Dziewczyna z Titanica

Chyba każdy słyszał o Titanicu, większość może po prostu z filmu, ale każdemu o uszy się ta tragedia obiła. To właśnie tam, częściowo rozgrywa się akcja książki, jednak zacznijmy od początku.

Madeline Force jest młodą dziewczyną, która o życiu jeszcze nie wie zbyt wiele. Jednak pada ona w oko pewnemu pułkownikowi J. J. Astorowi. Panna Force pochodzi z klasy wyższej jednak rodzina państwa Astorów to zupełnie inna liga. Madeline ma zaledwie siedemnaście lat, a jej wybranek jest o około trzydzieści lat od niej starszy, a dodatkowo jest rozwodnikiem.

Jednak dobra reputacja pułkownika sprawia, iż rodzina Force nie widzi przeciwwskazań by dobrze wydać córkę za mąż.

Życie małżeńskie trochę przerasta młodą mężatkę, na każdym kroku są śledzeni przez dziennikarzy, którzy nie dokońca pochlebnie wypowiadają się o nowej Pani Astor.

Para młoda wybiera się w podróż do Egiptu a wracając ruszają w podróż do Nowego Jorku luksusowym transatlantykiem, RMS Titanic.

Jak zakończy się dla nich ta podróż? Czy związek z taką różnicą wieku był dobrym pomysłem? Jak Madeline poradzi sobie z dziennikarzami?

Muszę przyznać, że mimo iż wiedziałam jak zakończy się podróż Titanicem, to i tak z zapartym tchem czytałam co będzie dalej.

W pierwszej kolejności myślałam, że głowni bohaterowie są postaciami fikcyjnymi, jakie było moje zdziwienie gdy dowiedziałam się, że takie osoby rzeczywiście płynęły tym statkiem.

Jestem pod ogromnym wrażeniem jaki wywiad musiała przeprowadzić autorka by stworzyć tę książkę. Nie będę oszukiwać, że historię Titanica znam głównie z filmu.

Pomysł by napisać historię właśnie o J. J. Astor i Madeline Force wydaje mi się świetny. Była to para, która wzbudzała dosyć dużo kontrowersji, ona młoda on świeży rozwodnik i o wiele lat starszy od niej. Nie dziwię się, że dziennikarze wystawiali pod ich oknami i śledzili każdy ich krok, każdy był ciekaw jak ten związek dalej się potoczy.

Przez to iż już od początku wiemy jak się ta historia zakończy, to trochę dłużyło mi się to całe wprowadzenie. Osobiście nie mogłam się doczekać, aż dotrę do szczegułow, do docelowego rejsu Titanicem.

Koniec, końców historia mnie wciągnęła i bardzo przyjemnie mi się ją czytało. Miałam wrażenie jakbym stała gdzieś dosłownie obok, jakbym razem z Madeline płynęła szalupą ratunkową numer cztery.

Przepiękna historia o miłości, o tym jak wiele czasem trzeba znieść by być szczęśliwym, jak dużo trzeba poświęcić. Wzruszająca powieść o prawdziwej miłości i koszmarnym rejsie Titanicem.

~Madeline Talmage Force jest młodziutką, piękną i inteligentną siedemnastolatką, która pewnego dnia zwraca na siebie uwagę pułkownika Jacka Jacoba Astora - odważnego pracowitego bohatera wojennego.

Pomimo tego, że dziewczyna pochodzi z wyższej klasy, a rodzina Astorów to zupełnie inna liga, tak jak matka Jacka, która byłą ważną przedstawicielką amerykańskiej elity i najbardziej wpływową kobietą Nowego Jorku, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby starszy o ponad trzydzieści lat mężczyzna mógł się do niej zalecać.

I tak mimo przeciwności losu, sprzeciwu innych, para zakochuje się w sobie.

Po publicznych zaręczynach, młodzi biorą ślub i wiosną 1912 roku wyruszają w podróż poślubną na pokładzie luksusowego transatlantyku, RMS Titanic, który podczas rejsu uderza w górę lodową...

~"Dziewczyna z Titanica" to gorzka, a zarazem smutna historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, która zabiera nas do świata wielkiego romansu, który stał się obiektem do plotek wielu osób, zwłaszcza żądnych skandalu reporterów, którzy dla dawki sensacji nie byli w stanie cofnąć się przed niczym w celu zdobycia cennych informacji.

~I tak pomimo sprzeciwu wszystkich między kochankami rodzi się miłości, zakazane uczucie dwojga ludzi, które pomimo ogromnej różnicy wieku nigdy nie powinno się wydarzyć...

~Autorka za sprawą lekkiego języka, pięknych opisów, krok po kroku wprowadza nas do świata naszych bohaterów. Gdzie jako bierny widz możemy obserwować początek rozwijającego się uczucia w świecie pełnym luksu i panujących konwenansów, otoczeniu wyższych sfer i klasy majętnej co pozwoliło lepiej poznać, zrozumieć trudną sytuację w której przyszło żyć naszym kochankom.

Szarej rzeczywistości, która pod wpływem jednego tragicznego zdarzenia zadecydowała o ich dalszych szczęściu i planach na przyszłości...

~Niestety pomimo świetnego pomysłu na fabułę, która kręci się wokół zakazanej miłości, ogromnej różnicy wieku, brakowało mi szczegółowego opisu emocji z którymi walczyli nasi bohaterowie, stąd całość była dla mnie wprost przewidywalna przez co brakowało mi elementów zaskoczenia.

Dodatkowo główny wątek tonącego Titanica na którym "miała" opierać się cała historia został potraktowany trochę po macoszemu czyli nie tak jak wyobrażałam sobie po przepięknej okładce i tytule. Dlatego też liczyłam na bardziej rozbudowaną treść o samym rejsie i związanej z nią katastrofy wraz z całym spektrum dramatyzmu na którym miała opierać się cała historia. Zabrakło efektu zaskoczenia jak i tak ważnych emocji...

Więc jeśli tak ja liczycie na słynną historię Tytanica to niestety ale się rozczarujecie.

Czekałam na tę książkę z wielką niecierpliwością. Kiedy nadeszła jej kolej, wzięłam ją do ręki i przepadłam.

"Dziewczyna z Titanica" to historia miłosna najsłynniejszej pary tamtych czasów Madeleine Force i Johna Jacoba Astora. Miłość w której powodzenie mało kto wierzył, ona zwykła, młoda dziewczyna, on wynalazca, wojskowy i dużo starszy od niej rozwodnik. Prasa nie dawała im żyć, John był do tego przyzwyczajony, jego młoda partnerka musiała sobie z tym radzić, ale nie było im łatwo.

Potajemne zaręczyny, ślub, a wreszcie podróż poślubna, pięknym statkiem który rusza w swój dziewiczy rejs, pierwszy i ostatni. To na Titanicu Maddy mówi Johnowi, że jest w ciąży, to sam planują imię dla dziecka, myślą o swojej przyszłości, w najgorszy snach nie przyszłoby im do głowy co się wydarzy na statku.

Książka jest listem Madeleine do syna. Autorka już w pierwszym rozdziale zdradza co się stało z Johnem, zabrało mi to trochę z tajemniczości ale mimo tego, cudownie mi się ją czytało i byłam oczarowana miłością tych dwojga ludzi. Dziewczyna z Titanica to trochę mylący tytuł, mało tu tego co dzieje się na statku, lecz mimo tego wydarzenia te, najpierw są piękne, a później wstrząsającą. Wyobrażałam sobie ogrom tej tragedii, ilość ludzi, która zginęła, statek który miał być niezniszczalny przegrał z górą lodową, a dla ludzi nawet nie było odpowiedniej liczby łodzi ratunkowych.

Z całego serca polecam Wam tę historię, tym bardziej, że para ta żyła naprawdę, więc książkę napisało samo życie. Oczywiście nie jest to biografia ale autorka wspierała się jak najbardziej wiarygodnymi źródłami.

"Istnieją na tym świecie ludzie, którzy potrafią sprawić, że czujesz się tak, jakbyś była jedyną osobą we wszechświecie, na której im zależy." "Dziewczyna z Titanica" to przepiękna opowieść, oparta na faktach, o związku Johna Astora z młodziutką Madeleine Force. Pięknie rozwijające się uczucie pomiędzy tą dwójką wywoływało w tamtym czasie nie mały skandal, podsycany przez artykuły, które co rusz ukazywały się w prasie. Żądni sensacji i gorącego tematu papparazzi nie odstępowali na krok Madeleine, gdy tylko jej znajomość z biznesmenem zaczęła się rozwijać coraz bardziej.. Pomimo przeciwności zakochani stworzyli piękny związek a ich wspólna przyszłość zdawała się roztaczać przed nimi horyzont pełen szczęśliwych dni. Niestety wiosną 1912 roku wsiedli na pokład luksusowego transatlantyka.. Miałam lekkie obawy co do tej książki, czy nie będzie to kolejna wzruszająca opowieść przepełniona po brzegi ostatnimi chwilami pasażerów Titanica. Na szczęście okazało się inaczej. Autorka przybliża nam historię miłości Johna i Madeleine, poznajemy początki ich znajomości i całą drogę jaką przeszli by móc w końcu być razem. Książka roztacza przed czytelnikiem świat pełen luksusu, blichtru, i pokazuje jak nie łatwo w takiej rzeczywistości o życie własnym życiem, bez oceny dokonywanych wyborów. Cała historia podzielona jest na rozdziały, które są wspomnieniami Madeleine pisanymi dla syna, przeplatane ciągiem zdarzeń jej życia od chwili gdy po raz pierwszy ujrzała Johna. Cudowna powieść, która zostanie w mojej pamięci na długo. Czytałam jak zaczarowana, z ogromną przyjemnością, lekkością i fascynacją. A sam rejs na Titanicu i to co się wydarzyło później to już wisienka na torcie łamiąca serce.

"Istnieją na tym świecie ludzie, którzy potrafią sprawić, że czujesz się tak, jakbyś była jedyną osobą we wszechświecie, na której im zależy."

"Dziewczyna z Titanica" to przepiękna opowieść, oparta na faktach, o związku Johna Astora z młodziutką Madeleine Force. Pięknie rozwijające się uczucie pomiędzy tą dwójką wywoływało w tamtym czasie nie mały skandal, podsycany przez artykuły, które co rusz ukazywały się w prasie. Żądni sensacji i gorącego tematu papparazzi nie odstępowali na krok Madeleine, gdy tylko jej znajomość z biznesmenem zaczęła się rozwijać coraz bardziej.. Pomimo przeciwności zakochani stworzyli piękny związek a ich wspólna przyszłość zdawała się roztaczać przed nimi horyzont pełen szczęśliwych dni.

Niestety wiosną 1912 roku wsiedli na pokład luksusowego transatlantyka..

Miałam lekkie obawy co do tej książki, czy nie będzie to kolejna wzruszająca opowieść przepełniona po brzegi ostatnimi chwilami pasażerów Titanica. Na szczęście okazało się inaczej. Autorka przybliża nam historię miłości Johna i Madeleine, poznajemy początki ich znajomości i całą drogę jaką przeszli by móc w końcu być razem. Książka roztacza przed czytelnikiem świat pełen luksusu, blichtru, i pokazuje jak nie łatwo w takiej rzeczywistości o życie własnym życiem, bez oceny dokonywanych wyborów. Cała historia podzielona jest na rozdziały, które są wspomnieniami Madeleine pisanymi dla syna, przeplatane ciągiem zdarzeń jej życia od chwili gdy po raz pierwszy ujrzała Johna. Cudowna powieść, która zostanie w mojej pamięci na długo. Czytałam jak zaczarowana, z ogromną przyjemnością, lekkością i fascynacją.

A sam rejs na Titanicu i to co się wydarzyło później to już wisienka na torcie łamiąca serce.

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki Dziewczyna z Titanica autorstwa Shany Abe. Chyba nie ma osoby, która choć raz nie słyszała o tragedii, do której doszło na statku, który miał być niezatapialny. Motyw ten był wykorzystywany wielorako przez różnych twórców. Shana Abe również uczyniła z niego tło dla swojej powieści. Znacząca część książki poświęcona została uczuciu jakie rozkwitło między zaledwie siedemnastoletnią Madeleine Force, a trzydzieści lat starszym Johnem Jacobem Astorem. Dziewczyna pochodzi z dobrego domu jednak pozycja społeczna mężczyzny, który się nią zainteresował jest zdecydowanie wyższa. Jego rodzina jest bardzo wpływowa, a sam John jest nie tylko weteranem wojennym, ale i człowiekiem biznesu ze sporymi sukcesami na koncie. Wbrew wszystkiemu zakochują się w sobie i pobierają. W roku 1912 w trakcie podróży poślubnej wsiądą na pokład Titanica. Finał tej podróży jest tragiczny. Jonn pomaga swojej żonie wsiąść do Łodzi ratunkowej, a sam wraca ratować innych pasażerów. To były ich ostatnie wspólne chwile. Samej podróży na pokładzie Titanica oraz katastrofie, do której doszło po zderzeniu z górą lodową autorka nie poświęca zbyt wiele miejsca. Jest to bardzo rozczarowujące. Spodziewałam się, że zobaczę tę wielką tragedię oczami bohaterów książki. Dziewczyna z Titanica to zręcznie napisana powieść z bardzo mylącym tytułem. Jeśli ktoś sięgnie po nią, aby dowiedzieć się więcej na temat wydarzeń, jakie miały miejsce na Titanicu to będzie rozczarowany. Ta powieść to tak naprawdę historia miłosna z ciekawym tłem historycznym. Zżyłam się z postaciami, autorka wiele miejsca poświęciła odmalowaniu ich rysów psychologicznych oraz rozwijającemu się między nimi uczuciu. Nie tego jednak oczekiwałam od tej powieści. Jeśli natomiast czytelnik poszukuje pięknego romansu to będzie ukontentowany lekturą Dziewczyny z Titanica.

Proszę bardzo przyznać się, kto oglądał "Titanica" więcej niż raz? A kto na nim nie uronił ani jednej łzy? Da się tak??

Każdy, kto zna historię Titanica kojarzy go z historią miłości Rose i Jacka. Smutną i bardzo ckliwą. Ale jest też inna historia miłosna, która ma wiele wspólnego z tym wielkim statkiem.

Jest to opowieść Madeline i Jacka Astora, w której nie nastąpił happy end, lecz bolesne rozstanie poprzez katastrofę statku, który miał być wspaniałą podróżą do domu, a okazał się traumą na resztę życia...

"I tak w końcu wypowiedzieli te słowa i słowa nie odebrały im niczego, ich głębokiej i cennej więzi, słowa dodały jej innego smaku, słodko- dymnego, jak noc".

W "Dziewczynie z Titanica" poznajemy życie Maddie i Jacka, początki ich znajomości, zauroczenia i miłości, a także reakcje ludzi, którzy byli częścią ich uprzywilejowanego świata, na ten wręcz skandaliczny związek. Dlaczego skandal? Ponieważ różnica wieku pomiędzy nimi była znaczna i wynosiła 29 lat!

Oprócz tego podczas lektury poznajemy wszystkie blaski i cienie tego związku w świecie, w którym króluje pozycja, blichtr i koneksje. W świecie, gdzie każdy patrzy na twój ruch, potknięcie czy przejaw emocji.

Jak spędziłam czas podczas lektury "Dziewczyny z Titanica"? Bardzo dobrze? Być może miało na to wpływ to, że część historii została przedstawiona przez Madeline, jako forma listów do syna, a pozostała część jego opowieść narratora.

Przyjemnie się ją czytało, choć cały czas czułam gorzki posmak ludzkiej tragedii i trudności bycia na świeczniku. Ale była też słodycz, która pojawiała się za sprawą romantycznego wątku Maddie i Pułkownika Astora, bo na przekór wszystkim mieli taki swój świat, który był dla nich bańką pełną szczęścia, troski i miłości.

"Wystrzelona raca oświetlała długą, ognistą ścieżkę, a gdy gwiazda zatonęła, tak samo zatonął statek: prawie bezbronnie, prawie bezgłośnie, słychać było tylko plusk i krzyki."

Czy mogę polecić Wam tą książkę? Tak, jak najbardziej, ponieważ to słodko- gorzka powieść o miłości, nadziei, troskach, smutkach, żałobie, a przede wszystkim historia, która w pewien sposób upamiętnia tragedię ludzi płynących Titanicem.

Główni bohaterowie tej powieści młodziutka Madeleine Talmage Force i bohater wojenny Jack Astor. Ich związek nie cieszy poparciem opinii publicznej. Mimo, że Madeleine należy do klasy wyższej to Jack to zupełnie inna liga. Surowo oceniani i potępiani przez żurnalistów uciekają w podróż, której kres przypada na feralnym transatlantyku, RMS Titanic.

Jack to 47- letni rozwodnik, a Maddy to zaledwie 17- letnia dziewczyna. Czy ten związek miał szansę na powodzenie? Para pobrała się zaledwie miesiąc po publicznym ogłoszeniu zaręczyn. Choć dzieliło ich wiele to jedno jest pewne, połączyło ich ogromne uczucie.

Autorka w sposób bardzo szczegółowy opisuje detale towarzyszące poznaniu tych dwojga i późniejszych etapów znajomości. Każdy rumieniec, grymas, element wystroju, odcienie kolorystyczne dywanów w hotelach, nuty zapachowe perfum, czy detale dotyczące garderoby bohaterów.

Momentami niestety łapałam się na tym, że nużą mnie te dokładne opisy i czekam aż małżonkowie wkroczą na pokład tytułowego Titanica. Akcja dotycząca samej katastrofy trochę mnie rozczarowała, ponieważ niewiele się o niej dowiadujemy.

Madeleine niemal natychmiast wsiada do szalupy ratunkowej z innymi kobietami i po raz ostatni widzi Jacka. Później znów jest trudno. Autorka w sposób bardzo sugestywny opisuje rozpacz młodej mężatki. Jej wyczerpanie i ciągłą nadzieję na ponowne spotkanie z mężem.

Nie ukrywam, że czuję się trochę zmęczona tą lekturą, gdyż w moim odczuciu mogła być skrócona o te szczegółowe opisy wszystkiego. Zabrakło mi adrenaliny, mocniejszych emocji, czegoś co sprawiłoby, że czytam z przyspieszonym pulsem i nie mogę przestać myśleć o bohaterach powieści jeszcze długo po zamknięciu książki.

Historia miłości przedstawiona w powieści jest niewątpliwie piękna i przejmująca. Współczułam im ostracyzmu towarzyskiego i doceniałam wsparcie rodziny Forców. Najciekawszym jednak dla mnie był sam motyw podróży, podróży nie byle jakiej bo luksusowym najsłynniejszym transatlantykiem. Niestety finał był tragiczny.

„Dziewczyna z Titanica” to powieść, która zdobyła moje czytelnicze serce. Ta historia pozostanie w nim już na zawsze. Bo jak można zapomnieć historię miłości Johna Jacoba Astora i Madeleine Force. Uwierzcie mi – nie można. Zresztą jak przeczytacie tę powieść, to poczujecie, że to, co piszę, jest szczere. Szczere i prawdziwe jak miłość bohaterów powieści Shany Abe.

Nie ukrywam, że miałem wielkie oczekiwania względem tej książki. I co najważniejsze zostały one w pełni spełnione. Wszak historia miłosna związana z tematem Titanica jest wielkiego kalibru, jest ponadczasowa. I dziś autorce udało się doskonale przelać ją na papier. Poruszająca historia pokazująca siłę miłości mocniejszą od góry lodowej.

„Dziewczyna z Titanica” to powieść, która wzniosła się na sam szczyt mojej czytelniczej topki w kategorii powieści obyczajowych. Zatem każdy miłośnik tego gatunku powinien umieścić ją na liście „must read”, a Czyt-NIK swym zwyczajem ku uznaniu umieszcza ją w zestawieniu NIK – Najlepszych Interesujących Książek.

Siedemnastoletnia Madeleine Force należy do wyższej klasy społecznej. Swym urokiem, wdziękiem zdobywa serce Johna Jacoba Astora, bohatera wojennego, biznesmena i wynalazcy, którego matka jest przedstawicielka amerykańskiej elity. Jacob jest również współwłaścicielem hotelu Waldotf-Astoria. Bohaterowie tej historii pochodzą z dwóch różnych światów, lecz ich serca nie zważają na różnice klasowe między nimi. Również różnica wieku nie staje na przeszkodzie ich miłości. Jest ona ponad wszelkimi podziałami. Wiosną 1912 roku wyruszają w podróż luksusowym transatlantykiem RMS Titanic. W momencie, gdy zderza się z górą lodową ich miesiąc miodowy, zmienia się w tragedię. Mężczyzna pomaga Madeleine w akcji ratunkowej, zapewniając ją, że spotkają się w Nowym Jorku.

„Dziewczyna z Titanica” to powieść oparta na faktach. Dlatego też historia ta dotyka nas z jeszcze większą siłą, uświadamiając nam, że w prawdziwym życiu istnieje miłość, która jest silniejsza od uderzenia w górę lodową. Jest prawdziwa, szczera, mocna!

To, co ujęło mnie w tej historii, to nie tylko jej prawdziwość, lecz również styl, w którym opisała ją Shana Abe. Dzięki temu nie tylko byłem obserwatorem pięknej miłości, lecz stałem obok Madeleine i Jacoba. Miłośnicy powieści obyczajowych i historycznych sięgając po tę książkę, będą w pełni zadowoleni z lektury. Czyt-NIK był… jest, ponieważ ta historia na dobre zadomowiła się w moim czytelniczym sercu. Zdecydowanie polecam.

Książka „Dziewczyna z Titanica” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

W "Dziewczynie z Titanica" autorka przygląda się najsłynniejszej parze ówczesnych czasów – od ich pierwszego spotkania, przez zaloty i zawarcie związku małżeńskiego, aż po luksusowy miesiąc miodowy przerwany tragedią na Oceanie Atlantyckim. Powieść z łatwością działa na wyobraźnię i emocje – to barwna podróż do lat "pozłacanej epoki" w sam środek arystokratycznego świata amerykańskich wyższych sfer. Na tle bogactwa i prestiżu Shana Abé snuje opowieść o romantycznej miłości – "towarzyskim skandalu", który wzbudził ogromne zainteresowanie prasy i równie ogromne emocje wśród członków amerykańskiej socjety. Autorka dobrze uchwyciła blaski i cienie historii Astorów i stworzyła intymny portret młodej kobiety u progu przełomowych zmian. Książka ujmuje arystokratyczną scenerią i czarującą, słodko-gorzką historią miłosną. I potrafi wzruszyć do łez, szczególnie we fragmentach poświęconych tragedii Titanica.

Romantyczna, niespieszna, barwna, ale też tragiczna opowieść napisana z wdziękiem i czułością. Udana beletrystyczna podróż – miło spędziłam czas. I bez wątpienia ciekawie było powrócić literacko na pokład Titanica. Warto przeczytać.

To bardzo dobra powieść obyczajowa, połączona z pięknym i dojrzałym romansem. A cała ta historia otulona jest sztuką w stylu Art Nouveau, przepełniona blichtrem i dbałością o detale, co jedynie wzmacnia przekaz czytanej powieści. Polecam najgoręcej!

O Tytanicu i o pięknej miłości, pomimo przeciwności wynikających z różnic społecznych, słyszał chyba każdy. „Dziewczyna z Tytanica” to opowieścią oparta na faktach. Autorka zbierała wiele materiałów by opisać to co wydarzyło się w życiu głównych bohaterów. Nie było to jednak takie łatwe. Historia, którą oddała w nasze ręce jest piękną opowieścią o miłości najsłynniejszej pary wszechczasów.

Ona – Madeline Talmage Force, zwana Maddy. Miała zaledwie siedemnaście lat, gdy zwróciła na siebie uwagę rozwodnika. Pochodziła z dobre rodziny, należącej do wyższej klasy. Jest nie tylko młoda, ale również piękna i inteligentna.

On – John Jacob Astor. Rozwodnik, pułkownik, bohater wojenny. Jest nie tylko odważny, ale również nie boi się pracy. Jest również biznesmenem i bogatym człowiekiem, który zakochał się w Maddy.

Wchodząc na pokład luksusowego Tytanica jest ona już w ciąży. Gdy statek udrze w górę lodową zaczyna się walka o życie. Tylko jedno z nich przeżywa.

Książkę czyta się bardzo szybko. Dostarcza ona wielu emocji. Najpierw kibicowałam dwójce zakochanych w odnalezieniu drogi do siebie. A nie było im łatwo. Rodzice Maddy nie mieli zachwyceni, że ich zięć jest rozwodnikiem. Gdy zaręczyli się wciąż nękali ich dziennikarze i nie schodzili z pierwszych stron gazet. Wciąż o nich pisano przeróżne rzeczy. Pomimo wszystko pobrali się i spodziewają się dziecka. Niestety, ale ich szczęście nie trwało długo. Zakończyło się wraz z wejściem na pokład Tytanica, który uderzył w górę lodową i zaczął tonąć. Ukochany zapewniał, że jeszcze spotkają się w Nowym Jorku. Niestety, ale los chciał inaczej. Kobieta staje się samotną matką. Rodzi syna, któremu nadaje imię Jack.

Chociaż zakończenie książki zna się i wie się, że nie będzie ono miało szczęśliwego zakończenia to książka wciąga od pierwszych stron i dostarcza wielu emocji. Porusza, wzrusza i nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po jej zakończeniu. Całym sercem byłam przy Maddy, która pomimo, ze wywodziła z dobrej rodziny, były zwyczajną, prosta dziewczyną, która chciała kochać i być kochaną. Pomimo młodego wieku potrafiła postawić na swoim i zawalczyć o swoją miłość. Jack również miał dylematy, czy wypada mu zawracać głowę, młodej i inteligentnej damie. Ich uczucie jednak było silniejsze od wszystkiego. Przetrwało nawet po śmierci Jacka.

Bardzo polecam tę książkę osobą, która szukają tkliwych historii. Poruszy ona nie jedno serce i zostanie na dłużej z nami.