Koci król

Opis od wydawcy

Poemat Koci król opowiada o władzy i jej pułapkach.

W mieście kotów dochodzi do wyboru króla. Będzie nim ten, który pierwszy przeskoczy wysoki mur. W szranki stają różne koty ‒ pręgowane, w kropki, w cętki, białe, czarne i rude. Choć korona kusi, nie każdy z nich, widząc przeszkodę trudną do pokonania, decyduje się ubiegać o tron. Gdy królem zostaje biały kocur, wykorzystuje swoją pozycję, aby manipulować kocim społeczeństwem, ale ono, oddając się prostym przyjemnościom, nie dostrzega zagrożenia. Wszystko zdaje się być idealne, przecież koty mają zapewnione jedzenie, korzystają z różnych przywilejów. Jednocześnie jednak tracą wiele dobrych cech, gnuśnieją, leniwieją i gubią gdzieś kocią czujność. Z pełnymi brzuchami i pustymi głowami żyją w zniewolonym świecie. Pojmą to dopiero wtedy, gdy dzięki kilku kotom, które zrozumieją, że otrzymując tak dużo, zgubiły tak wiele, wybuchnie rewolucja. Wywrotowcy wzniecą bunt i ruszą na barykady.

Kto będzie rządził miastem? Czy król zostanie obalony? Jak będzie wyglądać świat kotów? Adresatem książki są dzieci w wieku od 6 lat, które odczytają Kociego króla jako zabawną historyjkę o ulubionych zwierzętach, i dorośli, którzy docenią kontekst polityczny i społeczny poematu.

„Koci król jest dla wszystkich, którzy nie przepadają za snobstwem, prywatą i żądzą władzy. Koty maluję nie tylko ze względu na urodę, ale na fakt, że do dziś nie wiem, kto komu jest bardziej potrzebny, czy kot mnie, czy ja kotu” – Józef Wilkoń.

„Co robią kotki, kiedy nie udają słodkich, pluszowych przytulanek? Spiskują i walczą o władzę. I nic dziwnego. Każdy kot chce być królem, uważa, że jest królem i rzeczywiście królem jest. Zresztą przeczytajcie sami ten rymowany, koci thriller polityczny!” – Piotr Bratkowski, „Newsweek Polska”.

„Koci król to druga wspólna książka Ewy Karwan-Jastrzębskiej i Józefa Wilkonia. Pierwsza, Krowa kolorowa, była zbiorem wierszy o krowach. Zwierzęta te, podobnie jak w oświeceniowych bajkach, mają ludzkie cechy: tęsknią, kochają, marzą i walczą o swoje prawa.

Okazuje się więc, że od krów możemy się wiele nauczyć. Na przykład odwagi w wypowiadaniu własnego zdania, tolerancji dla różnorodności, poczucia humoru i czerpania radości z małych rzeczy” – Malina Pietrewicz, coprzeczytac.pl.