Miejsce i imię, część 2

Jak zwykle u Macieja Siembiedy: jest niepowtarzalnie i fantastycznie!

Na scenę powraca Kuba Kania, były pracownik IPN-u, obdarzony pasją historyka i zmysłem detektywa w równych proporcjach. Tym razem na zlecenie instytucji z Izraela podejmuje się misji odnalezienia miejsca pochówku grupy holenderskich Żydów zamordowanych w obozie Annaberg (Góra Świętej Anny). Celem jest poszukiwanie symbolicznego „miejsca i imienia” dla ofiar.

Jednocześnie, w innej linii czasowej, poznajemy historię Dawida Schwartzmana, genialnego szlifierza diamentów, którego talent stał się legendą, a diamenty zrujnowały mu życie. Musicie się dowiedzieć, jak te historie się łączą…

Co podobało mi się najbardziej?

- międzynarodowa intryga. W sprawę angażują się: niemiecka neonazistowska organizacja poszukująca "skarbu Schmelta" ukrytego na Śląsku w okolicach Annabergu, Rosjanie, wplątani w diamentową aferę, a także podejrzani żydowscy jubilerzy z Amsterdamu. A nie sposób pominąć dawnego szefa Kani z IPN-u, który ma własne plany!

- śledztwo oficer ABW - Teresy Barskiej,

- perełki historyczne.

Autor jest absolutnym geniuszem w rekonstruowaniu realiów epoki. To, co zaciekawiło mnie szczególnie, to niesamowity wątek o podmienianiu chorych więźniów na silnych i zdrowych (w tym szlifierzy diamentów!) w transportach do Auschwitz, by zatrudnić ich w tajnej szlifierni sprytnego Schmelta. Czuć, że Siembieda zebrał ogrom materiałów i sprawdził każdy detal. A złożył to w całość w taki lekki sposób, że czytanie to czysta przyjemność!

Maciej Siembieda ma niezwykły talent do opowiadania historii. Po prostu musicie to przeczytać! Historia, sensacja i trafne obserwacje rzeczywistości - to miks, w którym każdy znajdzie coś dla siebie.

W zasadzie mogłabym napisać tylko Siembieda, Maciej Siembieda i to by wystarczyło za rekomendację.

To autor, który pisze w swoim niepowtarzalnym stylu. Czytanie jego książek nie kończy się wraz z ostatnią stroną, tylko jeszcze ma się ochotę szukać informacji o historii, o której opowiada, która jest bohaterem powieści. Dla mnie czytanie Macieja Siembiedy to dopiero początek przygody.

Co ciekawe, trafiłam na jego książki dosyć późno, bo dopiero od premiery „444”. Od tego czasu śledzę nowości, a i zaczynam nadrabiać zaległości. Zaczytałam się absolutnie w „Miejsce i imię”. To wznowienie tomu z cyklu z Jakubem Kanią.

Prokurator Kania nie pracuje już w IPN-ie, tylko dla Yad Vashem w Jerozolimie. Stamtąd dostaje bardzo proste zadanie, przynajmniej tak się wydaje, ma znaleźć miejsce pochówku holenderskich Żydów - jubilerów, którzy zginęli w obozie hitlerowskim na Górze św. Anny. Prosta historia zaczyna się komplikować coraz bardziej i okazuje się, że nikt nie ma czystych intencji.

Oczywiście, jak to w książkach Macieja Siembiedy bywa, cofamy się do czasów przedwojennych, w których poznajemy historię pewnego genialnego jubilera, a także tajniki zawodu szlifierza. Tak mnie to zainteresowało, że zaczęłam też szukać informacji na ten temat. Jednak diamenty mnie skusiły, a myślałam, że to się nie zdarzy.

Historia bardzo spójna. Współczesność miesza się z historią. Życie rodzinne z zawodowym. W spokój i bezpieczeństwo powoli wkrada się zagrożenie, bo Jakub Kania odkrywa kolejne tajemnice i zaczyna być bardzo blisko skarbu.

Napięcie narasta, ale świetnie rozładowuje je nieco komiczna postać byłego dyrektora IPN – Palucha, który sam postanawia wyjaśnić sekret obozu i znaleźć rozwiązanie zagadki. No jak taki superman zabiera się za śledztwo, to czytelnik może dobrze się bawić.

Amsterdam jest nieomal miejsce magicznym, pełnym diamentów, szlifierzy, pieniędzy nawet w czasie wojny. Od tej strony go nie znałam i oczywiście o tym też muszę doczytać.

Świetna lektura. Wciągająca, pochłaniająca i chce się czekać na kolejne tomy nowe i wznowieniowe.