Kolory ognia

Paul skacze z okna w czasie pogrzebu swojego dziadka. Upadek z wysokości drugiego piętra na dębową trumnę, mimo wszystko nie pozbawia go życia. Gorzej, na skutek doznanych obrażeń dziecko doznaje trwałego paraliżu ciała. Tak, w kilka godzin szanowana bogata rodzina doświadcza śmierci swojego patriarchy oraz staje się świadkiem upadku jedynego męskiego potomka.

Bogactwo, polityka, spiski i układy. Oto opowieść o tym, jak pieniądze potrafią zniszczyć człowieka, o tym jak spadek, który miał dać Madeline bezpieczeństwo i niezależność, ściąga na nią gniew oraz krzywe spojrzenia. Skupiając cała swą uwagę na niepełnosprawnym synu, kobieta staje się łatwym celem dla tych, którym ostatnie słowa zmarłego, pokrzyżowały wielkie plany na przyszłość.

Pierre Lemitre to jeden z najbadziej niezwykłych, współczesnych autorów. Tak samo dobrze idzie mu pisanie thrillerów, jak opowieści historycznych czy nawet tych zaangażowanych społecznie. Kolory ognia to uniwersa książka o ludzkiej przemianie, zniszczeniu i odwecie. To również portret francuskiego społeczeństwa na początku dwudziestego wieku. Napięć jakie można było w nim zaobserwować, kwestii nierówności kobiet i poczucia strachu związanego z wojną.

Początek opowieści nie zachęca do lektury. Mnogość postaci, dużo szczegółów związanych ich rolami, planami, politycznymi układami, skutecznie nuży i męczy. Warto jednak zacisnąć zęby, by potem odkryć prawdziwe przesłanie tej historii.

Z małymi problemami, ale podobało mi się. Bardzo.

Polecam serdecznie tę książkę, zwłaszcza wszystkim tym, którzy nie wierzą w kobiecą siłę. A kobieta przetrwa dużo, a potem jeszcze więcej. Wspaniała pozycja!

Początek XX stulecia. Paryż żyje pogrzebem znanego miliardera, właściciela banku Marcela Péricourta. Całe jego imperium ma przejąć wnuk, Paul. Jednak jedna nieuważna chwila i wszystkie dotychczasowe zamierzenia tracą rację bytu. Wszystko nagle się zmienia, nieodwołalnie. Córka Marcela, Madeleine – w wyniku intryg bliskich rodzinie osób – zostaje na skraju nędzy i upadku. Kobiecie przyzwyczajonej do życia na wysokim poziomie trudno jest się pogodzić z upadkiem. Ale z czasem zaakceptuje swój los i postanowi zemścić się na ludziach, którzy doprowadzili ją do upadku. Będzie bezwzględna i stanowcza, misternie zrealizuje swój plan, którego niejeden strateg chętnie by jej pozazdrościł. Ależ ona ma w sobie upór i waleczność, jakże jest odważna i pewna swoich racji. Niewiele kobiet w literaturze miało taki twardy i męski charakter, jak bohaterka najnowszej powieści Pierra Lemaitre'a.

Kolory ognia w znakomity sposób ukazują nastroje panujące w latach 20 i 30 – tych we Francji, targanej walkami i nierównościami społecznymi. Strajki, bunty i manifestacje i wszystko w obliczu zbliżającej się wojny. Jak wiadomo, na wojnie często jedni się bogacą, a inni tracą. Co cwańsze jednostki wykorzystają każdą chwilę nieuwagi i zbiją wielkie fortuny. Ale też wiadomo, że nie wolno się bogacić na krzywdzie innych osób, sprawiedliwość zawsze zwycięży, wcześniej czy później. Ta historia ukazuje obraz walki samotnej kobiety z ówczesnymi układami i niesprawiedliwościami, z panującą wkoło korupcją i nieuczciwością. Widzimy obraz zdeterminowanej kobiety, która ma zamiar zemścić się ludziach, którzy zniszczyli jej życie, wykorzystali bezpowrotnie i upodlili. Ale ona się nigdy nie poddała, z wielkim pietyzmem i cierpliwością dumnie walczy ze złem i pogardą.

W tej znakomitej lekturze mamy okazję śledzić losy zniszczonej córki bankiera; jej chorego i żyjącego w swoim świecie syna; bankiera – przyjaciela rodziny, który wykorzysta każdą sytuację, aby się wzbogacić; służącą i przyjaciółkę, która tylko czeka na okazję, aby wbić jej nóż w plecy; nauczyciela syna i marnego dziennikarza – którego czyny zasługują na długie lata odosobnienia w więzieniu o zaostrzonym rygorze; wyniosłej śpiewaczki – przyjaciółki syna i gasnącej gwiazdy. Szpaler bohaterów jest wyborny, każdy z nich jest nieodłącznym uzupełnieniem całej, misternie skonstruowanej i niezwykle ciekawej fabuły. Ciągłe i liczne zwroty akcji, zaskakujące i niekończące się intrygi, wyraziści i charakterni bohaterowie, mroczna i intrygująca atmosfera stolicy Francji – to atuty tej pięknej i emocjonalnej historii.

Kolory ognia to powieść o miłości i zdradzie, o egoizmie i zemście, o pogardzie dla drugiego człowieka i chciwości, o ludzkiej pazerności i ogromnej korupcji, o „nadmiernej” dbałości o swój los kosztem innych osób. Ona też nas ostrzega, że nie wolno ufać bezgranicznie najbliższym, od nich się nie spodziewany żadnej krzywdy, ale los potrafi być nieprzewidywalnie przekorny.

Przyznam, że nie mogłam się oderwać od tej lektury, nie wiem co ma w sobie tak magicznego, że ciekawość dalszych losów bohaterów nie pozwalała mi zasnąć. Jeszcze jeden rozdział, i jeden, i nawet nie wiem kiedy, a musiałam się szykować do pracy. Nie zdarza mi się to często, ale jednak takie sytuacje też mnie nie omijają.

Czy polecam tę lekturę? Powiem krótko, jej nie trzeba reklamować, ona jest wartością sama w sobie i jestem przekonana, że większość z was przyznam mi rację. W tej kompilacji thrillera z powieścią obyczajową każdy znajdzie coś dla siebie i pozwoli swoim emocjom na niekończącą się podróż.

Madeline jest córką francuskiego bankiera, którego śmierć opłakiwał cały Paryz. Dziewczyna jest główną spadkobierczynią ogromnej fortuny.. Jednak kiedy jej syn uległ tragicznemu wypadkowi dla kobiety liczy się tylko i wyłącznie zdrowie jej dziecka. Odczytanie testamentu niszczy jej życie, a ci, którzy dotychczas byli jej bliscy stają się największymi wrogami.

Co to była za lektura!

Tak wiele chciałabym wam o niej napisać, a zarazem nie potrafię ułożyć sensownego zdania. Musicie mi uwierzyć na słowo, że ta książka jest naprawddę warta przeczytania. Autor stworzył niesamowity obraz XX-wiecznego Paryża umieszczając tam idealnie dopracowaną akcję książki.. Książki, która jest jedną z lepszych jakie czytałam w tym roku, a trochę ich było. Niesamowita historia kobiety, która miała wszystko, a za razem straciła wiele. "Kolory ognia" to powieść pełna emocji, gniewu, buntu, przeogromnej siły kobiety, która potrafi wiele udowodnić, a także jest to powieść o przeogromnym talencie.

Zdecydowanie polecam wam tę książkę.