DCeased. Wojna Nieumarłych Bogów

Pierwszy DCeased rozpoczynał się niczym horror zombie w superbohaterski świecie, aktualnie jestem daleko poza granicami Ziemi i to zarówno dosłownie jak i na płaszczyźnie emocjonalnej. Wirus antyszycia panoszy się w kosmosie, a opętany Darkseid jest nie tylko realnym zagrożeniem, co niemal biblijna katastrofą. Autor nie bawi się w subtelności, czy mydlenie oczu, a wprost jawi historię jako wojnę absolutną i totalną, gdzie giną planety, bogowie, a nawet umierają legendy.

Ten zeszyt jest dla mnie niezwykle emocjonalny, ponieważ nowe osłony klasycznych postaci w osobach Jonathana Kenta (Supermana), Damiana Wayne’a (Batmana), Cassie Sandsmark (Wonder Woman) zostają obarczone ciężarem i odpowiedzialnością, której nawet ich mentorzy nie byli w stanie udźwignąć. To wszystko nadawało historii sporo napięcia, bo to nie jest zwyczajna walka o zwycięstwo, a bardziej o to by śmierć nie poszła na marne.

Autorzy, którzy są względem swoich bohaterów bezwzględni i nie stosują taryfy ulgowej niezmiennie zasługują na mój szacunek i nie inaczej jest tutaj. Nawet ci najbardziej lubiani bohaterowie mogą ponosić śmierć, a ciężar każdej jednej ma niezwykły wymiar emocjonalny. Co ważne nie ma w tym taniej sensacji i patosu, a bardziej wyrachowania narracja podkreślająca ciężar podejmowanych decyzji. Ta historia w pewien sposób na nowo wartościuje superzdolnosci, bo to nie one okazują się największą mocą, a z pozoru zwyczajne człowieczeństwo.

Graficznie było surowo, ekspresyjnie i z takim bardzo estetycznym szkicowym sznytem, co bardzo obrazowo podreślaów wszechobecny chaos i rozpacz. Ja w tej estetyce odnalazłam się znakomicie i musze przyznać, że bardzo dobrze współgra z siłą wyrazu tej historii.

Komiks mroczny, epicki i niosący niesamowity ciężar emocjonalny. Dla mnie absolutnie świetny.