Gdy prawda milczy

Ta historia jest oparta na prawdziwych wydarzeniach, nigdy o tym nie słyszałam, a przecież Czechy to nie drugi koniec świata. Jacek Piekiełko zaczął przyglądać się sprawie dzieci z Kurim, która nie powinna się wydarzyć, sprawie która nadal nie jest nagłaśniana, sprawie gdzie osoby dorosłe tak strasznie skrzywdziły niewinne dzieci.

Aniczka urodziła się w rodzinie narkomanów, odebrana im trafia do ludzi którzy handlują żywym towarem, to dziecko przeżyło koszmar. Gdy trafia do Czech opiekuje się nią Kristina, jednak to z Veronicą, siostrą kobiety dziewczyna nawiązuje więź, zostaje przez kobietę adoptowana. Dziewczynka choruje też na białaczkę a Kristina robi wszystko, żeby Aniczce niczego nie brakowało.

Ta książka jest okrutna, straszna i nie jest koszmarem Aniczki, tragedia tej historii to dwójka skrzywdzonych chłopców, synów Veroniki. Kobieta tak skupiła się na Aniczce, że swoim synom urządziła piekło na ziemi i gdyby nie przypadek może prawda nigdy nie wyszłaby na jaw. Nie potrafiłam zrozumieć jak matka może katować własne dzieci i pozwalać innym na to samo. Straszna i przerażająca historia o której nie da się powiedzieć, trzeba przeczytać, jednak nie jest to porozycja dla ludzi o słabych nerwach i wysokiej wrażliwości.

Prawda wyszła na jaw, niestety nie wszyscy zostali ukarani, a ci co jej nie unikneli dostali śmieszne wyroki. Jacek Piekiełko bez zbędnych rozbudować wątków, wchodzenia w głowę bohaterom dał nam czytelnikom książkę, która wzbudza ogromne emocje, ból, strach, wzruszenie, historię którą warto poznać.

Polecam.

Veronika jest samotną matką dwójki chłopców. Z mężem się rozstała, jednak ma on kontakt ze swoimi dziećmi. Jej życie może nie jest idealne, ale dość poukładane, radzi sobie z codziennością. Pewnego dnia będąc u siostry Kristíny w ośrodku dla dzieci „Promyczek”, gdzie ona pracuje. To tam pierwszy raz widzi Aničkę, trzynastoletnią dziewczynkę, która w swoim życiu przeszła już naprawdę dużo. Kristína początkowo po kryjomu, później już zgodnie z prawem staje się opiekunem dziewczynki, jednak to Veronika łapie z nią dużo lepszy kontakt. To przy niej Anička się pomału otwiera. Niestety życie dziewczynki nie zacznie być już idealne, dopada ją choroba, a sytuacja prawna sprawi, że może zostać deportowana do kraju, w którym robiono jej ogromną krzywdę. Veronika stanie przed wieloma trudnymi wyborami. Czy da sobie radę? Jak w tym wszystkim odnajdą się jej synowie? Jak potoczy się dalsza historia Anički?

Historia oparta jest na faktach i wiecie co, jeszcze długo po skończeniu książki nie mogłam dojść do siebie. Zdecydowanie nie jest to pozycja dla każdego. Trzeba przed sięgnięciem po nią nastawić się na dużą brutalność względem dzieci. Mnie podczas czytania towarzyszyło bardzo dużo emocji i nie zniknęły one nawet po jej skończeniu. Jest to pozycja, o której nie zapomnę bardzo długo.

Jest to książka, której nie zamierzam oceniać pod względem fabuły. Dlaczego? Ponieważ nie wymyślił ją autor. O czym moim zdaniem warto wspomnieć, to styl pisania. Sprawił on, że książkę czytało się szybko.

„Gdy prawda milczy” to świetna książka z historią opartą na faktach, która wywołuje wiele emocji. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Medialna i głośna sprawa z historii współczesnych Czech, nazwana sprawą "Dzieci z Kurim" to okrutna, porażająca i jednocześnie tajemnicza historia owiana do tej pory wieloma zagadkami i niewyjaśnionymi wątkami. Jacek Piekiełko postanowił przekazać nam swoją interpretację ówczesnych wydarzeń i muszę przyznać, wyszło mu tu bardzo dobrze i przekonująco. Po przeczytaniu tej książki w mojej głowie kłębiły się liczne pytania, dotknęła mnie bardzo krzywda tych dzieci, które przeszły niewyobrażalne piekło... Jak dorosły człowiek może zafundować taką traumę dzieciom? Jak to możliwe, żeby oszukać tylu ludzi, manipulować nimi i skłonić od najgorszych zbrodni przeciwko niewinnym dzieciom? Z tymi pytaniami zostawia nas autor, tym samym skłaniając to pewnych przemyśleń... I chyba to, że jestem mamą, potęguje we mnie to przerażenie, które wywołała ta historia. Jak można świadomie skrzywdzić własne dzieci? Tylko chory, zmanipulowany i szaleńczy umysł może się do tego posunąć. Jacek Piekiełko stworzył niezwykle szokującą, wciągającą i porażającą swym złem historię krzywdy dzieci. Historię, która boli, ściska gardło i wyciska łzy. Chciałoby się jedynie poznać to, co siedzi w tym chorym umyśle. Trzecioosobowa narracja przybliża nam te okrutne wydarzenia, bez analizy psychologicznej ich sprawców, dając nam tym samym pole do własnej interpretacji ich zachowań i motywacji Autor pozwala nam również przyjrzeć się temu, co się dzieje z ofiarami, ich psychiką. Ta powieść z pewnością zostanie w mojej głowie na dłużej - true crime z najwyższej półki. Polecam kochani!

True crime? Proszę bardzo.

Po lekturze tej książki stanowczo potrzebowałam czasu na pozbieranie myśli zanim przystąpiłam do pisania recenzji bo w trakcie czytania i świeżo po nim miałam w głowie wiele niecenzuralnych słów.

Oczywiście mój dziwny mózg lubi czytać takie gatunki jak true crime, thriller, horror, kryminał itd.

Nie zmienia to jednak faktu, że nie godzę się z tym, co się stało w realnym świecie i nie oznacza to, że nie jestem wrażliwa na takie rzeczy.

Jednakże sposób, w jaki autor dosadnie opisał tor*ury, którym poddawane było pewne czeskie rodzeństwo sprawiał, że żołądek podchodził mi do gardła a włos jeżył się na głowie.

Co najgorsze, nie mogę do tej pory (a minęło sporo czasu) pojąć, jak można było takie piekło zafundować swoim własnym dzieciom, siostrzeńcom, komukolwiek.

Książka jest stosunkowo cienka jeśli chodzi o ilość stron ale przepełniona jest treścią.

Potężną, dramatyczną, okr*tną, niepojętą i pełną emocji.

Wywołuje tych emocji kolejny raz tyle, jeśli ktoś ma tak bujną wyobraźnię jak ja.

Jeśli nie macie takiwj wyobraźni, spokojnie - autor szczegółowo wprost opisuje bieg wydarzeń.

Nie są to suche fakty, są zbeletryzowane jednakże mocno opierają się na prawdziwych wydarzeniach i to jest chyba w tym najgorsze.

Nie możemy po zamknięciu ostatniej strony powiedzieć "no, to autor ma wenę, że ho ho".

Nie, tu mówimy "#*&$@ jak można tak się zachowywać, jakim trzeba być potworem".

Mamy wątek prze*ocy fizycznej, psychicznej a także sekty.

Muszę przyznać, że nie znałam historii Dzieci z Kurim dopóki nie sięgnęłam po tę książkę.

Po jej przeczytaniu postanowiłam zgłębić trochę temat i jest mi tak okropnie wstyd za rodzaj ludzki...

Na pewno nie jest to lektura dla osób o słabych nerwach, lubujących się w samych pogodnych książkach.

Wydźwięk tej historii jest ciężki, straszny, mocny i przerażający głównie ze względu na to, że opisane wydarzenia miały miejsce w rzeczywistości.

Gdyby były fikcyjne, nasz rozum by sobie uświadomił, że ok, to była książka. Tylko książka.

Tym razem nie możemy tego zrobić.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autora ale już wiem, że nie ostatnie.

Veronika Mrázová po rozwodzie sama wychowuje dwóch synów, odwiedzając pewnego dnia siostrę w pracy poznaje jej podopieczną Anićkę. Dziewczynka jest córką narkomanów, sprzedaną handlarzom narkotyków a następnie wywiedzioną do Norwegii. Dziecko cudem wróciło do Czech ale jest w kiepskim stanie i psychicznym i fizycznym, dzięki spotkaniom z Veronikom zaczyna się otwierać i odzyskiwać spokój. Kristina Mrázová wpada na pomysł by jej siostra adoptowała sierotę i wspólnie z dwoma synami stworzyli bezpieczny azyl dla Anićki. Kobieta wiedziona chęcią pomocy, przyjmuje dziewczynkę pod swój dach, starając się stworzyć z synami szczęśliwą rodzinę. Niestety chłopcy Julek i Andrej nie akceptują "siostry", są zazdrośni o miłość mamy i zaczynają przysparzać coraz więcej kłopotów. Veronika dzięki pomocy siostry i jej przyjaciół wynajmuje dom w niewielkim miasteczku Kurim, gdzie przeprowadza się z dziećmi. Kobieta skupiona na adopcji i leczeniu Anićki spycha na boczny tor synów. Za sprawą siostry i tajemniczego lekarza z Niemiec wpada na szatański pomysł reedukacji Julka i Adreja. Dla chłopców rozpoczynają się ciężkie lata tortur, bicia, głodzenia i poniżania. I tylko przypadek sprawił, że policja ruszyła im na ratunek.

"Gdy prawda milczy" to wstrząsająca historia z gatunku true crime, opowiadająca o wydarzeniach mających miejsce w czeskim miasteczku Kurim. O losach tych chłopców nigdy nie słyszałam i czytając tę książkę nie mogłam uwierzyć, że miały miejsce w rzeczywistości. Nie mogę zrozumieć jak matka mogła zgotować dzieciom taki los?! Książka Jacka Piekiełko to przerażający obraz dziecięcej krzywdy, manipulacji i uleganiom wpływom sekty i ułomności systemu, który przez wiele lat nie zauważył problemu. To próba zrozumienia przyczyn tej okrutnej zbrodni ale też przedstawienia ich punktu widzenia. Pomimo trudnego tematu, książkę czyta się bardzo szybko. A fani true crime z pewnością będą zadowoleni.