Cienie Mandiru

Czy po latach wojny można tak po prostu zaufać wrogowi i zawrzeć z nim pokój?

W Mandiru wojna ludzi z elfami trwa już od sześciu lat i trudno uwierzyć, że konflikt, który przyniósł tyle cierpienia, może nagle się zakończyć. Tym bardziej że jego początek wiązał się nie tylko z walką o władzę, ale również z problemami finansowymi królestwa. Juramir, król Amiratu, chcąc ratować swoje państwo, rozpoczął podbój elfich ziem. Powstają tam kopalnie srebra, a drzewa uznawane przez elfy za święte zostają wycinane. Trudno się więc dziwić, że wzajemna niechęć narasta, a kolejne wydarzenia tylko pogłębiają przepaść pomiędzy obiema rasami.

Tym bardziej zaskakująca okazuje się decyzja samego Juramira. Po latach krwawych walk król nagle zmienia swoje nastawienie i postanawia zawrzeć pokój z elfami, a nawet oddać im część okupowanych terenów. Dla jego syna i dotychczasowych sojuszników jest to decyzja trudna do zrozumienia. Co sprawiło, że człowiek odpowiedzialny za rozpoczęcie wojny nagle zapragnął pokoju?

W tym samym czasie poznajemy Kalena, byłego członka legendarnego Zakonu Królewskich Strażników, który obecnie pracuje jako najemnik. Przyjmuje zlecenie dotyczące młodej półelfki Vajen. Dziewczyna wykazuje oznaki opętania, a jedyną nadzieją na jej ocalenie są czarownicy mieszkający w odległej Szarej Wieży. Kalen ma więc doprowadzić ją do miejsca, w którym może otrzymać pomoc.

Ich wyprawa nie jest jednak zwyczajną podróżą z punktu A do punktu B. Po drodze pojawiają się niebezpieczeństwa, a Kalen coraz mocniej zostaje wciągnięty w historię Vajen. Z czasem ta misja zaczyna mieć dla niego również bardziej osobisty wymiar. Oboje muszą zmierzyć się z tym, co noszą w sobie, a podróż staje się nie tylko przeprawą przez pełen zagrożeń świat, lecz także próbą zmierzenia się z własnymi lękami, przeszłością i potrzebą odnalezienia swojego miejsca.

Podobało mi się, że autor nie ograniczył fabuły wyłącznie do jednej historii. Obok losów Kalena i Vajen mamy konflikt ludzi z elfami, polityczne decyzje króla, skomplikowane relacje pomiędzy bohaterami i pytania o to, ile można poświęcić w imię ratowania własnego kraju. Ważnym elementem jest również zderzenie różnych światów i przekonań. To, co dla jednych jest sposobem na przetrwanie, dla drugich oznacza niszczenie tego, co święte i ważne. Dzięki temu wojna w „Cieniach Mandiru” nie jest tylko tłem dla przygody, ale wpływa na życie bohaterów i ich wybory.

Muszę jednak wspomnieć o tempie tej historii. Nie jest to szybka lektura, w której co chwilę coś się dzieje, a akcja pędzi na złamanie karku. Szymon Madej rozwija swoją opowieść spokojnie, pozwalając czytelnikowi poznać świat, jego zasady i bohaterów. Dla mnie ma to swoje zalety, bo można dokładniej przyjrzeć się temu, co dzieje się pomiędzy kolejnymi wydarzeniami. Jeśli jednak ktoś oczekuje mnóstwa dynamicznych scen i nieustannego tempa, może poczuć niedosyt. Ta historia potrzebuje od czytelnika cierpliwości i czasu.

Kalen jest bohaterem, którego przeszłość dodaje całej historii dodatkowej głębi. Bycie byłym Królewskim Strażnikiem nie pozostaje bez znaczenia, a jego doświadczenie i sposób patrzenia na świat sprawiają, że ciekawie obserwuje się jego relację z Vajen. Z kolei sama dziewczyna wzbudza wiele pytań. Co tak naprawdę się z nią dzieje? Czy jej przypadłość jest tym, czym wydaje się na początku? I jaką rolę w całej historii odegrają elfy?

Autor zabiera nas w świat magii, ale nie zapomina o bardziej przyziemnych emocjach, czyli strachu, samotności, potrzebie bliskości, nadziei i poszukiwaniu własnego miejsca.

W debiucie Szymona Madeja najbardziej doceniam rozbudowany świat oraz połączenie fantasy z historią o wojnie, polityce, uprzedzeniach i trudnych wyborach. „Cienie Mandiru” nie są opowieścią, którą pochłania się w kilka godzin w zawrotnym tempie. To historia, w którą trzeba się spokojnie zagłębić, pozwalając autorowi stopniowo odkrywać przed nami kolejne elementy stworzonego przez niego świata.

Jeśli lubicie fantasy, w którym oprócz magii i niebezpiecznej wyprawy znajdziecie również konflikt dwóch ras, polityczne intrygi, tajemnice oraz bohaterów z własnymi problemami i demonami, myślę, że warto po nią sięgnąć.