Desperatka

Pisarki tak wykwintne w swojej sztuce, jak Alicja Sinicka, nigdy nie każą na siebie długo czekać. Mają niezliczoną liczbę pomysłów, a co najważniejsze, konkretne opowieść nigdy nie jest kalką poprzednich tytułów. Pisarkę można też pochwalić za wielogatunkowość- odnajduje się ona zarówno w bardzo lubianym gatunku domestic noir, ale też w… bajkach dla dzieci. Takich ludzi pióra właśnie nam trzeba, bo widać od razu, że Alicja Sinicka chętnie zadowoliłaby każdą grupę czytelniczą. Tak się jednak nie da, bo chyba jeszcze nie powstała książka, co do której nikt by się nie doczepił…

Bardzo lubię też powieści, które rozpoczynają się od prologu. Wstęp ten stanowi wielką zagadkę, a my, odbiorcy, chętnie chcemy dowiedzieć się, co motywowało bohaterów do takich, a nie innych kroków. „Desperatka” jest tekstem zbudowanym właśnie na zakończeniu, zatem błędem byłoby wcześniejsze wertowanie rozdziałów. Nie psujmy sobie przyjemności czytania i bądźmy cierpliwi. Swego rodzaju wstrzemięźliwość czytelnicza okaże się wielkim plusem, naprawdę!

Adela i Ina to siostry, a zarazem główne bohaterki powieści. Podczas gdy starszej Adeli wszystko udaje się niemal perfekcyjnie, Ina uchodzi w oczach matki za gorszą, słabsza, mniej ambitną. Słynna rywalizacja w rodzinie to temat-rzeka, dlatego wielu czytelników na pewno odniesie tę historię do własnego życia, nie jest to czyn dziwny, a raczej naturalny. Kiedy jednak Ina ginie, akcja zaczyna nabierać tempa. Czy kobieta rzeczywiście sama odebrała sobie życie? Wiele retrospekcji, czyli opisów dawnych lat kobiet, jakby układają całą opowieść w sensowną całość. Przeszłość fikcyjnych postaci pozwala nam zrozumieć ich postępowanie i nie oceniać z góry. W przypadku Adeli i Iny tak właśnie powinno być- bo kto powiedział, że ideały istnieją?

Co więcej, sprawę zabójstwa lub też samobójstwa Iny prowadzi komisarz Michał Orłowski, co nie jest szczególnie dobre dla Adeli. Dowiemy się, że niegdyś byli oni parą, a zatem trudno pracować przy tak trudnej sprawie, mając w pamięci przyjemne chwile, które już nie wrócą. Jak jednak potoczy się cała sprawa i jaki jest jej wynik- tego nie zdradzę. Powiem tylko, że autorka kocha stosować bardzo miły akcent- otóż już nam się wydaje, że zagadka kryminalna została rozwiązana, już mamy na celowniku głównego podejrzanego, aż tu nagle wszystkie nasze przemyślenia rozpadają się niczym domek z kart. O to właśnie chodzi, jeśli chcemy przeczytać dobry i wciągający thriller/kryminał, a „Desperatka” z pewnością zaciekawi wielu czytelników. Jestem tego pewna.

Akcja powieści okazała się mądra, niejednoznaczna, a zarazem wciągająca. Jako typowa maniaczka książek doskonale wiem, że wiele tekstów może wpłynąć na naszą psychikę czy relacje międzyludzkie. Samo czytanie postrzegam nie tylko jako hobby, ale naukę na przyszłość. Tematy zaproponowane przez Alicję Sinicą są mocne, a jednocześnie ważne- bo ile tak naprawdę jesteśmy w stanie zrobić dla pieniędzy? Czy ludzie bogaci żyją szczęśliwie? Czy rywalizacja między rodzeństwem prowadzi do czegoś dobrego? Pytań można by zadać jeszcze mnóstwo, ale najlepsze rozwiązanie to poznanie szczegółów „Desperatki”.

Nie chcę podawać nic więcej, bo autorka nie skupiła się tylko na temacie z mordem w tle. Muszę jednak podkreślić, jak trudna tak naprawdę jest praca techników kryminalnych. Jestem przekonana, że praca przy zwłokach, często zmasakrowanych, nie jest dla każdego. My, ludzie, nie mamy wyrównanej odporności psychicznej. Sama nie widzę siebie w tak mrocznym zawodzie. Na dodatek to, co widzimy w serialach czy filmach kryminalnych to bajka- nie każda sprawa zostaje rozwiązana, a sprawcy zabójstw do dziś cieszą się wolnością.

Reasumując- Alicja Sinicka znowu mnie nie zawiodła, z czego bardzo się cieszę. Oby wielu odbiorców mogło myśleć tak samo.

„Najgorsze rzeczy w życiu zawsze spotykają człowieka przez przypadek. Spadają na niego jak deszcz. Nie da się ich powstrzymać, nie da się z nimi walczyć.”

„Niektórzy ludzie poruszają w nas struny, które nigdy nie przestają dźwięczeć.”

Jak dobrze znamy swoich bliskich? Czy więzy krwi są gwarancją bliskości?

Między siostrami - Iną i Adelą Janas od zawsze tliła się iskra rywalizacji , dziewczyny dzieliły bowiem te same marzenia i ambicje , jednak to starsza z kobiet - Adela realizuje się jako prawniczka wraz z narzeczonym Matruszem prowadząc własną kancelarię radcowską.

Niestety jej pozornie idealna codzienność zostaje brutalnie zniszczona wiadomością o samobójczej śmierci Iny.

Zdeterminowana pani Janas rozpoczyna jednak własne śledztwo nie potrafiąc uwierzyć w przedstawione przez śledczych wyjaśnienia.

Im bardziej zagłębia się w przeszłość zmarłej tym większe ogarnia ją przerażenie, a sekrety młodszej dziewczyny mrożą krew w żyłach I sprawiają ,że jej zachowanie nabiera sensu.

Z tym,że nie była ona jedyną osobą, krócej moralność pozostawiała wiele do życzenia.

Jedyną osobą skłonną pomóc jest prowadzący sprawę były partner Adeli - Michał Orłowski.

Żadne z nich nie zdaje sobie jednak sprawy z tego w jak wielkim niebezpieczeńswie oboje się znaleźli i jak wielu wpływowych ludzi pragnie ukryć swoje uczynki

Jaka to była wciągająca książka! Ciekawe intrygi, mylne tropy , szybkie tempo i zaskoczenia na niemal każdej stronie.

Ta powieść jest kwintesencją thrillera psychologicznego.

Jeśli zależy Ci na wciągającej lekturze z intensywną atmosferą, tajemnicą i emocjonalnym napięciem, to zdecydowanie warto sięgnąć po ten tytuł. Może nie jest to absolutnie najlepsza książka Sinickiej, ale z pewnością jedna z najbardziej poruszających w jej dorobku. Zdecydowanie tak!

Macie ochotę na mroczną podróż w głąb rodzinnych tajemnic?

Alicja Sinicka to mistrzyni polskiego thrillera psychologicznego, powraca z powieścią, która utwierdza jej pozycję w nurcie domestic noir. Fabuła powieści koncentruje się na Adeli Janas, prawniczce zmuszonej wrócić do rodzinnych Pętlic po samobójczej śmierci siostry Iny. Oficjalna wersja wydarzeń nie przekonuje Adeli, która rozpoczyna prywatne śledztwo odkrywając sieć kłamstw, rywalizacji i mrocznych sekretów.

Mocne strony powieści to dwutorowa narracja i psychologiczna głębia. Alicja Sinicka snuje opowieść z perspektywy dwóch sióstr. Adela (teraźniejszość) i Ina (przeszłość). Zabieg ten pozwala zrozumieć motywacje "gorszej" siostry, jej zazdrość, kompleksy i destrukcyjne decyzje oraz stopniowo odsłaniać prawdę o jej śmierci. Choć przeskoki czasowe bywają irytujące , kontrast między punktami widzenia buduje napięcie i czyni Inę jedną z najbardziej fascynujących postaci w polskim thrillerze . Podobał mi się klimat i realizm emocjonalny. Małomiasteczkowa sceneria Pętlic, gdzie "każdy zna każdego, ale nikt nie mówi prawdy", tworzy duszny, klaustrofobiczny nastrój. Autorka mistrzowsko oddaje detale, zapach stęchlizny w domu matki, zaduch biurowych korytarzy czy pozory normalności skrywające toksyczne relacje. Dialogi są naturalne, a postaci drugoplanowe (np. komisarz Michał Orłowski z przeszłością związaną z Adelą) nadają fabule realizmu.

Tematyka w powieści jest uniwersalna. Autorka eksploruje ciemną stronę rodzinnych więzi. Rywalizację między siostrami, poczucie winy, toksyczną zależność od opinii matki oraz samotność w tłumie bliskich. Ina, wiecznie żyjąca w cieniu "idealnej" Adeli, staje się ofiarą własnych demonów i środowiska, które ją kształtowało.

Zakończenie powieści jest poruszające. Finał powieści zaskoczył mnie. Autorka unika schematów oferując rozwiązanie, które jest psychologicznie wiarygodne i emocjonalnie druzgocące.

Minusy książki to niedosyt wątków pobocznych. Choć główne postaci są świetnie nakreślone, niektóre wątki (np. relacja Adeli z komisarzem Orłowskim) mogłyby zostać pogłębione . Przeskoki narracyjne, zmiany perspektyw czasem wybijają z rytmu lektury.

Komu polecam "Desperatkę"?

Fanom thrillerów psychologicznych (np. "Dziewczyna z pociągu" lub "Zaginiona dziewczyna"). Docenicie misternie utkaną intrygę. Fani domestic noir, gatunku koncentrującego się na zbrodni w "bezpiecznym" otoczeniu znajdą tu idealny przykład polskiej odmiany tego nurtu. Jeśli szukacie głębi emocjonalnej to ta książka zmusi Was do refleksji nad tym, jak dobrze znamy naszych najbliższych.

"Desperatka" to mocna pozycja w dorobku autorki, choć nie rewolucjonizuje gatunku. Jej siłą jest psychologiczny realizm, atmosfera niepokoju i znakomicie skonstruowana postać Iny, antybohaterki, której tragizm pozostaje w pamięci. Mimo drobnych niedoróbek, to lektura, którą pochłania się w jeden weekend, a po której długo nie można się otrząsnąć.

"Desperatka" to nie tylko thriller to lustro, w którym przegląda się ludzka natura i nie zawsze to odbicie jest wygodne.

Moja ocena: 9/10

Czytajcie!

BRUNETTE BOOKS

Kilka słów na temat fabuły:

Adela wraca do rodzinnej miejscowości tuż po tym gdy dowiaduje się, że jej siostra Ina popełniła samobójstwo. Kobieta w to nie wierzy, z drugiej strony wie, że jej stosunki z siostrą były prawie powierzchowne. Mieszkały w innych miastach i daleko im było do idealnej relacji, brak silnej więzi, rywalizacja, którą podsycała matka i konfliktowość młodszej siostry powodują, że Adela mimo iż wypiera możliwość odebrania sobie życia przez siostrę, to z tyłu głowy ma świadomość, że przez lata ich ścieżki bardzo się rozminęły i w zasadzie mało o niej wie. Próbuje rozwiązać okoliczności tej feralnej nocy, w czym pomaga fakt, że sprawę prowadzi Michał Orłowski, z którym lata temu łączyła ją zażyłość. Zmowa milczenia w miejscowości i nabieranie wody w usta przez osoby, z którymi się kontaktuje utwierdza ją w przekonaniu, że sprawa nie jest czarno-biała. Po nitce do kłębka dochodzi do rozwiązania, które dotyka ją samą do żywego.

Ina znalazła się w punkcie pozornie bez wyjścia. Rozwiązanie sytuacji w której jest spowoduje, że dotychczasowe życie rozpadnie się na jej oczach, a wszystko to co budowała przez lata stanie się tylko widmem przeszłości. Podjęła wiele błędnych decyzji, a te poskutkowały lawiną nieprzyjemnych zdarzeń, z których nie ma już odwrotu, straci wszystko. Wtedy pojawia się dla niej szansa, światełko w tunelu, nadzieja na zakończenie pasma nieszczęść, tyle, że bezwzględna kobieta widzi w tym nie tylko koniec utrapień, a przede wszystkim nowe możliwości. Stawka jest wysoka, ludzie z którymi, próbuje ubić interes to bestie, czy warto zaryzykować i spróbować ugrać na tym jeszcze więcej? Jak bardzo będzie w stanie nagiąć zasady moralne aby osiągnąć swój cel i czy to aby nie popchnie jej w kierunku śmierci?

Duszny, mroczny kryminał w którym podążamy za akcją dwutorowo, widzimy przeszłość dotyczącą Iny i w między czasie bacznie śledzimy poczynania Adeli. Dostajemy tu zestawienie dwóch skrajnie różnych sióstr i trudnych relacji rodzinnych. Powieść pełna suspensu, każdy rozdział zakończony cliffhangerem, który nie pozwala jej odłożyć aż do zakończenia. Styl jest płynny, obrazowy i przyjemny w odbiorze. Najnowsza powieść Alicji Sinickiej to bardzo dobry thiller kryminalny z warstwą psychologiczną.

Bohaterka mierzy się z desperacką chęcią zaimponowania najbliższym, za wszelką cenę. W wyniku czego coraz bardziej się pogrąża, jest bezwzględna w tym co robi. Chce łatwo osiągnąć swój cel i nie waha się, żeby sięgać po półśrodki. Jej charakter ukształtował się latami cichej rywalizacji z siostrą i walką o aprobatę matki i to właśnie wpłynęło na nią, zakorzeniło się w sposobie myślenia i interpretacji wielu aspektów jej dorosłego życia. Wiecznie ta gorsza, w cieniu siostry, na przegranej pozycji. Doprowadza ją to na skraj, zostaje sama, bezradna, przepełniona strachem i świadomością, że to już koniec.

Adela Janas jest prawniczką, wraca do rodzinnych Pętlic zająć się matką i sprawami rodzinnymi po tragicznej śmierci siostry Iny. Adeli ciężko jest pogodzić się ze śmiercią siostry i zaczyna prowadzić własne śledztwo. Czy Adeli uda się uzyskać odpowiedzi na dręczące ją pytania?

„Desperatka” najnowszy thriller Alicji Sinickiej, który wciąga nas w zawiłe relacje między ludzkie.

Narracja prowadzona jest naprzemiennie z perspektywy obu sióstr. Adela od zawsze była ulubienicą matki, była poważana przez okoliczną społeczność, Ina często czuła się gorsza od siostry i niedoceniania, przez co podejmowała w życiu ryzykowne decyzje, które sprowadziły na nią kłopoty. Adela podąża śladem siostry i stara odkryć co tak na prawdę stało się, nie wierzy w śmierć samobójczą. Od samego początku czuć napięcie, a z każdą stroną atmosfera robi się gęstsza. Adela odkrywa coraz więcej sekretów i tajemnic nie tylko siostry, ale i mieszkańców małego miasteczka. Nie wie jak mroczną sieć powiązań odkryje i jakie niebezpieczeństwo na siebie sprowadzi. Książka pokazuje, że nigdy do końca nie znamy tej drugiej osoby, ani tego co siedzi mu pod skórą. Autorka stworzyła grę pozorów, ryzykownych decyzji prowadzących do dramatycznych konsekwencji, czyli zupełnie jak w życiu. Z każdej historii, która wychodzi spod pióra autorki bije autentyczność. Podkreśla jak niebezpieczny jest nałóg hazardu i ile potrzeba siły i samozaparcia by w odpowiednim momencie się zatrzymać. Co pieniądze i władza robią z ludźmi, jak zatracają się w złym postępowaniu przy tym tracąc człowieczeństwo. Prawda, którą odkryje Adela zatrzęsie jej całym światem, czy będzie na nią gotowa?

„Desperatka” to kolejne udane spotkanie z autorką, która w mistrzowski sposób kreśli wielowątkowe historie z rozbudowaną warstwą psychologiczną, pełne napięcia i zwrotów akcji. Polecam!

Adela wraca do rodzinnej miejscowości, gdyż odnaleziono zwłoki jej siostry Iny, która najprawdopodobniej popełniła samobójstwo. Pojawiają się jednak ślady przeczące dotychczasowym ustaleniom. Chociaż śledztwo w tej sprawie zostaje szybko zamknięte, to Adela postanawia drążyć, szukać, węszyć, aż pozna całą prawdę.

Narracja prowadzona była dwutorowo - z punktu widzenia Adeli węszącej za kolejnymi tropami, a także ze strony Iny, opisujące wydarzenia przeszłe odkrywające wszystkie niewłaściwe decyzje, które niechybnie sprowadziły na nią kłopoty. Od początku kibicowałam Adeli w odkrywaniu kolejnych tajemnic zmarłej Iny oraz jej słabości, których nie znał żaden członek rodziny.

To utkana z sekretów, niedopowiedzeń i kłamstw historia, która wciąga niczym bagno. Spowija ją gęsty, podkreślający dramatyzm i wzbudzający niepokój klimat. Ciągłe napięcie, emocjonująca gra pozorów i paraliżujący lęk powodują, że ciężko się oderwać od tej książki. Intryga skonstruowana została bezbłędnie, a całość wzorowo zwieńczono nieprzewidywalnym zakończeniem.

Alicja Sinicka ma niezwykłą umiejętność tworzenia angażujących historii. Styl Autorki przesiąknięty jest całą gamą emocji, osnuty niewyobrażalnym magnetyzmem, a przy tym bardzo plastyczny i przystępny w odbiorze.

"Desperatka" to świetny, fascynujący, w pełni dopracowany thriller z wartką akcją i z rozbudowaną warstwą psychologiczną. To historia, w której pojawiają się problemy w odróżnieniu dobra od zła, prawdy od kłamstwa, fałszu od szczerości. Wszystko w tej książce zagrało, bohaterowie oraz wydarzenia były autentyczne, znakomicie przemyślane, nieprzytłaczające. Jestem bardzo zadowolona z lektury, pochłonęłam ją praktycznie w jeden dzień. Mocno polecam!

Adela Janas odnosi sukces. Wraz z narzeczonym zakładają kancelarię radcowską, układa się jej również w życiu osobistym. Dobra passa kończy się, gdy pewnego poranka zostaje poinformowana o samobójczej śmierci siostry. Pociechą w trudnej sytuacji okazuje się Mateusz, który trwa przy niej i cały czas ją wspiera. Wracają do rodzinnych Pętlic, by zaopiekować się zszokowaną matką.

Czy Ina wpadła w kłopoty, chorowała na depresję, czuła tak ogromny bezsens i beznadzieję, że rzeczywiście targnęła się na życie? Niby młodsza siostra lubiła ryzyko i balansowanie na krawędzi, a jednak trudno uwierzyć, że podcięła sobie żyły. A może zrobiła coś głupiego, podjęła jakieś bezmyślne działanie i naraziła się komuś niebezpiecznemu? W tych wątpliwościach zrozpaczoną dziewczynę utwierdza komisarz Michał Orłowski, który zajmuje się sprawą. Pozwala sobie na taką szczerość, ponieważ w przeszłości łączyły ich bliskie relacje. Adela postanawia dotrzeć do prawdy. W pewnym momencie podejrzewa już wszystkich – narzeczonego Iny, jej koleżankę z pracy, szefa, a nawet partnera ich matki…

Nieugięta chęć poznania okoliczności śmierci siostry odkrywa wiele tajemnic. Gdy wydaje się, że sytuacja staje się skrajnie niebezpieczna, okazuje się, że może być jeszcze gorzej…

Ten thriller spowija mrok, emanuje demonicznym napięciem. Pokazuje niezwykle skomplikowane relacje międzyludzkie, grę pozorów, niezdrową ambicję, udowadnia, że niektórzy po przysłowiowych trupach potrafią dążyć do realizacji obranego celu, za nic mając moralność i zasady. Pierwszoosobowa narracja pozwala doskonale odczuć emocje i zrozumieć motywy kolejnych postaci.

Kim jest tytułowa desperatka? Można tak określić kilka bohaterek powieści. Każda z nich ma inne cele, ale łączy je stan frustracji, skrajnej rozpaczy i ogromna determinacja w działaniu, bez względu na ryzyko. Czy można się jednak dziwić, że w ekstremalnych sytuacjach, podejmujemy nieobliczalne kroki?

Wciąż gdzieś się spieszymy, gubimy się w pędzie życia, zapominając o tym co najważniejsze. Nie znajdujemy czasu dla naszych bliskich, na choćby jeden telefon z pytaniem: co słychać?

Alicja Sinicka wplotła w fabułę trudne relacje rodzinne, obsesyjną zazdrość, pragnienie posiadania więcej i więcej, uzależnienie od hazardu oraz mnóstwo błędnych decyzji z ich konsekwencjami. Szczególną uwagę zwraca motyw rywalizacji między siostrami czy koleżankami z pracy. 

Autorka doskonale zbudowała napięcie i intrygę. Bardzo kibicowałam Adeli w odkrywaniu prawdy na temat tragicznej śmierci siostry Iny. Czy kobieta rzeczywiście targnęła się na swoje życie? A może jednak było to zabójstwo? Wraz z tym jak Adela grzebała coraz głębiej, wychodziły na jaw co raz to nowe tajemnice, słabości i wybory. Starałam się nie oceniać postępowania Iny, bo nic nie jest czarno-białe, ale różnie mi to wychodziło. Po prostu czasami emocje brały górę. Warto dodać, iż jest silna i zdeterminowana w tym co robi, ale i tym samym naraża się na poważne niebezpieczeństwo... Z kolei finalnie zaś totalnie udało się jej mnie zaskoczyć. Czegoś takiego się nie spodziewałam, gdyż tu każda kobieca postać w wyniku utraty nadziei, nosi znamiona desperacji, nieobliczalności w zachowaniu.

Pojawiało się sporo wątków, które wnosiły coś istotnego do fabuły lub wręcz przeciwnie. Mamy tu dawny związek Adeli z komisarzem, z którym łączy ją trudna przeszłość. Dla niektórych może być to mało angażujące, ale ja osobiście lubię takie obyczajowe akcenty w tym gatunku.

Lektura prowadzi do refleksji: na ile znamy swoich bliskich? Czy możemy im w pełni zaufać? I jak to jest żyć w cieniu kogoś innego...?

"Desperatka" to utrzymany w dusznym, mrocznym klimacie thriller domestic noir o tym, ile człowiek potrafi mieć twarzy, o skomplikowanych relacjach rodzinnych i ślepym pędzie za pieniądzem.  Słowa klucze w tej historii to walka o siebie a samozniszczenie. Jak cienka jest granica między tymi dwoma pojęciami?

Miejsce akcji to mała miejscowość, co dodatkowo utrudnia śledztwo Adeli. Każdy zna każdego, co niby powinno ułatwiać sprawę, ale przeciwnie, usta są zamykane z obawy, ze strachu. Bardzo podobało mi się to, że autorka oddała głos nieżyjącej Inie. Fabuła prowadzona dwutorowo, czas obecny, gdy Adela poszukuje informacji oraz Ina, jej relacje z najbliższymi i przebieg wydarzeń tuż przed jej śmiercią.

Tak wiele bohaterów drugoplanowych, ale akcja przebiega płynnie i nie gubimy się, przeciwnie, każda postać ważna i wnosi coś istotnego do fabuły. Wspaniale wykreowane postacie, bardzo prawdziwe, relacje rodzinne nielukrowane, trudne.

Desperatka to historia, w której wyczuwalne napięcie oraz udzielający się lęk, miesza się z dobrze podanymi faktami. Bohaterowie o skomplikowanym podłożu psychologicznym, w których tli się zło i dobro, a granica zaciera się, tworząc tajemnicę. Wartka akcja, zwroty sytuacji zmierzają do zakończenia bardzo dobrego, bo nieprzewidywalnego. Historia utkana z emocji, życie osobiste bohaterów przeplata się ze śledztwem. Żałoba po starcie najbliższej osoby, staje się motorem do działania. Zaufanie ewoluuje w procesie dochodzenia do prawdy, która może być bolesna, ale jakże oczyszczająca. Dokładnie utkana fabuła, wymagająca skupienia i wnikliwej analizy każdej sceny, by do samego końca utrzymać napięcie. I to doskonale udało się autorce, a ja jestem ogromnie usatysfakcjonowana i chętnie sięgnę po kolejne powieści Alicji Sinickiej.