierć ojca dała mu wolność... Ale jak ktoś może dobrowolnie pisać sobie taki los?

Dowiadujemy się o niechlubnej przeszłości Polzy. O zabiciu brata pod wpływem alkoholu i porzuceniu kochającej żony pod osłoną nocy, z dnia na dzień. Są samookaleczenia, kradzieże, aresztowania i halucynacje. Ile można unieść? Leśne i opuszczone budynki stają się jego domem, bo tak zdecydował. Czy zrozumiemy dlaczego? A może zostaniemy z dręczących pytaniem?

Przytłaczająca to wędrówka. Wstrząsającą. Lepiąca się do nas za każdym razem, gdy chcielibyśmy o niej zapomnieć. Odetchnąć. Degrengolada, na którą nie każdy da radę patrzeć. Autor fenomenalnego „Raportu Brodecka”, swoją gęstą , czarną kreską, kolejny raz zabiera w przestrzeń, która zostanie w nas na długo. Dostajemy tu nastrojowość, pod którą skrywa się artyzm, hiperbola, a nawet dziecięca stylistyka (bo w komiksie znalazły się rysunki córek autora). Ta całość tworzy eklektyczny, choć wciąż spójny klimat. Do tego duży format i znaczna objętość, a także oszczędność w warstwie tekstowej sprawiają, że nie jest to lektura na jeden moment i chwilę relaksu. Co to, to nie. Tu czytelnicza wartość mierzona jest skalą wywoływanych, skrajnych uczuć. Sami się przekonacie.

Wielokrotnie nagradzany i to mnie nie dziwi. Bo choć nie jest to historia dla każdego to monumentalne, pogrążone w ciemności dzieło, budzi nasze myśli z letargu i pytania fundamentalne stawia. Czy między dwoma biegunami jest miejsce na moralność, etykę czy sprawiedliwość? I czy można być do szpiku kości złym? Odpowiedzi niech zostaną owiane tajemnicą... Bo idąc za tytułowym blastem, "wiem, że teraz jest taka moda...Uważa się, że tajemnice istnieją tylko po to, by je wyjaśniać...Uważa się, że wszystko jest wytłumaczalne, że wystarczy poszukać odpowiedzi w Internecie...". Czy rzeczywiście?