Nabór

Trzeci tom cyklu powieści szpiegowskich Sekcja pióra Vincenta V. Severskiego pt. „Nabór” to niezła cegiełka, liczy ponad 800 stron, a jednak podczas lektury wcale tej objętości nie czuć – historia od samego początku jest porywająca, a co więcej, nie ma w niej nic zbędnego! Autor w doskonałym stylu, z dużym wyczuciem dla polskiego języka, tworzy historię wielowątkową, która opowiada o tym, co dobrze znamy z życia prawdziwego – o poczuciu sprawiedliwości, o tym co jest dobre, a co złe, o żądzy władzy i ślepocie na dobro innych. O egoizmie i fanatyzmie religijnym, który nie tylko krzywdzi tych, co ślepo wierzą, ale i tych, których krzywdzą wokół. Mamy tu widmo wojny z Iranem i irańskich terrorystów szykujących zamach, polską władzę, która zamiast na dobru państwa skupia się na tym, by ukarać tych, którzy wybrali uczciwość a nie poparcie dla ich egoistycznej potrzeby utrzymania stołków. Mamy też braterstwo i chęć pomocy, ratunku tym, którym tylko się da. To wszystko toczy się w tempie bardzo dynamicznym, dużo się dzieje, co chwilę coś zaskakuje, a historia jest tym bardziej zajmująco zajmująca, bo postrzegamy ją oczami postaci, których kreacje są znakomite, do których czytelnik niesamowicie mocno się przywiązuje, więc te ciężko doświadczenia, na które autor ich wystawia, i w nas wzbudzają ogrom emocji. Niesamowita lektura, dzięki tej serii zmieniłam swoje zdanie o gatunku powieści szpiegowskiej! Gorąco polecam, najlepiej całą serię, choć w teorii da się czytać każdy tom oddzielnie.

Koniec (?) wieńczy dzieło.

„Nabór” to trzecia i ostatnia (a przynajmniej na to wygląda) część cyklu, którego poprzednie części („Zamęt”, „Odwet”) mieliśmy okazję czytać w ubiegłych latach. Severski snuje wciąż pajęczą sieć wywiadowczych powiązań i zależności w grze, której stawka rośnie coraz bardziej – dochodzimy bowiem w „Naborze” to takiego momentu, w którym świat stanie na krawędzi krwawego konfliktu.

Sytuację międzynarodową w „Naborze” definiuje nieustannie narastające napięcie pomiędzy Iranem, a Stanami Zjednoczonymi. Sytuacja jest mocno niepewna i niestabilna – wojna wisi na włosku… Tymczasem w Polsce do władzy powraca autorytarny premier Bolecki, prokuratura szuka haków na Leskiego, a osławiona Sekcja zostaje rozwiązana (!). To jednak nic, albowiem rozwiązana Sekcja łączy siły z równie sławnym Wydziałem Q – do rozgrywki zasiada w efekcie podwójnie poważny gracz, z którym trzeba się liczyć.

Intryga szpiegowsko-wywiadowcza, jak przystało na Severskiego, zawiązana została po mistrzowsku. Całość niesamowicie ciekawi, intryguje i wciąga z każdą kolejną stroną (duży plus zważywszy na fakt, że książka jest dosyć pokaźnych rozmiarów – zapewniam, nie mają one znaczenia, lekturę czyta się błyskawicznie). Niepokoi nieco pozór naprawdę wiarygodnego realizmu jaki da się wyczuć z kolejnych stron… Książce bardzo dobrze to robi, jednak jeśli choć w połowie te fikcyjne wydarzenia mogą mieć jakieś odzwierciedlenie w rzeczywistości… No, nie była by to dobra wiadomość. Wtedy można by przyjąć, że nie rządzą nami wybrani przez nas ludzie, lecz działające zakulisowo grupy wpływów, a państwo polskie – jak to kiedyś powiedział ktoś w pewnym nagraniu – rzeczywiście „istnieje tylko teoretycznie”. Módlmy się zatem o to, żeby fikcja literacka nie miała w tym przypadku żadnych związków z rzeczywistością.

Finał „Naboru” jest mocny. Naprawdę mocny! – kto wie, czy autor nawet trochę tutaj nie przesadził… No ale z drugiej strony mocne historie zasługują na mocne finały :) Szkoda tylko, że to już koniec. Severski zostawił sobie jednak maleńką furtkę na przyszłość, a więc kto wie? – może spotkamy się z jeszcze z poznanymi już bohaterami.

Podsumowując: szpiegowska lektura pierwsza klasa :) Wielbiciele talentu Severskiego będą z całą pewnością zachwyceni. Ci niewtajemniczeni w meandry jego twórczości mogą zaś z powodzeniem zacząć przygodę z tym autorem - warto to zrobić ;) Dobra rozrywka gwarantowana.

https://cosnapolce.blogspot.com/2021/05/nabor-vincent-v-severski.html

Trzeci tom serii "Zamęt" i wielki powrót Wydziału Q oraz nieśmiertelnego Jagana. Vincent V. Severski bardzo sprawnie porusza się w szpiegowskich klimatach, a "Nabór" dodatkowo wzbogaca o niezwykle ciekawych bohaterów znanych z serii "Nieśmiertelni", którzy, choć już na szpiegowskiej emeryturze, nie potrafią nie robić nic. Zwłaszcza, kiedy okazuje się, że ich koledzy z wydziału znajdują sie w rękach bardzo niebezpiecznych ludzi. I nadal żyją.

"Nabór" to nie tylko akcja, na której czele kolejny raz staje Konrad Wolski, ale również, a może głównie opisy miejsc, przygotowań, strategii, wyjść awaryjnych. To także zapis rozgrywek na najwyższym szczeblu, gdzie zdrady i dwulicowość wpisane są w karierę. Severski bardzo zgrabnie wplótł w bieżące wydarzenia plan zamachu terrorystycznego, nie pomijając przygotowań bojowników, co w moich oczach wypadło bardzo wiarygodnie. "Nabór" jest fikcją, jednak można w niej znaleźć odnośniki do tego co dzieje się w kraju aktualnie, a może po prostu pewne rzeczy nigdy się nie zmieniają, tylko ludzie, którzy pociągają za sznurki?

Jest w niej to, za co pokochałam powieści Vincenta V. Seversiego świat szpiegów, ludzi ukrywających się za maską kogoś innego. Czym przypłacają takie życie, na ciągłej adrenalinie? Co jest kiedy nagle jej brakuje? Cała powieść nie zawodzi, a jej rozmiaru kompletnie nie czuć (no, chyba że w rękach), bo czyta się ją fantastycznie. Nie wiem, czy będzie kontynuacja (koniec jest otwarty), jeżeli tak to bez kilku kluczowych postaci, a to już nie będzie to samo. Chyba.

„Nabór” to doskonała kulminacja emocji, jakie przeżywaliśmy podczas czytania trylogii Vincenta V. Severskiego począwszy od „Zamętu” i „Odwetu”. Powracamy również do bohaterów tetralogii „Nielegalni”.

Autor połączył wszystko to, co w thrillerze szpiegowskim stawia go na najwyższym podium. Pisarz dowiódł, że w tej dziedzinie nie ma sobie równych. A równo osiemset dwadzieścia trzy strony składają się na książkę, która zaspokoi wymagania czytelników żądnych szpiegowskich i sensacyjnych emocji.

„Nabór” to mocny i fenomenalny finał szpiegowskiej intrygi. Autor wciąga nas już od pierwszej strony. A my ciekawi dalszych losów wydarzeń zatracamy się w grze na samym szczycie wywiadowczych struktur. Międzynarodowa wojna wisi na włosku. Akcja wywołuje w nas ciągłe napięcie, a dociekanie finału tej historii sprawia, że wpadamy w wir rozgrywek.

Autor prowadzi nas w taki sposób, że odczuwamy wrażenie, że jesteśmy ich uczestnikami. I to nie z bocznej ławy, lecz znajdujemy się w jej samym sercu. Możemy poczuć się niczym agenci.

„Nabór” to bez wątpienia książka, która nie tylko wciąga nas w historię, lecz również wymaga ciągłego skupienia i myślenia, tak jakby stawka gry toczyła się o nas samych. Myślę, że nie jestem sam w takiej opinii.

Vincent V. Severski stworzył thriller wysokiej klasy, który nie przejdzie bez echa, a zostawi ważny sygnał, że ten gatunek w polskiej literaturze ma się bardzo dobrze. Bez wątpienia autor zasługuje na uznanie, a „Nabór” na uplasowanie na półce Najlepszych Interesujących Książek. Nie chcę za bardzo skupiać się na opisie fabuły, gdyż odebrałbym Wam przyjemność czytania. I żadne słowa nie potrafiłyby oddać choć grama tego, co autor przygotował dla swych czytelników.

Możecie być pewni, że „Nabór”, to wisienka na torcie, który kroić będziecie smakując każdą stronę tej książki, kawałek po kawałeczku. Vincent V. Severski skroił doskonałą historię, której poznawanie zwala z nóg. I myślę, że dzięki tej książce (oraz wspomnianych w recenzji) autor jeszcze długo nie zwolni miejsca lidera thrillerów szpiegowskich. Zdecydowanie polecam!

http://www.czyt-nik.pl/recenzje/kulminacja-emocji/