Emilka i potwory z legend

Większość dzieci przechodzi etap lęku przed wyimaginowanymi potworami zamieszkującymi zacienione zakamarki.

Właśnie ten temat porusza książka pt.: "Emilka i potwory z legend". Tytułowa bohaterka chodzi do pierwszej klasy szkoły podstawowej, gdzie podczas lekcji poznała kilka postaci z legend, które wzbudzają w niej strach. Smok Wawelski, Bazyliszek, Żmij lubelski - najczęściej przypomina sobie o nich wieczorem, gdy zapada zmrok. Mimo zapewnień taty, Emilka uparcie wierzy, potwory istnieją NAPRAWDĘ.

Pewnej nocy okazuje się, że... Emilka miała rację - potwory naprawdę istnieją. Z tą różnicą, że ich potworność wcale nie jest straszna, a bardziej śmieszna. Szczególnie w przypadku tego, który osobiście odwiedził ją tej nocy. Ambord - bo tak ma na imię - to zabawnie wyglądający potworek uwielbiający szalone imprezy i słodycze. Być może to spotkanie pomoże Emilce rozprawić się z nocnymi lękami.

Książka jest w większym formacie i aktywizuje twórczo czytelnika dzięki zawartym w niej zadaniom plastycznym.

W tekście znajdują się wyodrębnione poszczególne wyrazy kolorem i rodzajem czcionki. Kolorowe i zabawne ilustracje przyciągają uwagę dziecka, a duża czcionka wspiera rozwijanie umiejętności samodzielnego czytania.

Mamy tu małych świata odkrywców, którzy jeszcze pod rodzicielskimi skrzydłami przed strachami się chowają. Bo pytanie "czy potwory istnieją?" kotłuje się w nich nieustannie.

A czego Wy baliście się w dzieciństwie? Może pana z białą brodą albo cieni pod łóżkiem?

Stwory potworzaste - sen z powiek spędzają, dziecięce oczy szeroko otwierają i drżenie wywołują od wieków. Budzą się, gdy ciemność zapada, a Emilka, tej jak smoła czarnej się boi. I jak tu okiełznać, w ryzach trzymać, a może da się oswoić? Może nie tak potworne jak je malują?

Całą plejadę straszności poznajemy. Zjawia się Bazyliszek, który spojrzeniem przemienia w kamień i lubelski Żmij, który przed smokami miasto miał chronić. Przy takim towarzystwie, biegające myśli Emilki nie mogą zaznać ukojenia. A może Smok wawelski i Syrenka warszawska odczarują te niepokoje?

A może naleśniki i kakao zadziałają?

Strona po stronie wyłania się to, co za niemożliwe było uważane. Bo większość stworów z legend pomagała, a nie straszyła wcale. Wspierała, a krzywdy nikomu nie robiła.

Czy rzeczywiście znamy więc całą prawdę o nich? Czy jest się czego bać i przed czym uciekać? Po spotkaniu z Ambord (gruszka to czy kręgiel?) sami się przekonacie. Rąbka tajemnicy uchylę tylko, że będą tańce, zabawy, odpoczynki, zakupy i ciekawe oko w oko przygody. Do tego rozkładówka ze stworem uroczym. Ale ciii, ja nic nie mówiłam!

Z humorem, ale i edukacyjnym walorem, bo tak wiele postaci z legend w jednym miejscu się zebrało, a i aktywizujących zadań tak wiele - samodzielnie czy z rodzicem, na wszystko pomysł się znajdzie Przystępny język, ale i kreatywności błyski, które sprawiają, że pytań bez liku się zjawia i odpowiedzi formują się niemal same. Skłania do rozmów o emocjach, wyobraźnią rusza i oswaja lęki, które mogą tu zostać wypowiedziane. Większy format, barwne ilustracje i duża czcionka sprawiają, że jest to świetna lektura do czytelniczych ćwiczeń.

Wartko się dzieje i nie ma szans na nudę z jasnowłosą Emilką.I nagle, cyk! Pobudka!

Świetna bajka, która ma wiele zastosowań. Oczywiście to najprawdziwsza historia o potworach! Jak wiecie, dzieci zawsze bały się potworów, chociaż tak naprawdę nikt im nigdy nie powiedział jak wyglądają. Podobnie jest z naszym łóżkiem wieczorem. Nigdy nie wiadomo co, lub kto pod nim siedzi, gdyż ciemność potrafi przybrać najróżniejsze kształty. I właśnie takich kształtów boi się Emilka. Wciąż wypytuje tatę o potwory, a sam tatuś bardzo zabawnie jej to tłumaczył. I kiedy w końcu wciąż o nich rozmyślała, mówiła, nawet śniła, to pewnego dnia jeden z nich jej się ukazał. Całkowity rysunek znajdziecie na pierwszej stronie. Tam również przeczytacie dlaczego wygląda on tak strasznie i po co mu choćby duże paznokcie:-)

Wracając do treści bajki, to powiem wam, że autor miał fantastyczne pomysły, by ukazać nam jak potwory powinny wyglądać i dlaczego straszne są tylko ze słyszenia. Następnie Emilkę zainteresuje kwestia legendy. Przyznam, że w bardzo prosty sposób została wytłumaczona czym jest i skąd to określenie się wzięło. Następnie będzie najciekawsza część książki, czyli spotkanie z samym potworem. Najmroczniejszy był fakt, że potwory miały określone dni w których robiły określone rzeczy! Jak sądzicie, czy był również przedział na chodzenie po domach? I dlaczego akurat jeden z nich nie poszedł na imprezę?

Drugim zastosowaniem bajki jest możliwość rysowania w niej. Autor podpowiada nam jakie rysunki mogłyby dzieci zrobić i kto byłby z nich zadowolony. Na końcu czeka ich prawdziwe wyzwanie, gdyż zadaniem ich jest pokolorowanie potwora! Bardzo mnie ciekawi, czy dziecko potrafi zapamiętać cechy szczególne z pierwszej strony i zaznaczenie ich gdzie powinny być. Jak zatem widzicie warto się w nią zaopatrzyć, gdyż miejsca na rysunki jest wystarczająco dużo, by nawet po kolejnym czytaniu narysowały inne potwory, jakie tylko przyjdą im do głowy. Oczywiście autor dał im kilka podpowiedzi, jednak jak wiadomo dziecięca wyobraźnia nie ma granic. Czytałam ją razem z córką i była bajką zachwycona:-) Jak sądzicie, czy teraz jej strach przed potworami się zmniejszył?