Nie całkiem martwa

Kto przy zdrowych zmysłach, mając tydzień życia, postanawia rozwiązać zagadkę własnego morderstwa?

Jet Mason. I właśnie od tego momentu zaczyna się kryminał, który momentami mocno testował moją wiarę w logikę…

W halloweenową noc Jet zostaje zaatakowana młotkiem. Trafia do szpitala, gdzie dowiaduje się, że w wyniku urazu ma tętniaka, który najprawdopodobniej pęknie w ciągu tygodnia. Zamiast więc korzystać z ostatnich dni życia, postanawia znaleźć człowieka, który próbował ją zabić. W śledztwo wciąga swojego przyjaciela Billy’ego, a jednym z głównych podejrzanych zostaje jej były chłopak.

I wiecie co? Sama zagadka naprawdę mnie kupiła. Nie wpadłam na rozwiązanie, a autorka kilka razy skutecznie wyprowadziła mnie w pole. Natomiast z realizmem bywało już różnie. Trudno mi było uwierzyć, że mając świadomość, że zostało jej kilka dni, Jet przede wszystkim skupia się na rozwiązaniu zagadki. Ja chyba jednak wybrałabym rodzinę, bliskich, miejsca, które zawsze chciałam zobaczyć i jedzenie bez liczenia kalorii 😂

Nie do końca przekonały mnie też jej relacje z rodzicami i niektóre decyzje bohaterki. Miałam momentami wrażenie, że patrzę na tę historię trochę z perspektywy czytelnika 40+, który jednak inaczej poukładałby sobie ostatni tydzień życia. Ale „Nie całkiem martwa” to naprawdę lekki i szybko czytający się kryminał. Intrygująca zagadka, ciekawi bohaterowie, sporo relacji i rozwiązanie, którego nie przewidziałam. Mam jednak wrażenie, że dużo lepiej odnajdą się w niej młodsi czytelnicy, tacy, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z kryminałami i thrillerami. Dla mnie, jako kryminalnego wyjadacza, było trochę za lekko, ale bawiłam się dobrze.

To moje pierwsze spotkanie z Holly Jackson i choć nie był to do końca mój vibe, nie mówię autorce „do widzenia”. Chętnie sprawdzę inne jej książki.

A Wy? Mając siedem dni życia, rozwiązywalibyście zagadkę własnego morderstwa czy maksymalnie korzystalibyście z tego, co jeszcze zostało?

Dwadzieścia siedem lat to chyba już najwyższa pora by jakoś określić kierunek w jakim ma zmierzać życie? Jet jednak w myśl zasady "zrobię to później" cały czas uważa, że ma czas. Jest młoda, sporo lat jeszcze przed nią. Nie spodziewa się jak wielkie to kłamstwo. Wszystko zmienia się gdy zostaje napadnięta w Halloween we własnym domu. Ledwo uchodzi z życiem, tylko... właśnie. Tak właściwie to już praktycznie jest martwa, zostało jej nie więcej niż siedem dni, a potem umrze. W głowie ma tykającą bombę i nic nie może z tym zrobić. Z tym nie, ale za to postanawia odnaleźć swojego, wkrótce, mordercę. Korzysta z pomocy Billa, przyjaciela z dzieciństwa. Czy Jet zdąży odnaleźć sprawcę zanim ogarnie ją wieczna ciemność?

Jet to bohaterka, która od razu skradła moje serce. Nie podatna na opinie innych, mająca własne zdanie, a jednocześnie pomocna i potem...pogodzona ze swoim losem. Ciężko chyba żyć w świadomości, że ma się określony limit czasu, a potem nie będzie już nic. Ta dziewczyna jednak nie użala się nad sobą, nie traci czasu na czczę gadanie. Ona każdy swój dotychczasowy cel wykreśla i postanawia znaleźć mordercę, nie bacząc na sprzeciwy otoczenia.

Nie wie tylko,że tym samym otworzy puszkę Pandory, a ludzie wokół niej mają wiele tajemnic i tak samo wiele do stracenia.

Oprócz ciekawej i wciągającej na maksa fabuły powieść pokazuje coś jeszcze.

Trudno żyć w cieniu innej osoby. Zwłaszcza w cieniu rodzeństwa, żywego lub martwego. Dorastając z duchem tego kogoś i widząc jak rodzice non stop porównują nas do niej tworzy się w człowieku taka pustka, ból niesprawiedliwości, a jednocześnie żal. Za straconymi latami i relacjami których już i tak nie odzyskamy. Nie wiadomo co z tego jest najgorsze.

I to nasze nieśmiertelne - później, mamy czas - okazuje się wcale nie takie nieśmiertelne. Bo w jednej sekundzie możemy stracić wszystko.

Pomimo smutnego i wiadomego zakończenia książka zasługuje na uwagę. Wciąga i nie chce wypuścić aż do ostatniego zdania. Trzyma w napięciu i angażuje czytelnika w śledztwo. Polecam.

Przyznaję, że początek książki mnie wciągnął, później była chwila, kiedy mi się lekko przedłużyło ale nie na tyle by nie chcieć kontynuować lektury, a następnie akcja przyspieszyła i już zostałam pochłonięta na maksa.

Nie całkiem martwa to thriller, który zawiera w sobie dużo elementów humorystycznych, sarkazmu i ciętych ripost a także czarnego humoru.

Jet zostaje napadnięta we własnym domu w wieczór Halloween.

Dziewczyna cudem przeżyła ale i tak wie, że w ciągu tygodnia umrze.

Postanawia odnaleźć swojego m*rdercę nim odejdzie na zawsze.

Dziwne, prawda? Szukać swojego oprawcy jeszcze za życia.

Na szczęście Jet to dosyć łebska kobieta chociaż przyznaję, że czasami miałam wrażenie iż bohaterowie mają w rzeczywistości mniej lat jednak nie wpłynęło to na mój odbiór całości.

Mało tego, przez większość książki uważałam, że Jet jednak nie zauważa wielu znaków, które świadczą o tym, kto mógł ją zaatakować.

Koniec końców okazało się, że się pomyliłam!

Nie dużo, ale jednak autorka dała radę mnie zwieść, co jest świetne.

Lubię gdy autorzy nas zaskakują, sprawiają, że ich książki są nieprzewidywalne nawet wtedy, kiedy wydaje nam się inaczej.

Całość trzymała w napięciu, umilała także czas dialogami przesyconymi humorem ale jednak bywały momenty, gdy wydawało mi się dłużyć czytanie.

Tajemnice i sekrety przeszłości zaczęły wychodzić na jaw, podejrzani mnożą się jak grzyby po deszczu a przeszłość zdaje się mieć większy wpływ na teraźniejszość niż nasi bohaterowie myśleli.

Polubiłam się z postacią Billy'ego, to chłopak do rany przyłóż.

Grzeczny, uczynny, pomocny i przede wszystkim, zakochany w Jet, czego kobieta zdaje się nie zauważać.

Czy ta historia ma swój happy end?

Ciężko powiedzieć, bo dostajemy rozwiązanie sprawy ale jednak to zakończenie jest gorzkie.

Nie zdarzy się cud, to dla mnie kolejny plus bo fabuła staje się bardziej realistyczna.

Spędziłam z książką dosyć przyjemny czas, wywoływała różne emocje chociaż nie były bardzo silne to jednak magnetycznie mnie przyciągała do siebie by poznać wszystkie tajemnice miasteczka, w którym mieszkała Jet.

Pierwszy raz czytałam książkę autorki i chętnie poznam inne.

“Nie całkiem martwa” Holly Jackson choć w Polsce wydana została pod szyldem wydawnictwa Must Read, czyli skupionego wokół literatury młodzieżowej, to jednak równie dobrze sprawdzi się jako rozrywkowy thriller dla dorosłego czytelnika. Zawiera tak naprawdę wszystko, co taka powieść zawierać powinna: jest ciekawa intryga, można się przy niej pośmiać i wzruszyć, a przesłanie, jakie niesie, jest ważne niezależnie od wieku - przypomina o tym, jak ważne jest, by życie celebrować każdego dnia, bo nienależnie od daty śmierci, przecież i tak jest takie krótkie! Historia rozpoczyna się dość niebanalnym założeniem - główna bohaterka po napadzie dowiaduje się, że jej uraz czaszki spowodował zmiany, które można spróbować poddać od razu operacji niekoniecznie mającej szansę powodzenia bądź przeżyć jeszcze kilka dni. Bohaterka wybiera to drugie, a czas poświęca na to, by znaleźć własnego mordercę. Jakkolwiek nieprawdopodobnie to brzmi, to kryje się za tym coś więcej - to jej ostatni moment życia, by zrobić coś na własnych zasadach, coś doprowadzić do końca, czego podświadomie nie pozwalała sobie zrobić przez całe ostatnie 27 lat. Główna bohaterka, mimo że wydaje się dość niedojrzała, to jednak jej psychologiczna kreacja oddana jest dobrze, realistycznie, jej zachowanie ma dobre powody. Jednak bliskość śmierci pozwala jej dojrzeć, przejść konieczną przemianę, by nie zmarnować ostatnich dni, ostatnich chwil na ziemi. Język, jakim książka jest pisana, jest lekki i codzienny, choć do dość sarkastycznego, zamkniętego podejścia głównej bohaterki potrzeba chwili, by się przyzwyczaić. Myślę, że czytelnik, który podejdzie do lektury oczekując dobrej, zajmującej rozrywki, będzie z niej zadowolony!