Lipowo. Tom 15. Zgłoba

Zawsze z wielką przyjemnością sięgam po twórczość Katarzyny Puzyńskiej, choć, nie ukrywam, zdarza i się czytać także niepochlebne opinie na temat jej książek. Ja z powieściami tej autorki mam miłe wspomnienia, sięgające pierwszego tomu, dlatego bez wahania sięgam po kolejne tomy!

Czytelnik towarzyszy bohaterom w rozwiązywaniu zagadek kryminalnych. W powieściach o Lipowie nie ma nudy - zawsze coś się dzieje. Nigdy też nie wiadomo, kto dokładnie zabił - mimo przypuszczeń, że już wie się o kim mowa - za chwilę pojawiają się kolejne tropy wskazujące na zupełnie inną osobę. To trochę jak zabawa w kotka i myszkę, lecz nie przeczę, z mojej perspektywy dość przyjemna.

Interesujące jest także życie prywatne osób, które występują w książkach, a które często w jakiś sposób wiąże się z prowadzonym śledztwem. Ma także na nie duży wpływ. Dużą ciekawostką jest, że w miarę upływu czasu liczba osób, które zostają dopuszczone do działań mających na celu złapanie przestępcy, lub działających prywatnie - zwiększa się z każdym tomem.

Uprzedzam - na początku tomu piętnastego pojawia się wydarzenie, które z pewnością wbije każdego w fotel. To, jak akcję poprowadziła autorka niektórych z pewnością zdenerwuje, innym się nie spodoba: mimo to trzeba przyznać, dzięki temu nie było czasu na nudę.

Spojler! Na ostatnich kartach książki pojawia się informacja, że to koniec serii w obecnym kształcie. Co to oznacza dla czytelników? Jeszcze nie wiadomo, z pewnością przekonamy się niebawem. Podejrzewam, że pojawi się coś zupełnie nowego! Z mojej strony w tym miejscu pojawia się zapewnienie, sięgnę po kolejną książkę autorki, o ile nie będzie to coś z gatunku wierzeń słowiańskich lub fantastyki. Marzy mi się kolejna interesująca seria...

"Zgłoba" to już piętnasty tom słynnej sagi o Lipowie, autorstwa jeszcze słynniejszej Kasi Puzyńskiej. Co ciekawe, pisarce wciąż nie brak pomysłów zarówno na interesującą i niemożebnie pokre?cona? fabułę, jak i nowatorsko brzmiące tytuły.

Ci, którzy śledzą serię od samego początku wiedzą, że Daniel Podgórski skończył marnie, zgadzając się pomóc tajemniczej kobiecie, która twierdziła, że Mikołaj Zieliński został niesłusznie oskarżony o cztery morderstwa. Emerytowana policjantka Klementyna Kopp oraz pisarka Malwina Górska wyruszają śladem Daniela i sprawy, którą się zajmował. Okazuje się ona pokłosiem wydarzeń z dzieciństwa oskarżonego, gdzie sześcioro dzieci spędza wakacje we wsi Puszczykowo, próbując dowieść, że wiedźma czy też strzyga istnieje i maczała swoje palce w śmierci małej dziewczynki. Coś jest na rzeczy, bowiem leżący nieopodal wąwóz szerokim łukiem omijają nawet dorośli.

Saga o Lipowie, tak nagminnie porównywana do skandynawskiej sagi o Fjällbace Camili Läckberg, znakomicie oddaje klimat współczesnej polskiej prowincji. Aura jest tutaj lekko złowieszcza, co tylko potwierdza mająca miejsce pierwsza z serii zbrodni, a ciekawa zagadka kryminalna oparta na solidnym tle obyczajowo-społecznym, pozwala nam lepiej poznać wszystkich bohaterów i motywy, które nimi kierują.

"Zgłoba" jest już piętnastym tomem tej jakże monumentalnej serii, a sama autorka nie zdradza, czy to koniec, a może nowy początek...

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki Zgłoba autorstwa Katarzyny Puzyńskiej. Jest to już piętnasty tom sagi kryminalnej o policjantach z Lipowa. Nie ukrywam, że ostatnie części czytałam raczej z sentymentu bo seria złapała zadyszkę. Katarzyna Puzyńska w Zgłobie przełamała impas. Wykorzystała do tego zabieg, który początkowo wywołał u mnie bunt, smutek i oburzenie, ale z kolejnymi stronami powieści zrozumiałam, że był on niezbędny i podziałał bardzo ożywczo. Autorka wyprowadziła akcję poza Lipowo i skupiła się na wydarzeniach, które miały miejsce w Puszczykowie i w Warszawie. Zagadka kryminalna była wielowątkowa, a Katarzyna Puzyńska umiejętnie myliła tropy. Nie ukrywam, że skutecznie wywiodła mnie w pole. Dodatkowo zastosowała bardzo lubiany przeze mnie zabieg i poprowadziła narrację w kilku płaszczyznach czasu. Zgłoba podbiła moje serce. Podczas lektury czułam podobny dreszczyk ekscytacji, jaki towarzyszył mi kiedy czytałam pierwsze tomy sagi. Autorka zaserwowała czytelnikom nowe otwarcie i udowodniła, że nie ma litości nawet dla najważniejszych postaci swoich książek. Nie mogę się doczekać kolejnej części serii i tego w jaki sposób Katarzyna Puzyńska poprowadzi fabułę w tak okrojonym przez siebie składzie. Polecam!

Co to była za książka!!!!!

Niech mnie ktoś uszczypnie!

Od razu odpowiadam.

TAK. To kolejny (15. zresztą) tom serii.

NIE. Nie musicie czytać jej w kolejności, ponieważ autorka zawsze w każdej część cyklu, streszcza pokrótce część poprzednią. Każdy tom to także odrębna kryminalna zagadka, aczkolwiek z c a ł ą m o c ą polecam Wam lekturę wszystkich części serii o policjantach z Lipowa.

Mimo, że mamy do czynienia z serią, każdy tom to PETARDA. Każdy tom to pierwszorzędna kryminalna łamigłówka, znakomicie wykreowani bohaterowie, których pokochacie (lub znienawidzicie) całym sercem. Podobnie sprawa wygląda ze „Zgłobą”, choć muszę przyznać, że najnowsza część wyryje mi się w pamięci najmocniej.

Zbieram się po niej do dzisiaj.

Niezwykle trudno napisać recenzję powieści tak przełomowej dla całej serii, nie zdradzając przy tym szczegółów fabuły. Nie wiem, jak sobie z tym poradzić. Napiszę więc w tej chwili jedynie, że jestem z a c h w y c o n a ! Absolutnie. Autorka stanęła na wysokości zadania. Zaskoczyła mnie ponownie (!), zafascynowała historią (pragnę zaznaczyć, że saga o Lipowie czerpie garściami ze słowiańskich wierzeń - ich miłośnicy oddadzą tym książkom serce, przyrzekam), wstrząsnęła mną i nawet na ułamek sekundy nie pozwoliła porzucić lektury „Zgłoby”. Gdyby nie fakt, że musiałam załatwiać potrzeby fizjologiczne, nic by mnie od niej nie odciągnęło.

Coś niebywale dobrego!

Czytajcie! Nie tylko „Zgłobę”, ale i całą serię o policjantach z Lipowa!

Katarzyna Puzyńska w polskiej literaturze wyrosła już na pisarkę wielkiego formatu. Wielkiego kalibru, wypalając kryminały, które mocno trafiają do naszych czytelniczych emocji. Jednak nie tylko ten gatunek jest wyrazem fenomenalnej twórczości autorki. Każdy miłośnik twórczości Katarzyny Puzyńskiej, doskonale wie, co kryje się w Lipowie, miejscu, które mocno i na zawsze wpisało się w polski kryminał. „Zgłoba” to już piętnasta część cyklu „Lipowo” właśnie.

W najnowszej odsłonie odkrywać będziemy tajemnice, której historia rozpoczyna się w dziewiętnastym wieku. A dokładniej nocą 31 grudnia 1822 roku. Historia ta ma również ogromne znacznie dla teraźniejszości, gdyż w Lipowie zjawi się tajemnicza kobieta. Ale to nie wszystko, ponieważ znając Katarzynę Puzyńską, możecie być pewni, że „podróżowanie” w czasie jest jej specjalnością. A to jeszcze bardziej potęguje chęć poznawania historii. Pojawimy się nie tylko w teraźniejszości, lecz przeskoczymy o dziewiętnaście lat, do roku 2003. O tak dzieje się w tej „Zgłobie”. I oto właśnie chodzi – prawda?!

Mógłbym wiele pisać o tej książce. O tym, że do Lipowa przybędzie tajemnicza kobieta, która skłoni Daniela Podgórskiego do wzięcia udziału w śledztwie. Owe dochodzenie związane będzie z niesłusznym oskarżeniem pewnego mężczyzny o dokonanie czterokrotnego morderstwa. A jeśli dodam, że w puszczykowskim wąwozie przed laty doszło do rzucenia klątwy, to jeszcze bardziej podgrzeję temperaturę Waszego zaciekawienia. Jak się okazuje w dziewiętnastym wieku spalono na stosie kobietę oskarżoną o czary. Po wielu latach doszło tu również do kolejnej tragedii – morderstwa dziewczynki.

Ale to nie wszystko, ponieważ jak wspomniałem dzieje się tu wiele. Wraz z grupką nastolatków będziemy starali się rozwikłać tę zagadkę, Zagadkę, która wiedzie nas do teraźniejszości…, do Mikołaja Zielińskiego, który zrobi wszystko, aby odnaleźć zaginionego ojca. Mężczyzna może liczyć na wsparcie dziewczyny Sary Król. Niestety sprawy znacznie komplikują się, gdy jego towarzyszka umiera. Jej ciało odnalezione zostało w przeklętym wąwozie. Kto zatem zabija? Klątwa rzucona w dziewiętnastym wieku? A może to mieszkaniec Puszczykowa podszywa się pod historię nawiedzonego wąwozu. Pytań jest wiele, a jedno jest pewne – tę książkę warto przeczytać! Koniecznie! Dlatego też Czyt-NIK poleca! Czyt-NIK patronuje!

Nie ukrywam, że Katarzyna Puzyńska w mojej opinii jest najlepszą polską pisarką kryminałów. I tak jak wspomniałem nie tylko kryminał jest jej domeną. W fantastyce również doskonale trafia w moje czytelnicze emocje. „Lipowo” to cykl zasługujący na uznanie, to seria, która tworzy wartość polskiego kryminału. Myślę, że następne pokolenia czytelników, tak jak my dziś, zachwycać będą się twórczością Katarzyny Puzyńskiej. Wszak Lipowo na czytelniczej mapie miłośników gatunku ma szczególne miejsce. Nieprawdaż?!

Książka „Zgłoba” ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka