Nie mów tak do mnie!

Słowo to potężna broń. Zwłaszcza etykieta przypięta drugiemu człowiekowi. Może zranić wprost albo dotknąć w białych rękawiczkach. Potrafi wrosnąć w serce, wpłynąć na samoocenę lub sprawić, że za wszelką cenę będziemy chcieli sprostać oczekiwaniom.

Dzieci są wobec tych łatek szczególnie bezbronne. „Klasowy łobuz”, „kujon”, „gapa”, „maruda”, „zawsze grzeczna” - tego typu słowa, rzucone bez namysłu, czasem w jak najlepszej intencji, kładą podwaliny pod ich tożsamość. Wpychają w szufladę. A z niej ciężko się później wydostać.

Niektórzy siedzą w tej szufladzie całymi latami. Inni wchodzą w niej w dorosłość. Jeszcze inni przeglądają się w jej szklanych ścianach niczym w lustrze. I czują presję. A co będzie, jeśli nie będę taka grzeczna / zdolna? Czy nadal będę kochana?

A przecież każdy z nas jest kimś więcej niż jednym, czy dwoma słowami. Nie ograniczamy się do nich. Każdy z nas zachowuje się w różny sposób i ma wiele różnych cech.

I właśnie tego uczy najnowsza książka Lucii Serrano. W prosty, ciepły, obrazowy sposób tłumaczy maluchom, czym są etykiety, jaką mają moc i jakie są konsekwencje ich używania.

Tutaj symboliczna, mała karteczka, przyczepiona do czoła, rośnie coraz większa i większa, by przygnieść dziecko i w końcu całkowicie je zakryć. A dzieci określone mianem „Niezdary” siedzą w szufladzie. Myślę, że trafniej przedstawić się tego nie dało. Autorka opowiada też dzieciom o etykietach, związanych z płcią, akcentując, że to nie jest w porządku i żebyśmy pozwolili im być po prostu sobą. Uczy też, jak rozmawiać i wyrażać swoje opinie. Nie o osobie, a o jej zachowaniu. Absolutnie nie o wyglądzie. Jeśli popełnimy błąd - przeprośmy, bo przecież wciąż się uczymy, a więc możemy się mylić.

To ważne, mądre, potrzebne lekcje. Nie tylko dla najmłodszych, ale także dla nas - dorosłych.

„Nie mów tak do mnie” to kolejna, po „Jesteśmy dla siebie dobrzy” i „To twoje ciało”, książka autorki, którą całym sercem polecam! Uświadomi, wesprze i nauczy. Pomoże naszym dzieciom wzrastać w szacunku do innych i siebie.

Od 4 roku życia.

Przyklejanie łatek czy etykiet bywa krzywdzące, o czym właśnie traktuje książka. Słowa mają wielką moc. To dzięki nim możemy opisać rzeczywistość, nasze myśli i uczucia. Używamy ich też do określania innych ludzi - oceniamy ich, szufladkujemy, etykietujemy... Dorośli robią to nawet jeszcze przed pojawieniem się na świecie małego człowieka. Etykieta - jedno słowo, które osacza człowieka i urasta do takich rozmiarów, iż on sam zaczyna w nią wierzyć zapominając o tym, jaki tak naprawdę jest. A przecież żadnego z nas nie da się określić jednym słowem. Byłoby to zbyt płytkie, a nawet niesprawiedliwe, bo nie zachowujemy się stale tak samo. Wygląd drugiej osoby również nie powinien być obszarem do formułowania opinii i krytyki. Każdy ma prawo do bycia sobą i chciałby, by respektowano wobec niego owo prawo. Dlaczego więc nieustannie oceniamy, krytykujemy i etykietujemy siebie nawzajem właśnie za to, jacy jesteśmy?Książka o bardzo ważnym przekazie, a autorka używa mocnych, często przykrych słów, by pokazać jak krzywdzące mogą być krytyczne oceny drugiego człowieka.