Kalinka Tom 2. Gniew lisa

Kalinka i Łysolek znowu w akcji! Oto ukazała się bowiem druga odsłona komiksowej serii o przygodach niezwykle rezolutnej dziewczynki i jej sympatycznego pieska - opowieść pt. „Kalinka. Gniew lisa”. Ta urocza bajka zachwyci rzecz jasna najmłodszych, ale też i być może zaciekawi niejednego dorosłego. Zapraszam do poznana recenzji tego komiksu.

Nadchodzi jesień, czas pójścia do szkoły, jak i również niezbyt przyjemna konieczność korzystania z kulinarnych umiejętności taty Kalinki, gdy jej mama wyjeżdża na kilka tygodni w związku ze swoją pracą. Niespodziewanie nastaje tu także czas wielkiego wyzwania dla dziewczynki i jej pieska, gdy oto pojawia się niezwykle nieprzyjemny rudy lis, który okazuje się być Królem Jesieni. To właśnie on, wraz z trójką Kasztanowych Rycerzy, wprowadza wielki zamęt i jeszcze większe zagrożenie dla całej doliny, które wiąże się z czasem... Jedyna osobą, która może zapobiec katastrofie jest Kalinka...

I oto kolejny raz mamy przyjemność cieszyć się znakomitym spotkaniem z komiksową bajką, której strony wypełnia wartka akcja, barwna przygoda, moc humoru oraz piękna lekcja bycia dobrym dla innych, dla natury, dla całego świata. Znajdziemy tu również magię kontaktu z przyrodą, bardzo cenne spojrzenie na rodzinne relacje oraz piękno komiksowej ilustracji, które w prosty i zarazem jakże charakterystyczny dla baśniowej konwencji sposób, obrazują tę naprawdę barwną historię.

Opowieść ta tętni bajkową przygodą, gdy oto poznajemy jesienną codzienność Kalinki, gdy odkrywamy niecne plany lisa, jak i gdy wreszcie stajemy u boku dziewczynki i jej psa w walce o uratowanie tak całej okolicy, jak i najbliższych osób Kalinki - taty i przyszywanej babci. Dzieje się bardzo wiele, magia udziela się w każdej chwili, ale też i nie brak miejsca i czasu na ciepły humor, co pięknie łagodzi tę bardziej dramatyczną stronę tej relacji. Całość wieńczy zaś widowiskowy i poruszający finał, który jednocześnie zwiastuje równie interesujący, trzeci tom tej serii.

To również inne, udane i charakterystyczne dla bajki elementy, by wspomnieć o głównej parze bohaterów - sympatycznej, ciekawej świata i mające zawsze swoje zdanie Kalince oraz jej ukochanym, sprytnym i odważnym psiaku...; kolejno o bardzo urokliwej, wiejskiej scenerii jesiennego i zimowego czasu, gdzie mamy lasy, zwierzęcą codzienność, piękne widoki...; jak i kończąc na wspaniale ukazanej tu magii, która łączy się m.in. z siłami i potęgą natury, ale też i dawnymi legendami. Każdy z tych elementów jawi się tu dobrze, ciekawie i w absolutnie dopracowany pod każdym względem, sposób.

Jak już wspominałam, mamy tu także ładne dla oka, niezwykle klimatyczne, utrzymane w konwencji rysunków wykonywanych przez dzieci, ilustracje. Ich autorem jest twórca posługujący się pseudonimem Karensac i trzeba mu oddać, że wykonał on tutaj naprawdę świetną robotę, łącząc prostotę i lekkość wyrazu z bardzo familijną, w dużej mierze komediową i tym samym urokliwe karykaturalną wymową tych obrazów. Do tego dochodzi udane kadrowanie oraz przyjemna dla oka paleta kolorów.

Z pewnością lepiej jest znać pierwszą część cyklu, przystępując do lektury tego komiksu - łatwiej będzie nam odnaleźć się we wszelkich fabularnych niuansach. Jednakże nawet jeśli nie mieliśmy okazji odkryć pierwszego tomu, to i tak warto sięgnąć po tę opowieść, przy której będziemy się świetnie bawić, być może jedynie nie rozumiejąc do końca kilku scen i zdań. To dobre rozwiązanie autorów, gdyż w ten sposób jest to idealny tytuł dla każdego dziecka.

Słowem podsumowania – komiksowa bajka pt. „Kalinka. Gniew lisa”, to znakomite połączenie przygody, komedii i bajkowych klimatów właśnie, w wyniku czego mamy znakomitą, trzymającą w napięciu i do tego niosącą sobą piękny morał, opowieść. I w mej ocenie jest to tym samym bardzo wartościowa pozycja pod względem wychowawczym, gdyż wyniesiona stąd przed dziecięcego czytelnika lekcja dobrego i mądrego życia będzie z pewnością procentować na przyszłość. Tym samym pozostaje mi już tylko gorąco zachęcić was do sięgnięcia po ten komiks – zróbcie to dla świetnej zabawy, pięknych emocji oraz magicznej wyprawy do krainy fantazji.

Jesień za oknami, w końcu temperatury opadły, liście opadać też zaczynają, żółkną, czerwienieją, brązowieją. No ogólnie chłód, deszcze, coraz wcześniej ciemno – klimat jest. I w takich jesiennych klimatach (choć bardziej w tych, które moglibyśmy nazwać złotą, niekoniecznie polską jesienią) utrzymany jest najnowszy, drugi tomik „Kalinki”. Jedynka okazała się uroczą i ujmującą opowieścią dla całej rodziny, wartą poznania i polecenia i tak samo jest z częścią drugą, w której nie ma już potrzeby wprowadzania w świat i wydarzenia, więc twórcy od pierwszych stron mogą wejść w konkretną akcję i skupić na jak najlepszej zabawie. Co też robią.

Kalinka po ostatnich przygodach wraca do spokojnego życia. A przynajmniej tak się wydaje. Raz, że matka wyjeżdża i dziewczynka zostaje sama z ojcem, który nie potrafi gotować. Dwa, że nadchodzi jesień i to w jakiś sposób niepokoi „babcię”. I co to za lis pojawia się na horyzoncie? Już wkrótce Kalinka znów będzie musiała wkroczyć do akcji i…

Sympatyczna, charakterna bohaterka, przygody, niezwykłe wydarzenia, humor, magia i... I wszystko to składa się na naprawdę fajną opowieść dla całej rodziny. Familijną przygodówkę urban fantasy, gdzie dzieje się sporo, szybko i bardzo przyjemnie. Tak to wszystko w skrócie wygląda. I tak to się toczy. Każda część to nowa, inna, ale oparta na podobnym schemacie przygoda, a choć wszystko to ze sobą się łączy, bo to ciąg dalszy wydarzeń, nadal jest na tyle prosto, by zrozumiał to każdy sięgając nawet po ten tom bez znajomości poprzedniego. Ale chyba każdy, komu rzecz przypadnie do gustu, nie będzie chciał poprzestać tylko na tym jednym tomie.

Pierwszy tomik idealnie wpasował się w wakacyjne klimaty – przygody, podróż, nowe miejsce i w ogóle jakoś tak sielsko – a jego kontynuacja nie tylko doskonale trafia w jesienną atmosferę, ale i nie żałuje nam szkolnych elementów, które doskonale dopełniają obrazu. Rzeczywistość, to co bliskie każdemu odbiorcy, od tematu nauki i szkolnych znajomości, po domowe sprawy, łączy się z tym co niezwykłe, niesamowite i dzięki temu to niesamowite wydaje się jednak możliwe, a przynajmniej w pewnym sensie prawdopodobne. Świat dzieci pełen jest magii, pełen przygód czających się tuż za płotem i ta seria dobrze to wykorzystuje.

I jeszcze podaje w taki przyjemny graficznie sposób. Nadal mam wrażenie, że to wygląda jak u Podolca, cały ten design postaci, te obłości. Ale nie jest tak, że to dokładnie to samo, bo nie. Inaczej to wygląda, ma swój charakter, gęstsze, bardziej w detal idące, ale skojarzenie – bardzo przyjemne zresztą – pozostaje. I dobrze, bo Podolca to ja bardzo lubię.

No i nic więcej nie trzeba dodawać. Fajna rzecz dla młodych i starszych też. Sympatyczna, familijna rozrywka na poziomie.