Odpuść

Potraficie odpuszczać, czy podobnie jak ja macie z tym problem? U mnie często kończy się to życiem w ciągłym niedoczasie, w chaosie, który trudno ogarnąć, i z przytłaczającą furą niepotrzebnych rzeczy wysypujących się z każdej szafy. W stronę minimalizmu próbowałam iść z marnym skutkiem od dwóch lat, więc poradnik Daisuke Yosumiego „Odpuść” przyszedł do mnie w idealnym momencie.

I w końcu trafiłam na książkę, która uczy odpuszczać, a nie tylko opróżniać szuflady! W mojej opinii jest absolutnie bezkonkurencyjna pod względem użyteczności w codziennym życiu. Dlaczego? Bo została czytelnie i konkretnie napisana, z podziałem na 5 sfer naszego życia: przedmioty i pieniądze, pracę, zdrowie i nastawienie do życia, relacje oraz styl życia.

W każdym z tych rozdziałów znajdziemy 10 krótkich lekcji zakończonych puentą, która pokazuje, jak powinno się zmienić nasze nastawienie. Nie ma tu mowy o wielkiej rewolucji, która wywróci nasz świat do góry nogami w jeden weekend. Są za to mądre, małe kroki, które realnie można wprowadzić w swoją codzienność. Autor podpowiada chociażby, jak uporządkować finanse, uwolnić się od wiecznego multitaskingu, uciąć wyczerpujące relacje i wyciszyć negatywny dialog wewnętrzny.

Wiadomo, że nie wszystko da się wprowadzić naraz. Warto zacząć od tej sfery, która naszym zdaniem potrzebuje w tym momencie zmiany i która nas najbardziej uwiera. Dlatego ja zaczynam mimo wszystko od tej stereotypowej, pełnej szafy, ale równolegle pracuję nad odpuszczeniem multitaskingu i prokrastynacji. Stawiam też na wyciszenie dzięki spacerom i większemu kontaktowi z naturą. Świadomość, w jakim kierunku zmierzam, to już dużo i zamierzam codziennie rozliczać się sama ze sobą z postępów lub ich braku.

Sam autor za to nie ocenia i nie narzuca presji, a jego spostrzeżenia są tym cenniejsze, że opierają się na własnych doświadczeniach. Porzucił on pogoń za karierą w japońskiej korporacji na rzecz samowystarczalnego życia w Nowej Zelandii.

Wspomniałam, że ta książka przyszła do mnie w idealnym czasie, ale powiem więcej - to dla mnie poradnik idealny! Zaczęłam małymi krokami wprowadzać rady autora w życie, codziennie robię jeden mały ruch ku oczyszczeniu swojej przestrzeni, zarówno tej fizycznej, jak i emocjonalnej, i niesamowicie mi z tym dobrze! Liczę, że docelowo ta strategia pozwoli mi odzyskać spokój w tym przebodźcowanym świecie. Trzymajcie kciuki za moje dalsze postępy! A może sami macie ochotę dołączyć do wyzwania minimalizmu?

Po lekturze „Odpuść. 50 lekcji minimalizmu japońskiego, dzięki którym zaznasz prawdziwej wolności”, pakując się w ramach przedremontowej przeprowadzki, bez sentymentów, ładowałam do worów na śmieci ponad połowę rzeczy, które posiadałam (a raczej one posiadały mnie)

w szafach, na półkach, wszędzie!

Ze łzami w oczach obiecywałam sobie, że nigdy więcej nie dam przedmiotom przejąć kontroli nad moim życiem: książkom (tak, koniec ze zbieractwem), świeczkami, bibelotami, durnostojkami!

I już tłumaczę, dlaczego tak ogromnie w a r t o przeczytać ten tytuł.

***

W 2010 roku Daisuke Yosumi porzucił pełną sukcesów karierę producenta muzycznego, by wieść samowystarczalne, minimalistyczne życie w nowozelandzkim lesie. Zrezygnował przy tym z 90% swoich dochodów, by na nowo odzyskać wewnętrzny spokój.

Oczywiście, nie chodzi o to, byśmy podobnie jak autor, po przeczytaniu tej książki wpadli ze skrajności w skrajność, ale o to, byśmy zdołali uświadomić sobie, jak bardzo daliśmy się zniewolić pragnieniu posiadania.

To nie jest poradnik!

To raczej praktyczny przewodnik po nowoczesnym minimalizmie. 50 krótkich lekcji oferujących konkretne, łatwe do wdrożenia wskazówki, takie jak choćby praktykowanie ciszy (zauważyliście, że nie umiemy siedzieć w ciszy, po prostu?), upraszczanie codziennych czynności czy umiejętność odpuszczania bez popadania przy tym w obojętność.

Autor w tych krótkich lekcjach proponuje czytelnikowi obranie opracowanej przez niego strategii życiowej, dowodzącej, że prawdziwa wolność płynie z pozbycia się fizycznego i emocjonalnego nadmiaru, nie zaś z gromadzenia kolejnych rzeczy, które np. w założeniu mają ułatwiać życie (ha!).

Sam ton tej pozycji jest ciepły, nieoceniający, unikających radykalnych nakazów, zakazów. Wręcz kojący, refleksyjny.

Nie wiem, jak lubicie czytać podobne książki, ale ja zachęcam do powolnego delektowania się nią, każdą lekcją osobno, żeby jak najlepiej utrwalić ją w swojej świadomości :)

I gwarantuję, że sobie za jej lekturę podziękujecie :)