Coś do ukrycia

Po trudnych tematach, poruszanych w książkach, miałam ochotę na coś lekkiego i orzeźwiającego jak truskawkowy sorbet. Po zapoznaniu się z opisem powieści ,,Coś do ukrycia", pomyślałam, że będzie idealna na popołudniowy relaks. Lektura nie była wymagająca. Jej lekkość i dowcip sytuacyjny przedstawiony przez autorkę, wywoływał u mnie uśmiech i przyjemne odprężenie. Kolejne spotkanie z porzuconą bohaterką, która chce utrzeć nosa swojemu byłemu chłopakowi. Lubię takie historie gdzie kobieta pomysłowo i z werwą udowadnia, że to do niej należy ostatnie słowo.

Oprócz wesołych sytuacji i ciekawych bohaterów mamy drugie dno tej powieści. Otóż autorka chce nam pokazać, że nawet największy ideał ma swoją wstydliwą rysę na życiorysie. Myślę, że nie raz spotkaliście takie osoby na swojej drodze.

Pełne humoru sytuację, tworzy zabawne trio Julia, Baśka i Mitek, którzy za cel postawili sobie aby udowodnić, że rodzina Filipa nie jest taka, za jaką się przedstawia.

Dzięki lekturze ,,Coś do ukrycia" przyjemnie spędziłam czas. Na chwilę mogłam zapomnieć o codziennych troskach i po prostu się zrelaksować w towarzystwie zabawnych, intrygujących bohaterów i ciepłych promieniach słońca. Połączenie doskonałe.

Przy takich typu książkach mam możliwość wykonać czytelniczy reset, pozbyć się negatywnych emocji i odpocząć.

,,Coś do ukrycia" jest idealną, propozycją na spędzenie, przyjemnego czasu z książką.

Z drugiej strony lektura przypomina nam, jak krótkie nogi ma kłamstwo. Prędzej czy później i tak ktoś odkryje nasze tajemnice, po co więc się kryć? Jednocześnie pani Kowalska podkreśla, że nikt nie jest idealny i nawet najlepsza, najbardziej szczodra czy sympatyczna osoba ma coś "w zanadrzu". Strzeżcie się, bo takich ludzi -"łapaczy tajemnic"- może być pełno i w Waszym życiu!

Czy porzucona i upokorzona kobieta jest w stanie posunąć się dość daleko? Oj, bardzo daleko? Moi mili okazuję się, że jak najbardziej TAK! Nikt, ani nic nie jest w stanie powstrzymać jej przed zemstą i ujawnienie mrocznych sekretów rodzinki jej narzeczonego, jak i jego miłości do niej. Julia , nasza główna bohaterka jest bardzo zdeterminowana, aby na powrót znaleźć się w objęciach ukochanego Filipa i odzyskać swój honor. Julia pracuje jako aktorka w teatrze animacji, podczas jednego z występów ulega wypadkowi. Wypadek został spowodowany przez jej dwójkę przyjaciół: Baśkę i Mietka. Równocześnie też traci pracę w teatrze. Bohaterka złamała nogę i pokiereszowała twarz. Ale to nie jest jej główne zmartwienie. Za kilka dni podczas Bożego Narodzenia miała zostać przedstawiona rodzinie ukochanego Filipa. Mieli oni też zamiar na przyjęciu świątecznym powiadomić rodzinę o ich planach małżeńskich. No, i właśnie na owej kolacji rodzinka jej ukochanego dowiaduje się zupełnie „przypadkiem" odkryła pewne niezbyt chlubne wydarzenie z jej przeszłości. Ale od początku nic nie szło zgodnie z planem. Najpierw babcia Nina nie okazała zbytniego entuzjazmu w stosunku do Julii, a później już było tylko gorzej. Każdy z rodziny miał coś do zarzucenia Julii.

"Patrzyłam na wyrwany księdzu i podsunięty mi pod nos archiwalny numer "Slajdów", którego niemal całą okładkę zajmowało moje niedoskonałe, nie do końca ubrane ciało i nie mogłam wykrztusić słowa."

To przeważyło szalę na niekorzyść dziewczyny. A fakt, że o tych zdjęciach nie wiedział sam Filip, przyczyniło się do rzucenia Julii bez słowa. I choć Julia twierdziła, że to tylko epizod z zamierzchłej przeszłości, nie mogła stać się częścią rodziny z tradycjami.

Co może zatem zrobić porzucona dziewczyna? Kiedy zostaje urlopowana do odwołania? Pierwotnie rozpacza i pogrąża się w żalu. Ale od czego ma się przyjaciół? W szczególności takich jak Baśka i Mietek, którzy postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce. Za plecami Julii układają plan zemsty na niedoszłej rodzinie. W końcu wtajemniczają w to samą zainteresowaną. Ta początkowo odmawia. Jednak po pewnym czasie daje się namówić na szalony plan udowodnienia "nieskazitelnym" członkom rodziny Filipa, że każdy ma coś do ukrycia przed światem i najbliższymi.

I tu zaczyna się prawdziwe szaleństwo. Na pierwszy ogień idzie wujek Zdzisio - słynny psycholog, psychoanalityk i trener asertywności. Przy okazji Julia poznaje "słynnego" kuzyna Mareczka. Jego jako jedynego nie było na feralnym przyjęciu. W dalszej kolejności zemsta dosięga ciocią Zosię. Później już idzie jak z płatka. Chcesz się dowiedzieć, co zaplanowała trójka przyjaciół? Jaką rolę w tym wszystkim odegra Mareczek? I czy zemsta zawsze bywa słodka? Jeśli tak to koniecznie sięgnij po "Coś do ukrycia" Iwony Kowalskiej. Na pewno nie pożałujesz.

Sekrety. Tajemnice. Niedopowiedzenia. Przeoczenia. I pewnie wiele, wiele innych określeń, a sedno jedno- coś do ukrycia. Nie oszukujmy się, każdy z nas ma coś takiego, o czym raczej wolałby drugiej osobie nie wspominać. W końcu to nic, czym można by się chwalić, prawda? Bo akurat chwalić to lubimy się bardzo. Zaciekawiła mnie tematyka i przede wszystkim sposób, w jaki Julia chce zdemaskować to, co ukryte. To też przecież nie jest łatwe zadanie, szczególnie, jeśli kogoś praktycznie nie znasz. I tak oto dzięki trójce wariatów spędziłam przyjemny wieczór z książką.

Coś do ukrycia jest lekturą lekką, pełną humoru. To nie tylko kolejne zdarzenia, lecz również sami bohaterowie. Miecio, który początkowo praktycznie się nie odzywa, maślanymi oczami spoglądając spod zbyt długiej grzywki na Baśkę, Baśka- "krejzolka" jakich mało. No i sama Julia, ostatecznie od niej wszystko się zaczęło. Ta dziewczyna zdecydowanie nie wie, kiedy powstrzymać się od chlapnięcia czegoś nieprzemyślanego! Trio "mścicieli" ma naprawdę ogromne pokłady wyobraźni oraz energii na spełnianie kolejnych, często kontrowersyjnych pomysłów. Talent aktorski zdecydowanie się im w tym przedsięwzięciu przydaje.

Podobał mi się pomysł na konstrukcję książki. Każdy rozdział zaczynał się wprowadzeniem jak w dramacie szekspirowskim. Została opisana sceneria, osoby występujące czy osoby w centrum zainteresowania. A wszystko to utrzymane w charakterystycznym dla powieści klimacie humorystycznym. Wielki ukłon w stronę autorki, tym bardziej debiutantki.

Polecam tę książkę wszystkim tym, którzy mają ochotę się pośmiać. Oprócz wątku miłosnego, zemsty znajdziecie również wątek kryminalny. Gorąco zachęcam do przeczytania "Coś do ukrycia" Iwony Kowalskiej.