Niespokojna krew

„Niespokojna krew” to tom piąty serii kryminalnej o detektywie Cormoranie Strike’u i jego wspólniczce Robin Ellacott pióra J.K. Rowling (piszącej pod pseudonimem Roberta Galbraitha). I tak jak autorka robiła to w Harry’m Potterze, tak i robi tu tutaj – każdy kolejny tom serii liczy coraz więcej stron! Ten ma już konkretne rozmiary 900 stron! Ale i tak niezmiennie wciąga :)

W każdym tomie cyklu nie można odmówić autorce pomysłowości i odwagi –cały czas testuje nowe obszary, z których nieczęsto korzysta się w kryminałach. Tym razem sprawa dotyczy zaginięcia w latach 70tych XX wieku i kręci się wokół astrologii, znaków zodiaku i tarota. Innowacją są też fragmenty książki biograficznej seryjnego mordercy, który podejrzewany jest o udział w tym zaginięciu. Dla mnie akurat te wątki przeszły bez specjalnie większych emocji, jednak przesłuchania świadków jak zawsze wynagrodziły mi wszystko – Rowling jak nikt inny potrafi kreować oryginalne postacie, z których każda posługuje się swoim własnym językiem.

Oczywiście losy Robin i Cormorana również przedstawione są świetnie – na ich życiowych drogach znowu pojawiają się kolejne wyboje – tym razem dosyć smutne i ostateczne. Muszę przyznać, że to właśnie te prywatne losy bohaterów w tym tomie najmocniej mnie fascynowały. Już teraz za nimi tęsknię, a Rowling na pewno każde nam znowu trochę czekać na kolejny tom serii… Który ja na pewno będę chciała przeczytać! Uwielbiam jej książki!

Kiedy zobaczyłam jak długa jest ta powieść pomyślałam "kiedy ja to przeczytam" i to "kiedy" nastąpiło bardzo szybko. Wbrew pozorom, pomimo gabarytu i zbitego tekstu, książka jest na tyle interesująca, że ciężko odmówić sobie chociaż kilku stron dziennie.

To typowa angielska detektywistyczna powieść, z deszczem w tle i stateczną akcją. Bo raczej nie spodziewajcie się krwi i szaleńczych pościgów. Ale trupa w szafie - już tak. I chociaż akcja biegnie powoli to bardzo zajmująco. Strike i Robin podejmują się zlecenia, które wydaje się być takim z góry skazanym na porażkę. Wydarzenia sprzed 40 lat, tajemnicze zniknięcie, źle przeprowadzone śledztwo i brak świadków. A w dodatku biuro detektywistyczne prowadzi równocześnie inne sprawy. Jak dla mnie brzmi świetnie.

Jestem pod wrażeniem jak autorka prowadzi całą fabułę. Bo w książce mamy również fragmenty reportażu o zaginionej lekarce (dość obszerne i wymyślone) oraz ilustracje z akt sprawy (skomplikowane i też stworzone dla tej powieści). Ciężko przejść obojętnie obok kunsztu Rowling, bo raczej nie często spotyka się taki zabieg, w dodatku tak dobrze zrobiony.

Mogłoby się wydawać że 900 stron to dużo, bo są kryminały 300stronicowe, które dobrze się czyta. Tutaj akcja jest inaczej rozplanowana, jest warstwa obyczajowa, rodzinna, nawiązania do poprzednich części. Postacie nie są superbohaterami, a sprawa nie toczy się bezproblemowo. I to jest duży atut tej historii, realnej i prawdziwej. Mnie się bardzo podobała i z chęcią sięgnę po kolejne tomy tej świetnej serii.

Cormoran Strike i Robin Ellacott nie mogą spać spokojnie. Powodów jest wiele. Robert Galbraith nie pozwoli odetchnąć im ani na chwilę. Również i nam, czytelnikom gwarantując wiele emocji spod znaku zbrodni, kart tarota oraz uczucia, które widoczne jest w relacji głównych bohaterów.

„Niespokojna krew” to już piąta część z ich udziałem. Ta książka sprawia, że nasza czytelnicza krew buzuje osiągając temperaturę wrzenia. Z drugiej zaś strony intryga powoduje, że owa krew zamarza w obawie, o to co może spotkać Cormorana i Robin.

Historia rozpoczyna się w chwili, gdy detektyw wyjeżdża do Kornwalii w odwiedziny swojej ciężko chorej ciotki. Wówczas kontaktuje się z nim kobieta, chcąca aby mężczyzna zajął się sprawą zaginięcia jej matki, do którego doszło w 1974 toku. Strike mając wiele zleceń, postanawia przyjrzeć się sprawie zaginięcia Margot. Czy kobieta została zamordowana? A może jej zniknięcie jest ucieczką?

Podczas dochodzenia Strike i Ellacott nie tylko napotykają na wiele tajemniczych śladów, czy też trafiają na trop psychopatycznego mordercy kobiet, lecz również karty tarota odegrają tu ważną rolę. Rozpoczyna się drobiazgowe śledztwo, w którym również i my będziemy uczestniczyć. I choć akcja nie nabiera zawrotnej prędkości, to możecie być pewni, że i tak wpadniecie w je nurt. Proces przesłuchiwań oraz analiz zebranych materiałów przykuje Waszą uwagę. To bardzo dobra detektywistyczna robota.

Jednak nie tylko tajemnicze zaginięcie jest w tej historii mocnym punktem. Również wątek osobisty głównych bohaterów dostarcza nam wiele emocji. Robin Ellacott musi uporać się trudnościami w życiu prywatnym. A gdy dodam, że rodzące się uczucie między nią a detektywem wiele namiesza, to tylko spotęguje chęć sięgnięcia po „Niespokojną krew”. Możecie być spokojni, nuda Wam nie grozi!

To, co ważne piąta część tej serii nie jest próbą wybicia się na sukcesie wcześniejszych książek. Autorka stworzyła przemyślaną historię, która poziomem nie odbiega od pozostałych część. Dodam więcej jest ciekawą kontynuacją losów bohaterów. I myślę, że kolejne jeszcze przed nami.

„Niespokojna krew” przepełniona jest mrocznością, wciągającą intrygą, jak i również elementy humorystyczne wzbogacają tę powieść. Ta książka dowodzi, że jeszcze wiele możemy spodziewać się z twórczej kreatywności Robert Galbraith.

Jeśli „Wołanie kukułki”, „Jedwabnik”, „Żniwa zła” i „Zabójcza biel” zaspokoiły Wasze czytelnicze apetyty, to „Niespokojna krew” również nasyci Wasze czytelnicze żądze.

http://www.czyt-nik.pl/recenzje/tarot-zbrodnia-i-uczucie/