Kura i kaczor

"Kura i kaczor" to bajka w klasycznym stylu, podobna do tych, które znam ze swojego dzieciństwa, a które obecnie coraz rzadziej widuje się na rynku. Dlatego byłam jej mocno ciekawa!

Opowiada przygody dwójki tytułowych bohaterów, czasem zabawnych, czasem głupiutkich, a czasem nawet okrutnych. Odkąd uciekają na wolność napotykają liczne problemy, z którymi najczęściej nie radzą sobie najlepiej

Czy jednak jest to tylko niepoważna opowiastka?

Z całą pewnością nie! Jak to w bajkach bywa, tak i tu, autor ukrył w swojej opowieści mądrość oraz morał. Dotyczy on głównie wychowywania i nauki dzieci, odnosząc się do ich talentów i predyspozycji, krytykując wygórowane oczekiwania rodziców lub nie zawsze słusznie przyjęte standardy czy normy.

Płynie z tej bajki mądrość nie tylko dla dzieci, ale bardziej nawet dla rodziców, którzy prędzej wyłuskają ją spomiędzy kart tej historii.

Muszę też wspomnieć o tym, że nie jest to tytuł odpowiedni dla wrażliwych i całkiem małych dzieci, gdyż jak to w przypadku starszych bajek, występuje tu pewna doza brutalności i okrucieństwa.

Strona graficzna bardzo przypadła mi do gustu, wzbudziła wiele wspomnień, gdyż te ilustracje w stylu retro darzę dużym sentymentem - do tego mamy ciekawy format i solidną twardą oprawę!

Jest to ciekawy tytuł, zabawna bajka z poważnym przesłaniem, solidnie i klimatycznie wydana. Myślę, że to dość oryginalna książka na tle obecnych nowości wydawniczych, którą warto się zainteresować, jeśli szukacie starszych bajek

To książka, która nie przypomina żadnej innej bajki dla dzieci. Łamiąca konwenanse i pokazująca, że do najmłodszych czytelników przemawia także absurd. Czasem nawet nie spodziewamy się, jak bardzo. Nie ma tu pastelowych ilustracji, morałów na końcu ani uśmiechniętych bohaterów, którzy żyją wyłącznie długo i szczęśliwie. Jest za to kura i kaczor, zamknięci w koszu, z którego postanawiają uciec. Nie dlatego, że są tak odważni. Po prostu nie chcą skończyć w garnku.

Zaczyna się więc podróż. Z tych nieuporządkowanych, dzikich, pełnych przygód, spotkań i niebezpieczeństw. Po drodze gubią siebie i odnajdują nawzajem. Bo tak właśnie wygląda życie, czy to człowieka czy ptaka. Każda strona tu wciąga!

Słuchajcie dalej, bo tu tylko nietuzinkowo... Autor, Léopold Chauveau, lekarz i artysta, który zaczął pisać dla dzieci po śmierci syna, stworzył książkę zupełnie inną od współczesnych opowieści. Nie karmi dziecka kolorowym lukrem. Ufa jego wyobraźni. Przypomina, że świat bywa niedorzeczny, że można się bać, śmiać i wątpić, i że wszystko to jest częścią naszego bycia.

Ilustracje Chauveau są surowe i piękne w swojej prostocie. Czerń, biel, cisza. Każda kreska wydaje się mieć wagę, znaczenie, tworzy nastrój. W tej ascetycznej przestrzeni, dziecko nie dostaje gotowych emocji, bo musi je odkrywać samo.

I właśnie dlatego „Kura i kaczor” to książka jedyna w swoim rodzaju. Odważna, mądra, niepowtarzalna. Nie sili się na bajkowość, cukierkowość czy naiwność. Jest sobą i to przyciąga.

To jedna z tych historii, które przypominają, że dziecięca książka może być sztuką. I tu jest, cała.

Dzięki Oficynie Literackiej Noir sur Blanc odkryłam twórczość Léopolda Chauveau i przepadłam. Stworzone z pasją i humorem historie dla dzieci skradły nie tylko moje serce, ale również stały się ulubionymi książkami mojego syna. „Kura i kaczor” to kolejna opowieść pióra Chauveau z oferty @oficyna_noir_sur_blanc, w przekładzie niezawodnej Marii Raczkiewicz-Śledziewskiej, która pozwala czytelnikom poznać przygody tego wyjątkowo nietypowego duetu.

Kura i kaczor to bohaterowie, których nie sposób zapomnieć. Ich relacja opiera się na różnicach, a jednocześnie na wzajemnym zrozumieniu, które rodzi się w codziennych, często komicznych sytuacjach. Chauveau potrafi bawić, ale też zmusza do myślenia i to nie tylko dzieci. Czytając tę książkę razem z moim synem, łapałam się na tym, że śmieję się głośniej niż on, a czasem milknę, czując w słowach autora coś, co trafia głęboko pod powierzchnię lekkiej narracji.

Ta niepozornych rozmiarów książka to błyskotliwa opowieść o przyjaźni, inności i akceptacji, napisana z wyraźnym przymrużeniem oka, ale też z ogromnym szacunkiem dla młodego czytelnika. Chauveau, choć tworzył na początku XX wieku, potrafił pisać tak, że jego historie nie starzeją się ani o jotę. W jego „Kurze i kaczorze” czuć ducha klasyki, ale też coś niezwykle świeżego, co przypomina mi najlepsze baśnie Andersena, tylko bardziej przewrotne i ironiczne.

Warto wspomnieć o przekładzie Marii Raczkiewicz-Śledziewskiej, który jest po prostu mistrzowski. Tłumaczka zachowała rytm i dowcip oryginału, a jednocześnie wprowadziła subtelne niuanse językowe, dzięki którym postacie nabierają autentycznego wdzięku.

Twarda oprawa, piękne ilustracje i wysoka jakość papieru sprawiają, że „Kura i kaczor” to nie tylko lektura, ale i małe dzieło sztuki. To książka, którą chce się mieć na półce, do której chce się wracać, nie tylko z sentymentu, ale z czystej przyjemności obcowania z literaturą, która ma duszę.

Polecam, bo Chauveau udowadnia, że dobra opowieść dla dzieci nie musi być ani naiwna, ani przesłodzona. Może być inteligentna, przewrotna, a przy tym ciepła i mądra.