Czarny Anioł. O Ewie Demarczyk

"Czarny Anioł" - tak nazwał ją Lucjan Kydryński i to określenie przylgnęło do artystki na zawsze. Ewa Demarczyk wypruwała publiczności emocjonalne flaki i była w tym perfekcyjna. Słuchacze wychodzili z jej koncertów ze łzami w oczach. Dużo koncertowała za granicą i miała okazję podbić inne światowe sceny. Świadomie (czy aby jednak na pewno?) z tego zrezygnowała. Co takiego wydarzyło się w jej życiu, że właściwie całkowicie wycofała się z estradowego życia? Dlaczego zerwała kontakt z przyjaciółmi z danych lat i zaszyła się w domu w podkrakowskiej miejscowości? Wszystkie te tajemnice spróbowały zgłębić autorki: Angelika Kuźniak i Ewelina Karpacz-Oboładze.

"Mnie od początku chowano na geniusza. Może dlatego, że byłam brzydka? To nawet i strasznie czasami, kiedy rodzice ubzdurają sobie, że potomstwo musi być utalentowane."

Powie swego czasu Ewa Demarczyk. Skromna nigdy nie byłam, doskonale znała swoją wartość.

Mieszka w Krakowie, a pierwsze artystyczne kroki stawia w kabarecie Cyrulik, z którym to właśnie po raz pierwszy występuje publicznie na Balu Rymarza. Jest koniec lutego. "Żal było odmówić - po stówie na głowę plus darmowa wyżerka." Demarczyk postanawia zostać aktorką, blaski reflektorów ją pociągają i decyduje się zdawać na krakowską PWST.

"Dykcję Demarczyk ma może dobrą, ale sepleni wizualnie" - powie Danuta Michałowska, wykładowczyni uczelni. Przemysław Dyakowski odkrywa jej talent i poleca Piwnicy Pod Baranami. Później już wszystko następuje lawinowo. Brawurowe wykonanie "Karuzeli z Madonnami" otwiera jej zamknięte dotąd drzwi. W 1963 wygrywa Festiwal w Opolu, a za wygraną kupuje sobie ... skuter. W taki oto sposób rozpoczęła się moda na piosenkę poetycką w naszym kraju. Podobno Miron Białoszewski nie jest zachwycony ani pomysłem, by jego wiersz prezentować w formie śpiewanej ani wykonaniem.

Koncertuje po świecie. Gdzie się nie pojawi, tam publiczność wita ją entuzjastycznie. Dwa najbardziej pożądane w ZSRR towary z Polski to płyta Demarczyk i ... środki antykoncepcyjne. We Francji występuje w paryskiej Olympii. Bruno Coquatrix wróży jej karierę na miarę Edith Piaf. Ma obiecany nowy repertuar stworzony przez autorów piszących dla Piaf, musi tylko nauczyć się francuskiego (wszystkie utwory śpiewa po polsku). Demarczyk odrzuca propozycję. Jest uparta, despotyczna i wymagająca, bywa wredna.

Rozstaje się z Piwnicą, zakłada swój własny teatr - Teatr Ewy Demarczyk i przechodzi liczne perturbacje lokalizacyjno-administracyjne. W życiu prywatnym też nie dzieje się najlepiej, zdrowie szwankuje. Odsuwa od siebie ludzi, w pewnym momencie odseparowuje się całkowicie. Nie odbiera telefonów, nie przyjmuje gości, nie udziela wywiadów.

ONA - Ewa Demarczyk, Pani Ewa Demarczyk, Demarczyk, Demarczyca

Rozpoczęła modę na piosenkę poetycką w Polsce.

Obdarzała swoich słuchaczy magią dźwięków, poruszała ich najbardziej emocjonalne struny.

W pracy była niebywale wymagająca i ciężko się z nią współpracowało, bo po prostu lubiła robić awantury.

Nigdy nie odebrała dyplomu z PWST. Wciąż czeka na nią w sekretariacie szkoły.

Ostatni koncert z zespołem zagrała 8.11.1999 w Teatrze Wielkim w Poznaniu.

Nigdy nie bisowała.

http://www.musicformyeyes.pl/2016/03/czarny-anio-polskiej-muzyki.html

Przepiękna biografia wspaniałej i mało znanej teraz gwiazdy Ewy Demarczyk. Wspaniałe fotografie artystki z czasów jej początków kariery muzycznej tworzą niesamowity klimat książki. Zbiór jej wypowiedzi oraz jej kolegów i koleżanek sprawia, że poznajemy Czarnego Anioła z innej – bardziej prywatnej strony. Gorąco polecam!

Historia wspaniałej kobiety i wielkiej gwiazdy polskiej piosenki. Już takich artystów rzadko się spotyka. Ewa Demarczyk uczy pokory, skromności oraz tego, że w sztuce liczy się… sztuka, a nie sława i pieniądze. Ujęła mnie swoja prostotą i wrażliwością. Szkoda, że tak rzadko wspomina się o niej. Książka wzrusza a zarazem bawi.

Na stronie 101 widnieje zdjęcie ,na którym widnieje ktoś,kto nie jest Ewą Demarczyk domyślam się kto to jest ale mam żal do wydawnictwa,które zatrudnia taką masę ludzi i nikt tego nie zauważył!!!

Ewa Demarczyk to Czarna Dama polskiej sceny muzycznej. Przez lata zachwycała swoim głosem. Lektura obowiązkowa dla wszystkich fanów Ewy Demarczyk. Świetnie napisana i zredagowana, pełna anegdot i smaczków z życia artystki.

Książka ta to intrygujący materiał na temat Ewy Demarczyk jak i specyficznego środowiska artystycznego, w którym się obracała. Dowiadujemy się przede wszystkim jaka była „od kulis”, podczas realizacji spektakli, jakie relacje łączyły ją z muzykami czy wybitnymi artystami. Obraz ten nie jest jednoznaczny i każdy musi sobie wyrobić sam opinię na temat tej wybitnej, ale zagadkowej artystki. Warto.

Szalenie przyjemny powrót do melodii, pieśni, poezji i klimatu, jakie Ewa Demarczyk potrafiła stworzyć swoimi wykonaniami. Ta biografia daje furtkę do lepszego zrozumienia tekstów i twórczości E. D. Zajmująca, interesująca, świetnie opowiedziana historię wiekopomnej pieśniarki. Należała jej się ta biografia!

Opowieść o Ewie Demarczyk inspiruje mnie do konsekwencji w zamierzonych działaniach i determinacji w pracy nad sobą. Podziwiam jej wierność sobie i nieugiętość w obyciu z ludźmi. Ogromnie interesująca lektura nie tylko o E.D, ale też o czasach jej świetności. Serdecznie polecam.

Świetnie napisana, pięknie wydana, pełna zdjęć i wspomnień o Ewie Demarczyk książka ,,Czarny anioł” dała mi może nie pełny, ale wyczerpujący obraz tamtych czasów i zachowań genialnej pieśniarki. Rewelacyjnie się czyta i wspomina, jaki świat był kiedyś inny, piękny, różny. Urzekła mnie.

Nie ma tu bałwochwalstwa i nieuzasadnionego zachwytu nad Ewą Demarczyk. Jest jej historia, napisana rzetelnie, z nutkami melancholii tam gdzie potrzeba i melodią uznania, również wyważonego. Świetnie się czyta tym bardziej, jeśli piosenki Ewy Demarczyk się ceni, a za nią samą tęskni.