Memory Almost Full

Na wstępie powiem, że plot-twist zawarty w książce wprowadził mnie w ogromny szok i zaczynając tom drugi, dalej zastanawiałam się jak to mogło się stać…

„Memory Almost full” to historia Amelii i Jonatana, którzy zmierzają się z wzlotami i upadkami, muszę poradzić sobie ze wszystkim co odkryją i rozwiązują zagadki pozostawione po zmarłej babci Amelii.

Moim zdaniem książka jest naprawdę ciekawa, szybko się ją czyta, ma piękna dedykacje oraz czarne strony i nie jest „gruba” więc nadaje się na jesienne wieczory ale jedynym minusem są mniej lub bardziej polskie imiona oraz akcja, która w tej części dzieje się w Poznaniu. Oczywiście to nie wpływa na ocenę książki, ponieważ każdy ma inne preferencje:)

Mogę wam ją polecić, a ja jestem już w trakcie czytania drugiego tomu…;)

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, poprzednie książki Julii, które czytałam bardzo mi się podobały dlatego postanowiłam ponownie sięgnąć po jej powieść. "Memory Almost Full" jest pierwszym tomem dylogii opowiadającej o losach Amelii i Jonatana. Do sięgnięcia po tą książkę zachęcił mnie intrygujący opis i genialna okładka, która bezapelacyjnie przyciąga uwagę. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się szalenie szybko, ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w interesujący, nietuzinkowy i bardzo wyciągający sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast jeśli chodzi o bohaterów to zostali oni w genialny sposób wykreowani, zarówno ci pierwszo jak i drugoplanowi. Każda z postaci odgrywa tutaj istotną rolę. Bohaterowie są bardzo autentyczni, tacy z którymi śmiało moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne oraz spotkać ich w rzeczywistości. Historia została przedstawiona z perspektywy Amelii i Jonatana, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się zmagają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Oboje od pierwszych chwil zaskarbili sobie moją sympatię i byłam szalenie ciekawa jak autorka poprowadzi ich losy oraz relację. Oboje mają za sobą już pewne przeżycia, które odcisnęły piętno na ich obecnym życiu, a ponadto do głosu zaczynają dochodzić rodzinne tajemnice z przeszłości, które w znaczący sposób łączą Amelię i Jonatana. Książka jest pełna zagadek i anagramów - to wszystko sprawiło, że razem z bohaterami usiłowałam jak najszybciej rozwikłać łamigłówki, które pozostawiła babcia Amelii. Ta historia z pewnością zmusza Czytelnika do myślenia. Bardzo się w to zaangażowałam i każda kolejna czytana strona wprawiała mnie w coraz większe niedowierzanie, szok i szybsze bicie serca. Nie spodziewałam się tak potężnego ładunku emocjonalnego, nie spodziewałam się, że ta historia przybierze taki obrót, że tak bardzo mną wstrząśnie - wywoła łzy, poruszenie i zostawi z jeszcze większą ilością pytań niż na samym początku. Nie spodziewałam się tak genialnego plot twistu! Mistrzostwo! Tutaj nic nie jest takim jakim wydawało się na początku. Autorka w genialny sposób poprowadziła akcję powieści! Jeśli chodzi o wątek romantyczny, to ten toczy się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach głównych bohaterów. A ja to wszystko chłonęłam całą sobą! "Memory Almost Full" to emocjonująca, niebanalna, nietuzinkowa i zaskakująca historia, z którą cdownie spędziłam czas i czym prędzej zabieram się za dalsze losy bohaterów, bo coś czuję, że Julia jeszcze mocno namiesza w ich życiu. Polecam!

Jeszcze przy żadnej młodzieżówce nie czułam tak bardzo, że to nie jest książka dla mnie. Może gdybym znowu miała te naście lat...

Pamiętam, że ze szkolnej biblioteki wypożyczałam mnóstwo powieści detektywistycznych, a potem, w wyższych klasach, z koleżankami wymieniałyśmy się romansami. Uwielbiałam takie historie. "Memory almost full" łączy oba te gatunki, dlatego w pełni rozumiem, czemu niektórych czytelników tak zachwyca.

Z mojej perspektywy, w MAF niektóre wątki były za bardzo naciągnięte. Musiałam mocno przymrużyć oczy, żeby uwierzyć w to, co się dzieje. Samo to odbierało mi już sporo radochy z lektury. Chciałam się też bawić w rozwiązywanie zagadek, ale niestety czytelnik niewiele może w pojedynkę zdziałać.

Powieść zapamiętam jako lekką, trochę naiwną, skierowaną konkretnie do młodego czytelnika. Styl autorki jest prosty, trochę żartobliwy, rozdziały są krótkie i dzięki temu wszystkiemu szybko się czyta.

Amelia wróciła z wymiany do Polski, tylko po to aby dowiedzieć się, że własna matka zataiła przed nią śmierć jej ukochanej babci. Nie może pogodzić się z faktem, że została perfidnie oszukana. Jedyną rzeczą, która daje jej nadzieję jest list, a raczej coś co ma udawać list… Od dzieciństwa kochała zagadki i anagramy. Kiedy w ręce Amelii wpada list przesączony zagadkami i tajemnicami, staje się jasne, że babcia przygotowała dla niej coś na pożegnanie. Tylko co jeśli rzeczywistość zacznie mieszać się ze snami? Przecież mężczyzna o szmaragdowych oczach nie może istnieć naprawdę… Nie może, prawda?

Ta historia jest uzależniająca jak cukierki, wciągająca jak odkurzacz i niezwykła jak Nimbus 2000. Amelia nie wie jeszcze, że czeka ją prawdziwa przygoda, kręcąca się wokół szmaragdowych oczu i pewnego naszyjnika. To co się stanie przerośnie jej najśmielsze oczekiwania i sprawi, że zapomni o rzeczywistości. Dosłownie. Powiedziałabym nawet, że przeniesie się do zupełnie innego świata,w którym rządzą inne zasady…

Julia Biel czaruje słowem poprzez anagramy, pokazując że każda sytuacja, nawet ta najgorsza, ma drugie dno, które tylko czeka na odkrycie. MAF to książka nie tylko o przygodach i anagramach, ale też o pokonywaniu własnych słabości oraz dążeniu do upragnionego celu. Mogę powiedzieć, że jest wręcz jak kredka do brwi, jest świetna dopóki się nie skończy i zostawia po sobie tylko puste opakowanie. Tak ja się teraz czuję, pragnę więcej zagadek i tajemnic z anagramami w roli głównej. Chcę znowu zapomnieć, że czytam i dać się ponieść snom!

Czekam z niecierpliwością na MAG!

„Memory almost full” to pierwszy tom serii o tym samym tytule. Książka od pierwszych stron wciąga i to bardzo. Do tego autorka posiada niezwykle lekkie pióro, a sama książka jest raczej cienka. Wszystko to sprawia, że książka właściwie czyta się sama. Książa przeznaczona jest dla młodzieży, ale ja nieco starszy czytelnik dałam się porwać tej niesamowitej opowieści.

„Memory almost full” to powieść o Amelii, która wyjechała na szkolną wymianę. Gdy wróciła do domu była zszokowana. Jej ukochana babcia, która cierpiała na demencję odeszła. Dziewczyna nie bardzo początkowo radziła sobie z żałobą i żalem do rodziny, że jej nie powiedziano o śmierci staruszki. Z pomocą przychodzi jej przyjaciółka, Kiki. Dziewczyny wspólnie próbują domyśleć się o co chodziło babci w liście, który zostawiła dla wnuczki. Obie uwielbiały anagramy i powoli rozwiązywały zagadki i tajemnice rodzinne. Podczas poszukiwań pokój babci okazał się prawdziwym skarbcem rzeczy mniej lub bardziej potrzebnych i wartościowych.

To co bardzo spodobało mi się w tej historii, to samo pomysł na akcję. Szukając prawdy, Amelia co jakiś czas śniła. Jej sny były bardzo realistyczne i w pewnym momencie nie wiedziała już śni czy dzieje się to naprawdę. A co spotykała w snach? I jak było to możliwe co się działo po nich? Przekonajcie się sami. Książa na pewno wciągnie Was i pomimo trochę nudnawego środka, nie pozwoli odłożyć się nawet na chwilkę. Natomiast zakończenie wywołuje efekt WOW! I sprawia, że czytelnik już nie może doczekać się kolejnego tomu.

Jeśli lubicie młodzieżówki z motywem snu to „Memmory almost full” jest idealną dla Was lekturą na upalne dni.

“Memory almost full” od Juli Biel zdecydowanie możemy zaliczyć do książek do z mocnym plot twistem.

Amelia wraca do rodzinnego domu z rocznej szkolnej wymiany. Niestety nie wszystko jest takie jak przed wyjazdem i nie łatwo jej jest się z tym pogodzić. W jej ręce trafia list z zagadką i od tego momentu w jej snach pojawia się chłopak, którego potem spotyka w rzeczywistości.. Sama już nie wie co jest snem, a co rzeczywistością…

Ja sama w pewnych momentach miałam chwile zawahania, czy to co się dzieje to jej sny, czy rzeczywistość. Od samego początku jesteśmy wrzuceni w wir zdarzeń, a akcja pędzi do przodu i nie ma czasu na nudę! Miałam swoje podejrzenia w jakim kierunku zmierza ta historia, ale jakie było moje zdziwienie! Książka jest przepełniona dobrym humorem, momentami miałam dosłownie łzy w oczach ze śmiechu. Czuć chemię między bohaterami, a sam styl pisania bardzo mi pod pasował! Już nie mogę się doczekać drugiego tomu ?? Jeśli szukacie nowego książkowego męża to mamy tutaj bardzo duży potencjał ?

Bardzo mocno Wam polecam tę książkę! Świetnie spędziłam czas czytając ją.

„Memory Almost Full” to książka dla nastolatków oraz trochę starszych czytelników, którzy lubią sięgać po młodzieżówki i chętnie rozwiązują zagadki słowne. Ta historia opiera się właśnie na anagramach, które mają naprowadzić głównych bohaterów oraz odbiorców na właściwy trop, pomóc w rozwiązaniu zagadki – kim jest młody mężczyzna ze snów Amelii, jaki sekret skrywa i w czym może mu pomóc dziewczyna? Dlaczego babcia Amelii pozostawiła jej dziwne wskazówki i szmaragdowy medalion?

Najnowsza powieść Julii Biel jest tajemnicza. Autorka podrzuca czytelnikowi anagramy, które można rozwiązać wraz z bohaterami. Sama nie skusiłam się na zabawę, tylko uważnie śledziłam losy Amelii, starając się domyślić o co może chodzić w tej historii. Muszę przyznać, że nie udało mi się odgadnąć prawdy, nie byłam nawet blisko. Julia Biel sprawiła, że kompletnie opadła mi szczęka. Zwrot akcji był tak niespodziewany, tak szokujący… Dzięki niemu zupełnie inaczej odbiera się tę książkę.

Jest to jedna z tych historii, o których ciężko mówić, aby nie zdradzić za dużo i nie popsuć nikomu zabawy z lektury. Powieść Julii Biel czytało mi się szybko i lekko. Z jednej strony zawiera typowe dla literatury młodzieżowej wątki, jak pierwsze zauroczenie czy wypady z przyjaciółmi, z drugiej strony wprowadzony motyw snów wyróżnia ją na tle innych opowieści. Wraz z anagramami, których mistrzynią rozwiązywania jest Amelia, jest powiewem świeżości i zdecydowanie przyciąga uwagę.

Ważnym wątkiem w tej książce jest również żałoba. Nieważne kiedy dowiemy się o śmierci bliskiej osoby, zawsze ta informacja przyniesie dużo bólu. Potrzebujemy czasu, aby przepracować stratę, pogodzić się z nią, dać upust emocjom. Chociaż ukochanej osoby może już z nami nie być, to wciąż pozostają po niej wspomnienia i pamiątki.

Amelia ma w swoim najbliższym otoczeniu kilka ciekawych osób. Pozytywnym światełkiem jest jej przyjaciółka Kika, która jest pełna energii i staje na wysokości zadania, gdy główna bohaterka otrzymuje bolesną informację. Brat Amelii również jest bliski jej sercu. Chłopak stara się wspierać siostrę i nie śmieje się z abstrakcyjnej sytuacji, w którą został wplątany. Miałam tylko małe pretensje, gdy pozwolił Amelii wracać samej po nocach. Do tego naturalna chemia między Amelią oraz przystojnymi chłopakami o szmaragdowych oczach (tak, jest ich dwóch!).

„Memory Almost Full” to pierwszy tom dylogii. Po zakończeniu, które zaserwowała nam autorka, jestem ciekawa, co będzie dalej. Jest to ciekawa powieść dla młodzieży, która może przypaść do gustu także starszym czytelnikom. Nie skupia się wyłącznie na romantycznej relacji głównych bohaterów, ale również na ulotnych chwilach, na tym jak nasz mózg potrafi płatać nam figle. Spędziłam przyjemnie czas z tą opowieścią, myślę że jest to dobra propozycja dla nastolatków. Widzę w tej historii sporo dobrego i nie mogę powiedzieć, że coś mi się nie podobało, ale niestety „Memory Almost Full” nie będzie należeć do moich ulubionych książek.

Jeśli miałabym użyć jednego słowa do opisania tej historii myślę, że wybrałabym słowo kreatywność. Jestem po ogromnym wrażeniem i dalej zbieram szczękę z podłogi, po tym, co zrobiła Julka w tej książce. Nie wierzę i nie jestem pewna, czy kiedykolwiek dotrze do mnie, co tam właściwie się wydarzyło.

MAF to książka pełna tajemnic, intryg, rodzinnych zawirowań, sekretów i anagramów. Te ostatnie zdecydowanie odgrywają tutaj kluczową rolę. Przyznam, że nie jestem mistrzynią w rozwiązywaniu zagadek i choć nigdy nie próbowałam swoich sił z takimi łamigłówkami, to po tej książce chcę więcej i więcej, i wręcz nie mogę się doczekać kolejnej porcji tajemnic.

Nie chcę zdradzać wam fabuły, ponieważ to jest pozycja, którą trzeba odkryć samemu, a jakikolwiek spojler może zepsuć zabawę. Bądźcie jednak pewni, że ta książka nie jest oczywista. Cała akcji dzieje się pod Poznaniem, ale żeby nie było tak łatwo, to wszystko dzieje się na dwóch płaszczyznach. Tej rzeczywistej i….we śnie. To właśnie tam główna bohaterka widzi po raz pierwszy chłopaka o szmaragdowych oczach, a potem następuje ciąg trudnych do wyjaśnienia zdarzeń.

Od tej pozycji nie można się oderwać. Julka mieszka czytelnikowi w głowie. Za każdym razem, gdy myślałam, że jestem na dobrej drodze, to autorka, jakby mówiła do mnie, że nie wiem absolutnie nic. Czułam ogromną ekscytację podczas odkrywania kolejnych tajemnic i cieszyłam się jak dziecko, gdy nasi bohaterowie rozwiązywali kolejne zadania. Nigdy nie wpadłabym na takie rozwiązanie poszczególnych wątków. Jestem w ogromnym szoku, a po zwrocie akcji na końcu książki dalej nie mogę się pozbierać.

Choć miałam mnóstwo pomysłów, to Julka zaskakiwała mnie za każdym razem. To książka, od której się nie oderwiecie, po prostu nie dacie rady! Musicie ją przeczytać!

Cudowny język, świetnie poprowadzona fabuła, gładko łączące się ze sobą wątki i do tego idealnie zaplanowany wątek romantyczny (który także mnie zakończył, jakżeby inaczej).

Znacie twórczość Julii Biel?

Nie ukrywam, że seria TNJDDLS skradła moje serce

Teraz dzięki Wydawnictwu Must Read miałam możliwość poznać zupełnie inną stronę autorki. Tym razem Julia postawiła na połączenie romansu z fantastyką. Czy to nie brzmi fantastycznie?

"Memory almost full" to książka pełna tajemnic, anagramów i zagadek. Od pierwszej strony wciąga w swój sekretny świat i sprawia, że pragniemy pozostać w nim jak najdłużej. Nietuzinkowa. Nieodkladalna. Z nutką niemałego zaskoczenia. O tak. "Memory almost full" sprawiała, że musiałam zbierać szczękę z podłogi. Na pewno takich splotów wydarzeń nie spodziewa się żadna z czytelniczek. Dlatego już teraz mówię Wam, że warto zapoznać się z tą książką i razem z bohaterami próbować rozwiązać zawiłe zagadki i odkryć szokującą prawdę.

Amelia, po szkolnej wymianie, wraca z Nowego Jorku do rodzinnej miejscowości. Tutaj czeka na nią list od babci Megs, z którą dziewczyna niestety nie zdążyła się pożegnać. Teraz, trzymając kartę w dłoniach, zastanawia się, co takiego, w tych kilku zdaniach, chciała jej ona przekazać. Amelia robi więc wszystko, by zrozumieć tok myślenia babci. Podąża za wskazówkami, w których sama się gubi, a sekrety, które powoli ujrzewają światło dzienne, mieszają nie tylko w jej życiu, ale także w jej snach. Tak, w tej książce sny odgrywają niemałą rolę i zdarza się, że Amelia sama już nie wie, gdzie znajduje się rzeczywistość. Bowiem, zarówno we śnie, jak też na jawie, spotyka chłopaka o szmaragdowych oczach. Jonatan, bo tak ma na imię, nie tylko porusza jej serce, ale także pomaga jej odkryć prawdę. A ta, okazuje się szokująca...

Sięgając po "Almost memory full" przygotujcie się na absolutny rollercoaster emocji, uczuć i zdarzeń. Ta książka zabierze Was w niezapomnianą przygodę, w której będziecie mogli wprawić swoje szare komórki w ruch ? A to za sprawą anagramów, których w tej powieści nie brakuje!

Julia po raz kolejny przychodzi do nas z tajemniczą powieścią, która chwyta za serce i jednocześnie je rozgrzewa.

Czy polubiłam autorkę w tej zupełnie innej odsłonie? OCZYWIŚCIE!

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom

Zaintrygowani?

Mam nadzieję, że TAK!

Memory almost full to najnowsza książka Julii Biel, która jest pełna anagramów, tajemnic i... zbiegów okoliczności. A to co przyciąga to senna rzeczywistość.

Wiem, że wielu z Was nie cieszył zagraniczny tytuł ale po lekturze spojrzycie na niego zupełnie inaczej i w sumie otworzy się Wam zupełnie nowy wymiar w świecie rzeczywistym. Więcej nie napiszę, żeby nie psuć Wam niespodzianki.

Anagramy w powieści w pewnym stopniu dotykają nie tylko rzeczy widocznych, a im dalej zagłębiamy się w historię tym bardziej czujemy, że w rzeczywistości anagramy są bliżej nas niż myślimy.

"Jesteś najbardziej wyjątkową istotą we wszystkich galaktykach".

Cała fabuła jest naprawdę mocno pogmatwana o w pewnym momencie dochodzimy do tego, że nic nie ma sensu, panuje chaos i nie wiemy czy dalej brnąć z czytaniem czy się poddać. Choć wiele się rozwiązuje, niewiadomych jakby się mnoży. Bohaterowie to kolejna wisienka na torcie. Każdy z nich jest bardzo dobrze wykreowany, więc łatwo nam podczas czytania czytać z nich jak z otwartej księgi.

"Rzeczy pozostają nieprawdziwe tak długo, jak długo są nienazwane".

Końcówka jest ciężka, tylko tak mogę to określić. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw i z jednej strony ciekawi mnie czy moje teorie się pokryją a z drugiej boję się sięgać po kontynuację bo może... to zakończenie tylko mi się przyśniło?

"Ktoś nie śpi, żeby spać mógł ktoś".

Książka jest zdecydowanie za krótka, ale bardzo miesza w głowie i to się Julii udało. Zagadki w zagadkach, ukryte anagramy i przeszłość spleciona z losami Jonatana jest niczym innowacyjny eksperyment fizyczny. Nie do końca jestem fanem zakończenia, liczyłam na większe poplątanie z zamieszaniem ale miło spędziłam czas przy czytaniu i próbie rozwiązaniu motywu przewodniego historii.

Polecam~