Drań

„Ścigany” jest pierwszą książką autorstwa Katarzyny Michalak, którą udało mi się przeczytać. Recenzowałam ją dla Was, także wiecie, jak bardzo mi się podobała postać Huberta. Zarówno „Ścigany’, jak i „Drań” nie ukazuje historii grzecznych i poukładanych chłopców, którzy mają same ciepłe i sympatyczne sytuacje w życiu. Nie spodziewajcie się ckliwej i słodkiej opowieści, ale emocjonalnej, już tak. Zanim zdecydujecie się sięgnąć po najnowszą powieść Katarzyny Michalak myślę, że warto by było zapoznać się z wspomnianym przeze mnie „Ściganym”. Autorka zadbała o to, abyście nawet bez jej znajomości dali radę zaznajomić się w tekście i nie mieli czarnej dziury, zastanawiając się, co Wam umknęło. Czasami ma się przesyt słodkich historii i jedyne o czym człowiek marzy to, to, aby dostać coś szorstkiego, mrocznego i ciekawego. W każdej ciemności można dostrzec iskierkę nadziei i o tym, miałam właśnie ochotę poczytać. Czy mi się to udało? Co takiego przygotowała dla nas Katarzyna Michalak?

„Drań” opowiada historię bohaterów, których już poznałam. Wiktora, Huberta i Danki. Na pierwszy plan wysuwa się tutaj Wiktor Helert. Jest hakerem, który stracił pamięć, co było spowodowane otrzymanym postrzałem w głowę. Z początku wydaje się być kimś twardym, beznamiętnym, jakby był pozbawiony emocji. Jakby jego serce zostało zmienione w bryłę lodu, jednak to pierwsze wrażenie, które z pewnością zostanie zmienione podczas czytania książki. Wiktor jest człowiekiem szlachetnym i walecznym, nie poddaje się bez walki. Ukrywa się w jednym z rumuńskich miast, próbując poskładać wspomnienia, które są zbyt niewyraźne, aby je rozszyfrować. Wiktor pewny jest jednego, że nie jest sam, czeka na niego kobieta, która się o niego martwi. Czuje, że to nie był zwykły romans, a coś więcej, coś o co warto walczyć i zaryzykować wszystkim, co się posiada.

Przyjemnie było dowiedzieć się, co się działo u Huberta i jego ukochanej Danki. Karling został oskarżony o zabójstwo prezydenta, czyn, którego nie popełnił. Ktoś go wrobił, a jedyną osobą, która w niego zawierzyła była Danka. Kobieta z gór, która w niego uwierzyła. Hubert należał do jednostki wojskowej Gniew Orła, stracił w życiu zbyt wiele, aby mówić o tym otwarcie i lekko. Jego zadaniem było odbijanie zakładników oraz ratowanie porwanych rodaków, pojmanie sprawców i doprowadzenie przed organy ścigania. Jest w swym fachu najlepszy, dlatego dostaje zadanie specjalne od MSW, które nie kończy się zbyt dobrze. Czy tym razem wszystko się ułoży? Czy uda im się położyć kres manipulacjom Jana Zadry?

„Drań” to mroczna powieść przepełniona bólem, cierpieniem, walką i ludzkimi dramatami. Potrafiąca rozbudzić w czytelniku szeroki wachlarz najróżniejszych emocji, które nim wstrząsają. To opowieść o tym, jakie życie potrafi być ciężkie, jak błędne decyzje niosą za sobą konsekwencje. Niewinni ludzie cierpią i próbują ułożyć swoje życie na nowo, bądź je odzyskać.

„Drań” charakteryzuje się mroczną otoczką, zawiła i wartką akcją, której z pewnością się nie spodziewacie. Mroczny bohater widziany oczami Katarzyny Michalak jest pozbawiony, jakichkolwiek odcieni szarości. Można go określić mianem chorego sadysty, który czerpie przyjemność z zadawania bólu innym. Jakby w nie było w nim żadnych innych ciepłych uczuć, jakby nie posiadał sumienia. Jest to postać, która z pewnością nie wzbudzi w Was sympatii.

Katarzyna Michalak zadbała o to, aby fabuła była tak interesująca, że przez książkę się zwyczajowo płynęło, nie mogąc się od niej oderwać. Nie jest to książka lekka, dla romantyczek czy niepoprawnych optymistek, jednak ma w sobie przesłanie, jaką nie spotyka się na o dzień. W końcu z pewnością nie można się typowo utożsamić z bohaterami, jednak można się zastanowić, jak wiele my sami, jesteśmy w stanie zrobić dla miłości?

Agent sił specjalnych ściga mężczyznę podejrzanego o zabójstwo prezydenta i kobietę, która go ukrywa. Hubert Karling i jego żona Danka, próbują nie tylko przeżyć, ale też oczyścić swoje imię.

Wiktor

Jednym spoiwem łączącym go z przeszłością jest Zadra. Mężczyzna, który zabrał mu wszystko. Brutalnie odebrał pamięć o Nisi. Jego Nisi. Czy uda mu się odzyskać wspomnienia? A może nakarmi duszę zemstą?

Hubert

Uchodzi za mordercę prezydenta. Ciemność czai się głęboko w nim. W oczach ma gniew, a w sercu mrok. Czy taki mężczyzna potrafi prawdziwie kochać?

Danka

Pomogła mordercy. Uwierzyła, że może go ocalić. Naiwność czy miłość? O tym Danka dopiero ma się przekonać.

"On, Jan Zadra, zdaje się jedyną nicią, łączącą mnie z poprzednim życiem. Bo przecież miałem jakieś, no nie? Nie urwałem się z choinki pewnego kwietniowego ranka!"

"Drania" wypadałoby czytać po zapoznaniu się ze "Ściganym" i "Trylogią autorską", bowiem tu wszystko ma swoje następstwa w poszczególnych wydarzeniach. Jednakże trzeba zaznaczyć, że i bez znajomości tych powieści również powinniście się odnaleźć w fabule.

Bardzo podoba mi się takie ostrzejsze wydanie pani Kasi. Jak wiecie, uwielbiam obyczaj, ale sensacja i kryminał to gatunki, w których jak widać autorka czuje się naprawdę świetnie. Niech na potwierdzenie moich słów będzie to, że ja po prostu przepadłam w tej historii!

Ale co tu się porobiło?! Dwóch samców alfa, twardzieli w jednej powieści! Hubert i Wiktor - niby różni, a tak do siebie podobni... Ale jest jeszcze manipulator, sadysta Jan Zadra, którego aż chciałoby się udusić gołymi rękami, choć to właśnie on czerpie psychopatyczną radość i satysfakcję ze znęcania się nad innymi. Dla mnie to taka postać, u której próżno szukać choćby maleńkiego odruchu człowieczeństwa, dobroci. Trudno zrozumieć jego działania. Z kolei Danka ponownie udowodniła ile potrafi zrobić w imię miłości. Jej odwaga i hart ducha zadziwiają.

"- Jak ona miała na imię?! Kim dla mnie była?! Co się z nią stało?! - krzyknął, sfrustrowany do granic i strzelił tamtego w twarz. Zadrze jedynie łeb odskoczył. Nawet nie uniósł powiek."

Będziemy przyglądać się uczuciu przepełnionego bólem i poświęceniem. Jednakże warstwa romansowa została ciut zepchnięta na boczny tor (ale śmiałe sceny miłosne też cię znajdą), co w rezultacie pozwoliło nam przyjrzeć się innym elementom fabuły.

"Miłość - miłością, ale życie w ciągłym zagrożeniu jest na dłuższą metę nie do zniesienia. I zabije każde uczucie. (...) W imię miłości. Zaciśnie zęby i wyrwie sobie z serca tę miłość, by... przeżyła. Chociaż ona. Danusia."

Podczas lektury targał mną cały wachlarz sprzecznych emocji - strach, niepewność, złość, współczucie, niedowierzanie, nadzieja, radość. Końcówka książki zaś wbiła mnie w fotel! Na takie rozwiązanie zupełnie nie byłam przygotowana. Lubicie wartką akcję, nieprzewidywalność, dynamiczne dialogi i mało opisów? Zatem sięgajcie śmiało!

"Drań" to pełna dramatów i mroku powieść o walce o życie, poświęceniu, tajemnicach, wystawionej na próbę przyjaźni, zaufaniu, różnych odcieniach zła. Czy Wiktor odzyska wspomnienia? Czy dane mu będzie kochać? I czy w ogóle Drań potrafi kochać? Koniecznie sprawdźcie! Mnie marzy się ciąg dalszy...

DWÓCH SAMCÓW ALFA

Autorka zaszalała. Takim wstępem chciałabym rozpocząć analizę osobowości tej historii. Otóż w jednej książce zderzyła ze sobą postaci wyjęte rodem ze swojej Autorskiej Trylogii oraz powieści „Ścigany”. Pozwoliła dwom samcom alfa funkcjonować na jednej powierzchni i wplątała w to wszystko okrutną czarną owcę, którą z poprzednich historii Katarzyny Michalak pamiętam po dziś dzień. Wiktor utracił pamięć. Jego jedynym łącznikiem z przeszłością okazuje się być mężczyzna, któremu najchętniej wpakowałby kulkę w głowę. Nic dziwnego, że na przekór jemu i całemu rządowi postanawia wyciągnąć pomocną dłoń w kierunku tych, których zacięcie szuka cały kraj. Odważny, zdeterminowany, gotowy do poświęceń, choć niepróbujący na siłę się komuś przypodobać. Czy kiedyś powrócą do niego prawdziwe wspomnienia? Czy będzie jeszcze miał okazję tak naprawdę kochać?

Na pierwszym planie ciasno. A to dlatego, że nie na jednym głównym bohaterze spoczywają światła reflektorów tej historii. Hubert Karling ukrywa się przed policją, coraz bardziej pogrążony w bezradności i złości. Tym bardziej, kiedy widzi, że kochająca go kobieta musi przez niego cierpieć. Ma tego dość. Niesłuszne oskarżenia, w które został wrobiony, demaskacja i mrok, który idzie za nim krok w krok. Czy w tym całym szaleństwie Hubert będzie jeszcze w stanie udowodnić, jak bardzo kocha? Czym będzie dla niego wolność? Nie można zapomnieć jeszcze o Dance, wrażliwej, kochającej, ufnej istocie, która bezgranicznie wierzy w dobro tego świata. I o Zadrze, który czytelnikowi mocno daje się we znaki. Fałszywy, czerpiący chorą satysfakcję ze znęcania się nad człowiekiem, zły do szpiku kości. Wyraźnie czarny na tle wszystkich bohaterów tej powieści, bez odcieni szarości, które pozwoliłyby chociaż trochę zrozumieć jego ideologię i działania.

DRAMAT GONI DRAMAT, CZYLI WARTKA AKCJA

Książka rozpoczyna się dość… skomplikowanie. Przynajmniej ja miałam mały problem, by początkowo połapać się w zaistniałej sytuacji. Jeden bohater, drugi, Rumunia, utrata pamięci, oskarżenia. Potem wszystko stało się jasne i byłam zdecydowanie spokojniejsza, kiedy udało mi się wejść w klimat całej historii. A ten bez dwóch zdań jest dosyć mroczny. Autorka stawia przed czytelnikiem postaci, których nie spotyka się na co dzień, przez to wypracowała sobie pole do popisu jeśli chodzi o finezję zdarzeń oraz o dynamikę akcji. Demony czające się w człowieku, ale i zło czyhające w ukryciu. Mężczyźni skaczący sobie do gardeł, choć umiejący wyciągnąć w swoim kierunku pomocną dłoń. Urywki wspomnień, więzienie, w końcu prawdziwy pościg. Uff… pod koniec fabuła przybiera doprawdy bardzo zaskakujący kierunek. Przyznaję, że takiego rozwoju sytuacji na pewno się nie spodziewałam. Stąd zapowiadam, że to nie jest lekka i oczywista książka. Wymiarów zła tutaj wiele, podobnie jak wiele ocieni życia.

https://ktoczytaksiazki-zyjepodwojnie.blogspot.com/2020/02/dran-katarzyna-michalak-dwoch-samcow.html