Grona gniewu

Grona biedy.

Grona bólu.

Grona rozczarowań.

Grona wyzysku.

Grona niesprawiedliwości.

Aż w końcu „Grona gniewu¸.

To moje pierwsze spotkanie z autorem. I pytam samą siebie, dlaczego dopiero teraz spotykam się z twórczością autora, skoro ta książka wydana została po raz pierwszy w 39?

Siłą tej powieści jest ponadczasowa mądrość i ogromna uniwersalność wątków.

Ileż na tych stronach jest emocji. Czułam je. Czułam je tak mocno, jakbym sama uczestniczyła w tych wydarzeniach.

„Jakże możemy żyć, skoro pozbawiono nas naszego życia? Jak będziemy mogli czuć się sobą bez naszej przeszłości?”

Gwarantuję Wam, że refleksji po przeczytaniu tej książki będziecie mieć w opór!

Polecam!

"Grona gniewu" Johna Steinbecka narodziły się w 1939 roku i stały się od razu bestsellerem. Zyskały uznanie nie tylko czytelników, ale i krytyków. I tak jest po dziś dzień, czego dowodem są kolejne wznowienia powieści. Swoją twórczością autor wywarł również wielkie wrażenie na mnie. "Grona gniewu" są bowiem historią, z której wylewa się smutek i beznadzieja. W której autor uwypukla wszystkie przywary ludzkości. Odsłania wszystkie wady człowieka, ale i uwypukla te najlepsze. Gani i chwali jednocześnie. Nie zmienia to jednak faktu, że utwór jest dość ponury. Przejmujący. Wzrusza, złości, oburza i fascynuje zarazem. Przepraszam, to nie utwór wzbudza takie emocje, to raczej jego bohaterowie. Ich postawy, zachowania i relacje. Jednych bowiem podziwiamy, a innych będziemy mieli ochotę wręcz...

"Obszarnicy na skutek swego bogactwa stali się jakimiś nadludźmi, a zarazem mniej niż ludźmi; szli ku własnej zagładzie. [...] Stale wisiała nad nimi najstraszniejsza groźba: owe trzysta tysięcy! Bo gdy one ruszą kiedykolwiek pod czyimś przewodem - to koniec! Trzysta tysięcy głodnych, pogrążonych w nędzy ludzi! Jeśli zdadzą sobie sprawę z własnej siły, zagarną cały kraj i nie powstrzymają ich żadne bomby ani karabiny".

Historia, którą reprezentują „Grona gniewu” to poruszająca opowieść o tułaczce oklahomskich farmerów i ich rodzin. O ludziach poszukujących pracy podczas wielkiego kryzysu w Ameryce. Powieść, która rozgrywa się na przestrzeni lat 20 i 30 XX wieku, która relacjonuje losy rodziny Joadów tułającej się po kraju w poszukiwaniu pracy i nowego miejsca na życie. Rodziny emocjonalnie rozbitej i wykorzenionej przez postępujący kapitalizm.

"Pewna rodzina, złożona z dwunastu osób, została zmuszona do porzucenia swojej ziemi. Nie mieli samochodu. Ze starego żelastwa sklecili przyczepkę i załadowali na nią cały dobytek. Dopchali się do szosy 66 i czekali. [...] Szosa stała się ich domem, a ruch sposobem wysławiania. [...]Uciekali od grożących im okropności, i oto dziwne przydarzają się im rzeczy - niekiedy gorzkie i okrutne, a niekiedy tak piękne, że rozpalają niegasnącą wiarę w człowieka".

"Grona gniewu" to jednocześnie powieść pełna uniwersalnych prawd o życiu, świecie i człowieku. Powieść w obliczu której ma się wrażenie, iż czas stanął w miejscu, a człowiek mimo licznych doświadczeń i nauki płynącej z historii nic się nie zmienia. To powieść drogi, której towarzyszy głód, choroba, śmierć i tęsknota. W parze z nimi idzie jednak wiara i nadzieja na lepsze dni. Miłość i wspólnota. To powieść pełna szacunku do ziemi i natury. Dzieło, które na szali stawia ludzką chciwość. Zachłanność i obłudę. Z drugiej zaś strony uczciwość i człowieczeństw w pełnym tego słowa znaczeniu.

"Grona gniewu" - powieść, o której pisać mi trudno, ale jeszcze trudniej być wobec niej obojętnym. Każda scena, każdy rozdział tej historii ma bowiem swą puentę, morał, który wybrzmiewać może długo w naszych sercach i umysłach. To powieść z duszą, która winna trafić na półki naszych domów. Lekcja historii i obraz człowieczeństwa w najlepszym jego wydaniu, choć nie bez cienia goryczy.

Książkę polecam każdemu.

Powieść Steinbecka jest wybitna, pełna metafor, znakomicie napisana. Zmagania jednostki z opresyjnym systemem przygnębiają realizmem, gdyż od początku nie widać nawet cienia nadziei na to, że los rodziny Joadów ulegnie poprawie. Wręcz przeciwnie – z każdą kolejną stroną widać, jak mechanizmy państwowe spychają ją na samo dno. Gdyby ktoś w swoim życiu miał przeczytać jedną amerykańską powieść, niech będą to "Grona gniewu".