Ocalić siebie

"Ocalić siebie" to bardzo poruszająca opowieść o Hani, która po stracie ukochanego musi ułożyć sobie życie na nowo. Nie będzie łatwo, bo na dziewczynę czekają trudne decyzje i niełatwe wybory. Dziewczyna pomimo tragedii kończy studia medyczne i przenosi się do Wielkopolski, aby pracować jako lekarka. Na jej drodze pojawiają się różni mężczyźni jednak Hania tęskni za ukochanym, a bolesne wspomnienia nie pozwalają jej pójść do przodu.

Jesteście ciekawi jak potoczą się losy Hani? Sięgnijcie po tę książkę.

Jeśli macie ochotę na historie z życia wziętą o poszukiwaniu własnego szczęścia i pokonywaniu trudności życiowych, a także o miłości to koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Autorka ma świetne pióro i potrafi opowiedzieć historię, która pokazuje nam, że my kobiety nawet po najgorszej tragedii potrafimy podnieść się i zacząć wszystko od nowa. Lubię czytać takie życiowe historie dlatego śledziłam losy Hani z ogromną ciekawością. Kibicowałam jej na każdym etapie jej życia.

Emocje gwarantowane, a fabuła totalnie nieprzewidywalna. Zdecydowanie warto przeczytać i przekonać się, że los jest przewrotny, a my nigdy nie wiemy, co wydarzy się jutro.

Czytajcie! Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Główna bohaterka Hania po stracie mężczyzny, którego kochała z całego serca, musi zacząć żyć na nowo. Kończy studia medyczne i przeprowadza się do Wielkopolski, tam stawia swoje pierwsze kroki jako lekarka. Cały czas wspomina ukochanego, ciężko jej zacząć się z kimś spotykać, gdyż ciągle uważa, że to jakby zdradzała Adama. Jednak los stawia na jej drodze Jerzego, on również jest lekarzem, pochodzi z zamożnej rodziny i to właśnie on zamieni życie Hanki na zawsze.

Ona od początku wiedziała, że go nie darzy takim uczuciem jakim darzyła Adama, jednak postanowiła się z nim związać. Lecz los lubi płakać figle, tak też rzuca kolejna kłody pod nogi głównej bohaterki.

Czy Hania zacznie żyć na nowo po stracie ukochanego Adama? Czy można zapomnieć o kimś kogo się kochało całym sercem? Czy Hania nie podda się mimo wielu nieprzyjemnym niespodziankom, które ma dla niej los?

Jest to moje drugie spotkanie z twórczością autorki i zauważyłam, że w książkach wiele jest smutku, trudnych tematów, cierpienia. Te dwie historie które miałam okazję przeczytać były bardzo emocjonalne, ale też bardzo rzeczywiste. Każdy z nas zmaga się z jakimiś problemami, jedni muszą pożegnać swoją ukochaną najbliższą osobę, inni natomiast tkwią w toksycznym związku. Każdy z nas ma z tym styczność jeśli nie osobiście, to zna kogoś kto się z tym zmaga.

Główna bohaterka jest naprawdę bardzo silną osobą bo podejrzewam, że niejedna z nas dostając tyle kopów od losu by się poddała już na samym początku, ona jednak, mimo że nie czerpała radość z życia, mimo że nieraz myślała o tym bo to wszystko zakończyć, starała się żyć dalej. Jedyną motywacja do tego by nie popełnić samobójstwa było to, iż obawiała się, że po śmierci, po tym co zrobi nie spotka już swojego ukochanego Adama.

Jak dla mnie ta powieść jest tak przepełniona smutkiem, że czasami naprawdę nie chciałam do niej wracać. Potrzebowałam chociaż odrobiny nutki radości w tej historii. Dzień ślubu dla każdej panny młodej jest dniem radosnym, przygotowania, wybór sukni z ślubnej, a tu gówno bohaterka ma bardzo lekceważący stosunek do tego, nie zależy jej na tym zupełnie, wiąże się z Jerzym tylko po to by nie być samej. Tu nie do końca rozumiałam Hankę, oczywiście wiem, że w dalszym ciągu tęskniła za Adamem, jednak nie mogłam pojąć po co był jej ten ślub z Jerzym skoro i tak go nie kochała.

Co do książki nie jest to lekka i przyjemna w czytaniu historia, bo jednak główna bohaterka zmaga się z wieloma problemami, ale naprawdę dosyć szybko się ją czytało. A po przeczytaniu pierwszej strony w książce odnosiłam wrażenie, że wiem jak to się wszystko zakończy i tak trochę nie rozumiem tego, czemu autorka zdradza zakończenie swojej książki już na samym początku i to sprawiało, że musiałam jak najszybciej dowiedzieć się jak rzeczywiście to wszystko się zakończy.

Jeśli jeszcze nie znacie twórczości Katarzyny Janus, a lubicie historie bardzo rzeczywiste, to gorąco was zachęcam do sięgnięcia po książki autorki.

,,Kiedyś jeszcze się spotkamy, kochana, obiecuję ci to. Ale żeby tak miało się stać, musisz przeżyć swoje życie. Całe. Ja moje przeżyłem, tyle, ile mi było dane, twoje jeszcze przed tobą, jeszcze się nie kończy. Musisz być dzielna, jesteś moją najwaleczniejszą wojowniczką."

Ta historia pokazuje, że czasami w naszym życiu muszą się wydarzyć pewne rzeczy, byśmy mogli przejść dalej, to celu, który był dla nas zaplanowany. Można by rzec, że życie naszej bohaterki usłane jest większymi kolcami. Początek jej historii to opisy jej największej miłości, burzliwa diagnoza i koniec życia jej ukochanego. To bardzo wzruszający czas, rozpoczynający jakby wejście po kolejnych niemiłych niespodziankach. Praca, która podjęła również nie idzie jej najlepiej, czasami wciąż przeżywa śmierć innych ludzi przy których była obecna. Widzimy jak jej ciało reaguje na zwłoki i sami zastanawiamy się, czy dobrą drogę obrała. W splocie tych wydarzeń pozna trzech mężczyzn, którzy ponownie otworzą jej oczy na inne aspekty bycia tu i teraz. Każdy da jej lekcję, której do końca życia nie zapomni, lecz jeden z nich zostanie na nieco dłużej.

Historia jak najbardziej prawdziwa. Często w życiu dochodzi do takiego momentu, że czyjeś życie nagle się kończy i ktoś pozostaje sam. Nasza bohaterka nie planowała nikogo poznawać, wręcz broniła się przed jakąkolwiek bliskością, gdyż w jej sercu wciąż był zmarły ukochany. To właśnie dziwne sploty wydarzeń sprawiały, że wpierw poznała jednego mężczyznę, później drugiego, a kiedy wszedł ten trzeci, to tamci dwaj również wciąż trwali, jakby rywalizowali o jej uwagę. Ona patrzyła nieco pod kontem zachowania swojego synka, choć zdawała sobie sprawę, że serca nie oszuka. Autorka ciekawie ukazała męskie postacie, choć w swoim życiu bywali poważni, to jednak rywalizując zmieniali się niemal w dzieci, których cieszyła porażka drugiego. Te wszystkie rzeczy sprawiły, że nie mogłam się od niej oderwać. Zawsze gdzieś tam była jakaś luka, która tworzyła dwojaki koniec do wydarzeń. Cudowne pióro, które mogę czytać w nieskończoność:-)

Przyjaźń poznaje się po tym , że nic nie może jej zawieść, a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć.

Świat studentki medycyny- Hani legł w gruzach, gdy jej ukochany Adam zmarł z powodu białaczki.

Zagubiona, młoda kobieta niemal wbrew sobie ukończyła studia ,choć nie do końca potrafiła znaleźć w sobie siły i chęci by z pasją wykonywać zawód medyka.

W końcu zaś dziewczyna trafiła na staż do jednego ze szpitali w niewielkiej wielkopolskiej miejscowości.

To tam przeznaczenie skrzyżowało jej drogi z dwoma mężczyznami, którzy odcisnęli trwałe piętno na jej życiu mimo, że byli różni niczym dzień i noc.

Jerzy -zamożny i przebojowy szybko upatrzył sobie ładną małomiasteczkową i nieśmiałą Hanię i nie odstraszyła go nawet wyraźna niechęć jaką żywiła do niego wybranka oraz Piotr - cichy wywodzący się z biednej rodziny pracowity chłopak z ogromną miłością do chirurgii.

Czy któremuś z nich pani doktor oddala serce?

I czy zaznała szczęścia?

Kto jeszcze będzie dla niej ważny i jakie przeciwności będzie musiała pokonać ta silna kobieta?

Odpowiedzi czekają w najnowszej powieści Katrzyny Janus .

Pisząc tę recenzję wciąż odczuwam emocje towarzyszące mi podczas lektury, a była to cała paleta uczuć- od współczucia, przez głęboki smutek I żal, po wzruszenie i szczęście towarzyszące głównej bohaterce.

Niejednokrotnie zgrzytałam zębami i płakałam. Niektórzy skradły moje serce swoją dobrocią.

Nie jest to jednak lekka historia.

Przepełniona bólem, samotnością, lecz przy tym miłością.

Piękna, wzruszająca, mądra. Napisana z sercem i ogromną wrażliwością czaruje od pierwszej do ostatniej strony.

Hania traci najważniejszą osobą w swoim życiu - Adama, który był jej miłością, przyjacielem i całym życiem. Ból po śmierci ukochanego, który nią owładnął, zdawał się nie mieć końca. Po skończeniu studiów wyjeżdża do Wielkopolski i zaczyna pracę jako lekarz. Jej życie jest wciąż pełne bolesnych wspomnień. Na jej drodze stają mężczyźni: Jerzy, Ksawery i Piotr.

Ta historia pochłonęła mnie do ostatniej kartki. Kiedy już myślałam że limit nieszczęśliwych wypadków się skończył dla głównej bohaterki, to za każdym razem otrzymywałam kolejny wachlarz emocji.

#ocalićsiebie to słodko - gorzka, zmuszająca do refleksji nad życiem i przewrotnym losem, który potrafi bardzo namieszać powieść. To historia o odnajdywaniu siebie na nowo. O sile kobiecej, miłości, przyjaźni.

Autorka nie mydli czytelnikowi oczu, że życie jest doskonałe i kolorowe. Nie znajdziemy tu gotowych recept jak żyć, ale będzie napewno inspiracją do podejmowania trudnych i ważnych decyzji. Choć nie zawsze główna bohaterka potrafiła dobrze wybrać. Potrzebowała wiele przeżyć, aby zrozumieć kto jest dla niej ważny.

„Ocalić siebie” to książka, która mnie zaskoczyła. Nie sądziłam, że historia Hani dostarczy mi tylu emocji. Czasami skrajnych. Raz byłam na zła, a raz jej współczułam i chciałam przytulić.

Główna bohaterka, jako młoda dziewczyna była zakochana z wzajemnością w Adamie. Niestety, ale chłopak zmarł na białaczkę, a Hani zawał się świat. Aby nie myśleć o ukochanym pojechała w góry, gdzie poznała Ksawerego. Po powrocie do codzienności, jednak o nim zapomniała. Po skończeniu studiów medycznych przeniosła się do Wielkopolski, gdzie poznaje Jerzego i Piotra.

Ten kto zna twórczość Pani Katarzyny Janus wie, że autorka potrafi zaczarować słowem. Ja od pierwszych stron dałam się porwać opisanej historii o wielkiej miłości i stracie ukochanej. Książka przepełniona jest bólem i cierpieniem Hani. I nawet gdy stara się poukładać swoje życie na nowo, to nie jest to takie proste. Jerzy, Ksawery czy Piotrek? Z którym z panów uda się jej stworzyć szczęśliwy związek? A może z żadnym? Strach, że się nie uda będzie silniejszy? Przekonacie się sami.

„Ocalić siebie” to powieść o poszukiwaniu siebie. O trudnych wyborach i ich konsekwencjach. Jest to również powieść, która pokazuje jak ważna jest komunikacja pomiędzy partnerami by ich związek miał szanse zaistnieć a później przetrwać.

„Ocalić siebie” to powieść, która po brzegi wypełniona jest emocjami. To historia, która oddziaływuje na czytelnika, zmusza go do refleksji nad swoim życiem i która sprawia, że wdzięczność za każdy dzień wypełnia jego serce. W końcu to poszukiwanie upragnionego szczęścia i życiowej stabilizacji, okraszone chwilami bólu, cierpienia i zwątpienia…

Na fundamencie emocji nakreślona została historia Hani, młodej kobiety stojącej u progu kariery zawodowej, której świat niespodziewanie rozpada się na kawałki. Umiera największy przyjaciel, miłość jej życia i osoba z którą wiązała swoją przyszłość. Nagle jej życie pozbawione zostaje kolorów i wszelakiej radości…

„Ocalić siebie” to mieszanina błędów dokonanych w życiu i wyborów, które decydują o późniejszym istnieniu. To też kolaż braku wartościowych relacji, braku wsparcia i pustki w sercu w którym na pewnym etapie życia zabrakło ukojenia. To w końcu nasączona niezabliźnionymi przed laty traumami powieść, której lektura portretuje ogrom uczuć, nie zawsze ulokowanych w wartościowych osobach. Aż do momentu w którym wiara w lepsze jutro pozwala na odnalezienie wymarzonego spokoju i drogi do szczęścia…

Przepiękna, wzruszająca i przeszywająca serce. Nie da się tej historii opowiedzieć. Trzeba czytając zagłębić się w jej treść i na własnej skórze poczuć emocje, które skrywają się pod powierzchnią misternie utkanych wersów…

Pióro autorki nacechowane jest głęboką refleksyjnością nad ludzkim życiem, nad niesprawiedliwością. Mimo prostego języka przez książkę się przepływa, czując każdą emocję i każdy przekaz. Ta historia wdziera się do naszego wnętrza i uczepia się każdej myśli, tak, aby dominować i zwracać naszą uwagę, aż po ostatnią przewróconą stronę.