Kredyt na żula

Autor albo miał niesamowite życie, albo po prostu potrafi wszystko opisać w niezwykły sposób, tak by jego urywki z biografii zamieszczone w opowiadaniach zachwycały i wydawały się... hm, magiczne? Nie wiem, jak to określić. Wiem jednak, że Rafał Socha serwując opowiadania o zwykłym szaraku (tak mógłby siebie określić) w rozbieganym, szalonym i dziwnym świecie, chciałby, żeby czytelnik przyjrzał się głębiej tym krótkim refleksjom i zastanowił się, czy sam nie został porwany w ten wir.

Świat w "Kredycie na żula" to miejsce balansujące między absurdem, a rzeczywistością. Czytelnik czasami nie zauważa nawet jak łatwo przechodzi z jednego do drugiego. Po lekturze tej antologii zacząłem sam siebie pytać, czy świat jest naprawdę taki dziwny, a my tego nie zauważamy? Autor jest bacznym obserwatorem i z łatwością dochodzi do pewnych wniosków, które później czytelnik musi wyłapać z jego opowiadań.

Rafał Socha to również pisarz, którzy brzydzi się schematycznością i na każdym możliwym polu pragnie ukazać coś oryginalnego, czego czytelnik jeszcze nie zasmakował. Wychodzi mu to naprawdę dobrze, bo muszę się przyznać, że z takim doborem słów jeszcze się nie spotkałem. U Sochy nawet kot jest czymś więcej niż kot. To coś wspaniałego. Za to też uwielbiam wszystko, co spod pióra tego autora wyszło.