444, część 1

Bardzo mi się podobała

Bardzo ciekawa

Twórczość Jana Matejki kojarzą wszyscy. Mało kto jednak widział zapomniany obraz tego mistrza malarstwa portretowego pt. „Chrzest Warneńczyka”. Właśnie to dzieło jest najważniejszym artefaktem w powieści autorstwa Macieja Siembiedy pt. „444”, której najnowsze, zmienione wydanie ukazało się niedawno nakładem Wydawnictwa Agora.

Pierwszy tom cyklu o zawodowych i prywatnych losach prokuratora Jakuba Kani, skupiony wokół „Chrztu Warneńczyka” i proroctwa Arby, odkrywa przed czytelnikami nieznane oblicze Matejkowskiego malarstwa historycznego. Jest w tym XIX-wiecznym dziele tajemnica dwóch wyznań, jest przeszłość rodu Głębockich i charakterystyczne znamię, które o potędze jego posiadacza przypomina raz na 444 lata. Do tego jest też charyzmatyczny bohater, który na pohybel przełożonym, zamierza odkryć wszystkie sekrety skrywane na malarskich płótnie sprzed wieków. Nie ma pojęcia, jak trudne będzie to zadanie.

Jeśli Amerykanie mają swojego Dana Browna, to Polacy mogą poszczycić się osobą Macieja Siembiedy. Pisarz ten z reporterską precyzją potrafi poprowadzić powieściowe śledztwo historyczne oparte na rozmaitych, skrywanych w narracji wątkach, które tylko czytelnicza wrażliwość i spostrzegawczość mogą połączyć w ponadczasową opowieść o niebywałej ludzkiej religijności i pokutującym nadal przekonaniu na temat mocy sprawczej przepowiedni, choćby była sprzed tysięcy lat.

Moje pierwsze spotkanie z prozą Macieja Siembiedy oparte na nieco zmodyfikowanej wersji jego literackiego debiutu okazało się fascynującą podróżą przez stulecia historii, w trakcie której odwiedziłam wiele krajów, poznałam wyjątkowych bohaterów i byłam świadkiem zdarzeń zarówno minionych, jak i tych, które dopiero nadejdą. Co więcej, autor przekonał mnie również, że nigdy nie jest za późno, by stworzyć powieść, która podbije serca czytelników. A taka jest właśnie „444”. Tu sensacja goni sensację, choć odległości między nimi mierzy się w tysiącach kilometrów.

Zdecydowanie polecam „444” i z wielką przyjemnością sięgnę po inne książki z serii o Jakubie Kani, bo to literatura najwyższych lotów, bazująca na tym, co „dobre, bo polskie”.

Świetne połączenie fikcji literackiej z faktami. Na tyle dobre, że po skończonej lekturze zaczęłam szukać informacji w źródłach historycznych, żeby się przekonać, co autor wymyślił.

Jakub Kania sympatryczny prokurator z IPN-u, który potrafi być bardzo złośliwy i bardzo skuteczny. To jemu szef podkłada śledztwo, które ma go wykończyć i sprawić, że będzie trzeba go zwolnić. Jakub wchodzi coraz głębiej w tę historię i poszukiwania, a szef się rozmyśla. I tak zaczyna się prywatne śledztwo. Akcja dzieje się teraz i co 444 lata od 998 roku. Zgodnie z przepowiednią świat będzie miał cztery osoby co 444 lata, które będą mogły pojednać chrześcijaństwo z islamem. Do tego dochodzi jeszcze historia obrazu Jana Matejki „Chrzest Warneńczyka”, który zawiera tajne bardzo ważne przesłanie. Jakub Kania ma go znaleźć, a islamiści po raz kolejny nie chcą dopuścić do pogodzenia się religii.

Z każdym rozdziałem akcja nabiera tempa. Prokurator Kania coraz bardziej zagłębia się w historię obrazu i odkrywa, że kto za bardzo się zbliży ten ginie. Oczywiście pojawia się też piękna kobieta i miłość. Jest tajemnica, bractwo istniejące od wielu wieków, możni tego świata, którzy zapłacą każde pieniądze, by tylko utrzymać władzę i odpowiedni podział na świecie.

Bardzo odpowiadało mi przenoszenie się z czasów współczesnych do historycznych. Niesamowicie to uruchamia wyobraźnię. Lubię takie klimaty, które wyrywają czytelnika ze schematów. Maciej Siembieda, jako dziennikarz śledczy posiada umiejętność wciągania w centrum historii. Najpierw powoli, jakby od niechcenia zaczyna toczyć się akcja, która tak pochłania, że trudno się oderwać. Widać, że pisarz poświęcił mnóstwo czasu na przygotowanie materiałów i dba o każdy szczegół.

Hmmmm i jeszcze zakończenie. Rok 2331/2332 i Polska, która ma szansę stać się krajem najważniejszym decydującym o losach świata. To spełnienie marzeń wielu...

Serię z Jakubem Kanią poznałam od końca, co w moim przypadku można uznać za normę. W końcu kto normalny zaczyna czytać serię od początku, prawda? :D Pamiętam, że "Orient" bardzo szybko przypadł mi do gustu, chociaż rzadko sięgam po tego typu książki. W tym przypadku przede wszystkim zasugerowałam się słowami mojej przyjaciółki, która tak bardzo zachwycała się piórem autora. I to była dobra decyzja.

Kilka dni temu skończyłam czytać "444", czyli pierwszą, ale zmienioną wersję książki z Kanią w roli głównej! Co to były za emocje! Fabuła to mieszanka fikcji literackiej z wydarzeniami, które miały miejsce w rzeczywistości, czyli takie prawdziwe sytuacje z dodatkami wymyślonymi przez autora. Uważam, że ciężko stworzyć takie połączenie, które będzie dobre. Trzeba trochę się natrudzić, aby całość ze sobą współgrała, i aby czytelnik nie czuł się, jakby czytał o wróżkach i jednorożcach. To musi być takie naturalne... i w tym przypadku wyszło genialnie!

Fanką historii nigdy nie byłam, jednak, gdy coś jest dobrze przedstawione to jedyne, czego się chce, to WIĘCEJ! I tak właśnie było w tym przypadku. Każdy, kto zdecyduje się sięgnąć po tę historię musi wiedzieć, że jej spora część skupia się właśnie na temacie historycznym, jednak pióro autora jest tak genialne, że nawet gdyby pisał o okurzaczu to czułabym się zaintrygowana!

Jedyne małe minusiki jakie mogę wymienić to masa bohaterów. Chwilami miałam z tym lekkie problemy, małe wybicie z rytmu i człowiek nie wie, kto jest kim. Dodatkowo przeskoki czasowe też potrafią zmylić, jeśli nie jest się wystaczająco skupionym na akcji. Ale to są takie kwestie inywidualne, które albo się lubi, albo nie.

Ta powieść dostarcza wielu wrażeń, jak i ciekawych informacji. Z pewnością sięgne po inne tomy z prokuratorem Kanią, a Wam polecam serdecznie zacząć serię od początku.

Książka “444” to debiut powieściowy Macieja Siembiedy, pierwszy tom serii z Jakubem Kanią, który po raz pierwszy ukazał się w 2017. Po siedmiu latach wydany ponownie nie tylko przez inne wydawnictwo, te, w którym autor od kilku dobrych lat wydaje, nie tylko w nowej szacie graficznej, ale i w wersji poprawionej, ulepszonej, trochę odchudzonej - zatem i ci, co książkę już kiedyś czytali z pewnością z przyjemnością przeczytają ją znowu. Wiem, bo sama zaliczam się właśnie do tej drugiej grupy! I z perspektywy dziewięciu powieści, sześciu lat towarzyszenia autorowi na jego ścieżce kariery w gatunku powieści sensacyjnej przyznaję, że “444” było debiutem odważnym. To historia wielopoziomowa, wielowątkowa, przeganiająca czytelnika przez tysiąclecia, państwa, religie i ważne wydarzenia historyczne. Brzmi dosyć groźnie, ale autor opisuje to w sposób porywający, tak że czytelnik czerpie z lektury prawdziwą przyjemność, a jednocześnie książki zwyczajnie nie chce się odkładać. Szkieletem powieści jest jedno z dzieł Jana Matejki pt. “Chrzest Warneńczyka”, z którym wiąże się pewna przepowiednia, mogąca zmienić losy świata. I tak jak wątek przepowiedni jest fikcyjny, ale och! jakże pożądany w naszej rzeczywistości (mówi o połączeniu dwóch różnych religii, w imię których ludzie mordowali się w ogromnych ilościach na przestrzeni tysiącleci), tak wątek obrazu jest już w dużej mierze prawdziwy. Zresztą nie tylko on, autor bardzo umiejętnie miesza prawdę historyczną z fikcją literacką podając to w doskonałym stylu - przyjemnie, inteligentnie lekkim, momentami zabawnym. Czytanie tej książki to czysta przyjemność obcowania z naprawdę dobrą sensacyjną literaturą, coś, co polecam wszystkim miłośnikom dobrej lektury, nie tylko fanom tego gatunku. Bo nawet jeśli za powieściami sensacyjnymi nie przepadacie, to myślę, że Maciej Siembieda sprawi, że spojrzycie na nie inaczej. Gorąco, przegorąco polecam!