Gorączka i krew

„Gorączka i krew” jest thrillerem z elementami fantastycznymi, co dodatkowo podkręciło moją ciekawość. To moje pierwsze spotkanie z Cedric’em Sire’m, nigdy wcześniej nie czytałam żadnej z jego publikacji. Francuzi potrafią ująć czytelnika klimatem, jaki potrafią wycisnąć ze swojej powieści. Okładka jest niesamowita te mieniące się czerwone ślepia mogą i mają prawo nawiedzać nas w snach, niekoniecznie tych kolorowych. Jakie wrażenie wywarł na mnie autor?

Zostajemy wrzuceni w sam środek wydarzeń, bez żadnego ostrzeżenia, co potęguje emocje, zniecierpliwienie, grozę i ciekawość. Znajdujemy się w starym domu usytuowanym na pustkowiu pojawiają się ciała. Pozamykane okiennice, kałuże krwi na podwórzu i odór śmierci nie dają nadziei na przeżycie. Śledczy odkrywają ciała kobiet, które były okrutnie torturowane, wielogodzinna męka kończyła się spuszczeniem z nich krwi i zdarciu skóry z twarzy. Nikomu nie życzyłabym takiej śmierci, sprawę bada komisarz Eva Svärta, która jest albinoską, nie ma sobie równych w tropieniu seryjnych morderców. Mawia o sobie, że jest potworem, który topi inne potwory, nic nie umknie jej czerwonemu spojrzeniu. Wspólnie ze swoim partnerem, komisarzem Alexandrem Vauvertem natyka się na trop obłąkanych braci Salaville, którzy najprawdopodobniej odpowiadają za tę zbrodnię. Czy na pewno? Rozrysowana przez autora sceneria wygląda makabrycznie, oprócz bardzo wielu okaleczonych kobiecych zwłok na ścianach znajdują się pentagramy, imiona demonów, diabłów, a także wilki, mające strzec tego okrutnego miejsca. Smród zgnilizny mieszał się z tlenem, zupełnie, jakby piekło otwarło przed nimi swoje wrota. Podczas akcji psychopaci zostają zabici, tylko czy to wystarczy, aby inni byli bezpieczni? Czy śmierć jest wystarczającą karą za zbrodnie? Co jeśli to dopiero początek, chociaż wydawał się końcem? Zakończenie koszmaru wydaje się zbyt szybkie i proste w odniesieniu do całej tej kwintesencji zła. Mija rok, kiedy makabryczne mordy zalewają Paryż, a nikt nie może czuć się bezpieczny, czy komisarz Eva Svärta coś przeoczyła? A może zbrodnie, które mają miejsce są jedynie dziełem chorego naśladowcy?

„Gorączce i krwi” Cédrica Sire towarzyszą brutalne opisy krwawych szczegółów makabrycznych mordów, dlatego też mogę powiedzieć, że książka jest dla czytelnika o mocniejszych nerwach. Może i książka nie do końca byłą straszna, bywały chwile grozy, ale co było ciekawe, była bardzo intrygująca. Motyw wilków był bardzo kreatywnie wykorzystany, miłośnikom tych zwierząt na pewno wyda się świetny. Autor nie owija w bawełnę, potrafi uderzyć bezpośrednio nie kłopocząc się drobnymi przesmykami podrzucanych poszlak. Nastrój grozy wylewał się ze stronnic, a metaliczny zapach krwi potęgowało obracanie kolejnej kartki. Byłam pod ogromnym wrażeniem tej historii, okładkowy opis jest trafnie skonstruowany, autor potrafi zmrozić krew w żyłach, oj potrafi. Przygotujcie się na opowieść, która wywoła w was dreszcze podczas czytania. To przede wszystkim niesamowicie mroczna opowieść, która zaskakuje elementami fantastyki, a także wyglądem głównej bohaterki. Nie spotkałam się wcześniej z takim motywem w książce, wiem, że być może jeszcze ich wiele przede mną.

Zadajecie pewnie sobie pytanie, czy „Gorączka i krew” jest jedynie stratą czasu? Zdecydowanie nie, warto ją przeczytać i zaserwować sobie sporą dawkę adrenaliny. Książka bardzo mi się podobała, została napisana ujmującym stylem, który pochłaniał moją uwagę, nie pozwalając na rozproszenie. Autor opisując poszczególne wydarzenia kreuje je krótkimi zdaniami, przez co może się je czytać trudniej. W moim przypadku nie odczułam żadnego dyskomfortu, bo nie oszukując się, książka czyta się sama. Mimo tego, że intryga nie jest tak bardzo skomplikowana, została poprowadzona w taki sposób, że tak do końca nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Gorąco Wam polecam książkę „Gorączka i krew” myślę, że nie będziecie rozczarowani, a wręcz będziecie się domagali więcej dzieł autora.

Jeśli nie lubicie długich wstępów - to książka dla was. W sumie jak lubicie - to też. Książka w którą można wejść z "marszu", w sam środek dramatycznych wydarzeń.

Francuskie kryminały kojarzą mi się z dużą brutalnością, ale mocno osadzoną w realiach. Cèdric Sire jednak nie poszedł tą ścieżką, owszem, brutalność jest, ale oprócz realności policyjnego dochodzenia, dodał trochę fantastyki.

I wyszło znakomicie.

Tak jak pisałam, od pierwszych stron jesteśmy wciągnięci w śledztwo francuskiej policji. Paryżem wstrząsa fala morderstw popełnionych z ogromnych sadyzmem. Co gorsze, na miejscu zbrodni jest krew, ale w małych ilościach. Czyżby wampir?

Nie jest to typowy kryminał. W swoim życiu przeczytałam wiele pozycji z tego gatunku i z czymś takim się nie spotkałam. Nietuzinkowi bohaterowie, zabójstwo sprzed lat, nawiązanie do historii Węgier, dawne wierzenia, elementy fantastyki wprowadzone w naturalny, subtelny sposób. Wszystko to oryginalne, niespotykane i bardzo dobre. Czytało się świetnie, akcja była umiejętnie skonstruowana, że wręcz płynęło się przez kolejne rozdziały. Ciężko mi nawet opisać jak bardzo jestem zaskoczona, pozytywnie, pomysłem, wykonaniem i klimatem. Pozostaje mi tylko gorąco polecić.

„Gorączka i krew” to thriller z elementami fantastycznymi i właśnie to mnie do niego przyciągnęło. Książka od samego początku jest bardzo brutalna, ponieważ już w pierwszych rozdziałach śledczy znajdują w ukrytym w głębi lasu domu, okrutnie okaleczone ciała kobiet. Każdą z nich poddano torturom, by na koniec spuścić z nich krew. Kto i dlaczego to robił? Odpowiedź znajdziecie w książce, ale podpowiem, że bardzo zgrabnie wpleciono do fabuły wątek Krwawej Hrabiny, czyli Elżbiety Batory.

Co do samego wątku fantastycznego to jest on intrygujący, autor użył wilków jako nosicieli dusz i to one wybierają potencjalne ofiary. Zawsze pojawiają się w lustrach, więc na wszelki wypadek wyrzućcie z domu wszystkie dostępne ;) Ten element buduje napięcie, sprawia, że włoski nam się unoszą, bo wiemy co stanie się z kobietą, która w lustrze ujrzy czerwone oczy wilka, mamy ochotę krzyczeć: uciekaj! I to zapisuję na duży plus :)

„Gorączka i krew” ma również bardzo oryginalną pierwszoplanową postać-komisarz Eva Svarta, która sama również walczy z demonami. To, co spotkało ją oraz jej siostrę bliźniaczkę miesza się z aktualnym śledztwem, wywołuje wspomnienia i duchy przeszłości. Czy to nie za dużo? Hmm powiem szczerze, że momentami byłam przytłoczona wszystkimi złymi wydarzeniami, jakie spotykają Evę, w którymś momencie zaczęłam myśleć o niej nie jak o człowieku, ale o cyborgu. Może u Was będzie inaczej? Nie, ona nie jest złą bohaterką, tylko niekiedy za mocno udręczoną.

Podsumowując, powieść ma niesamowity klimat, którego grozę potęgują niosące śmierć wilki z czerwonymi ślepiami. Z chwilą, kiedy Eva trafia na pierwszy trop, wydarzenia dzieją się błyskawicznie i książka pochłania całą uwagę. Opisy, legendy, kult pewnych bóstw sprawiają, że naprawdę ciężko się od niej oderwać, ale również ciężko robić analizy, bo na nie po prostu nie ma czasu. W powieści „Gorączka i krew” dzieje się bardzo dużo! Polecam :)

Cedric Sire to tak naprawdę pseudonim francuskiego pisarza, który na swoim koncie ma już niejedną książkę. W swoim dorobku ma powieści gotyckie, fantastyczne oraz thrillery. "Gorączka i krew" to pozycja z ostatniego gatunku, chociaż podciągnęłabym to nawet pod grozę. Co ciekawe autor postawił sobie poprzeczkę wysoko, bo akcję rozkręcił już na pierwszych stronach i ciekawa byłam czy poradzi sobie z utrzymaniem tempa oraz stylu przez całą powieść.

Na południu Francji zaczynają ginąć młode kobiety i dziewczyny. Wszystko wskazuje na seryjnego mordercę, ale chyba nikt nie był świadomy, z jakiego typu zbrodniarzem będzie się trzeba zmierzyć. Wydawałoby się, że ostatnią ofiarą będzie szesnastoletnia Eloise Lombard, którą na szczęście udaje się uratować. Na miejscu ocalenia dziewczyny komisarze odnajdują zmasakrowane ciała kilkudziesięciu kobiet. To, co szokuje to nie tylko fakt, że większość jest rozczłonkowana. Ani jedna z ofiar nie ma twarzy. Policjanci zastanawiają się gdzie one są i co stało się z litrami upuszczonej z ciał krwi. I choć w momencie zakończenia sprawy dwóch odpowiedzialnych za całą masakrę mężczyzn nie żyje, to komisarze Eva Svarta oraz Alexandre Vauvert, którzy byli świadkami śmierci odpowiedzialnych za to wszystko braci Salaville'ów czują, że coś jest nie tak i to nie będzie koniec. Jednak dowodów brak, a śledztwo zostaje zamknięte. Każde z nich wraca do siebie i do swoich spraw, choć ani jedno nie zapomniało...

Rok później w Paryżu dochodzi do podwójnego morderstwa. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że jest ono praktycznie identyczne z tymi sprzed roku, do których doszło w południowym rejonie Francji. Niebawem okazuje się, że są kolejne dwie ofiary i to zdecydowanie nie koniec.

Białowłosa Eva znów musi zmagać się z demonami nie tylko śledztwa sprzed kilkunastu miesięcy, ale i tymi z własnego dzieciństwa. Nie jest świadoma, że niebezpieczeństwo czyha także na nią. Zajęta odkrywaniem motywów mordercy wpada na trop, że ktoś bardzo dokładnie odtwarza rytuały zbrodni sprzed kilkuset lat. Morderca (a może morderczyni?) naśladuje węgierską królową Elżbietę Batory, która została nazwana Krwawą Hrabiną.

Svarta wraz z kolegami zaczyna śledztwo od nowa, ponownie nawiązuje też kontakt z Vauvertem i w momencie, gdy mają się naradzić Eva znika.

Czy Evie uda się pokonać swoje demony? Czy uda się jej zapobiec piekielnej ceremonii? Ile w rzeczywistości kobiet straciło swoje życie? Kto jeszcze je straci nim wszystko się skończy i czy w ogóle uda się to zatrzymać?

Dawno nie czytałam książki, która wciągałaby tak bardzo i to od pierwszych stron. Autor zdecydowanie wiedział czego chce i od początku do końca się tego trzymał. Choć powieść warta jest uwagi to nie jest to pozycja dla wszystkich. Trzeba mieć mocne nerwy i wręcz kochać krew by przebrnąć przez tę pozycję bez zawału czy nudności. Dla mnie to akurat nie problem stąd też fascynacja pozycją. Zaskoczyło mnie zakończenie i liczę, że Cedric nie zostawi tego w ten sposób i zdecyduje się na dalszy ciąg. Osobiście na to liczę i wierzę, że Sire nie zostawi czytelników pod znakiem zapytania, czy wymyślaniem zakończeniu samemu...