Migawka

Karmię swoje uzależnienia regularnie - tym razem debiut wylądował na moim "czytelniczym stole" ;) Lubicie czytać debiuty? Czy sięgacie tylko po sprawdzone nazwiska?

Prawda jest taka, że od debiutantów wymagam wiele, bo dziś zaistnieć w świecie literackim jest bardzo trudno. Jeśli więc wydawnictwo dało im szansę to znaczy, że czymś się wyróżniają. Jeśli autor wydaje swoje książki sam to też nie myślcie, że każdego stać na taki krok. Widocznie bardzo w siebie wierzy. To też powód by oczekiwać od niego wiele.

Co znalazłam tym razem? Niezbyt długą, ale treściwą książkę. Historia ciekawa, sposób jej opowiedzenia również. Co prawda trafiło się trochę literówek, ale to już kwestia korekty i edytora. Czasem drażnił mnie szyk zdania i powtórzenia, ale ogólnie książka się obroniła.

Bohater to młody człowiek sukcesu, jest przystojny, wykształcony, pnie się po szczeblach kariery, a resetuje się imprezując. Wolno mu. Poznajemy Tomka na imprezie, ale równocześnie mamy możliwość przeczytać historię dziewczyny, która została porwana, wywieziona do lasu, zgwałcona przez kilku mężczyzn i porzucona. Tomek miewa problemy z koszmarami, przez co prawda miesza się z fikcją. To nadaje historii ton tajemnicy.

Czy metro, którym dojeżdża do pracy może zmienić jego życie? Podczas ostrego hamowania udaje mu się złapać piękną dziewczynę, chroniąc ją przed upadkiem. Wyskakuje za nią z pociągu tylko po to by poznać jej imię. Potem kawa, rozmowa...

Książka to właśnie takie migawki, momenty,

Czy jest coś, co łączy te dwie historie?

Łączy. Ale nie zdradzę Wam co... ;)

To kolejny autor młodszy ode mnie (boli!), który stworzył niewątpliwie ciekawą historię. Łatwo było tutaj przesadzić, a jednak jemu udało się zachować umiar.

Tomek to przystojny manager w branży reklamowej. Świetnie zarabia, uwielbia swoją pracę. Ma jedyną słabość – są nią kobiety poznawane na imprezach. Jego życie diametralnie się zmienia, gdy poznaje część pewnej historii, która w pewnym sensie dotyczy jego. Mężczyzna musi sam wymierzyć komuś sprawiedliwość.

Tomek – główny bohater - w firmie jest ceniony za pracowitość i sprawne zarządzanie zespołem kilku osób. Jest przez wszystkich lubiany. Nie narzeka także na powodzenie u kobiet, które są jego weekendową słabością. Tomasz uważa, że jako niezależny singiel może sobie pozwolić na niezobowiązujące relacje. Weekendowe rozrywki są dla niego odskocznią od nawału codziennych obowiązków w firmie. Mężczyzna preferuje chodzenie do muzycznych klubów nocnych, pijanie rozmaitych drinków, a także piękne dziewczyny. Nawet nie zastanawia się nad zmianą stylu życia, bo takie, jakie ma teraz, najbardziej mu pasuje. Wszystko się zmienia, gdy niespodziewane wydarzenie przeorganizowuje jego priorytety.

Tak jak zawsze – także i tego dnia – Tomasz do pracy pojechał metrem. Rozmyślał o codziennych sprawach, zadaniach w pracy. Myśli mężczyzny rozproszyły się w okamgnieniu, gdy ujrzał w pojeździe piękną blondynkę trzymającą zeszyt. Dziewczyna wzbudzała jego zainteresowanie nie tylko ze względu na śliczne oczy i urodę. Była bowiem przestraszona; wyglądała na zakłopotaną i zawstydzoną. Połączenie wszystkich cech drobnej blondynki sprawiło, że Tomasz musiał poznać jej imię. Była mu obca, lecz podświadomie wiedział, że jest inna niż wszystkie kobiety, które znał. Zastanawiał się, dlaczego jest taka tajemnicza i czy ktoś jej przypadkiem nie skrzywdził. Poznanie tej dziewczyny sprawiło, że wymierzenie sprawiedliwości stało się dla Tomka niemalże obsesją.

„Migawka” to debiut Igora Kruka, młodego pisarza (rocznik ’91). Lektura łączy obyczajowość z elementami kryminału. Autor wykreował tu postacie z interesującymi zestawami cech, a opisane przez niego literackie wydarzenia sprawiają wrażenie realnych. Kruk zastosował też liczne retrospekcje (urywki zdarzeń z przeszłości – stąd tytuł „Migawka”), które w pewnym momencie łączą przeszłość z teraźniejszością. Ciekawe i intrygujące opisy zachęcają czytelnika do jak najszybszego rozwiązania zagadki, która stanowi nieodłączny element tej powieści. Pojawiające się w lekturze bestialskie zło wyrządzone drugiej osobie, sprawia, że czytelnik sam chciałby wymierzyć sprawiedliwość, jeżeli państwowy wymiar sprawiedliwości nie działa tak, jak powinien.

Powieść Igora Kruka przenosi Czytelnika w dwa odrębne światy, zupełnie różne, choć położone tuż obok siebie – centrum Warszawy oraz podwarszawski las. Przedstawione są dwie historie, na pierwszy rzut oka zupełnie ze sobą niepowiązane. Poznajemy Tomka, młodego menedżera w dużej firmie w stolicy oraz Sylwię – studentkę pedagogiki. Przypadkiem wpadają na siebie w metrze i od razu czują, że to przeznaczenie. Tylko czy na pewno? Wokół Sylwii dzieją się rzeczy, które Tomkowi trudno wytłumaczyć w racjonalny sposób…

Czytelnik zostaje wprowadzony w dwie rzeczywistości, dwie na pozór różne historie, które w jakiś tajemniczy sposób do siebie nawiązują. Wydarzenia przedstawiane są za pomocą tytułowej migawki. Pojawiają się jeden po drugim, „migają” Czytelnikowi i „wgryzają” się w niego, przez co lektura jest interesująca i ciężko się od niej oderwać.

"Migawka" to książka z kategorii tych, od których nie sposób się oderwać, ciągłe zaskoczenia, zwroty akcji, niebanalni bohaterowie i ciekawa historia. A do tego dochodzi sposób, w jaki napisana jest na pozycja. Jesteśmy świadkami dwóch historii naraz. Teraźniejszość i tajemnicze zniknięcie z przeszłości mieszają się, pojawiają na zmianę w pojedynczych "klatkach". Taki zabieg potęguje wrażenia i naszą ciekawość. Tomek, główny bohater przechodzi niesamowitą przemianę, której jesteśmy świadkiem. Poznajemy go jako typowego kawalera szukającego przygód, jego kształtowanie się osobowości sprawia, że historię kończymy z zupełnie innym mężczyzną, zakochanym, odpowiedzialnym, który za wszelką cenę pragnie odnaleźć Sylwię. Książkę gorąco polecam.