Małżeństwo. Krucha więź

Małżeństwo to związek dwojga ludzi, którzy się kochają, którzy pragną być już zawsze razem. Brzmi banalnie, jednak rzeczywistość często nie jest taka oczywista. Obie strony mają swoją przeszłość, swoje traumy, nie zawsze łatwe i przepracowane, a także oczekiwania względem tej drugiej osoby. Mamy swoje przyzwyczajenia, plany i marzenie, a uwzględnienie tego wszystkiego przez drugą stronę jest konieczne. Co więc zrobić, aby być szczęśliwym w małżeństwie? Jak nie popełniać wielu błędów? To są ciężkie pytania, na które warto poznać odpowiedź.

Augustus Y. To znany i ceniony terapeuta, a także autor książki, którą dziś chciałabym Wam pokazać. Znajdziemy w niej profesjonalne sposób analizę poszczególne etapy związku. Sporym plusem jest fakt, że jest ona zarówno na przykładzie historii małżeństwa autora, jak i przypadków jego pacjentów. Wszystko napisane jest w sposób jasny i zrozumiały, co zachęca do czytania. W książce znajdziemy m.in. odpowiedzi na takie pytania, jak „Co zrobić, aby małżeństwo było trwałe?”, „Jak sprawić, by związek był naprawdę partnerski?” i wiele więcej. Moim zdaniem jest dość bogata w treść.

„Małżeństwo. Krucha więź” to poradnik o małżeństwie, po którego moim zdaniem warto sięgnąć. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Autor wykonał świetną robotę, podejmując trudny temat i prezentując go w sposób przystępny dla przeciętnego czytelnika. Książka momentami jest fascynująca; są jednak fragmenty, które mi się mniej podobały i wydawały nieco nudniejsze. To informacje o tle historycznym i genezie samej psychologii.

Zdecydowanie polecam tę książkę każdemu, kto interesuje się psychologią lub sam kiedykolwiek uczestniczył w terapii.

Wyjątkowość tego tytułu polega na tym, że historie opowiedziane są z perspektywy doradcy-terapeuty. Podczas gdy terapia indywidualna może być odpowiednia dla osoby, która chce czuć się komfortowo sama ze sobą, terapia rodzinna – jak opisano w całym tekście – służy wspieraniu jednostki w nauce życia z innymi. Zatem, zanim dana osoba będzie gotowa na psychologiczną zmianę wymaganą w terapii indywidualnej, może najpierw potrzebować uwolnienia się od mechanizmu kontroli, który jest wzmacniany przez środowisko rodzinne.

Uważam, że sporym minusem tej publikacji jest fakt, że została napisana w latach 80, więc jest nieco przestarzała. Myślę, że ważne jest aby czytelnik zachował dystans w stosunku do niektórych technik opisanych w książce. W niektórych przypadkach jest to scenariusz w stylu: „nie rób tego, co ja, ale ucz się na moim przykładzie".

Bardzo wiarygodnie opisane są natomiast postawy terapeutów, którzy często zmagają się z własnymi emocjami. Wielokrotnie nie wiedzą, co powiedzieć. Często maja wątpliwości i dylematy czy to, co mówią, zostało powiedziane we właściwym czasie lub kontekście. Dotyczy to nawet profesjonalistów z wieloletnim doświadczeniem.

Myślę, że warto sięgnąć po ten tytuł i zmierzyć się z pytaniem: czy kontrolujemy swoje zachowania i czy jest to wynik wychowania nas przez rodziców? Jednym ze sposobów, w jaki próbujemy rozwiązać problemy odziedziczone po naszych rodzicach, jest ( sic!) powtarzanie ich, gdy dorastamy i zakładamy własne rodziny...

Książkę można polecić szerokiemu gronu odbiorców, nie tylko terapeutom.

Dobrej lektury!

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.