Diabelna prawda

Prawda, może wyzwolić nas od ciężaru, jaki nosimy ukrywając swoje uczucia względem tego, czego się kiedyś dopuściliśmy lub byliśmy świadkami traumatycznego wydarzenia. Takie oczyszczenie, może poprawić nasze relacje z drugim człowiekiem. Osoba, która notorycznie kłamie osiągając z tego jakieś korzyści materialne, nigdy nie osiągnie prawdziwego szczęścia i spokoju swego ducha.

Zarys fabuły

W książce wracamy do losów Błażeja i Sary, których mieliśmy okazję poznać w pierwszym tomie tejże serii. W tym przypadku historia zaczyna się od użalania się nad sobą Błażeja, który po stracie swej ukochanej nie potrafi się podnieść i żyć dalej. Po rozmowie ze swym przyjacielem, a zarazem szefem postanawia zamknąć rozdział swego życia związany z Sarą, dlatego też w tym celu jedzie do Polski, by ją odnaleźć i wszystko wyjaśnić. Mężczyzna nie wie, co zrobi dalej ze swym życiem, ale na pewno nie podda się dopóki nie spotka się i nie porozmawia z Sarą. Czego dowie się o Sarze, gdy ją odnajdzie? Gdzie i co Błażej wyjawi Sarze? Jak na to zareaguje bohaterka? Co dalej z Sarą i Błażejem? O tym w książce „Diabelna prawda” autorstwa P.K. Farion.

Katharsis

Autorka w swej książce ukazała problematykę dotyczącą oczyszczenia, którego dokonał Błażej opowiadając o tym czym się kierował w swoim postępowaniu wobec Sary. Jego wewnętrzne rozterki, można powiedzieć ból duszy dobitnie świadczą o tym, że długo nie mógłby żyć z takim cierpieniem i jedynym rozwiązaniem tego problemu było rozliczenie się z przeszłością. Natomiast Sara będzie zmuszona uporać się z bolesna prawdą, którą otrzyma od Błażeja, ale jaka ona, by nie była zawsze będzie lepsza od garści pięknych kłamstw, które tylko na chwile przynieść mogą poprawę nastroju. Przypadek Błażeja i Sary jest doskonałym przykładem tego, do czego prowadzi kłamstwo i jak trudno się z niego uwolnić, bo wyznanie prawdy bywa bolesne.

Podsumowanie

Książkę czytało mi się z dużym zaciekaniem, dzięki ciągłej niepewności dotyczącej tego co się wydarzy w najbliższej przyszłości. Sam przebieg katharsis obfituje w różnorakie emocje, a jego zakończenie jest dość zaskakujące i stwarzające zainteresowanie tym, co wydarzy się w kolejnym tomie. W pozycji dostrzegłem dwa błędy sytuacyjne, które nie zostały wyłapane w procesie redakcyjnym, ale ponieważ, że są to mało istotne kwestie, to mogę śmiało stwierdzić, że nie wpływają na jakość książki. Występują tu również sceny erotyczne, co z pewnością zadowoli fanki tego gatunku. Książkę należy czytać po wcześniejszej lekturze pierwszego tomu, gdyż bez jego znajomości w tymże tomie będzie ciężko odnaleźć się czytelnikowi. Okładka zdecydowanie jest lepsza od tej z poprzedniego tomu i przykuwa wzrok potencjalnych odbiorców. Gorąco polecam pozycję wszystkim fanom gatunku lubiących pełnowartościowe historie poruszające życiowe problemy z nutą erotyzmu w tle.

Cześć książkoholicy 🎶❣️

Po "Diabelskim układzie" przyszła pora na "Diabełka prawdę" 😈 P.K.Farion stworzyła bardzo wciągająca historię i tak samo ja przedstawiła. Losy Sary i Błażeja bardzo przypadły mi do gustu. Autorka potrafi zagrać na emocjach czytelnika (nerwach też), że w jednym momencie ma się ochotę czytać dalej, a w następnym rzucić książką. Serio! Zwroty akcji i ogrom emocji budujących tą historię jak najbardziej trafia do mojego gustu czytelniczego i ja chce czytać jak najwięcej takich książek, albo i lepszych oczywiście, bo z tomu na tom widać jak autorka się rozwija, dopracowuje swój warsztat. Zdecydowanie ja należę już do fanów P.K.Farion i chcę więcej!!!! Cieszę się, że już niebawem premiera "Diabolicznej miłości" i może jestem przewidywalna, ale liczę na happy end. To co nasi bohaterowie przeszli w obu tomach ....... Ahhhhhh...... No autorka przeczołgała ich i to porządnie 😉

Polecam serdecznie 😊

"Postanawiam teraz się nad tym nie rozwodzić. Dam jej czas, żeby ochłonęła. Nie będę jej denerwować. To we mnie ma mieć wsparcie. Wystarczy, że jej matka jest harpią. Wygląda na to, że dziewczyna została sama. Tak przynajmniej uważa. Okłamałem ją w najważniejszej kwestii. W sumie ciągle ją okłamywałem. Ale koniec z tym. Muszę odkupić swoje grzechy i doprowadzić do tego, że Sara mi wybaczy, uwierzy i pozwoli znów wziąć się w ramiona. Jak ja tego cholernie pragnę."

Nadszedł czas spowiedzi Błażeja, przyznania się do wszystkich kłamstw i wyjawienia prawdy o powodach swojego działania. Tylko czy Sara będzie w stanie mu wybaczyć i zrozumieć dlaczego ją to wszystko spotkało?

Odpowiedź na te i inne pytania znajdziecie w książce która muszę przyznać, że jest lepiej napisana niż poprzednia. Przede wszystkim nie ma w niej tak absurdalnych sytuacji, a słowo "piękna" pojawia się w ilości, którą można zaakceptować. Akcja toczy się raczej spokojnym tempem, nie ma też natłoku wydarzeń i nagłych zwrotów. Ta część jest bardziej emocjonalna, przepełniona bólem, żalem i cierpieniem. Kończy się w taki sposób, że koniecznie chciałoby się wiedzieć co będzie dalej.

Pamiętacie książkę „Diabelski układ”? Skończyła się w taki sposób, że zastanawiałam się, kiedy pojawi się jej jakaś kontynuacja. Całe szczęście nie musieliśmy tak długo czekać, udało nam się dotrwać i otrzymać drugi tom autorstwa P.K Farion „Diabelną prawdę”. Cieszyłam się, kiedy miałam możliwość ponownej lektury i zaspokojenia ciekawości. O czym opowiada książka?

Główną bohaterką książki „Diabelski układ” jest Sara, pracowała w banku, jest niezwykle ambitną dziewczyną. W jej życiu pojawił się mężczyzna, który zburzył jej poukładane życie. Błażej szybko stał się jej przyjacielem, łączyło ich wiele wspólnych tematów, ewidentnie coś dla siebie znaczyli, jednak mężczyzna nagle zniknął z jej życia na cztery długie lata pozostawiając w głowie Sary zamęt. Jak każda kobieta na jej miejscu zdecydowała się na to, aby ruszyć do przodu, jednak mężczyzna pojawił się równie niespodziewanie jak zniknął z propozycją nie do odrzucenia. Musiała wejść z nim w układ, który był niezwykle zaskakujący. W woli przypomnienia nie zdradzę Wam więcej, ani tego, co się stało między Sarą i Błażejem, ale wiedzcie jedno, nie było zbyt różowo. Coś ich poróżniło, skrzywdził kogoś, kogo szczerze kochał, teraz Sara nie ma ochoty go widzieć, znać, ani tym bardziej być z nim. Cierpi, stara się poskładać siebie na nowo, chociaż spotkanie tej dwójki jest nieuniknione. Ona jednak nie chce słuchać, a on chce wyznać jej prawdę. Mamy, więc impas, jednak Błażej wie, co powinien zrobić, nie m zamiaru się poddać. Czy to wystarczy? Czy uda im się znaleźć nić porozumienia? Czy Sara będzie gotowa wybaczyć mężczyźnie?

„Diabelna prawda” autorstwa P.K Farion jest powieścią konieczną do przeczytania, kiedy się poznało pierwszy tom historii Sary i Błażeja. Autorka potrafi zaskoczyć, skierować akcje na zupełnie inne tory. Bohaterów łączy silna wieź, pełna sprzeczności, nieoczekiwanych wydarzeń i ognia. Błażej ma wyrzuty sumienia, targają nim, od kiedy skrzywdził Sarę. Czasami robimy coś, czego nie chcemy dla większego dobra, jednak, czy w tym przypadku taki czyn był konieczny? P.K Fairon napisała opowieść o sympatycznych bohaterach, których da się lubić, nie znalazłam w nich niczego, co by mnie irytowało. Autorka już za pierwszym razem pokazała nam, że jej domeną jest zaskoczenie czytelnika, tak i w tej części możecie się spodziewać zaskoczenia i urwania historii w takim momencie, że chciałoby się od razu sięgnąć po kontynuację. Z książką spędziłam miło czas, z pewnością sięgnę po trzeci tom, aby poznać dalsze losy Sary i Błażeja.

"Diabelna prawda" to kontynuacja "Diabelskiego układu". Byłam bardzo ciekawa dalszych losów Sary i Błażeja, bo to, co autorka zrobiła w końcówce pierwszego tomu... stale wracałam myślami do tej historii.

Tym razem autorka kluczy wokół prawdy. Ale prawdy, która naprawdę jest diabelna, niszczycielska, ścierająca wszystko w co dotąd wierzyliśmy w pół. Widzimy jakie popełnione błędy w przeszłości przynoszą skutki po wielu latach. Do tego dochodzą jeszcze skrywane tajemnice, które dodatkowo gmatwają życie bohaterów. Znacie to porzekadło, że przyjaciół trzeba trzymać blisko, a wrogów jeszcze bliżej? Tu poznacie jak prawdziwe są te słowa...

"Pragnę odzyskać ciebie i twoje zaufanie. Nic się dla mnie teraz nie liczy. Nic oprócz ciebie..."

Bohaterowie nie będą mieli lekko, gdyż P.K. Farion zadbała o to, by uprzykrzyć im życie. Pojawiają się wyrzuty sumienia, próba odbudowania zaufania, cierpienie, ból, żal, niedomówienia. Mimo tego, iż wydaje się, że Błażej nie zasługuje na nasze współczucie, to byłam w stanie zrozumieć oboje, gdyż każde na swój sposób cierpiało. Wierzcie mi, że to, co wyzna mężczyzna nie raz Was zaskoczy. Ja byłam w niemałym szoku.

"Nie zasłużyłem na to. Nie zasłużyłem, aby żyć. (...) Gdybym był sędzią i wydał wyrok na siebie, skazałbym się na karę śmierci. (...) Los wymierza mi gorszą karę. Najgorszą z możliwych. Nie wyobrażam sobie nic straszniejszego niż to, co teraz przeżywam. Bez niej."

Ta część jest bardziej wyważona pod względem akcji i niebezpieczeństwa. Autorka postawiła na uczucia, przemyślenia i mierzenie się z wewnętrznymi demonami z przeszłości. A już najbardziej jestem usatysfakcjonowana tym, iż narracja została poprowadzona z perspektywy Błażeja.

Emocje towarzyszą nam na każdym kroku. Zakończenie jest nieprzewidywalne, z mnóstwem pytań oraz rozbudzające ciekawość na to, co jeszcze możemy otrzymać w części trzeciej.

"Diabelna prawda" krok po kroku odkrywa przed nami tajemnice i sekrety. Myślisz że to już wszystko, ale jakże się mylisz. Wpadasz w zasieki manipulacji i już po tobie... Polecam diabelnie!