Księga Innych Miejsc

„Księga intymnych miejsc” autorstwa Keanu Reevesa i Chiny Miéville’a to książka, która niewątpliwie wyróżnia się na tle innych powieści gatunkowych. Autorzy postawili na oryginalność, łącząc mroczny klimat, elementy fantasy i filozoficzne rozważania o naturze śmierci i nieśmiertelności. Centralną postacią jest B – wojownik skazany na wieczne życie, który od wieków obserwuje narodziny i upadki cywilizacji, a jego największym pragnieniem staje się kres własnego istnienia. Fabuła oparta na walce z tajemniczymi siłami i próbach odnalezienia odpowiedzi na pytanie o granice ludzkiej wolności ma potencjał, by porwać czytelnika i dostarczyć mu intensywnych wrażeń.

Muszę jednak przyznać, że książka nie do końca przypadła mi do gustu. Z jednej strony doceniam pomysł i próbę stworzenia czegoś oryginalnego – hybrydy powieści akcji, thrillera i metafizycznej opowieści. Z drugiej, momentami historia wydaje się zbyt ciężka, a narracja miejscami chaotyczna, przez co trudno było mi w pełni zaangażować się w losy bohaterów. B jako postać jest interesujący i tragiczny, ale mimo jego głębi brakowało mi emocjonalnej więzi, która pozwoliłaby silniej przeżywać jego zmagania.

„Księga intymnych miejsc” to na pewno książka dla osób, które cenią eksperymenty literackie i są otwarte na nietypowe połączenia gatunków. Jeśli ktoś lubi mroczne, pełne symboliki i nastrojowe historie, może odnaleźć w niej coś wyjątkowego. Jednak dla czytelnika szukającego bardziej spójnej fabuły i wyraźniejszego prowadzenia akcji, lektura może okazać się wymagająca i nie w pełni satysfakcjonująca.

Mimo że mnie ta powieść nie zachwyciła, uważam, że warto dać jej szansę – choćby po to, by samemu sprawdzić, jak bardzo nietypowa i niejednoznaczna jest to historia.

Książka, o której dziś wam opowiem była przeze mnie wyczekiwana, byłam jej niesamowicie ciekawa, zwłaszcza, że została napisana w duecie, a jeden z autorów był także aktorem, którego twórczość cenię. Mowa tutaj o Keanu Reevsie, drugim autorem jest China Miéville. „Księga innych miejsc” to wielowątkowa powieść, sensacyjny thriller podnoszący czytelnikowi poziom adrenaliny. Nieśmiertelność od dawna jest tematem badań i rozważań filozofów, artystów, a także pisarzy. Zdołaliśmy się o tym przekonać, że coś co może się pokazać jako błogosławieństwo i dar, dla innych może okazać się przekleństwem. Historia balansuje między brutalnością komiksowego świata, a filozoficzną zadumą, pozostawiając wrażenie fascynującego eksperymentu. Postanowiłam nieco zgłębić temat i dowiedziałam się, że Keanu Reeves od kilku lat konsekwentnie rozwija postać B, czyli nieśmiertelnego wojownika z serii komiksów BRZRKR, do współpracy zaprosił nie byle kogo, tylko wspominanego już China Miéville’a, autora znanego z niepokornego, często niełatwego stylu i wyobraźni idącej pod prąd literackim modom.

Głównym bohaterem książki autorstwa Keeanu Reevsa i China Miéville’a pod tytułem „Księga innych miejsc” jest B, Bezimienny, to wojownik, który nie może umrzeć, widział więcej niż niejeden bóg, uczestniczył w niezliczonych wojnach, budował i burzył cywilizacje. Obecnie pracuje, jako broń dla tajnej jednostki rządowej. Jego marzeniem jest w końcu zaznać błogi spokój i umrzeć. Obiecano mu pomoc w osiągnięciu jego celu, tylko, że czasami łatwo jest powiedzieć, znacznie trudniej jest wykonać. Jego ciało się nie starzeje, a każda śmierć, której doświadczy, kończy się tylko chwilowym odpoczynkiem, B budzi się, aby kontynuować niekończącą się wędrówkę. Nieśmiertelność czyni go doskonałym narzędziem w walce, jednak on sam nie ma poczucia spełnienia. Ciało i umysł wyczerpały się przez wieki ciągłej przemocy. Czy uda mu się otrzymać to, czego pragnie? Czy tajemnicza misja będzie tą ostatnią?

„Księga innych miejsc” to opowieść, która płynnie przeskakuje między perspektywami, są opowieści z przeszłości, historie innych bohaterów i introspekcje B, co dodaje narracji złożoności i wielowymiarowości. To człowiek, który jest brutalny, ale cierpi, wydaje się niepokonany, tylko, że czuje się wypalony. Jest silny, chociaż czuje pustkę, pragnie śmierci, a nie życia na siłę. B to raczej filozofujący wojownik, który dawno stracił orientację, po co walczy, ale nie umie przestać. Co musi czuć człowiek, który chce umrzeć za życia? To książka, której się nie połknie jednym tchem, myślę, że trzeba ją w pewien sposób przepracować, przemyśleć i poczuć. Myślę, że w tym tkwi jej siła, nie schlebia, nie upraszcza, nie gra, nie mami oczu. Keeanu Reevs i China Miéville wykonali kawal niesamowitej pracy, tchnęli życie w B, wojownika, który chce odpocząć, wymazać się z kart historii. Autorzy postawili pytania o etykę przemocy, jej sens i granice. Czy przemoc może być sprawiedliwa? Czy może być usprawiedliwiona w jakikolwiek sposób? „Księga innych miejsc” ukazuje, że w literaturze najbardziej nieoczekiwane połączenia bywają najbardziej istotne. To nie jest książka napisana dla fanów Keanu, jest niełatwa, ambitna, miejscami ciężka, ale jednocześnie emocjonalnie poruszająca. To jedna z tych historii, które prowokują do myślenia i pozostają z czytelnikiem na długo. Otrzymaliśmy powieść, która wymyka się schematom, balanse między melancholią, a brutalną akcją. Nie każdemu przypadnie do gustu, ale na pewno trudno przejść obok niej obojętnie. Mnie książka się podobała, myślę, że wrócę do niej za jakiś czas, aby sprawdzić, czy uda mi się odkryć w niej coś więcej.

„Księga innych miejsc” jest książką absolutnie inną, ona mnie ciągnęła w nieznane i doświadczała zarówno swoją brutalnością jak i liryką. To zderzę dwóch różnych osób niosło za sobą zderzenie dwóch koncepcji trochę groteskowej Miéville’a oraz surowa Reevesa. Ja tej historii nie jestem w stanie sklasyfikować, ale też nie potrzebuję takiej klasyfikacji.

Najważniejsza postać, to nieśmiertelny wojownik zwany B. Jedyne czego usilnie pragnie to doświadczyć śmiertelności, w zamian za pomoc „państwo” obiecuje mu wsparcie w realizacji celu. Historia ma w sobie całkiem sporo z eposu zaprawa bogów i chociażby dawnych cywilizacji i łączy się z wizją wojskowo technologiczną i chociaż to połączenie na pozór jest trudne do pogodzenia, tak dla mnie stanowiło spory bodziec pobudzający do poznania tej historii.

Powieści absolutnie nie można odmówić pomysłowości i pewnego wizjonerstwa literackiego. U mnie filozoficzne rozważania wywołała główna postać, bo pomimo swojej nieśmiertelności, która tak bardzo mu doskwiera, jest on w tym wszystkim znacznie bardziej ludzki i prawdziwy niż większość ludzi, a pragnienie śmiertelności nieustannie napędza tę historię.

Docenić muszę też aurę tej książki, ponieważ ona żonglowała moim samopoczuciem, niejednokrotnie wyczuwałam klaustrofobię tej historii, by po chwili uderzył mnie jej epicki rozmach.

Hipnotyzujący był miks stylów, ponieważ taki niemal barokowy styl często przełamywany był surową i brutalną narracją. Do tego wszystkiego bogactwo tej książki, choć może przytłoczyć to mnie nieustannie nęciło, by wchodzić w tę historie głębiej.

Powieść stworzona przez autorów wywołała we mnie mocno filozoficzne rozważania, chociażby o bólu śmiertelności i nieśmiertelności zarazem oraz tego jak cierpienie jednostki może przekładać się na kosmicznie dużą skalę konsekwencji.

Jestem osobiście zachwycona tą książką, jej złożonością, odwagą i nieoczywistości, jaką prezentuje. Pomimo wielu pytań trudnych i niewydolnych powieść nie popada w tani sentymentalizm. To jedna z tych książek, która pozostawiła mnie z czymś do przemyślenia i jedno co jest pewne, że przeczytam ją jeszcze nie raz nie dwa, bo jestem ciekawa, jaki będzie mój odbiór za jakiś czas w innym momencie.

MEGA POLECAJKA