Czerwona ziemia

Zaskakująca i porywająca fabuła osadzona w latach 80. XX wieku. Młody dziennikarz stara się poznać prawdę o wyspie, która wydaje się być oazą spokoju i, praworządności. Nic jednak nie jest takie, jak się wydaje. Rzeczywistość okazuje się przerażająca i daleka od ideału. Jej poznanie pozwala poznać prawdę o ludzkiej naturze.

Czytacie książkę, z opisu niepozorną, nie jesteście do niej przekonani, ale gdy poznacie jej treść i wiecie, że to jest to, to jakie najczęściej uczucia w Was budzi?

Dla mnie było to niedowierzanie, że ta dana historia jest przekonywująca, wzbudzająca sympatię do głównego bohatera, skłaniająca do refleksji natury życiowej, ale również politycznej.

"Czerwona Ziemia" to książka z gatunku political fiction, która wprowadza nas w polityczny świat polskiej kolonizacji na Madagaskarze. Czy byłoby to możliwe? Według autora jak najbardziej! Nowa Warszawa mogłaby być stolicą polskiej kolonii na tej pięknej egzotycznej wyspie.

Głównym bohaterem powieści jest Jakub Floriański, pracujący dla Polskiej Agencji Prasowej, który wyrusza na wyspę w zachodniej części Oceanu Indyjskiego w celu napisania książki. Przylatuje na Madagaskar, by opisać wyspę dla Polaków, którzy mieszkają w Starym Kraju. Nie wie, jaka sytuacja naprawdę panuje na Czerwonej Ziemi i przekonuje się, że temperatura wzrasta w świecie politycznym między Malgaszami a Polakami. Pakuje się w niemałe kłopoty, ale chęć poznania prawdy na temat obecnej sytuacji i tego, kto tu jest najbardziej pokrzywdzonym sprawia, że wpada w wir kolejnego powstania.

Jestem zafascynowana światem, jaki stworzył pan Maciej. "Czerwona ziemia" to fikcja literacka, ale kochani, niech Was to nie zwiedzie. Historia o polskiej kolonizacji sprawia, iż czuje się, że wydarzenia opisane w książce wydarzyły się naprawdę. Nie jestem dobra z historii. Gdyby ktoś mi powiedział, że taka kolonizacja miała miejsce naprawdę, uwierzyła bym. Ale nie to sprawiło, że miałam poczucie, iż Nowa Warszawa istniała w rzeczywistości. Autor napisał to w sposób tak realistyczny, że "śledztwo" Floriańskiego wciągnęło mnie w stu procentach.

Schyłek lat 80. Koniec komunizmu w Polsce. Czas zmian z ustroju socjalistycznego w demokratyczny. Dzięki tym zmianom, ale też znajomościom, Jakub może wyruszyć na Madagaskar. Przedstawiona jest sytuacja w rodzimym kraju i można by pomyśleć, że wypad na wyspę skąpaną w słońcu będzie formą przyjemności z pożytkiem. Nic bardziej mylnego. Zmiany dopadają nie tylko obywateli w Starym Kraju. Malgasze walczą o swoje prawa do ziemi, przez co nie można uniknąć rozlewu krwi.

Książka w większości mówi o polityce, nie da się temu zaprzeczyć. Nie każdemu przypadnie do gustu, gdyż wiele tu wzmianek o ustrojach politycznych, wojnach, zamachach, powstaniach, nastrojach obywateli. Śledztwo, które przeprowadza Jakub, by móc zebrać materiały na książkę sprawi, że zmieni swoje podejście do wyidealizowanej już wyspy. Jednak autor nie zapomniał oddać klimatu i uroku Czerwonej Ziemi.

Uważam, że jest to nietuzinkowa historia, która sprawi, że inaczej spojrzycie na gatunek, jakim jest political fiction. Pan Maciej wykreował tak bardzo realistyczny świat, że ciężko rozpoznać co jest fikcją, a co faktem. Według mnie pomysł na fabułę oryginalny i zapadnie w pamięć niejednemu czytelnikowi na długo. Wplecenie polskości w historię Madagaskaru ma swój urok i uatrakcyjni wyzwania czytelnicze w świecie literatury. Gratuluję pomysłu i cieszę się, że mam okazję patronować tejże książce. "Czerwona ziemia" to także wyzwanie dla mnie, ponieważ nie czytuje tego typu książek, a mimo wszystko zaskarbiła sobie miejsce w moim sercu. Serdecznie polecam!