Elfy Londynu

Elfy Londynu" to współczesne urban fantasy i jest książką, która według mnie wymaga porządnego skupienia.

Zostajemy wrzuceni w sam środek akcji, bez żadnego wprowadzenia ani zapoznania z bohaterami. A tymi są elfy o bardzo skomplikowanych imionach i muszę przyznać, że miałam spory problem z połapaniem się kto jest kim i z kim. Trochę pomagają drzewa genealogiczne umieszczone przez autorkę na początku książki. Rody, etykieta i zasady są w tych elfich szeregach szalenie ważne. Większość elfów uważa się za lepszych od ludzi, jest nawet grupa terrorystów antyludzkich, natomiast druga "grupa" elfów chce się wiązać z ludźmi i traktuje ich jak równych sobie. Pod tą fabułą kryje się ważne przesłanie powieści, że najważniejsza jest równość, a wszelkie podziały są po prostu złe! Jeśli chodzi o formę to właśnie zabrakło mi wprowadzenia, za to jest mnóstwo przeskoków w czasie i mimo, że każdy okres jest dobrze opisany, łatwo się w tym pogubić, a trudno się zżyć z bohaterami.

No i ja należę do tej grupy, która narzeka na brak fantasy w tym fantasy. Poza tym, że elfy są piękne i długowieczne nie ma tu fantastyki, bardziej jest to obyczaj przyprawiony spiczastymi uszami.

Za to styl autorki jest lekki i przyjemny. Więc jeśli ktoś lubi rozbudowany obyczaj z fantastycznymi ozdobnikami i skokami w czasie to myślę, że powinien docenić tę historię.

Zazwyczaj autorzy pisząc powieści fantastyczne starają się wykreować zupełnie nowy świat, racząc czytelników skomplikowanymi nazwami miast, państw, czy kontynentów. Niewielu decyduje się na taki krok, aby przenieść akcję we współczesne lata i miasta. Na taki zabieg zdecydowała się Marta Dziok-Kaczyńśka używająca pseudonimu Riennahera. Przeglądając media społecznościowe moją uwagę przykuła ta niesamowita okładka z elfią kobietą. Zaczęłam się bardziej interesować książką, z czasem dowiedziałam się, że autorką jest blogerka, która, na co dzień mieszka w Wielkiej Brytanii. Fakt ten wydał mi się ciekawy, zupełnie, jak opis wydawcy. Nie byłabym sobą, gdybym nie chciała sięgnąć po książkę.
Główną bohaterką książki autorstwa Riennahery pod tytułem „Elfy Londynu” jest stuletnia elfka Arianrhod Faolin, którą zdrobniale nazywają także Rią. Arianrhod pracuje na uczelni i zajmuje się paleografią, jednak to nie jest jej jedyne zajęcie. To drugie jest bardziej niebezpieczne, bowiem elfka infiltruje pewną terrorystyczną organizację – Publikanów. Ich poglądy są szkodliwe, rasistowskie i niebezpieczne. Według nich spoufalanie się elfów z ludźmi nie powinno mieć racji bytu. Podkreślanie na każdym kroku wyższości elfów nad ludźmi nie jest właściwe, zważywszy na historię, gdzie potężne elfickie rody toczyły między sobą walki, których nie da się zapomnieć. Ria współpracuje z wywiadem, jednak ma w tym także własny osobisty cel. Elfy mają swoje własne powiązania, są arystokratami, a z szlacheckim urodzeniem wiążą się także zobowiązania i ogromne wymagania. Z czasem sytuacja między ludźmi i elfami staje się oraz bardziej napięta, rasowe uprzedzenia zaostrzają konflikt, z którego z pewnością nie wyniknie nic dobrego, prawda?
„Elfy Londynu” to nie jest taka typowa książka fantastyczna, przepełniona magią, smokami baśniowymi krajobrazami. Ten rodzaj powieści jest bardziej realny niż nam się wydaje. Autorka poruszyła tutaj wiele współczesnych problemów, które zostały umiejętnie wplecione w fabułę książki. Zgadzam się z opisem, że powieść jest wielowątkowa, wystarczy spojrzeć na nią z szerszej perspektywy. Wrogość na tle rasowym, z powodu inności, która dzieli ludzi i elfy. Ludzie sam względem siebie mają tyle uprzedzeń i ten konflikt staje się coraz bardziej niebezpieczny. W naszej codzienności te same problemy, wrogie emocje i uczucia potrafią doprowadzić do walki, czy wojny. Wielu czytelników domaga się większej ilości fantastycznych motywów, ale we współczesnym świecie i wizji autorki właśnie tak miało być. Riennahera zamiast na otoczce skupiła się tutaj na społecznych aspektach, nie chciała zbyt kolorowego świata, chciała przybliżyć go nam. „Elfy Londynu” to powieść charakteryzująca się różnorodnością pod względem bohaterów, wątki polityczne, subtelny romantyczny, który nie przytłacza fabuły.

W ,,Elfach Londynu" występuję przekrój różnorodnych postaci ze względu na położenie na dworze, miejsce w rodzie i status społeczny. Zostali oni bardzo dobrze nakreśleni, nie ma się wrażenie, że postaci drugoplanowi są tłem, elementem, który pcha fabułę na odpowiednie tory, wręcz przeciwnie autorka w sposób zwięzły i rzeczowy nakreśla ich charaktery.

Marta Dziok-Kaczyńska zadbała o właściwe nakreślenie relacji. Zwłaszcza ciekawie wypadają skomplikowane relacje rodzinne.

Na kartach powieści Marty Dziok-Kaczyńskiej Londyn żyje. Nie jest bezosobowym miejscem bez ulic, a rozległą metropolią ze znanymi ulicami, która tętni życiem.

,,Elfy Londynu" to wielowątkowa powieść z wartką akcją, ciekawymi opisami i błyskotliwymi dialogami. Pomimo paru mankamentów uwielbiam ,,Elfy Londynu" Marty Dziok-Kaczyńskiej. Świetnie, się bawiłam przy tej książce i nie mogę się doczekać kiedy poznam dalsze losy bohaterów. To opowieść o ambicji, żądzy zemsty, uprzedzeniach i zaufaniu.

Fabuła osadzona jest we współczesnym Londynie, a tematem przewodnim jest narastający konflikt między elfickimi rodami. Wojna, której nie toczyli między sobą od stuleci, wydaje się być nieunikniona. Mamy też grupę elfów o radykalnych poglądach, którzy twierdzą, że ich rasa jest lepsza od ludzkiej. Toczą oni swą prywatną bitwę o równouprawnienie. Jest też wątek osobistej zemsty i bardzo ciekawy wątek miłosny. Ogólnie w książce wiele się dzieje.

Bardzo podobali mi się bohaterowie. Autorka świetnie ich wykreowała. Każdy z nich miał mocny charakter i był prawdziwy. Moi ulubieńcy to elfy Arianrhod, Sheridan i Evenden. Fajnie czytało się też dialogi między nimi. Nierzadko były przepełnione sarkazmem i wywoływały uśmiech na twarzy. Podobał mi się też stworzony przez autorkę świat elfickich rodów. Wszystko było szczegółowo opisane - powiązania między postaciami, ich przeszłość czy konflikty sprzed lat. Cała historia również okazała się świetna. Bardzo mnie wciągnęła, momentami zaskakiwała, były również chwile trzymające w napięciu.

Niestety książka ma również i minus, o którym muszę wspomnieć. Problem z odróżnianiem postaci. Co najmniej do połowy lektury nie byłam w stanie połapać się kto jest kim. Gdyby nie umieszczone na początku drzewo genealogiczne elfickich rodów i tabelka z nazwiskami najważniejszych bohaterów, chyba nigdy nie doszłabym do tego, kto z kim w danej chwili rozmawia. Ciągłe powroty do tych podpowiedzi bardzo mnie męczyły.

Słowem podsumowania, historia bardzo przypadła mi do gustu i bawiłam się przy niej znakomicie. A że pałam miłością nieskończoną zarówno do elfów, jak i do Londynu, to tym bardziej byłam zachwycona. Nie sposób tej książki nie polecić, więc na zakończenie to robię. Sięgajcie po "Elfy Londynu" i czytacie. Warto