Oszustka

Aleksandra Śmigielska jest autorką nagradzaną wielokrotnie w konkursach organizowanych m.in. w ramach Międzynarodowego Festiwalu Kryminału we Wrocławiu i Poznańskiego Festiwalu Kryminału Granda. Jak sama pisała „[...] Ale chyba dopiero po piątym czy szóstym (konkursie, przyp. A.L.) do mojej świadomości zaczęła przebijać się myśl, że może jednak potrafię napisać coś więcej niż listę zakupów. [...]” Warsztat pisarski doskonaliła pod okiem Katarzyny Bondy, Wojciecha Chmielarza i Marty Guzowskiej. Kocha las i matematykę. Z zawodu jest weterynarzem, co łączy ją z bohaterką „Oszustki”, tak jak to, że obie mają kota. Na szczęście to koniec powiązań między paniami.

Czy da się ukryć przeszłość i zacząć inne, nowe życie, bez niej? To właśnie próbuje sprawdzić tytułowa oszustka. Przez całkiem długi czas udaje jej się żyć spokojnie, ponieważ tworzy szczęśliwą rodzinę i rozwija ambitnie karierę weterynaryjną. Jednak duchy przeszłości nie umierają, zaledwie śpią i w najbardziej przypadkowym momencie budzą się i pędzą w jej stronę jak huragan. Bohaterka nieprzygotowana na taki żywioł zdołała tylko twardo zaprzeć się nogami, ale wir wydarzeń i tak ją wciągnął. Zrobi wszystko, aby jej skomplikowane dzieciństwo i wczesna młodość nie przedostały się do jej nowej rzeczywistości, którą starannie budowała. Otula się kłamstwami, przykrywa wymówkami, tworząc w ten sposób kruchą barierę oddzielającą jej prawdziwe pochodzenie od tego, co mówiła mężowi i dzieciom. Taka sytuacja nie może trwać wiecznie, bo każda prawda wypływa tak jak martwe ciało utopione w rzece.

Czy bohaterka da radę połączyć dwa światy? Do czego gotowa jest się posunąć, dla zatuszowania dawnych wydarzeń? Co odkryje w wędrówce do przeszłości? Komu tak naprawdę może ufać, a kto tylko udaje przyjaciela?

Odpowiedzi na te pytania znajdują się w „Oszustce”, a ja, z nieskrywaną dumą mogę powiedzieć, że te odpowiedzi już znam. Z tego powodu z czystym sumieniem, mogę polecić każdemu powyższy kryminał. Książka ma wiele labiryntów, a każdy zakręt wnosi coś nowego, jednak na końcu, po wyjściu z tej plątaniny, wszystkie drogi się łączą, tworząc spójną całość. Jakby labirynt był po prostu zagmatwanym ogrodem, bardzo trudnym, i no cóż, całkiem krwawym. Skłania do przemyśleń, nad pojęciem „rodzina” i „przyjaźń”. Komu można ufać, a kto tylko udaje lojalność? Granica między szczerością a fałszem jest cienka i na dostrzeżenie jej potrzeba czasu i odpowiednich okoliczności.

Uważam, że wiele z nas potrzebuje czasami przeżyć jakiś dramat, poczuć dreszczyk emocji i strach na plecach, jednak nie życzę nikomu takich zdarzeń w życiu rzeczywistym, dlatego serdecznie zachęcam do przeczytania powieści Pani Śmigielskiej. Obiecuję, że nudzić się Państwo nie będziecie, a jeśli tak to proszę pretensję mieć do siebie, za posiadanie tak fascynującego życia, że doświadczenia oszustki wydają się błahe. Oczywiście żartuję, a ponieważ świetne poczucie humoru ma również autorka, tym bardziej polecam powyższą książkę.

Drodzy Czytelnicy, chwytajcie w dłonie „Oszustkę” i wyruszcie w podróż między Bydgoszczą a Wrocławiem, między przeszłością a teraźniejszością.

A.L.

Szkolny Klub Recenzenta

O rany, co za świetny thriller. Autorce udało się utrzymać napięcie przez większość czasu dzięki czemu połknęłam ,,Oszustkę" w dwa wieczory. Bardzo podobała mi się jesienna, ciemna, ponura atmosfera, w której dzieją się wszystkie kluczowe sceny. Oczami wyobraźni widziałam na jej podstawie film, który z wielką chęcią bym obejrzała. A na dodatek Mróz przy Śmigielskiej to totalny grafoman. Ta babka naprawdę potrafi pisać!

Marta jak wielu z nas próbuje uciec od swojej przeszłości. Uciec, a więc udawać że przeszłość, matka alkoholiczka i brat, który skrycie jej nienawidzi nigdy jej nie dogonią. Niestety rzeczywistość zaskakuje nas nie tylko w dobry sposób i w odpowiednich momentach. Któregoś dnia po pracy Marta podchodzi do okna i widzi jak ktoś... potrąca autem jej od lat nie widzianą matkę. Od tej pory poukładane życie Marty, jej męża i dwójki słodkich córek składa się jak domek z kart. Do jej życia wraca też brat, któremu nie wiadomo czy można ufać, ale jak można nie ufać własnemu bratu? W tle afery związane z zakupem sprzętu medycznego i morderstwo... Czy Marcie uda się uniknąć konsekwencji intrygi, w którą da się wplątać? Tego dowiadujemy się na samym, samiutkim końcu trzymającej w napięciu powieści. OOOO tak!

Nie będę owijać w bawełnę. Spodziewałam się paździerzowego thrillera debiutantki z polskiego podwórka. No to nieźle się zdziwiłam, kiedy okazało się, że trzymam w dłoniach świetnie napisany, przemyślany dreszczowiec, tak realny, tak wciągający jak dawno żodyn. Tylko jedno mnie zastanawia; jak główna bohaterka zdołała ciągle podróżować z Bydgoszczy do Wrocławia, a jeszcze do tego ogarniać córki, firmę i chować trupa. Trzeba jednak przyznać, że te sceny, które miały trzymać w napięciu były napisane po mistrzowsku i mroziły krew w żyłach. Świetnie się bawiłam i szczerze polecam wszystkim fanom przekrętów, oszustw w życiowym zamotaniu.

Nie mogłam się oderwać, super książka!

Książka "Oszustka" jest debiutancką powieścią autorki, a jak już wiecie bardzo lubię poznawać nowych pisarzy, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. Do sięgnięcia po tą książkę zachęcił mnie intrygujący opis i ciekawa okładka. Powieść ta jest mieszanką thrillera psychologicznego z kryminałem i nutką obyczaju. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się naprawdę ekspresowo, ja pochłonęłam tą historię w jeden wieczór i nie odłożyłam póki nie poznałam jej zakończenia. Fabuła została w bardzo interesujący sposób nakreślona i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie naprawdę świetnie wykreowani, to niezwykle autentyczne postaci, z którymi śmiało moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne oraz takie które moglibyśmy spotkać w rzeczywistości. Nie ukrywam, że główną bohaterka - Marta często działała mi na nerwy swoim zachowaniem, ale w sumie lubię takie postaci w książkach, wywołujące skrajne emocje. Początkowo akcja powieści toczy się swoim niespiesznym rytmem, a w pewnym momencie zdecydowanie nabiera tempa dostarczając Czytelnikowi nie lada odczuć i wrażeń. Znajdziemy tutaj naprawdę interesująco przedstwioną intrygę i kartka po kartce odkrywamy tajemnice i prawdę o głównej bohaterce. Autorka w naprawdę świetny sposób buduje napięcie, wodzi Czytelnika za nos. Zakończenie tej historii również mnie usatysfakcjonowało. Naprawdę miło spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!

Główna bohaterka powieści to Marta, na codzień szczęśliwa żona i matka oraz spełniona zawodowo pani weterynarz. Nikt z bliskich nie wie, jak wyglądało jej traumatyczne dzieciństwo i młodość pełna strachu, wstydu i biedy.

Przed jej domem samochód potrąca starszą kobietę i to tragiczne zajście spowodowało lawinę zdarzeń, od których nie może już uciec. Przeszłość powraca ze zdwojoną siłą i Marta musi stawić jej czoła. Ktoś chce zburzyć jej poukładane życie i zniszczyć wszystko to, co przez lata zbudowała. Chociaż potrafi świetnie manipulować i oszukiwać boi się, że teraz wszystkie kłamstwa wyjdą na jaw i straci miłość i zaufanie najbliższych. Nie może na to pozwolić, ale jej działania powodują, że mimo woli zostaje wciągnięta w wir dramatycznych wydarzeń. 

Ta książka jest zręcznie napisana i przyjemnie się ją czyta. Fabuła jest ciekawa i wciągająca. Nieprzewidywalne zwroty akcji i dobrze wykreowane postacie tworzą niebanalny thriller, a intrygi i zagadki wciągają czytelnika bez reszty.

Mam wrażenie, że autorka nie do końca przemyślała zakończenie książki, które pomimo, że zaskakujące, to jest jednak zbyt przerysowane. Z kolei wątek związany z parokrotnym przenoszeniem zwłok wydał mi się nieprawdopodobnie oderwany od rzeczywistości. 

Mimo to, polecam.

Ocena 1-10: 7

"Przeszłości nie da się zmienić.

Można ją jednak oszukać".

~ Debiuty chyba nigdy nie przestaną mnie zaskakiwać. Dlatego zawsze sięgam po nie z wielką przyjemnością, gdyż nie wiem tak naprawdę z czym przyjdzie mi się zmierzyć i czym debiutujący autor mnie jeszcze zaskoczy.

~Kiedy tylko na stronie wydawnictwa @znakcrime pojawiła się zapowiedź #oszustka wiedziałam, że będzie to nieziemsko mocna historia, skoro wydawnictwo zdecydowało wydać się tą powieść. I wiecie co nie myliłam się, gdyż autorka postawiła tak wysoko poprzeczkę, że teraz mało kto będzie mógł jej dorównać.

~Będąc już jakiś czas po lekturze czuję się w pełni usatysfakcjonowana i jednocześnie oszukana, gdyż niejednokrotnie z czystą premedytacją, podrzucano mi "ślepe tropy" ?które obalały każdą moją teorie i "zapędzały mnie w kozi róg" . Co wraz z wylewającymi się na kartach powieści "flaczkami" stworzyło wprost mieszankę wybuchową (ten kto przeczyta książkę domyśli się o co mi chodzi?)

~Marta, nasza główna bohaterka, pomimo trudnej przeszłości od zawsze marzyła o stabilizacji, spokoju, rodzinie i miłości.

Dlatego po kilku latach ciężkiej pracy i wyrzeczeń osiągnęła swój cel - została Panią weterynarz.

Dobra praca, kochający mąż i dwie wspaniałe córki to jak spełnienie najskrytszych marzeń.

Do czasu, kiedy to niespodziewanie zostaje świadkiem wypadku w którym ofiarą jest "kobieta z dawnych lat".

Od teraz nic już nie jest takie jak dawniej, a przeszłość upomina się o swoje, stając się spiralną niebezpiecznych po sobie w skutkach zdarzeń!

~ "OSZUSTKA" Aleksandry Śmigielskiej to kompletny, wyśmienicie skrojony, z wartką akcją - debiut, który obezwładnia, mami, a jednocześnie otwiera przed nami wrota do nieoczywistej, niesztamponowej historii, która nie skupia się twardo utartych schematach.

~Autorka, wielokrotnie była nagradzana w różnego rodzaju konkursach, co pozwoliło w umiejętny, przemyślany sposób z czystą precyzją, mamić nas, dostarczając przy tym ogromnej dawki wrażeń, co wraz z nieoczywistymi plot twistami wyskakującymi jak "grzyby w po deszczu" doprowadziło nas w stan całkowitego osłupienia i czystej konsternacji.

I tak nawet nie wiemy kiedy zostajemy wplątani w druzgocąca przeszłość naszej bohaterki, owianą plątaniną rodzinnych tajemnic, intryg, które stają się kluczem do rozwiązania zawiłej zagadka kryminalnej.

~"Oszustka to thriller , wątkiem kryminalnym, który powinien przeczytać każdy gdyż sam pomysł na fabułę sprosta najbardziej wysublimowanym gustom!

~Dla mnie była to nieoczywista, nieodkładana historia która dostarczyła mi ogromnej dawki grozy, mrocznego dusznego klimatu i ciepłego "uśmiechu na sercu" (bywały momenty, cząstki które jasno informują, że miłość matki do dziecka przezwycięża wszystko)

Prezentowany tytuł wpada w moje TOP2023 a ja czekam na więcej

Przeszłości nie da się zmienić.

Można ją jednak oszukać.

Tajemnice.

Kiedy słyszę to słowo czuję dreszcz ekscytacji. Bo wiem, że jeśli są dobrze ukryte, wyciąganie ich powoli na światło dzienne przyprawi mnie o migot serca i niepokojące drżenie całego ciała.

A jeśli do tego trop wiodący do wyjścia będzie trafiał w ślepe zaułki, nie odejdę zanim nie znajdę rozwiązania.

Życie naszej bohaterki też owiane jest tajemnicą. Udało jej się tak dobrze oszukać wszystkich, że i ona sama poczuła się oszukana, kiedy JĄ zobaczyła u progu swojego domu.

Szczęście w nieszczęściu sprawiło, że lęk chwilowo się oddalił. Ale niepokój pozostał.

Ktoś próbuje zniszczyć spokojne życie naszej bohaterki.

Ktoś jej daje ukryte znaki, by drążyła, węszyła i kłamała.

Ktoś chce, by znowu stała się oszustką.

Tylko kto?

Zabawa w kotka i myszkę coraz bardziej się rozkręca, a trupy znajdziemy tam, gdzie ich być nie powinno.

Odkrycie prawdy może zaboleć, ale bardziej zaboli, jeśli odkryje ją rodzina.

Dlatego nasza bohaterka zrobi wszystki, aby ją ochronić.

Niepokojący debiut, w którym autorka miesza nam w głowie z wprawą wytwornej czarownicy.

Ślepe tropy, wartka akcja i sekrety, które wolałyby pozostać w ukryciu.

Ogromnie polecam!!!

"Przeszłość da się zapakować w pudło i upchnąć gdzieś w piwnicy. Nie sposób go wyrzucić, nie można polać benzyną, przytknąć płonącej zapałki i raz na zawsze zapomnieć. Wciąż trzeba pilnować, by zawartość się nie wysypała i by nikt w nim nie grzebał - ale jeśli jest się wystarczająco uważnym, to ma szansę powodzenia."

Uwielbiam czytać debiuty, przy których nie czuć, że to pierwsza powieść autora/autorki. Przez książkę idzie się jak burza, wydarzenia obserwuje się z wielkim zainteresowaniem, stopniowanie napięcia podsyca ciekawość, a bohaterowie są tak dobrze skonstruowani, że czytelnik stara się postawić na ich miejscu. Poprzeczka zostaje wysoko postawiona i tylko pozostaje obserwować, czy będzie to tylko ta "jedyna" powalająca historia, czy kolejne przyćmią debiut.

"Oszustka" jest właśnie takim debiutem. Aleksandra Śmigielska stworzyła bohaterkę, która przykrą przeszłość zostawiła daleko za sobą. Jednak przeszłość potrafi upominać się o swoje ofiary i wywołać popłoch w dotychczas spokojnym życiu. Marta oddzielając się grubą kreską od czasu dzieciństwa i dorastania, chce prowadzić normalne życie. Całkiem niezłe życie, ponieważ prowadzi przychodnię weterynaryjną, czyli robi to, co lubi, jest żoną i matką. Waha się między pracą a sprawami rodzinnymi, ale myślami zawsze wraca do męża i dzieci. I jeszcze jedno. Za wszelką cenę zadba o bezpieczeństwo swoich najbliższych.

Trzeba być dobrym kłamcą, by przez kilka dobrych lat oszukiwać swoich najbliższych co do pochodzenia, przeszłości. Jak mówi stare przysłowie "kłamstwo ma krótkie nogi" i to dosięgło Martę.

Thriller w wykonaniu pani Aleksandry Śmigielskiej to istna gratka dla fanów tego gatunku. Już na początku jest się zbombardowanym wydarzeniami zasiewając niepokój, który towarzyszy do ostatniej strony. Tok myślenia głównej bohaterki bardzo mi zaimponował, mogłaby spokojnie zostać śledczą a nie panią weterynarz.

W moim odbiorze Autorka dopieściła tę powieść jak swojego zwierzaka, którego kocha i dba o jego zdrowie patrząc na profesję, którą się zajmuje. To także plus powieści, ponieważ pod tym względem research nie był potrzebny. Śmigielska miała go w małym paluszku. To nie jest oczywista powieść. Miałam kilka scenariuszy, jak mogą potoczyć się losy Marty i prawie się wstrzeliłam słabo w to wierząc. A jednak.

Cóż, myślę, że to kolejna nowa postać na rynku wydawniczym, która może namieszać wśród czołowych autorów, czego życzę. Z czystym sumieniem mogę Wam polecić "Oszustkę".

"Oszustka" to debiut Aleksandry Śmigielskiej, nagradzanej wcześniej na licznych festiwalach kryminału. Autorka szkoliła się pod okiem znanych pisarzy, m.in. Wojciecha Chmielarza czy Katarzyny Bondy.

Jeśli mam ocenić książkę w kategorii debiutu, to moim zdaniem wypadł on nie najgorzej. Jest duży potencjał i pewnie sięgnę po kolejną powieść pani Aleksandry, aby zobaczyć, czy autorka udoskonaliła swój warsztat pisarski.

Jeśli miałabym ocenić książkę w kategorii kryminału (których jestem ogromną fanką), to niestety, ale ocena nie wypada już tak dobrze. Główna bohaterka właściwie przez całą książkę wywoływała u mnie irytację. Kilkanaście lat "nowego" życia poszło w zapomnienie, gdy pojawiły się osoby z przeszłości. Zaczęło się okłamywanie najbliższych, ufanie osobom z dawnych lat, podejrzewanie wszystkich o zmowę i oszustwo. Nagle kobieta wykształcona, "ustabilizowana" prywatnie, właścicielka dobrze prosperującej lecznicy dla zwierząt, zaczyna podejmować decyzję, jakby miała o połowę mniej lat niż w rzeczywistości.

W połowie książki odkryłam, kto stoi za zbrodnią, co nie jest dla mnie mile widziane w kryminałach