Córka Ewy

Jeżeli poszukujesz czasu i treści. Jeżeli masz już dość skrótów i emotikonek. Jeżeli otacza Cię chaos i szum, który Ci przeszkadza, czujesz pustkę wokół siebie, tęsknisz za głębią i klasycznymi emocjami to książka pt. Córka Ewy, Honoriusza Balzaka w tłumaczeniu Tadeusza Żeleńskiego-Boya jest dla Ciebie. Znawcy gatunku na pewno doceniają ta pozycje, natomiast dla przeciętnego współczesnego czytelnika może być ona nie tylko odkryciem na nowo pięknej, klasycznej prozy, ale także lekcją życia.

Akcja powieści toczy się w pierwszej połowie XIX wieku we Francji. Fabuła w jakimś stopniu nawiązuje do prywatnych doświadczeń Honoriusza Balzaka, o czym informuje nas we wstępie tłumacz. Treść powieści pozornie jest klasycznym romansem, w którym skryta, upragniona miłość do kochanka zdaje się być banalnym i powszechnym tematem, w którym nic nas nie może zaskoczyć. Takie też było moje odczucie tej książki przed zapoznaniem się z treścią.

Po przeczytaniu zaskoczyły mnie dwie rzeczy. Pierwsza to fabuła. Autor ma dar tworzenia mistycznej intrygi miłosnej, która z pozoru wydaje się znana i przewidywalna. Poznając kolejne etapy, przez które przechodzi kobieta ciekawa innego świata i pragnąca gorącej miłości jesteśmy niemal pewni jej szczęścia u boku ukochanego lub dramatu nieszczęśliwości. Jednak pisarz ma inny zamysł i formułuje intrygujące zakończenie.

Drugim elementem, który moim zdaniem jest wartością tej pozycji z perspektywy dzisiejszych czasów jest konstrukcja treści. We współczesnych książkach czy tekstach informacje się krótkie i dostęp do nich nie wymaga wysiłku. W tej książce jest inaczej. Czytając ją ze zdumieniem zauważałam, że nie mogę się od niej oderwać bo … nie skończył się akapit. To odkrycie z jednej strony było deprymujące, ale z drugiej pozwalało skupić się w całości na scenie, którą Autor nam właśnie prezentował. Ta konstrukcja tekstu budowała napięcie i podtrzymywała ciekawość do poznania dalszej części historii. I jest to niesamowite uczucie, zagłębianie się w tekst, który trzeba dokładnie poznać aby nie zgubić wątku i treści. Takie dokładne pozbawianie treści daje poczucie spowolnienia czasu, za którym większość z nas codziennie pędzi.

Balzac jest pisarzem, którego doceniłam już znacznie wcześniej, kiedy sięgnęłam po lekturę "Ojciec Goriot". Jednak "Córka Ewy" porusza inną tematykę - myślę, że bliższą sercu kobiety... Drogie panie, jeżeli szukacie lektury odpowiedniej na Dzień Kobiet, warto zwrócić uwagę właśnie na tę. Dlaczego?

"Z mężem wegetuje się, moja droga, żyje się jedynie z kochankiem"

"Córka Ewy" jest wspaniałym obrazem relacji między kobietami a mężczyznami. W nieoczywisty, ale jakże wyjątkowy sposób nawiązuje do motywów biblijnych - ale do tego jeszcze wrócę. Balzac jest znakomitym pisarzem, który z łatwością kreował postacie kobiece. Można powiedzieć, że płeć piękną znał od podszewki - rozumiał kobiety, ich potrzeby, pragnienia, namiętności... W swojej twórczości wytyka ludziom ich największe wady, ale w "Córce Ewy" oczernia przede wszystkim mężczyzn. Cała wymowa tytułu opiera się na tym, że każda kobieta jest córką Ewy, a symbolicznym wężem - kusicielem może być, a nawet często nim jest, mężczyzna. Balzac mówi bardzo dużo o nieszczęśliwych małżeństwach, o zaniedbywaniu kobiet przez ich ukochanych i o próbie odrzucenia swoich pragnień dla mniej ważnych powodów.

Balzac stworzył cykl powieści i opowiadań pt. "Komedia ludzka". "Córka Ewy" należy do części pierwszej - "Sceny z życia prywatnego". Autor inspirował się własnym związkiem z kobietą, od której otrzymał wsparcie finansowe. Pieniądze - to kolejny motyw tej powieści. Za każdymi pieniędzmi idzie władza, ale czy zawsze? Balzac ewidentnie pokazuje, że kobiety na początku XIX wieku były ciągle pomijane, pogardzano nimi, a ich sytuacji nie poprawił nawet posiadany majątek. Balzac w swoich dziełach mówi nie tylko o żądzach, ale przede wszystkim o wyższych potrzebach ludzkich. W "Córce Ewy" udowadnia, że zadaniem męża nie jest jedynie zaspakajać potrzeby seksualne, ale również być partnerem, wsparciem, towarzyszem, przyjacielem dla kobiety. Jak często się o tym zapomina..?

Twórczość Balzaca nie jest łatwa. Znajdziecie tutaj przede wszystkim opisy, a mało dialogów. Żeby dobrze zrozumieć sens utworu, czytelnik musi się bardzo skupić na treści. Jest to zdecydowanie wymagająca proza, po którą naprawdę warto sięgnąć. Serdecznie polecam. :)