Miasteczko Rotherweird

Miasteczko Rotherweird. Odcięte od świata, rządzące się swoimi prawami.

Dwanaścioro wyjątkowych dzieci, niesamowite moce, dwoje „obcych” którzy doprowadzą do niesamowitych wydarzeń.

Pragnienie mocy tworzenia równej boskiej.

To się nie może dobrze skończyć.

Zacznę od tego, że już dawno „wyleczyłam” się z kupowania książek, bo na okładce jest porównanie do innych powieści. Zazwyczaj nie ma to żadnego związku i jest zwyczajnie szkodliwe. Więc jak przeczytałam, że Miasteczko Rotherweird to Harry Potter dla dorosłych, zignorowałam to totalnie, co jak się okazało wyszło mi na dobre.

Bo ta powieść z Harrym Potterem nie ma NIC wspólnego.

Akcja powieści rozgrywa się w tytułowym Miasteczku Rotherweird, miejscu gdzie w 1558 roku dwanaścioro dzieci o talentach niewiarygodnych jak na ich wiek zostaje wygnanych przez angielską królową. Tam się uczą, rozwijają i… dokonują niesamowitych odkryć, które mogą zmienić świat dookoła.

Mijają lata, do miasteczka przyjeżdża nowy nauczyciel z zewnątrz i milioner, który kupuje i postanawia odrestaurować pałac. To co początkowo wydaje się być zbiegiem okoliczności, szybko przestaje nim być. Zagadka rodzi kolejną zagadkę, akcja się zagęszcza, klimat robi coraz bardziej mroczny.

I zanim się człowiek obejrzy, już totalnie dał się pochłonąć wyjątkowemu klimatowi powieści.

Książka rozwija się powoli, ale dla mnie nie jest to wada. Jest w niej sporo bohaterów, wiec doceniłam dłuższy wstęp, który pozwolił mi zapamiętać kto jest kim w tej historii. A ta jest wyjątkowo ciekawa, intrygująca i wciągająca.

Nic tu nie jest oczywiste, a kilka wątków, które wydają się nie mieć ze sobą związku, zaczyna się łączyć z zaskakującym skutkiem.

Jest tu sporo ciekawych elementów, ale najważniejszym chyba jest dążenie do zdobycia mocy równej bogu, do pragnienia nieograniczonej władzy i potęgi. Był to fascynujący obraz deprawacji i dążenia do celu wszelkimi sposobami, nie patrząc na koszty i krzywdy wyrządzone innym.

Książka to taki mix gatunkowy, bowiem mamy tu mieszankę powieści historycznej, przygodowej, wątki kryminalne i elementy fantastyczne. Wszystko to jednak łączy się ze sobą zaskakująco płynnie i pozwala na zanurzenie się w niesamowitym klimacie Miasteczka Rotherweird i wkręcić w losy jego bohaterów.

A tych jest w powieści sporo, a każdy odgrywa ważną rolę.

Swoich bohaterów autor kreśli w bardzo dobry sposób, pozwala poznać ich motywacje i dążenia, mamy możliwość polubić ich, bądź wręcz przeciwnie, ale co ważne, każda z postaci potrafiła wywołać we mnie różnorakie emocje. Jednym kibicowałam, innym życzyłam rychłego upadku. Ale wobec żadnej z postaci nie pozostałam obojętna.

Czym dalej, tym bardziej zagęszczała się atmosfera, tym mroczniejszy robił się klimat i ciężko było wyczuć jak definitywnie zakończy się ta przygoda, kto będzie górą, a kto dozna porażki.

Byłam zaskoczona niektórymi rozwiązaniami, ale było to zaskoczenie pozytywne, doceniałam pomysłowość autora i kierunek w jakim poprowadził fabułę.

Również styl pana Caldecott przypadł mi do gustu, a książkę czytało mi się wyjątkowo płynie, bez znudzenia czy przestojów.

Jak oceniam Miasteczko Rotherweird?

Dla mnie to świetna powieść, nieszablonowa, wciągająca, intrygująca.

Podobały mi się wszystkie jej elementy, wszystkie wątki, dałam się wciągnąć w tą zaskakująco mroczną opowieść i spędziłam z nią świetnie czas.

Harry Potter dla dorosłych - takim mianem określa się książkę "Miasteczko Rotherweird" Andrew Caldecotta od @zysk_wydawnictwo. Ja - zagorzała fanka czarodzieja z Hoghwartu - nie mogłam więc nie sięgnąć po tę pozycję, aby sprawdzić, czy rzeczywiście można ją porównać do książek o Harrym. Zaraz Wam powiem, co się okazało. Ale najpierw kilka słów o fabule. Historia zaczyna się w 1558 roku, kiedy to 12 dzieci o nadzwyczajnych umiejętnościach zostaje wygnanych przez królową do miasteczka Rotherweird. Wszyscy podchodzą do nich z dużą obawą oraz respektem, mając ich za szatańskie nasienie. Opowieść toczy się dalej 450 lat później. Miasteczko w dalszym ciągu istnieje, ale jest odizolowane, a wstęp do niego mają tylko nieliczni. Zaproszenie do Rotherweird otrzymują nauczyciel historii oraz miliarder sir Veronal Slickstone. Ten pierwszy ma nauczać, zaś drugi ma w planach odnowienie zrujnowanego Pałacu. Goście chcą dowiedzieć się jakie powiązanie ma przeszłość miasteczka z teraźniejszością. Ta ciekawość nie wychodzi im jednak na dobre. Książka jest po pierwsze bardzo gruba. I nie przeszkadzałoby mi to, gdyby była naprawdę ciekawa. W tym przypadku jest tu jednak "na dwa razy". Spora ilość dziwnych bohaterów sprawiła, że trochę ciężko było mi ich kojarzyć podczas czytania. Przydługie, delikatnie mówiąc, opisy, również trochę przeszkadzały mi w płynnym odbiorze kluczowych treści. I chociaż samą fabułę oceniam na bardzo dobrą, to jednak całość wyszła autorowi dość topornie. Nie mogę powiedzieć, że męczyłam się, czytając "Miasteczko Rotherweird", ale do moich ulubionych tej książki niestety zaliczyć nie mogę. A jeśli chodzi o porównanie jej do Harrego Pottera, to moim zdaniem ta pozycja nie jest ani trochę podobna do książek J.K.Rowling. Cóż mogę Wam powiedzieć na koniec mojego wywodu? Myślę, że warto sięgnąć po tę lekturę i przekonać się osobiście, czy Wam ona odpowiada.

Nie jedna książka porównywana była do serii o Harrym Potterze, chcąc zwabić czytelników obietnicą niezwykłej, magicznej przygody. ,,Miasteczko Rotherweird” okrzyknięto Harrym Potterem dla dorosłych – nie ukrywam, że mocno mnie to zaciekawiło i postanowiłam sprawdzić, ile prawdy kryje się w tych słowach.

Nasza historia zaczyna się w roku 1558, kiedy to ówcześnie panująca angielska królowa decyduje się skazać na wygnanie dwunastkę niezwykle utalentowanych dzieci, których niezwykłe umysły sprawiają iż są postrzegane jako pomioty szatana. Na szczęście dla nich, nie wszyscy ludzie dają wiarę zabobonom i dzieci odnajdują schronienie w małym, odizolowanym od reszty kraju miasteczku Rotherweird.

Od tamtych wydarzeń minęło czterysta pięćdziesiąt lat, jednak miasteczko zdaje się jakby zastygłe w czasie. W dalszym ciągu odizolowane od świata, niechętnie wpuszczające obcych i rządzące się prawami jakby z innej epoki. Do tego dziwnego miejsca przybywa dwóch gości, którzy mimo zakazu pragną odkryć historie i sekrety Rotherweird. Sekrety równie pociągające, co niebezpieczne.

,,Miasteczko Rotherweird” to niewątpliwie opowieść magiczna, przesycona tajemnicą, łącząca w sobie przygodę, mroczne zagadki i duszny, niepokojący klimat. Pomysł na fabułę jest niezwykle oryginalny i z pewnością przypadnie do gustu nie jednemu czytelnikowi. Niestety książka nie jest również pozbawiona wad.

Sięgając po powieść Andrew Caldecotta należy przygotować się na dość długi wstęp. Akcja rozkręca się mniej więcej po przeczytaniu 1/3 książki, więc dość późno. W dodatku mnogość postaci może z początku powodować pewien mętlik, tak samo jak i nieco enigmatyczne podejście autora do bohaterów, którym brakuje nieco głębi. Od razu należy także dodać, że o wspominanych na początku dwunastu uzdolnionych dzieciach wiele się nie dowiemy, ot to zaledwie króciutki epizod wprowadzający nas do czasów teraźniejszych w których rozgrywa się główna część książki. Warto też dodać, że książka przepełniona jest różnej maści opisami – osobiście dość lubię ten element książek, jednak tutaj nie mogłam pozbyć się wrażenia, że momentami dość mocno spowalniał on fabułę.

Wiemy już, że ,,Miasteczko Rotherweird” jest niezwykłe i magiczne, jednak czy słusznie porównywane do opowieści o młodym czarodzieju, która podbiła cały świat? Z tym bym również nieco polemizowała. Niezwykły duszny klimat łączy się tutaj bowiem ze swego rodzaju groteską, miejscami jest wręcz dziwnie co bardziej może przypominać ,,Alicję w Krainie Czarów”. W dodatku elementów fantastycznych jest dość mało jak na tak obszerną powieść i zostały one zdominowane przez przeważające elementy obyczajowe. Autor ogromną uwagę poświęcił nakreśleniu relacji między bohaterami i obowiązujących norm. Być może proporcje te odwrócą się w kolejnych tomach – wiadomo bowiem, że to jeszcze nie koniec historii.

Podsumowując, ,,Miasteczko Rotherweird” to tytuł ciekawy, jednak nie wykorzystujący w pełni swojego potencjału. Pomysł na fabułę jest jak najbardziej warty uwagi, jednak wykonanie pozostawia miejscami wiele do życzenia, przez co wiele osób może być książką w ostatecznym rozrachunku dość zmęczona. To, czy ,,Miasteczko Rotherweird” Was oczaruje, pozostanie więc tajemnicą, którą będziecie musieli rozwikłać sami.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

Lubię książki fantastyczne, które zawierają w sobie coś, co przyciąga wzrok, nie tylko jeśli chodzi o piękną okładkę, ale także historię, która może się stać wyjątkowa, a wszystko za sprawą pomysłu autora na jej wykonanie. Tajemnica, motywy kryminalne i historyczne to jedynie niektóre motywy, które się przez niewiadomą przebijają rozbudzając naszą ciekawość. Nie zastanawiałam się zbytnio, co też mnie spotka, kiedy będę wspólnie z bohaterami przemierzać ulice tego miasta. Po prostu w nie brnęłam, przemierzałam uliczkami ucząc się jego historii i analizując zachowania poszczególnych bohaterów.

„Miasteczko Rotherweird” to pierwszy tom z niesamowicie wykreowanej trylogii fantasy autorstwa Andrew Caldecotta, mająca specyficzny klimat nasycony atmosferą wiktoriańską i gotycką. Znaczna część powieści poświęcona jest budowaniu świata i zawiera szczegółowe opisy miasta Rotherweird i jego raczej ekscentrycznych mieszkańców. Wszystko zaczęło się w czasach zamierzchłych, autor przenosi nas aż do roku 1558, gdzie snuje opowieść o wyjątkowych dzieciach, które przejawiały tajemnicze moce. Angielska królowa zdecydowała się je wygnać do miasta o niecodziennej i tajemniczej nazwie Rotherwierd próbując tym samym pozbyć się problemu.

Niecodzienne zdolności dzieci nie tylko budzą ciekawość, jedno spoglądają na nie w sposób pozytywny, inni wręcz przeciwnie, krzywo na nie patrzą i oceniają. Jak podejść do czegoś, czego się nie rozumie? W obawie o swoje życie lepszy będzie dystans, aniżeli ciepłe przyjęcie. Chociaż najlepiej by było, gdyby zniknęły z powierzchni ziemi, trafiają na kogoś, komu ich los nie jest obojętny. Dzieci zaczynają naukę i starają się pracować nad swoimi zdolnościami.

Autor przenosi nas do czasów bardziej współczesnych, a mianowicie do roku 2008. Współczesne Rotherweird to odosobnione miejsce, odcięte od reszty Anglii od czasów Tudorów, istnieje na podstawie własnych praw i przepisów na podstawie dziedziczenia urzędów. Jonah Oblong podejmuje pracę jako nauczyciel w szkole Rotherweird, ale pod rygorem, że cała nauczana historia musi być nowoczesna. Istnieje zakaz badania jego przeszłości, jednak czy pasjonat i ktoś kto dopiero się tam przeniósł nie będzie czuł pokusy? Dlaczego wiedza na temat korzeni miasta i jego bogatej kultury jest zakazana?

Kolejną postacią, która pojawia się w mieście, jest Sir Veronal Slickstone niezwykle bogaty mężczyzna, który kupił w Rotherweird dwór, który był zamknięty od niepamiętnych czasów. Mężczyzna przeprowadza się do miasta ze swoją żoną i synem. Stara się wprowadzić duże zmiany w mieście. Jego przybycie nie jest jednak przypadkowe, badanie przeszłości Rotherwierd jest ryzykowne i kuszące. Czy Jonah Oblong wraz z mieszkańcami uratują przyszłość odkrywając przeszłość?

„Miasteczko Rotherweird” to książka, którą trudno jest jednoznacznie określić, ale jedno, co mogę Wam napisać, że mocno wyczuwalny jest klimat tajemnicy, którą usiłują poznać bohaterowie. Nowy nauczyciel historii, Jonah Oblong, jest zdeterminowany, aby odkryć odpowiedzi na wszystkie te pytania. Nawet po dowiedzeniu się prawdy, że jego poprzednik zniknął w „niewyjaśnionych okolicznościach”. Jedyne, co musi zrobić, to poskładać coraz bardziej tajemnicze wskazówki. Niemal złowieszcze Rotherweird kryje głębokie sekrety i mroczną przeszłość, która jest całkowicie nieznana żadnemu z jego mieszkańców. Kiedy osoby postronne zaczynają zadawać pytania, miasto staje w obliczu nieprzewidzianych zagrożeń i musi być chronione, wiedza tutaj ma potężną i destrukcyjną moc. Mieszkańcy są dumni ze swojego domu i jego wyjątkowości. Są dosłownie poza prawem Anglii, mogą zachować swoją niezależność, o ile przestrzegają pewnych zasad ustanowionych za panowania królowej Elżbiety I.

Co mi się szczególnie podobało? To, że mieszkańcy Rotherwierd mogą nie znać historii tego miejsca, a mimo wszystko mają ogromną dumę ze swojego domu. Ich wydarzenia, uroczystości i festiwale są niepodobne do tych odbywających się poza granicami miasta. Szkoła wypuszcza niesamowicie bystrych absolwentów, którzy często pozostają w Rotherweird i wykorzystują swój intelekt do zmieniania miasta na lepsze.

„Miasteczko Rotherweird” to zaledwie pierwszy tom z cyklu napisanego przez Andrew Caldecota, jest to opowieść przy, której nie będziecie się nudzić, zwłaszcza jeśli jesteście fanami elementów historycznych w powieściach.